LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 44 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #1081
ทหารที่ไม่รู้ว่าชะตาตนนั้นกำลังขาดมองไปที่เฮทและเรย์ที่เป็นไซบอค

"พวกแกก็ไม่ใช่.."

ปัง!

ไม่ทันทหารได้พูดก็โดนเฮทนั้นยิงแสกหน้าผาก ทุกคนนั้นชักอาวุธทันที

"กับคนที่ฆ่าคนที่อ่อนแอและไร้ทางสู้"เรย์พูดก่อน"เราไม่เจรจาแต่จะสังหารทันที"
"เฮทและคาริน"บลูตัสเอ่ย"ปกป้องเด็กหนุ่ม ฉันจะลุยพวกสัตว์ประหลาดและเรย์จัดการพวกมนุษย์"

เรย์นั้นวิ่งพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เธอเพียงแค่วิ่งผ่านพวกทหารโดยเฉียดใกล้ก่อนที่พวกมันโจมตี

"เฮ้ย"ทหารเลวคนหนึ่งพูด ยัยนั่นจูบแก้มเรสด้วยว่ะ"

ทุกคนนั้นมีรอยจูบติดแก้มทุกคนดังว่า

"สงสัยเป็นนัง#%@#ละมั้ง"
"เปล่าเลย"เรย์กระโดดหมุนตัวเตะชายที่บังอาจปากเสีย กรามของเขานั้นหลุดออกจากปากทันที จุดที่เขาโดนจูบนั้นได้หลุดออกมาจากหัวของเขา

"มันคือจูบแห่งความตายต่างหาก"และเธอก็หมุนตัวเตะที่หัวของทหารอีกรายจนหลุดออกจากคอ ใช้สนับมือแทงที่หน้าผากที่ถูกจูบจนเหลือนายหนึ่งที่รู้ว่าเธอจะเตะที่แก้มซ้ายของตนแน่เลยเอาโล่ห์กันไว้

"ฉลาดดี แต่"เธอเตะที่ซี่โครงก่อน เสียงกระดูกที่หักดังสนั่นดังจนมันร้องลั่นและเปิดหัวโล่ง

เปรี้ยง!เสียงเตะของเธอที่หัวของทหารเลวนี้นลอยไปที่กลางกลุ่มทหารที่เป็นมนุษย์

"ฮึม"บลูตัสกำลังรับมือสัตว์ขนาดยักษ์ด้วยแขนทั้งสองข้าง เขานั้นยกมันขึ้นและทุ่มลงพร้อมหยิบค้อนยักษ์ก่อนกล่าวว่ส"ขอโทษนะ"ก่อนที่จะทุบกลางอก

ทางด้านเฮทที่ถูกล้อมด้วยสัตว์ที่พุ่งเข้ารุมเด็กหนุ่ม เขาชักปืนทั้งสองข้างโดยกางทั้งสองข้างยิง สลับกับหันไปทางด้านหน้สและหลัง แขนซ้ายไปทางด้านหน้าและแขนขวาที่ด้านซ้ายและสลับไปด้านขวาและใช้แขนซ้ายยิงด้านบน สัตว์ดัดแปลงขนาดกลางและขนาดเล็กทุกตัวร่วงหล่นขณะที่เขาบรรจุกระสูนชุดใหม่

"พวกเรา"ทหารเลวมุ่งไปทางคาริน"รุมแม่นั่น"ทหารสัก6คนพุ่งไปทางคาริน

ฉึกๆๆๆๆๆ

มีด6เล่มได้ปักกลางหน้าผากของทหารเลวและมีอีก4เล่มพุ่งไปทีาเหยื่ออีกตรงหน้า

"นังนี่มีดหมดแล้ว รุมมัน"ทหารเลวสามคนพุ่งไปยังคาริน คารินชักมีดขนาดยาวฟันคอสองรายและกระโดดหลบอีกราย

"หนอย"ทหารที่ฟันพลาดวกกลับไปหาคารินแต่ถูกรัดด้วยเชือกขนาดเล็กที่คารินเตรียมไว้แล้ว เธอกระตุกแขนทีเดียวเชือกรัดจนขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย เธอเก็บมีดสั้นที้ง10และมองไปที่ทหารคนเดียวที่รอดอยู่

"ทำไม"
"กะอีแค่คนเดียวกลับฆ่าพวกเราได้ สินะ"คารินชิงพูดก่อน
"ทำไม"
"ถึงรู้ความคิดของฉันได้ สินะ"คารินพูด"ฉันละเกลียดที่สุดกับความคิดเน่าๆของทหารเลวทุกราย"
"ไว้ชีวิตผมด้วย"มันก้มตัวขอร้อง
"อืมก็ได้นะ"คารินเดินเข้ามาใกล้และจับหัว

กร๊อบ!

เธอหักคอแล้วพูดต่อว่า"แต่ในส่วนลึกแกจะฆ่าฉันเมื่อเผลอนี่สิให้อภัยไม่ได้"
zeya สมาชิก
· #1082
เหล่าทหารที่บุกเข้ามานั้นถึงตกตะลึงกับเหล่านักสู้จากต่างมิติที่จัดการกองทหารนับร้อยนายได้อย่างรวดเร็วพวกเซโก้ที่วางกำลังปกป้องเด็กหนุ่มเอาไว้และจัดการพวกทหารและสัตว์ดัดแปลงที่เข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มที่เห็นการกระทำที่ปกป้องเขาเอาไว้จากกองทหารของนายพลเบลราฟที่สำหรับเขาแล้วเหมือนว่าจะพาคนอื่นไปตายด้วยแต่ตอนนี้เป็นหนังคนละเรื่อง

"คนพวกนี้.....สุดยอดจริงๆ"เด็กหนุ่มพูดตอนนี้พวกทหารนั้นเริ่มเอาเครื่องจักรอย่างปืนแกตเตอร์ลิ่งคู่ เครื่องยิงจรวดต่อเนื่องและนายทหารที่ใส่เกราะทั้งตัวติดอาวุธหนักอย่าง RPG และปืนกลพร้อมกระสุนไว้ยิงนับแสนออกมาให้เห็นประปรายในการต่อสู้นั้นแล้ว

"บังอาจมาเป็นศัตรูของท่านนายพลเบลราฟ....อย่าคิดว่าจะรอด"ทหารคนหนึ่งตะโกนออกมาพวกทหารต่างสาดกระสุนและระเบิดใส่เหล่านักสู้

เหลืออีก 4 คอมเม้นท์ในการปกป้องเด็กหนุ่ม
lancenater สมาชิก
· #1083
"เหอะ เปล่าประโยชน์ๆๆๆ"แลนซ์ตวัดดาบด้วยความเร็วสูงใส่จรวดลูกหนึ่งจนกลายเป็นสองซีกไป และเขาก็วิ่งออกไปหาพวกถือปืน โดยกวัดแกว่งคาตานะด้วยความเร็วที่มองไม่เห็นเพื่อปัดกระสุนออกไป และแลนซ์ก็กระโดดไปกลางดงศัตรู
"ว...เหวอ!!"ทหารนายหนึ่งยิงแก็ตลิ่งคู่ใส่แลนซ์
"เยี่ยม"แลนซ์ว่าแล้วก็ควงคาตานะไม่หยุด กระสุนทั้งหมดและจรวดทั้งหมดถูกปัดออกไปทะลุร่างพวกทหารจนหมด
"จุดนี้ตายหมดแล้ว แต่ตรงนั้นยังไม่หมด"แลนซ์พุ่งเข้าไปหากลุ่มทหารอีกกลุ่ม
"จะอแสดงให้เห็นถึงการที่หายไปนานล่ะครับ"จิมยกปืนเรลกันแบบที่ได้รับการดัดแปลงมาออกมาและยิงมันใส่กองทหารและสัตว์ดัดแปลง โดยมันมีอานุภาพแรงกว่าเรลกันปกติอยู่พอสมควร
"หลังหายไปนานนี่ดัดแปลงมาบ้างเหมือนกันแหละครับ แต่มันมีปัญหาว่ากินกระสุนมากกว่าเดิมเนี่ยสิ"
ด้านหลังจิม มีสุนัขหลายตากระโดดเข้าไปหวังจะขย้ำเขา แต่จิมหันหลังไปอย่างรวดเร็วและบั่นคอมันด้วยดาบของเขา
"อุบาทว์ว่ะ ความดูดีเทียบพวกคุณเซโก้ไม่ได้ซักนิด"
"ท่าทางจะอึ้งสินะ พวกเขาเก่งใช่ย่อยเลยล่ะ"เรเทียก้มไปดูอาการเด็ก
"เฮ้ย! ทางนั้นมีแค่ผู้หญืงคนเดียว ฆ่ามันเลย!"
"ไม่สิ สวยๆแบบนี้ต้องจัดมันก่.."
ว่าไม่ทันขาดคำ ใบดาบนับร้อยเล่มก็ออกมาตั้งล้อมพวกเขาไว้เป็นวงกลม
"พูดแบบนี้ อย่าอยู่เลยค่ะ"เรเทียเริ่มดีดนิ้ว และใบมีดก็ค่อยๆลงมาอย่างช้า
"อย..อย่าาา!!!"
ฉูดดด!!!
หลังเสียงดังขึ้น ใบดาบก็หายไป ทิ้งไว้เพียงกองเนื้อและกระดูกของเหล่าทหาร
maid guy สมาชิก
· #1084
"เปิดม่านพลัง"บลูตัสตะโกน ปืนเลเซอร์ของเขาได้กลายเป็นโล่ห์พลังงานป้องกันแกตลิ่งของพวกทหาร

"ยิงมิดไซย์ลย"พวกทหารพยายามจะยิง แต่เฮทนั้นชิงทำลายก่อนที่จะออกจากแท่นยิง

ในขณะที่แลนซ์นั้นประชิดตัวพวกที่ยิงปืนกลนั้น เรย์ได้ใช้จังหวะนั้นเข้าใกล้พวกที่เกราะหนัก มันจับขาเรย์กะจะเหวี่ยงลงพื้น

"เกราะหนาแค่ไหน เนื้อในก็แค่มนุษย์"เธอถีบทีเดียว คอของคนที่ใส่ชุดเกราะหนักหมุนได้รอบทันทีและเธอกระดดดหมุนตัวเพื่อโปรยระเบิดใส่ทันที
NAX99 สมาชิก
· #1085
“.......กรูชักสงสัยแล้วว่า ระหว่างทหารกับฝ่ายเรา ใครมันโหดกว่ากัน เล่นทำซะระเบิดระเบ้ออย่างนี้ ถึงจะให้ฝ่ายนั้นหวาดกลัว แต่ตัวประกันก็กลัวคนคุมกันเป็นเหมือนกันนะเฮ้ย!”อายาเนะบ่นภายในใจและหันไปพูดกับเด็กหนุ่ม เพราะจะให้เจ้าตัวปิดตาหรือพูดอย่ามองนะก็คงเท่านั้น “อืม.....ไม่ต้องกลัวมากนะ เราไม่ทำอะไรเลวร้ายๆหรอก .....มั้ง?”เธอว่าและปามีดมาปักกบาลทหาร 2 คนที่พุ่งเข้ามา และใช้ขาเตะฟาดหมาจนร้องเอ๋งปลิวกระเด็นไปไกล
ทางด้านคุโรคาเงะเมื่อเห็นอีกฝ่ายหอบปืนหอบอาวุธมามากมาย เขาก็ยืนมองดูแบบเฉยๆ ง้างลูกโม่งเป่าขมับทหารที่เข้ามาด้านข้างไปตัวหนึ่ง ก่อนจะคว้าขวดสีน้ำตาลขวดหนึ่งขึ้นมาดื่ม และโยนใส่พวกทหาร ก่อนจะถึงตัวก็จัดการยิงขวดใส่มันแตกดังเพล้ง และของเหลวภายในนั้นก็แตกกระจายออกมา
“เฮ้ยอะไรหว่ะ!”
“เหล้านะ!”เขาตอบพร้อมกับหยิบระเบิดขวดออกมาปาใส่ เมื่อไปเจอกับเหล้า ไฟสีแดงส้มก็ลามออกมาอย่างรวดเร็วและจัดการเผาคลอกพวกเหล่าทหารทั้งเป็น ส่วนวาเจสและฮาคุโตะก็จัดการกับเหล่าทหารตามสไตล์ของแต่ล่ะคน

“ถอยไป! ถอยไป! เค้ามาช่วยแล้ว!”มีทหารรูปร่างใหญ่คนหนึ่ง รูปร่างอ้วนตุ้ยนุ้ย ถือปืนเกตลิ่งคู่ตรงเข้ามาทางกลุ่มนักสู้ ใส่หมวกเหล็กของมันไว้ มันได้พุ่งไปหาฮาคุโตะและกวาดกระสุนใส่เขา ที่กำลังตะลุมตุมบอนกับพวกทหารที่เข้ามารายล้อม เสียงจากปืนเกตลิ่งเริ่มส่งเสียงแอ๊ดเตรียมจะกวาดยิง
“ระวังครับ”
ฉัวะ!
หมวกเหล็กของมันปลิวกระเด็นออกไปทันทีที่ดาบของจิมสัมผัสกับต้นคอของมัน“หึ อย่าคิดว่าใส่หมวกเหล็กแล้วจะรอดล่ะ!?”จิมว่า พร้อมกันนั้น เจ้าร่างยักษ์นั้นก็ปล่อยวางอาวุธปืนเกตลิ่งของตนทิ้งลงกับพื้น
“อ่ะ....อ่า....คะ....คะ....เค้านะ....”
“...วะ....เวรเอ่ย....จิม! หลบออกมาก่อน!!”ฮาคุโตะว่าพร้อมกับมองที่หมวกเหล็กที่ไม่มีส่วนที่เรียกว่าหัวหรือศีรษะอยู่ภายในนั้น เขารีบคว้าตัวจิมหลบออกมาจากรัศมีหมัดของคนไร้หัว ที่ต่อยทีพื้นแทบสะเทือน
“เค้านะ.....เค้านะ......เค้านะโกรธสุดๆแล้วนะ!!”ไอ้ทหารไร้หัวว่า แต่พูดให้ถูกตอนนี้มันมีหัวแล้ว เป็นหัวเล็กๆน่าเกลียดๆที่ผุดขึ้นมาจากใต้คอ ไม่มีกราม แถมมันยังมีเส้นเลือดใหญ่ที่เหมือนเชือกดึงหัวเอาไว้อยู่ด้วย แถมมันยังผูกมัดแน่นอย่างกับเชือกที่ผูกมัดพันกันหลายทบ แถมร่างกายของมันก็ขยายใหญ่โตขึ้น จากร่างอันอ้วนตุ่ยนุ้ยแปรเปลี่ยนเป็นกล้ามโผล่ขึ้นมาเป็นมัดๆ มันยิ้มมาที่พวกฮาคุโตะ”ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า”มันหัวเราะอย่างแลดูโรคจิตและน่าขนลุก
“นั้นมันกอริเฮท!! ทหารดัดแปลง!!”คุโรคาเงะว่า ฮาคุโตะรีบผลักตัวจิมให้พ้นจากรัศมีและนั้นก็ทำให้ตัวเขาโดนต่อยเข้าไปกระเด็นเข้ากับพวกทหารที่มาขวางทางจนกระเด็นไปไกล
“เวรเอ่ย! ฉันเกลียดไอ้เ**ยนี่!” ฮาคุโตะบ่นออกมา จิมรีบตั้งสติให้ดี พร้อมกับอัดมัดด้วยการเล็งไปที่เส้นเลือด แต่มันกลับฉะแลงออกไป มันวิ่งพุ่งตรงไปหาพวกของมันและยกรถถังขึ้นมา
“เฮ้ย เฮ้ย แกจะทำอะไร!”ทหารที่อยู่ในรถว่า
“เค้าจะเล่นให้มันเละไปเลย!!”มันพูดพร้อมกับโยนรถถังอัดไปหาจิม วาเจสรีบกระโดดออกมาและใช้เวทไฟทำลายมันก่อนจะถึงตัวจิม และเจ้าหมอนั้นก็วิ่งฝ่าควันรถถังพุ่งไปหาจิม แต่เรเทียได้ร่ายเวทย์คมมีดเอาไว้แล้ว แต่มันกลับไม่ชะลอการโจมตี พูดให้ถูกคือโดนเต็มๆ แต่การโจมตีเหมือนไปเพิ่มให้ความบ้าคลั่งของมันเพิ่มมากขึ้น
“หัวใจ แทงอัดหัวใจมัน!”อายาเนะตะโกนและจิมก็รีบเอาดาบแทงเข้าที่แผลเหวะหวะที่หน้าอก ทำให้ดาบเสียบเข้าไปที่หัวใจได้อย่างแม่นยำ
“คะ เค้านะยังสนุกไม่พอเ...”พูดได้เท่านั้น จิมก็เอาดาบมาตัดเส้นเลือดยึกยื้อของมันจนหัวกระเด็นออกไป
“อ่อนลงแล้ว เมื่อกี้ยังแข็งอยู่เลยนี่”
“ทันทีที่ไอ้ตัวแบบนี้โกรธ สภาพร่างกายของมันจะหลั่งอะครีนาลีนออกมาและจะทำให้ร่างกายอยู่ในสภาพแข็งแรงคงทน ถึกอึด และบ้าอย่างที่เห็นนี่แหละ”อายาเนะว่า”และยิ่งอัดมันมากเท่าไร มันยิ่งบ้าคลั่งมากด้วย
“งั้นฆ่าก่อนจะบ้าซินะคะ และพยายามอย่าเปิดหัวด้วย”เรเทียว่า
“ถ้าอัดมันมากๆก็บ้าอยู่ดี แค่เปิดหัวก็แค่ทำให้บ้าเร็วขึ้นเท่านั้น ทริคที่ดีที่สุด ทันทีที่มันบ้าพยายามแงะร่างกายแข็งๆของมันและตัดหัวใจของมันซะ”
“ว่าแต่ทำให้เปิดหัวแล้วต้องบ้าหนักกว่าเก่าด้วยล่ะครับ”
“อารมณ์ประมาณเปิดหน้ากากคนหน้าตาขี้เหร่นั้นแหละ ถือเป็นความอับอายของพวกนั้นอ่ะนะ”
“ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ พี่สาวขอเค้าเล่นหน่อยนะ!”กอริเฮทตัวหนึ่งว่าพร้อมกับวิ่งไล่ตามเรย์ไป กอริเฮทตัวนี้คือตัวใส่เกราะหนักที่เรย์เพิ่งบิดคอไปเมื่อกี้นั้นเอง
zeya สมาชิก
· #1086
ไม่เพียงแค่นั้นดูเหมือนสถาการ์ณจะเลวร้ายลงไปอีกเมื่อเครื่องบินบรรทุกระเบิดนั้นต่างทิ้งระเบิดและกระหน่ำมิไซสจากบนท้องฟ้าแถมทั้งยังมีสัตว์ดัดแปลงที่บินได้รุมโจมตีเสริมอีกด้วยพวกเซโก้แยกกำลังกันออกไปจัดการกับเหล่าศัตรูที่บุกกันเข้ามา

"บุกมันเข้าไป...พวกมันก็ต้องเหนื่อยกันบ้างละ...."นายทหารบางคนตะโกนลั่นเหล่าทหารและสัตว์ดัดแปลงนั้นต่างกรูเข้าโจมตีเหล่านักสู้ไม่ให้พักเลยแม้แต่น้อย

เหลืออีก 3 คอมเม้นท์จะจบอีเว้นท์นี้
maid guy สมาชิก
· #1087
เรย์หันกลับไปเพราะได้ยินเสียงกอริเฮทตัวหนึ่งทัก

"บ้าน่า ทำไมมันถึงไม่ตาย"
"กอริเฮท"มิว A.I.ของเรย์เอ่ย"ทหารดัดแปลง มันมีความสามารถในการฟื้นฟูร่างกาย จุดอ่อนของมันคือหัวใจ"
"แต่แบบนี้ฉันก็ทำอะไรไม่ได้สิ เกราะมันหนายังกะอะไรดี"
"มาเล่นกันเถอะ มาเล่นกันเถอะ"กอริเฮทนั้นเดินเข้ามาเรื่อยๆ

ปัง

ส่วนที่เป็นเกราะอกนั้นถูกเรลกันไรเฟิลของเฮทนั้นเจาะเกราะเข้าให้

"แต่ชั้นไม่เล่นด้วยย่ะ"เรย์เจะก้านคอซ้ำจนคอหลุดทันที

"หวังว่าคงไม่ฟื้นมาอีกนะ"เรย์พูดพร้อมโยนแคปซูล ยานของเธอออกมาและเธอขึ้นไปนั่งทันที

"เอาละ แฮคระบบยานของมันเลย"เธอกดแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วเพื่อส่งสัญญาณรบกวน(ผลอย่างต่ำมิดไซย์ไม่เข้าเป้าหรือโดนพวกเดียวกัน ขั้นร้ายแรงคือร่วงเพราะควบคุมไม่ได้) "อืมเครื่องบินยุคเก่านี้แฮคง่ายจริงๆ

ทางด้านบลูตัสสู้กับตัวที่เกราะหนาอย่างช่ำชอง เขาฟาดให้ล้มก่อนแล้วค่อยเอาค้อนทุบกลางอก เศษซากกระจัดกระจายไปทั่วทุกครั้งที่บลูตัสทุบใส่มัน

"เมื่อฟื้นดีนักก็ทุบให้แหลก"เขาทุบอีกตัวกลางลำตัว เศษเนื้อนั้นติดกระจายทั่วเกราะของบลูตัส

"คาริน ไซเล็น ฝากเด็กหนุ่มด้วยshot"เฮทกล่าวก่อนชักปืนมาสองกระบอก เขาเหาะขึ้นไปบนฟากฟ้าและคอยยิงพวกสัตว์ดัดแปลง เขาบินหลบแบบลดเลี้ยวไปเรื่อยๆและคอยยิงเหล่าศัตรูสลับไปมาด้วยปืนทั้งสองกระบอก
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1088
หลังจากดูเหมือนว่าจะหลุดไปอยู่ในประตูมิตินานไปหน่อยคาลาห์นกับอัสเรียลก็หาทางออกมาจนได้
โดยออกมากลางการต่อสู้แบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไร
"มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยดูเหมือนวูบไปแว้บนึงแล้วก็โผล่มาที่แปลกๆเลย"อัสเรียลพูดขึ้นมา
"ชั้นว่าเหมือนหลับยาวมากกว่านะ"คาลาห์นพูดขึ้นมาในสภาพออกจะงัวเงียอยู่หน่อย
หลังจากพินิจสภาพรอบๆซักครู่อัสเรียลก็บอกว่า"ถ้าไม่ตื่นตอนนี้ได้หลับยาวจริงๆแน่"
แล้วอัสเรียลก็พุ่งไปจับทหารนายหนึ่งที่เข้ามาหักคอทันที"3.3วินาทีช้ากว่าเดิมแฮะ..."
"แค่0.3วิเองน่า"คาลาห์นพูดพร้อมจับทหารอีกคนล็อกแล้วหักแขนทิ้งด้วยเทเลเคเนซิส
"1วิต่างหากล่ะ"อัสเรียลจับทหารที่ถูกหักแขนล็อกคอแล้วทุ่มใส่สัตว์ดัดแปลงที่เข้ามาล้มระเนระนาด
"ชั้นไม่ค่อยถูกโรคกับสัตว์เท่าไหร่น่ะ"อัสเรียลพูดแล้วชักปืนกลเล็กที่เหน็บอยู่มากราดยิงสัตว์ดัดแปลงที่ล้มลง...แต่ศัตรูยังกรูเข้ามาไม่หยุด"นี่เธอทำอะไรซักอย่างซิก่อนชั้นจะใช้กระสุนจนหมด"
"ขอ3นาทีรวบรวมสมาธิก่อนได้ไหม"คาลาห์นตะโกนดังไปสามบ้านแปดบ้าน
NAX99 สมาชิก
· #1089
".....คนใหม่เหรอ"วาเจสว่าขณะแงะส่วนหัวของรถถังออกมา เธอจับส่วนกระบอกปืนใหญ่ออกมาเหวี้ยงกวาดพวกทหารที่อยู่ในวิถี ก่อนจะเขวี้ยงไปหาเครื่องบินปล่อยมิชไชล์บนฟ้า จนเกิดระเบิดสนั่นขึ้นมา และใช้กับท่าลูกไฟมังกรของตนซัดใส่พวกทหารอย่างรวดเร็ว จนไฟคลอกไปหลายราย

ทางด้านของอายาเนะก็ทำหน้าที่ปกป้องเด็กอยู่ตามตำแหน่งเดิม พลางคุ้มกันคารินและไซเลนส์ไปพลางด้วย"อย่าให้ตัวบ้าๆอย่างกอริเฮทโผล่เข้ามาเขียวล่ะ"เธอบ่นขณะปามีดปักกบาลเหล่าทหาร และใช้ขาเตะคอทหารหมุนไป
"นี่ไอ้หนู ฉันขี้เกียจกลับมาถามทีหลัง ขอถามระหว่างสู้อยู่นี่เลยล่ะกัน ไปทำอะไรมาเหรอ? หรือแค่เป็นคนธรรมดาของที่นี่ ถ้างั้นเกิดอะไรขึ้นที่นี่? พวกนั้นถึงได้เอาเป็นเอาตายจัง"

ทางด้านคุโรคาเงะ เขาใช้แก๊ปปิ้งฮุคจับข้างใต้ของตัวยานขนส่ง ซึ่งมันทำให้ดึงตัวเขาขึ้นไปข้างบนยาน เขาจัดการถีบพวกทหารบนตัวเครื่องบินให้ร่วงลงไปด้านล่าง และจัดการยิงพวกบนยานให้หมด ก่อนจะบังคับเครื่องบินนั้นเองและทิ้งมิชไชล์ทั้งหมดใส่กองทัพ ก่อนจะทำเครื่องยนต์ให้เจ๊ง ระเบิดกลางอากาศ และเขาก็กระโดดลงมา จับตัวค้างคาวยักษ์ที่บินอยู่มา ก่อนจะหักปีกและใช้ตัวของมันเป็นฐานแลนดิ้งลงมาข้างล่าง
zeya สมาชิก
· #1090
แต่สถานการ์ณนั้นที่ดูเหมือนว่าจะดีขึ้นกับเเย่ลงเมื่อ

"เหวอ.....ช่วยผมด้วย!!!"เด็กหนุ่มร้องลั่นเมื่อพบว่ามีเงือกหน้าตาประหลาดผุดขึ้นมาจากดินพยายามลากเด็กหนุ่มลงไปในพื้นดินแต่คารินก็สกัดเอาไว้ได้ทันแต่เงือกหน้าตาอัปลักษณ์นั้นกระโดดลงไปในพื้นดินราวกับว่ายในน้ำ

"เงือกดิน....ระวังด้วยเงือกดินพวกนี้ไม่ได้มาพวกเดียวแน่ๆ"เซโก้คำรามเมื่อเห็นว่าพวกเงือกดินเริ่มมาแถมทั้ง

"ตัว**อะไรวะ"จิมโวยลั่นเมื่อมีปลาขนาดยักษ์นั้นหน้าตานั้นน่าเกลียดน่ากลัวและมีสิ่งที่คล้ายหนวดระยางค์ออกมาจากร่างกายปากของมันก็มีหนอนยักษ์ที่มีหัวเป็นสว่านพุ่งออกมาโจมตีจิมและคนอืนๆ

"ชิ...."วาเนสร้องออกมาด้วยความไม่พอใจในขณะที่กำลังถูกเหล่าอีกาที่พ่นกรด บางตัวมีปีกที่ยิงเข็มพิษออกมา แร้งที่โจมตีด้วยคลื่นเสียงความถี่สูง เหยี่ยวที่ยิงเลเซอร์นับไม่ถ้วนจากปีกและตา นกกระจอกที่พุ่งเข้ามาแล้วระเบิดตัวเองทันทีที่โดนเป้าหมายแถมยังมีเป้าหมาย กริฟฟรินที่ตามร่างกายฝังอาวุธนับไม่ถ้วน

"แม่ง....แห่กันมาอื้อเลยโว้ย"บลูตัสบ่นเมื่อเจอฝูงมนุษย์หมาป่าที่ใช้คลื่นโซนิกบูมโจมตีจากระยะไกล คารินก็โดนเงือกดินผลุบๆโผล่ๆมาจากพื้นดินเข้าลอบโจมตี พวกเซโก้นั้นเจอสารพัดสัตว์ดัดแปลงรุมโจมตีนนแทบไม่ได้พักแถมตอนนี้เหล่าทหารนั้นก็ยังสาดกระสุนปืนไม่มีหยุด พวกอัสเรียสเจอเจ้าหญิงหิมะนั้นใช้พายุหิมะเข้าจู่โจมพวกเขา

เหลืออีก 2 คอมเม้นท์จะจบอีเว้นท์
lancenater สมาชิก
· #1091
"ตัวเ*ี้ยอะไรฟะเนี่ย! มาอย่างกับโ*รโตไ*ป์เลย!แล้วจะจัดการตัวไหนก่อนล่ะ!"แลนซ์บ่นก่อนพุ่งเข้าไปสู้กับกริฟฟินติดอาวุธ เขาได้หลบการโจมตีและเข้าไปล็อกคอกริฟฟิน และกระชากอาวุธออกจากตัวมันมาเป็นคาตาร์สองอัน ก่อนเก็บดาบสองเล่มเข้าฝักและใช้คาตาร์ต่อสู้กับพวกมัน
"พวกนกต้องเจอนี่!"เขาเริ่มหมุนตัวด้วยความเร็วสูงเพื่อจัดการศัตรูประเภทบินได้อย่างรวดเร็ว
"ระวังนะครับ!"จิมชักปืนพลาสม่าที่ดัดแปลงเช่นกันยิงใส่เงือกดินที่ผุดมาใส่เด็กอย่างไม่ยั้งมือ
"คนที่ดัดแปลงสิ่งพวกนี้นี่ ต้องจิตไม่ปกติจริงๆสินะ"เรเทียยิงศรลมจำนวนมากใส่มนุษย์หมาป่าโซนิคบูม
"ไอ้นี่ก็อีก เป็น*ิลเหรอฟะ"แลนซ์บ่นไปหมุนตัวไป
maid guy สมาชิก
· #1092
เรย์นั้นออกจากเครื่องบินชั่วคราวก่อนถือปืนพกคู่บินเข้าไปกราดยิงเหล่านกต่างๆ เธอบินไปชนหลังของเฮทและบินวนเป็นหัวสว่านและทั้งคู่กราดยิงเหล่านกทั้งหลาย

"เมื่อมันอยู่ใต้ดิน"คารินพูดพร้อมปักมีด"ก็อ่านความเคลื่อนไหวใต้ดินก็สิ้นเรื่อง"เธอสัมผัสได้ว่าเจ้าพวกสัตว์ใต้ดินอยู่ไหน เธอก็คอยเชือดทุกตัวที่โผล่พ้นดินออกมา

"มาเลยเซ่"บลูตัสตั้งป้อมปราการและสาดกระสูนและจรวดต่างๆซัดใส่เหล่าหมาป่าทันที
FroZen สมาชิก
· #1093
ไซเลนส์เห็นทุกคนช่วยป้องกันเธอไว้ให้ เธอก็ไม่ยอมเป็นตัวถ่วงอีกต่อไป
เริ่มแรกเธอก็เข้าไปใกล้เด็กหนุ่มที่ทุกคนช่วยกันป้องกันและร่ายเวทย์บาเรียเอาไว้
ทรงกลมใสครอบตัวเด็กหนุ่มเอาไว้ทันที ถึงแม้ว่าพลังป้องกันจะไม่สมบูรณ์แบบ
แต่อย่างน้อยก็น่าจะช่วยป้องกันการโจมตีได้สักครั้งหนึ่ง และทุกคนก็อาจจะเข้ามาจัดการได้ทันเวลา

เมื่อไซเลนส์ทำได้ดั่งใจคิดแบบนั้นก็กางให้คนใกล้ตัว คาริน แล้วไปหาแลนซ์และคนอื่นๆ
ด้วยจุดประสงค์เดียวกัน

แน่ละว่าการเห็นศพอะไรแบบนั้นก็ทำให้เธอคลื่นไส้อยากอ้วกเหมือนกัน
แต่เธอก็รู้ดีว่าไม่ใช่เวลามาทำแบบนั้น จึงได้แต่กลั้นกลืนฝืนทนทำหน้าที่
สนับสนุนให้ได้ดีที่สุด ถ้าเกิดมีคนตายเพราะทำหน้าที่ไม่ดี นักบวชสาวคง
ไม่ยกโทษให้ตัวเองแน่ๆ
NAX99 สมาชิก
· #1094
“ไอ้เงือกดินนี่ ไม่ว่าจะตัวไหนๆแม่งก็หน้าตาไม่ชวนอภิรมย์เลยสิ พวกเงือกแถวแดนใต้ยังดูดีกว่าอีก แต่ของที่ไหนแม่งก็แดกคนอยู่ดี”อายาเนะบ่นพลางเอาขาเตะเงือกดินขึ้นมาจากพื้น และจัดการปามีดอัดกลางอากาศให้ตายไป ขณะเดียวกันก็กระทืบเท้า สร้างพื้นที่บริวเณให้เป็นหนองน้ำซะ “แบบนี้ฉันจะได้ทำอะไรถนัดหน่อย”เธอว่าพลางหักนิ้วกร็อบๆ ที่เธอทำอย่างนี้ ก็เพราะว่า
จ๋อม…
ทันทีที่มีเสียงน้ำเสียงแบบนี้ดังออกมา อายาเนะก็จัดการปามีดไปยังตรงบริเวณนั้นทันที และเธอก็สังเกตจากคลื่นที่แสดงบนผิวน้ำด้วย
“น้ำนะยังพอมีเสียงและดูได้ แต่ดินนี่ดูยากวุ้ย ขอเป็นอย่างนี้ล่ะกัน”

ทางด้านคุโรคาเงะ เขาเห็นตัวปลาดุกก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่ก็บ่นเล็กน้อย”ถ้าแวนโซมาเห็นตัวแบบนี้ รับรองสติแตกแน่ๆ” เขาว่าและกัดสลักระเบิดลูกหนึ่งที่หยิบมาจากศพทหาร ก่อนจะโยนเข้าไปในปากอันกว้างของมัน แต่ไม่ใช่ลูกเดียว เขาเขวี้ยงใส่เข้าปากไปหลายลูก เพราะหากระเบิดลูกแรกระเบิด ลูกต่อๆมาก็จะระเบิดกลายเป็นลูกโซ่ออกไป พร้อมๆกันเขาก็หยิบปืนกลหนักอาก้ามากระหน่ำยิงใส่พวกหนวดไม่ให้มันงอกเงยไปโจมตีใครต่อไปอีกด้วย

ทางด้านวาเจส ว่ากันตามตรงเธอไม่ค่อยถูกกับนกซักเท่าไร เธอสร้างลูกบอลไฟสีแดงชมพูขึ้นมาในมือ”ยังไงพื้นเพก็คือนกล่ะนะ”เธอกล่าวพร้อมกับซัดลูกบอลเพลิงจำนวนมากเข้าใส่พวกนกที่กำลังบินอยู่บนฟ้า

ฮาคุโตะนั้นเมื่อเห็นพวกมนุษย์หมาป่าพ่นโซนิกบูมเข้ามา ก็ไม่ได้ทำให้แรงหรือกำลังของเขาลดลง กลับกันเขากลับตะโกนว้าคแข่งกับเจ้ามนุษย์หมาป่า ก่อนจะเอาดาบยัดเข้าปากมัน และระเบิดหัวของมันด้วยธาตุไฟ
“เข้ามาเลย ไอ้พวกผิดมนุษย์”จากนั้นเขาก็ใช้ดาบที่โผล่ยื่นมาจากแขนกลของตนทั้งแทง ทั้งฟันใส่พวกมนุษย์หมาป่าจนเศษซากชิ้นส่วนกระเด็นกระจัดกระจาย
zeya สมาชิก
· #1095
เหล่าสัตว์ดัดแปลงนั้นเข้ามาจู่โจมเหล่านักสู้ไม่มีหยุดจนบางคนเริ่มแสดงอาการของความเหนื่อยล้าบ้างแล้วนั้นก็ต้องเจอตั้งหลักกันอีกรอบเมื่อ

"ว๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!"ทหารกลุ่มหนึ่งที่ไม่ได้พกอาวุธใดๆทั้งสิ้นวิ่งฝ่าเข้ามาหาเหล่านักสู้

"บ้าหรือเปล่าพวกแกน่ะ"อายาเนะนั้นจัดการผ่าร่างของหนึ่งในทหารที่วิ่งมาหาตนแต่ทว่าแม้ร่างจะขาดเป็นสองซีกแล้วร่างที่ถูกฝ่าเป็นสองซีกก็ยังคลานมาหาเธอแถมเมื่อจะขยับเธอก็ถูกเงือกดินจับขาเอาไว้ร่างนั้นก็คืบคลานมาหาเธออย่างรวดเร็วเมื่อใกล้ถึงตัวของอายาเนะแล้วมันก็กระโจนเข้าใส่เธอ

"เวรละ....."อายาเนะสถบลั่นเมื่อเดาได้ว่าไอ้ซากนี่มันกำลังจะทำอะไร

"บรึ้ม!!"เสียงระเบิดดังขึ้นแต่อายาเนะยังปลอดภัยเพราะได้แองเจิลลีน่ามาช่วยเอาไว้ก่อนซัสคิวบัสสาวนั้นโบยบินอยู่เหนือหญิงสาวพอดี

"เจ้าพวกนี้คือลิฟวิ่งบอมบ์เบอร์....ระเบิดมีชีวิต....ระวังหน่อยละกันเพราะถึงจะตัดมันเป็นชิ้นๆ ยิงที่หัว ทำอะไรก็แล้วแต่ที่ทำแล้วยังเหลือเศษซากมันระก็มันก็จะไม่ตายจนกว่าจะระเบิดคนหรืออะไรที่มันต้องการจะระเบิดให้ได้....เจ้าพวกนี้เป็นหน่วยระเบิดพลีชีพที่อันตรายที่สุด......เป็นไปได้เผามันซะแล้วมันจะระเบิดตัวเองทันทีที่โดนเผา...."แองเจิลลีน่าพูดในขณะที่รับมือกับพวกพิกซี่และอิมป์ที่ถูกดัดแปลงจนจำสภาพเดิมแทบไม่ได้อยู่อย่างยากเย็นเพราะจำนวนที่มหาศาลมากและตัวค่อยข้างเล็กนั้นเอง

เหลืออีก 1 คอมเม้นท์โฮรต์จะจบอีเว้นท์
maid guy สมาชิก
· #1096
ทั้งเฮทและเรย์ที่หลังชนกันนั้นเริ่มหอบเล็กน้อย

"มามากแบบนี้พวกเราชักเหนื่อยเล็กน้อย"เรย์เอ่ย"ยังดีที่ผลจากยาทำให้พวกเราอึดกว่าคนทั่วไปแต่มามากแบบนี้ชักแย่เหมือนกัน"และทั้งคู่ก็สาดกระสูนใส่พวกที่บินได้ต่อ

ทางคารินเช่นกัน ถึงเธอจะรู้ตำแหน่งแต่ว่าเพราะความเหนื่อยล้าเธอก็เริ่มปามีดช้าลงเรื่อยๆ

บลูตัสที่กราดปืนกลเห็นมันยังเดินได้อยู่บ้างคลานมาบ้างหรือบางตัวที่มีแต่หัวยังกลิ้งมา เขาเลยกระตุกที่นิ้วกลาง

"Flame-town set"บลูตัสใช้ปืนไฟเผาพวกระเบิดมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าทั้งหมด วงไฟนั้นทั้งไกลกว่า30เมตรและแผ่กว้างทำให้พวกมันเข้ามาไม่ถึง
lancenater สมาชิก
· #1097
"ไอ้เจ้าพวกนี้จะจัดการยังไงล่ะฟะ!"แลนซ์เขวี้ยงคาตาร์ออกไปปักพวกมันก่อนชักดาบออกมา และใช้วิธีโจมตีให้กระเด็นออกไปไกลๆให้คนอื่นจัดการแทน
"เรลกันน่าจะได้ผลนะครับ"จิมยกเรลกันออกมายิงใส่ศัตรูพวกระเบิดตัวเอง
ส่วนเรเทีย เธอได้ร่ายเวทย์ไฟออกมาเผาพวกระเบิดจนเป็นจุล
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1098
"ไอ้ตัวบ้าพวกนั้นมันอะไรกันฟระ!"อัสเรียลตะโกนลั่น
"เวร หมดแม็กแล้ว"อัสเรียลสบถ
"จับเป้าได้เยอะเลย"คาลาห์นพึมพำ "เอาล่ะได้แล้ว"คาลาห์นพูดพร้อมปล่อยพลังที่สะสมมาไว้ตั้งแต่เมื่อกี๊ออกมาไปทั่วทิศส่งผลให้เกิดคลื่นอัดกระแทกบนพื้นดินจนเงือกดินและพวกศัตรูจำนวนหนึ่งลอยขึ้นมา "ว้าวไม่คิดว่าจะทำได้นะเนี่ย"ตาลาห์นพูด
"ข้างหลังน่ะ"อัสเรียลปามีดซัดไปด้านหลังของคาลาห์นโดนหัวเงือกไปอีกตัว
FroZen สมาชิก
· #1099
ไซเลนส์กลับมายืนอยู่ข้างๆเด็กหนุ่มในตอนแรกและกางบาเรียให้ตนเองเป็นคนสุดท้าย
และรอจนกว่าทุกๆคนจะสู้เสร็จเรียบร้อย
NAX99 สมาชิก
· #1100
“ล่าสุด ถ้าจำไม่ผิด ไอ้ตัวแบบนี้ถึงทำลายจนเหลือแค่ไส้มันก็ขยับไปได้ไม่นานเองนี่หว่า”ฮาคุโตะว่า ขณะที่เจ้าตัวเริ่มหอบเล็กน้อย แรงระเบิดพวกนี้ทำอะไรกับฮาคุโตะที่เจอกับเหตุตูมๆตามๆบ่อยๆแทบไม่ได้ผล
“ใช่ ดูเหมือนว่ามันจะพัฒนาขึ้นนะ”คุโรคาเงะว่า เอาปืนฟาดไหล่กวาดสายตาไปในสนามรบรอบๆ
“ทำไมนายดูไม่เหนื่อยเลยหว่ะ”
“ก็ฉันไม่ใช่พวกวิ่งแหกปากอัดแทงใช้กำลังมากเหมือนนายนี่หว่า มันก็ต้องออมแรงกันบ้าง โอ่ะ เจอของดีแล้ว”เขาพูดขณะเดินไปหยิบปืนพ่นไฟขึ้นมา ก่อนจะเริ่มมหกรรมเผาทหารของเขาทันที มีหลายพวกที่ระเบิดบ้าง แถมยังเอาปืนไปเผาพวกนกที่บินบนฟ้าอีกด้วย
“เจองี้จะไปได้ซะกี่น้ำกันเชียว”เขาพูดขณะมองดูพวกทหารและพวกสัตว์ดัดแปลงกรีดร้องจากการโดนเผา และดิ้นทุรนทุราย โดยคุโรคาเงะมองอย่างเงียบๆด้วยสีหน้าชาชิน
“เชี่ย น่ากลัววุ้ย บักเงาดำ”อายาเนะว่า ขณะแลนดิ้งลงมาบนพื้นโดยแองเจิลลีน่า”ส่วนพวกนี้ ต้องเปลี่ยนวิธีหน่อยแฮะ เธอว่าจากนั้นพวกหนองน้ำของเธอที่สร้างขึ้นมาก็แทรกซึมเข้าไปในดินกลายเป็นโคลนทันที เมื่อนั้นพวกเงือกดินก็ถูกเด้งออกจากดินโคลน และถูกปามีดใส่กลางอากาศ และพวกคามิคาเซ่ก็ถูกฝังทั้งเป็นด้วยโคลนทันที หรือไม่ก็ถูกคลื่นดินโยนกระแทกเข้ากับพวกสัตว์ดัดแปลงตัวอื่นๆจนระเบิดตายไป