LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 40 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #1141
"คุณไทรเด็น!"แลนซ์ตกใจกับการปรากฏตัวของไทรเด็นอีกครั้ง
"อั้ก! เจ็บโคตร!"จิมลุกขึ้นมา ก่อนเร่งพลังดาบแล้วนำไปไว้ใกล้ๆแขนแลนซ์เพื่อละลายน้ำแข็ง
"ไม่ได้สติเลย เมื่อไหร่จะกลับมาครับ"แลนซ์ยกคาตานะกันดาบพลังจิต แต่โดนอันหนึ่งเข้าไปที่ขา
แลนซ์ 84
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1142
"นั่นมัน..."คาลาห์นที่มัวแต่สนใจไทรเด็นโดนแฟแรงค์เหวี่ยงหนวดใส่แต่คาลาห์นใช้พลังจิตตรึงเอาไว้ได้
"เล่นทีเผลอนี่นา" ฉึก!"เอ๋ มีดพลังจิตยังเหลืออยู่เหรอ"เธอโดนมีดพลังจิตปักใส่ต้นขา HP79%
zeya สมาชิก
· #1143
การโจมตีของฮาคุโตะทำให้พยัคฆ์ทมิฟนั้นบาดเจ็บหนักเอาการแต่มันก็ยังฝืนยืนต่อด้วยความเครียดแค้นและความเกลียดชังที่ตอนนี้ครอบงำมันจนเห็นทุกคนเป็นศัตรูไปหมดแล้ว

"โฮก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"เฟแรงค์คำรามลั่นเมื่อมันถูกไทรเด้นตรึงร่างของมันเฟแรงส์นั้นพยายามจะดิ้นรนสุดฤทธิ์

"ได้สติหน่อยสิ เจ้าเหมียว"ไทรเด้นนั้นต่อยเข้าที่กลางกระหม่อมของเฟแรงค์อย่างแรงจนพื้นดินสะเทือนไปทั่วเฟแรงค์ไม่อาจจะต้านทานไหวอีกต่อไปอาการบาดเจ็บของมันที่สะสมมาทำให้สติของมันเลือนหายไปในที่สุด

"ไอ้บ้าเฟ......"เซโก้สถบมันกลับมาในร่างหมาป่าสีน้ำตาลเช่นเดียวกับไรก้าที่กลับมาเป็นหมาป่ามีเขามองเฟแรงคืที่สลบไม่ได้สติ

"แต่ไม่เคยเห็นเฟคลั่งถึงขนาดนี้เลยนะหัวหน้า....."ไรก้าพูดเซโก้มองร่างที่นอนสลบไสลไม่ได้สติอย่างพินิจ

"ขอให้คิดไปเองเถอะ...."เซโก้พูดออกมาเบาๆก่อนจะหันไปกลับมองคารินที่กำลังตรวจดูอาการของบลูอยู่หญิงสาวนั้นหันมามองเซโก้ด้วยรอยยิ้ม

"ไม่เป็นอะไรหรอก.....แค่สลบไปเพราะยาสลบเท่านั้นเอง....ท่าทางว่าจะร้ายน่าดูนะถ้าพวกนั้นไม่วางยาสลบนี่คงน่ากลัวไม่ใช้น้อยนะ..."คารินพูดเซโก้พยักหน้ารับแล้วมองไปทางทานอส

"จะทำไงกับเจ้าเด็กบ้านี่ดีละ....."วาเจสถามไรก้าถอนหายใจออกมา

"ก็ต้องพากลับเมืองนั้นละ...ให้ทางนั้นเขาจัดการ...จากนั้นฉันว่าจะพักที่เมืองนั้นซัก 2-3 วันแล้วจะเดินทางไปที่เมืองหลวงของประเทศนี้เพราะสิ่งที่ฉันดึงออกมาจากความทรงจำของเจ้าพวกที่โดนเฟฆ่าไป....นายพลนั้นวางแผนจะบุกยึดเมืองหลวงในเดือนหน้า.....เพราะพวกมันไม่ได้ตัวพวกเราไป"เซโก้ตอบดวงตาสีฟ้านั้นมีแววของความกังวลแล้วถอนหายใจออกมาแรงๆ

"เพราะตอนนี้ลูซิเอลควบคุมได้ยากขึ้น....ฉันว่าเจ้านั้นวางแผนอะไรไว้มากกว่า"เซโก้พูดมันเซโก้นั้นมีอาการซวนเซพอๆกับไรก้า

"คุณเซโก้...คุณไรก้า"แลนซ์อุทานวิ่งเข้าไปหาแต่ทั้งสองนั้นก็ตั้งหลักได้อยู่

"ไม่เป็นไรแค่ว่าพวกเราเสียพลังไปเยอะก็เท่านั้นเอง"เซโก้พูดพลางถอนหายใจออกมาแรงๆด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน

"โทษนะ....แต่ตอนนี้พวกฉันไม่มีพลังเหลือเลยละ....ตอนนี้แค่ป้องกันตัวได้ก็บุญโขแล้ว"เซโก้พูดคารินนั้นเตรียมเข็มจะฉีดนาโนเทคโนลยีให้แต่ว่า

"หมายถึงพลังของพวกเรา....การสะกดพลังของเจ้าเฟเอาไว้ให้เหลือ 1ใน10 น่ะมันต้องใช้พลังมหาศาลเลยละ....จะฉีดเจ้านั้นให้พวกเราก็ไม่มีประโยนช์หรอก...ให้เราพักพื้นตัวเองนี่ละดีที่สุดเเล้วแต่พวกเรายังนำทางกลับไปยังเมืองได้อยู่เดี๋ยวจะนำทางให้"ไรก้าพูด

ตัวเลือกของผู้เล่น

1. อุ้มบลู

2. แบกเฟที่สลบ

3. ทานอส(จะทำยังไงก็ได้)
lancenater สมาชิก
· #1144
"ผมจะช่วยแบกคุณบลูเองครับ"แลนซ์เดินเข้าไปและอุ้มบลูแบกขึ้นหลังขึ้นมา
"ส่วนเจ้าเวรนี่ ฆ่าทิ้งดีมั้ย"จิมจ่อดาบเข้าไปที่คอของทานอส
"อยาดีกว่ามั้ง"
"แต่ถ้าปล่อยไว้ มันมีโอกาสที่เจ้านี่จะมาลอบจัดการเราภายหลังนะครับ"
"แต่เรายังเค้นข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับการทดลองและลูซิเอลอะไรนั่นได้นะ"แลนซ์ว่า
"ก็ได้ๆ"จิมเก็บดาบก่อนเดินตามแลนซ์ไป
NAX99 สมาชิก
· #1145
วาเจสและฮาคุโตะเดินทางกลับโดยไม่ได้แบกใครไป
“ไม่พาเฟไปเหรอ?”วาเจสถามฮาคุโตะ เขาชี้ไปที่ไทรเด้น
“ให้หมอนั้นน่าจะเหมาะกว่านะ”เขาพูดตอบกลับ วาเจสไม่ได้พูดอะไรอีก แต่มองไปที่ทานอสที่สลบอยู่
”หวังว่า.....เขาคงยังไม่ได้โดนฉีดอะไรเข้าร่างไปแล้วนะ....”เธอคิดภายในใจและเดินกลับไป
maid guy สมาชิก
· #1146
"ไทรเด็น"เรย์พูด"ฉันนึกแล้วว่านายต้องมา"แต่ไทรเด็นนิ่งเฉย
"พี่คะ"คารินพูดด้วยเสียงหนักแน่น"ถึงพี่จะคลั่งแต่พี่คือพี่หนู เพราะฉะนั้นอย่าหนีอีกละ"
"ใช่"เซโก้พูด "นายก็เห็นแล้วนิว่าพวกเราห้ามนายได้"

ไทรเด็นยิ้มเล็กน้อยและเขาสวมหมวกเหล็กที่ทำให้เขาดูเหมือนหุ่นยกเว้นที่ใบหน้าของเขา และเขาก็เตะเข้าท้องทานอสทันทีให้เขาตื่น

"เฮ้ย"คาลาห์นตกใจ"ปกตินายไม่ทำร้ายคนที่อ่อนแอกว่ามิใช่หรือ"
"กับเด็กที่จอตใจชั่วร้ายเป็นข้อยกเว้น"เขามอดูทานอสที่ฟื้นขึ้นมา
"นายคงไม่โกรธเด็กหรอกนะ"

"มีหน้าใหม่มาอีกแล้ว"ทานอสพูด"แล้วเตะผมทำไม"
"ฉันอยากให้แกรู้ว่า การเห็นคนเป็นเพียงสิ่งของเป็นอย่างไร"

ไทรเด็นจับทานอสไขว้แขนที่อกและหยิบเครื่องมือพันธนาการมามัดเขาพร้อมกับรวบขาขึ้นเอาเข่าชิดกันและติดเครื่องพันธนาการจนเหมือนเขาเป็นกระเป๋าถือ และเอาลูกบอลพร้อมสายรัดยัดปากเพื่อไม่ให้กัดลิ้นตัวเอง

"เอ้า"ไทรเด็นโยนให้กับคาลาห์น(หรือเซโก้)"ฉันไม่อยากหิ้วไอ้เด็กเวรนี่"

"โกรธอยู่นี่หว่า"เรย์พูดก่อนช่วยไทรเด็นแบบเฟแรงส์
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1147
"ทำไมเป็นชั้นล่ะเนี่ย...."คาลาห์นพึมพำขณะที่ทานอสโดนโยนลงมากองตรงเท้า
"นี่นายน่ะลุกไหวรึเปล่า"คาลาห์นใช้เท้าเขี่ยๆดู "อย่าใช้เท้าเขี่ยสิ!"ทานอสพยายามพูดขึ้นมา
"คนแพ้น่ะไม่มีสิทธิ์มาขออะไรมากมายหรอกย่ะ"คาลาห์นพูดขึ้นมา แล้วแบกทานอสขึ้นหลัง"ยิ่งเจ็บๆขาอยู่ด้วยสิ.."คาลาห์นบ่น
----------------------------
(Editที่พิมพ์ตก)
zeya สมาชิก
· #1148
เซโก้นั้นเดินนำทางทุกคนกลับเมืองมันนิ่งเงียบตลอดทางที่เดินกลับมาเมื่อใกล้ถึงก็พบกับแองเจิลลีน่าและบลูตัสออกมาหาของป่าเพื่อเป็นอาหารเย็น ซัสคิวบัสสาวตกใจกับสภาพของคนรักและเหล่านักสู้ทุกคนแถมยังเห็นบลูเฟรงค์ที่สลบไม่ไม่ได้สติกับสภาพของทานอสที่ถูกไทรเด้นจัดหนักมาด้วย

"หรือว่า...."แองเจิลลีน่าพูดแค่นั้นก็เงียบลงแล้วตามพวกเซโก้ไปยังเมือที่ตอนนี้พวกชาวเมืองนั้นซ่อมแซมเมืองไปได้มากกว่าครึ่งแล้ว

"วิทยาการโลกนายนี่ก็ไม่เลวนะแม่ทางอาวุธอาจจะดูล้าหลังแต่เรื่องการก่อสร้างซ่อมแซมนี่สุดๆ"บลูตัสพูดเซโก้พยักหน้าทั้งหมดเดินไปอย่างเงียบเฉียบจนถึงเมืองพอมาถึงแม่ของทานอสที่เห็นสภาพลูกชายก็ถึงกับทรุดลงร้องให้ไทรเด้นกระซากลูกบอลยางพร้อมสายรัดออกจากปากซึ่งทานอสเองก็ไม่ได้ยี่หระกับสิ่งที่ตนทำลงไป

"ไอ้เด็กบ้า.....นี่แกยังไม่สำนึกเหรอว่าทำอะไรลงไป"ไทรเด้นคำรามพลางจับทานอสกระแทกลงพื้นอย่างแรง

"ทานอส....นี่เป็นลูกจริงๆงั้นเหรอ...."พ่อของทานอสที่กลับมานั้นถึงกับทรุดไปอีกคนเห็นสภาพลูกชายเหล่านักสู้พากลับมาก็รู้แล้วว่าสิ่งที่พวกเขาทั้งคู่คิดเป็นจริง

"ก็พ่อมันอ่อนแอเองนี่.....ที่ไม่กล้าตามรอยเท้าปู่น่ะ...ปล่อยให้นังบ้าที่ใหนไม่รู้มาเอาสิ่งที่ปู่สร้างไปใช้....พ่อมัน..."ทานอสพูดไม่ทันจบก็ถูกพ่อของเขาตบจนหน้าหัน

"เจ้าเด็กบ้า....แกรู้มั้ยว่าแกทำอะไรลงไป....รู้มั้ยว่ามีแกทำให้คนเขาต้องสูญเสียอะไรไปมากแค่ใหน....สิ่งที่ปู่ที่แกยกย่องน่ะมันผิด"พ่อของทานอสกระซากคอเสื้อของลูกชายมามองด้วยอารมณ์โกรธและเสียใจกับสิ่งที่ลูกชายของตนทำ

"มันก็ต้องมีการเสียสละกันบ้างสิ....ผมเห็นแล้วว่าพลังของเซโก้ในตอนนี้ยิ่งใหญ่และแข็งแกร่งแค่ใหน...เสียสละเพื่อให่ได้มาซึ่งคำตอบและสิ่งที่ยิ่งใหญ่มันก็คุมนี่"ทานอสพูดด้วยน้ำเสียงไม่ยี่หระและไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อยแม่ของเขานั่งร้องให้เด็กหนุ่มนั้นมองคนในหมู่บ้านที่มารวมกันแล้วมองมาที่เขาด้วยสายตาเครียดแค้นอย่างไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อยว่าจะต้องโดนอะไร

"จะยังไงก็ช่าง....ท้ายสุดประเทศนี้ก็ต้องตกเป็นของนายพลเบลราฟอยู่ดี.....เสียดายที่ผมยังไม่สามารถหาคำตอบที่ปู่ต้องการเลย....น่าเสียดายจัง"ทานอสบ่นออกมาโดยไม่สนสายตาของชาวเมืองที่มองมาที่เขา

"ไอ้ระยำ พ่อแม่ออกจะดีไหงลูกแม่ง***แบบนี้วะ แกเองเหรอไอ้เด็กเปรต ให้มันตายละก้อแบบนั้นสบายไป ไอ้เด็กนรกส่งมาเกิด"ชาวเมืองเริ่มตะโกนด่าทอและสาปแช่งทานอสแต่เด็กหนุ่มนั้นก็ไม่ได้สนใจกับยิ้มเยาะเหมือนพอใจกับสิ่งที่ตัวเองทำ

"แม่งโว้ย....ทนไม่ไหวแล้ว"ชาวเมืองคนที่สูญเสียลูกและเมียไปนั้นถือมีดพุ่งเข้าไปหมายจะเอามีดเสียบหัวของทานอสแต่ถูกหยุดไว้เมื่อทุกคนหันไปมองบลูรู้สึกตัวตื่นขึ้นและใช้ความสารถของเธอนั้นหยุดชายคนนั้นไว้

"บลู....."เซโก้พูดบลูมองหน้าเขาที่นิ้วทั้งห้าของบลูที่เหมือนมีเส้นด้ายบางๆตรึงร่างของชายหนุ่มคนนั้นไว

"ฉันรู้ค่ะหัวหน้า.....แต่ปล่อยให้เด็กคนนี้ตายคงจะสบายไป"บลูพูดอีกมือของเธอไปทางทานอสพริบตาร่างของทานอสก็ถูกกระซากออกมาจากพ่อของเขาด้วยความสามารถของเธอทันที

"บลูเป็นเเพทย์และทำหน้าที่ลอบสังหาร....ความสามารถที่พวกที่โดนเฟฆ่าไปกลัวก็คือนี่ละ....ดอลมาสเตอร์การควบคุมมนุษย์หรือสิ่งต่างๆที่เธอต้องการ"ไรก้าพูดเรยนั้นได้แต่มองชาวเมืองนั้นเริ่มปรึกษากันพ่อและแม่ของทานอสเองก็ด้วย

"ถ้าไม่เป็นการร้องขออะไรมาก...ขอให้พวกคุณพาเขาไปรับความผิดที่เมืองหลวงที่ได้มั้ย....พวกเรายังต้องส่งสารและแจ้งเมืองอื่นๆให้ทราบเรื่องของกองทัพของนายพลเบลราฟก่อน....เมืองของพวกเราถือว่าเป็นด้านหน้าน่ะ"พ่อของทานอสพูดพลางมองลูกชายที่โดนบลูตรึงร่างเอาไว้อยู่นาน

"เขาเป็นของพวกคุณแล้วครับ....จะสอบสวนหรือจะทำอะไรเขาก็แล้วแต่พวกคุณครับ"พ่อของทานอสพูดทั้งน้ำตาแต่เด็กหนุ่มไม่ได้ยี่หระกับน้ำตาของพ่อและแม่ของตนเลยแม้แต่น้อย บลูนั้นตัดเส้นด้ายที่ปลายนิ้วปล่อยผู้ชายชาวเมืองคนนั้นส่วนทานอสนั้นถูกพวกเรยพาตัวไปพวกชาวเมืองมองพวกเซโก้พักหนึ่งแล้วสลายตัวไปพ่อแม่ของทานอสมองหน้าเขา

"ขอโทษนะครับที่พ่อของผมทำให้พวกคุณเป็นแบบนี้"พ่อของทานอสพูดทั้งน้ำตาเซโก้มองหน้าพวกของตน

"อตีดก็คืออตีด....นายไม่ใช่รัสวาส....ไม่จำเป็นต้องมาขอโทษเราหรอกครับ.....เพราะมันไม่มีอะไรที่จะเปลี่ยนแปลงได้หรอกครับ"เซโก้พูดบลูนั้นเดินไปหาเฟแรงค์ที่ยังไม่ได้สติอยู่เธอนั่งลงแล้วเอาหัวของพยัคฆ์ทมิฟวางไว้บนตักของเธอแล้วลูบหัวเสือดำเบาๆ

"ตาบ้า....เป็นแบบนี้อยู่เรื่อยเลยนะ.....แต่ยังไงซะนายก็ยังเป็นนายนะ....เฟ...คิดถึงเธอเหลือเกิน"บลูพูดพลางมองเฟแรงค์ที่ยังไม่ได้สติด้วยรอยยิ้มบางๆเซโก้เห็นอย่างนั้นก็เลยไม่คิดจะไปวุ่นวายแม้ว่าเขามีเรื่องอยากจะถามแค่ใหนก็ตามเซโก้จึงออกไปหาของป่าอีกรอบส่วนไรก้านั้นไปช่วยชาวเมืองตามหาสัตว์ที่หายไปแองเจิลลีน่าไปดูแลเด็กๆ

ตัวเลือกของผู้เล่น

1. ไปหาของป่ากับเซโก้

2. ไปตามหาฝูงสัตว์ที่หายไปของชาวเมืองกับไรก้า

3. ดูแลเด็กๆกับแองเจิลลีน่า

4. สอบสวนทานอส

5. คุยกับบลู
maid guy สมาชิก
· #1149
"เอ่อ"บลูตัสริ่มก่อน"คำกล่าวที่ว่าลูกของโจรไม่ใช่โจรนี้ใช้ได้หรือเปล่าเนี่ย"

ไทรเด็นเอาหมัดโชกหัวบลูตัสทันที

"ถ้าไม่ว่าอะไร"ไทรเด็นเอ่ย"ฉันจะลากไอ้เด็กเวรนี่ไปสอบสวนที่ห้องใต้ดินหน่อยหรือที่ไดก็ได้ที่มีทางเข้าออกทางเดียว"พร้อมหิ้วทาลอสด้วยมือข้างเดียว

เมื่อถึงที่หมาย ไทรเด็นนั้นใช้ปืนยิงเพดานและทำตะขอไว้ข้างบน จากนั้นจึงแก้มัดยกเว้นที่ข้อมือแล้วจับทานอสแขวนไว้

"เริ่มจากไม้อ่อน"ไทนเด็นเอ่ย"คาริน"
"ค่ะ"คารินเอาหัวแตะเพื่ออ่านใจหาที่อยู่ของศัตรู

ทางด้านเรย์นั้นไปถามบลูว่า"เป็นอย่างไรบ้าง"และถามว่าพวกศัตรูอยู่ที่ไหน

ส่วนบลูตัสเลือกที่จะตามหาเหล่าสัตว์เลี้ยงเพราะหาของป่ามาแล้วและเฮทเลือกที่จะเลี้ยงดูเด็ก เขาทำเสียงแปลกๆให้เด็กๆหัวเราะเล่น
lancenater สมาชิก
· #1150
"นี่คือคุณบลูสินะคะ"เรเทียเดืนออกมาและพบกับทุกคน
"อ้าว! พวกนายบาดเจ็บมานี่ ชั้นจะรักษาให้นะ"เรเทียร่ายเวทย์ฟื้นฟูให้กับแลนซ์ จิม และคนอื่นๆด้วย
"ขอบคุณนะ แต่ตอนนี้พวกเราต้องมีการทำอะไรบางอย่างหน่อยน่ะ"จิมหันไปเดินตามเรย์
............
"คือว่าคุณบลูครับ เจ้าพวกนั้นที่บุกมานี่มันมาได้ยังไงครับ แล้วเจ้าพวกนี้มันเป็นใครกันแน่"แลนซ์ถามบลู
.............
"ฮะๆๆ"พวกเด็กๆกำลังเล่นกับเรเทียอยู่
"เด็กๆนี่น่ารักจังน้า"เรเทียคิด
"นี่ พี่สาว?"
"อะไรเหรอคะ?"
"ทำไมพี่สาวถึงใหญ่จัง?"
เรเทียได้ยินไปก็เอามือปิดหน้าวิ่งออกไป
............
จิมมองการสืบสวนของคาริน และชักดาบออกมาขู่
(กรณีคารินทำไม่สำเร็จในรอบแรก)
"บอกมาซะ เกี่ยวกับข้อมูลพวกสัตว์อสูรและข้อมูลกองกำลังพวกแก"จิมเอาดาบจ่อที่คอของทานอส
"คนอย่างพวกแก ไม่เข้าใจสิ่งที่ท่านปู่ทำหรอก"ทานอสปากแข็ง
"ท่าทางจะต้องมีไม้แข็งล่ะ"จิมเปลี่ยนตำแหน่งดาบไปที่เป้าทานอส และใช้ปลายดาบจิ้มเข้าไปเบาๆ
"ถ้าแกไม่บอก ชั้นจะแทงจุดนั้นซะ แกไม่ตายหรอก แต่แย่กว่าตายแน่"
NAX99 สมาชิก
· #1151
วาเจสนั้นนิ่งเงียบในภายนอกก็จริง แต่ในใจนั้นกำหมัดแน่นอยากจะชกคนเต็มที่ บุคลิคเธอเป็นคนใจเย็นก็จริง แต่ถ้าเจออะไรแบบนี้เธอก็เดือดเป็นเหมือนกัน เพราะเธอมีชีวิตต่อไปมาได้ส่วนหนึ่งก็เพราะแม่กับพี่ชายของเธอ
อายาเนะเอาหมวกปีกกว้างแบบพวกนักข่าวเขาใส่กันมาใส่หัวของวาเจสเหมือนอยากให้เจ้าตัวใจเย็นๆ “ฉันว่าเธอไปพักก่อนจะดีกว่านะ”อายาเนะกล่าวกับเธอ
วาเจสหยิบปีกหมวกเปิดหน้าเล็กน้อย”อืม ก็คงเป็นอย่างนั้นแหละ”เธอพูดและเดินไปมองดูแองเจิลลีน่าเล่นกับเด็กๆ(ซึ่งภายหลังเธอโดนลากไปเล่นด้วย แต่เธอก็ไม่ได้ทำอะไรมากนะ)
“อื้อ เราก็ไปทำอาชีพเสริมซักแปบล่ะกานนนนนน”อายาเนะว่าพร้อมกับบิดขี้เกียจซักเต็มที่ หยิบปากกา และสมุดโน๊ตออกมา และเดินไปหาบลู และถามเรื่องราวของเธอ พลางถามพวกชาวเมืองไปด้วย ว่ามีข่าวลือหรืออะไรเพิ่มเติมบ้างรึเปล่า

ทางด้านฮาคุโตะนั้นอาสาไปหาพวกสัตว์ของชาวเมือง เพราะเขามีทักษะในการตามล่าหาสัตว์ อย่างการดมและตามรอยเท้าสัตว์อยู่ในตัวอยู่แล้ว และถ้าแจ็คพ็อตเจออะไร ก็เอาดาบจ้วงได้ทันที


ส่วนคุโรคาเงะ
แอ้ดดดดดดดดดด
เสียงประตูห้องสอบสวนของทานอสดังขึ้น คุโรคาเงะเดินเข้ามาที่ตัวทานอสพร้อมเข็มฉีดยาปล่องใหญ่ๆภายในมือ
“ขอขัดจัวหวะซักแปบนะ”เขากล่าวและนำเข็มฉีดยาทิ่มไปที่แขนของทานอส เขาร้องแสดงความเจ็บปวดเล็กน้อย ก่อนที่เลือดสีแดงๆจะไหลออกมาจากตัวเข้าไปในเข็มออกมามากจนเต็มเข็ม
“อืม...เท่านี้คงพอ... เดี้ยวขอเอาเลือดนี่ไปตรวจสอบหน่อยนะว่ามีสารเคมีอะไรปนเปื้อนอยู่รึเปล่า?”คุโรคาเงะว่า”มันคงไม่ดีซักเท่าไร ถ้าไอ้หมอนี่มีเชื้อชีวะอยู่ภายในตัวน่ะนะ เอาล่ะต่อไปพวกนายตามสะดวกเลย”คุโรคาเงะว่าและจะเดินออกไปจากห้อง แต่ก็ชะงักที่ทางออกเหมือนนึกอะไรบางอย่างได้
“ถ้าให้ฉันทาย....ดาบหรือมีดซักเล่ม หรือปืนซักกระบอก นายคงยังไม่เคยใช้มันฆ่าคน ...ไม่สิ แม้แต่หมาแมวซักตัวนายก็คงไม่กล้าทำด้วยซ้ำ”
“อะ อึก”ทารอสรู้สึกกระอั่กใจเหมือนโดนขี้ใจดำ
“นายมันก็แค่ไอ้เด็กขี้ขลาดตัวหนึ่งล่ะหว่า”คุโรคาเงะว่าแค่นั้น พร้อมกับออกไปจากห้องใต้ดิน
FroZen สมาชิก
· #1152
นักบวชสาวได้ยินเรื่องคราวๆเกี่ยวกับทานอส ต่อให้ฟังผ่านๆก็ยังรู้ว่า
เด็กคนนี้จะอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่ๆแน่ แต่ตัวบลูเองอาจจะมีความลับซ่อนอยู่
หรือมีข่าวสารอะไรที่ยังไม่รู้ก็ได้ แต่สาวผมขาวนั้นเป็นใบ้ จึงไม่สามารถไปถามตรงๆได้

แต่โชคดีที่แลนซ์เข้าไปถามแล้ว ทำให้เธอไม่ต้องใช้ภาษาใบ้ที่ไม่เคยใช้
แล้วเดินเข้าไปนั่งฟังคำตอบจากบลู
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1153
เอี๊ยดดด เสียงประตูห้องสอบสวนดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้คาลาห์นเดินเข้ามาพร้อมกับ
สตั๊นกัน"ตาชั้นรึยัง ยังไงชั้นก็เป็นคนแบกมานะขอมีส่วนร่วมบ้างสิ" เธอเดินเข้ามาหาทานอส
"นี่ยังไม่หมดอีกเหรอเนี่ย"ทานอสพูด "ก็แหมชั้นว่าถ้าเอานายไปวางไว้กลางลานชั้นว่านายน่าจะโดนหนักกว่านี้อีก"
คาลาห์นเอาสตั้นกันช็อตที่ต้นขาทานอส"โอ๊ย!"
"ไอ้นี่เป็นการแก้แค้นส่วนตัวเฉยๆนะคุณเด็กมีปัญหาของจริงหนักกว่านี้อีก"คาลาห์นขู่
"งั้นก็จัดมาเลยซี่"ทานอสพูด "อย่าใจร้อนซี่ พอหมดสตั้นกันแล้วชั้นยังคิดไม่ออกเลยว่าจะใช้ของเล่นอะไรดี"
แอ๊ดดดดด เสียงประตูดังขึ้น อัสเรียลเดินเข้ามา "ชั้นตามหาเธอซะทั่วเลยนะเนี่ย เห็นว่าได้อะไรกลับมาด้วย"เขาพูด
คาลาห์นชี้ไปที่ทานอส "ไอ้เจ้านี่ใช่ไหมหน้าคุ้นๆนะ"อัสเรียลถามคาลาห์น"อืมไกด์นำทางน่ะตอนนี้กลายเป็นผู้ต้องหาแล้ว"คาลาห์นตอบ
"ถ้างั้นเธอคิดจะสอบปากคำยังไงล่ะทีนี้สภาพดูไม่จืดเท่าไหร่เลย"อัสเรียลถามต่อ "ด้นสดน่ะ"คาลาห์นตอบ"ว่าแต่นายเคยสอบปากคำคนไหม"
"เคยแต่ทรมานเล่นๆน่ะ สถิติคือ3ชั่วโมง ลองwaterbordingดูไหม"อัสเรียลพูด "ทำไมชั้นลืมวิธีนี้ได้เนี่ย"คาลาห์นเขกหัวตัวเองเบาๆ แล้วจับทานอสนอนลงทำwarterbording
zeya สมาชิก
· #1154
บลูมองหน้าเรยและแลนซ์แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจเพราะเธอเองตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ก็ไม่ทราบอะไรมากนัก

"ฉันเองก็ไม่รู้อะไรมากหรอกค่ะ.....รู้แค่ว่า....ประเทศนี้เป็นประเทศที่เหลืออยู่ไม่กี่ประเทศที่ได้ได้ถูกนายพลเบลราฟครอบครอง...."เธอตอบดวงตาของเธอนั้นยังคงมองไปยังพยัคฆ์ทมิฟที่ยังหลับไม่ได้สติอยู่บนตักของเธอและเมื่อเห็นว่าอายาเนะนั้นถามเรื่องเกี่ยวกับเธอ

"ฉันไก็ไม่รู้เหมือนกัน....จู่ๆก็พฟื้นขึนมากลางซากเมืองที่ถูกระเบิด...แล้วก็พบว่าแขนของฉันข้างหนึ่งกับร่างกายฉันมันก็เป็นแบบนี้แล้ว"บลูนั้นโชว์แขนซ้ายที่สีผิวผิดกันให้ดูและรอบประหลาดบนร่างกายแล้วก็ถอนหายใจออกมาเธอมองหน้าอายาเนะครู่นึง

"คุณกับพวกของคุณ..ฉันไม่รู้หรอกนะค่ะว่าพวกคุณและเฟสู้กับอะไรอยู่ฉันถึงได้รู้สึกถึงตัวตนของเฟอีกครั้ง....."บลูพูดร่างของบลูนั้นก็มีละอองสีรุ้งออกมาจากร่างจางๆ

"คุณบลูคือคนที่ช่วยพวกเราในตอนนั้นเหรอครับ...."แลนซ์ถามบลูพยักหน้าพลางนึกถึงตอนนั้น

"ฉันก็ไม่เข้าใจนะ...แต่รู้แค่ว่าอันตรายเลยส่งไอ้ละอองนี่ไปช่วยน่ะโดยผ่านทางสิ่งที่มีเพียงฉันกับเฟเท่านั้นที่สื่อถึงกันได้น่ะ"บลูพูดเฟเเรงค์นั้นเริ่มรู้สึกตัวแล้วมันมองหน้าหญิงสาวที่มันเอาหัวหนุนตักอยู่

"บลู.....นี่ฉันไม่ได้ฝันไปสินะ"เฟแรงค์เอ่ยออกมาบลูยิ้มบางๆโอบกอดเฟแรงค์เอาไว้อย่างอ่อนโยน

"ถ้านี่เป็นฝันละเฟ......"บลูถามเฟแรงค์มองหน้าคนรักของตน

"ไม่อยากตื่นอีกแล้ว....."เฟแรงค์ตอบมันเลียแก้มของบลูแลนซ์ทำหน้าสงสัยเรย ไซเลนและอายาเนะเองก็เช่นกัน

"คุณบลูได้ยินที่เฟพูดด้วยเหรอครับ.."แลนซ์ถามบลูนั้นมองหน้าทั้ง 4 ด้วยสีหน้าสงสัย

"พวกคุณไม่ได้ยินเสียงเฟหรอกเหรอ....."บลูถามทุกคนต่างพยักหน้าตอบอายาเนนะนั้นนิ่งเงียบอยู่ครู่นึง

"เมื่อกี้เธอบอกว่าตอนที่เธอส่งละอองนั้นไปช่วยพวกเราโดยผ่านทางสิ่งที่เชื่อมเธอกับเฟเอาไว้....บางทีที่เธอได้ยินเสียงของเฟเพราะสิ่งที่เธอพูดถึงก็ได้"อายาเนะตอบเรยที่ฟังอยู่นั้น

"เพราะถ้าฉันจำไม่ผิดเซโก้เคยพูดเอาไว้....เฟปิดผนึกเสียงการให้คนอื่นได้ยินเสียงของตัวเองเอาไว้ตั้งแต่วันที่เธอตายลง.....จะมีแต่คนที่มีคุณสมบัติที่มันตั้งเอาไว้เท่านั้นถึงจะได้ยินเสียงของหม้อนี่"เรยพูดบลูมองหน้าเฟแรงค์ซึ่งมันก็พยักหน้าและอายาเนะนั้นก็ออกไปเดินหาข่าวต่อเพราะถามบลูไปก็คงจะไม่ได้อะไรมากกว่านี้อีกแล้วและเมื่อเธอไปเดินหาข่าวต่างๆจากชาวเมืองนั้นก็ได้ยินแต่เรื่องแปลก

"นายพลเบลราฟน่ะเหรอ.....ไม่เคยเห็นตัวมันหรอกแต่ได้ข่าวลือกันมาว่ามันดัดแปลงตัวเองจนสามารถยกรถถังมือเดียวได้สบายๆเลยละ"ชาวเมืองคนนึงพูด

"ฉันได้ยินมาว่ากองทัพที่มันส่งมาโจมตีเมืองนี้เป็นแค่พวกปลายแถวทัพหลักของมันมีแต่พวกวิปริตและฆาตกรโรคจิตกระหายเลือดกันทั้งนั้นเลย"ชาวเมืองอีกคนพูด

"โทษที่เจ้าเด็กเวรนั้นจะต้องไปรับน่ะเหรอคงถูกส่งตัวไปอยู่สถานธรรมตลอดชีวิตละนะ.....สำหรับคนเลวอย่างมันคงเหมือนถูกส่งไปนรกเลยละ"ชาวเมืองที่เสียลูกเมียพูดอายาเนะมองด้วยความไม่เข้าใจ

"ทำไมละ...."เธอถามชาวเมืองคนนั้นหัวเราะชอบใจ

"ที่นั้นเป็นที่ปฎิบัติธรรม....ไม่มีการทดลองไม่มีการเข่นฆ่านักโทษที่ไปที่นั้นทุกคนจะถูกจะปลอกคอเพื่อไม่ให้ก่อเรื่งร้ายแรงอะไรได้ทุกวันจะมีการสวดมนต์ นั่งสมาธิพูดถึงการกระทำในสิ่งที่เลวร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่าที่พวกนั้นทำและแถมของต่างยังยากกว่าอยู่โลกภายนอกนี่อีก....เพราะต้องไปทุบหินที่หน้าผามาสร้างที่อยู่เอง.....สร้างทุกอย่างเองหมด...พร้อมกับการปฎิบัติธรรม.....มีแต่ผลไม้กับข้าวซึ่งต้องหาเอาเองในป่า.....ถ้ามาไม่ทันการปฎิบัติธรรมละก็จะถูกให้ปฎิบัติธรรมตลอด 1 วันเต็มโดยไม่ได้กินอะไรเพื่อฝึกความอดทนไปในตัว"ชาวเมืองคนนั้นตอบเมื่ออายาเนะไปถามเรื่องลูซิเอลก็ได้แต่เรื่องแปลกๆมา

"เข้านั้นเป็นเคลเบรอลสูงถึง100เมตรเลยละ""จะบ้าเหรอฉันได้ยินว่ามันเป็นซาลามันเดอร์ต่างหาก""ไม่ใช่บาซิลิกต์ต่างหากละ"อายาเนะนั้นได้แต่มองชาวเมืองนั้นเถียงกันเรื่องลูซิเอล

"คิดผิดที่ถามเรื่องนี้.....ไปถามเซโก้เองคงง่ายกว่าเยอะ...."อายาเนะพูดพลางเกาหัวอย่างงงๆ

เมื่อคุโรคาเงะนั้นเดินออกไปคารินก็อ่านความคิดของทานอสนั้นก็ถึงกับตบหน้าทานอสไปหลายสิบทีจนไทรเด้นต้องสงบสติอารมณ์ของน้องสาวตน

"เจ้าเด็กนี่บอกจุดยุทศาสตร์และกลยุทธ์ที่จะใช้ในการต่อสู้ของเมืองต่างๆของพวกทหารของประเทศนี้และกำลังทหารและอาวุธของประเทศนี้รวมถึงจุดที่สามารถเล็ดลอดเข้ามาโจมตีของเมืองต่างและเมืองหลวงรวมถึงหลุมและที่หลบภัยต่างๆของประชาชนถ้าเกิดสงคราม......ทรัพยากรของประเทศนี้ด้วย...เพื่อแลกกับการที่จะทำให้เซซินี่ถูกถอดออกจากสถาบันนรกที่ดัดแปลงเซโก้และให้เด็กนี่ขึ้นเป็นหัวนหน้านักวิจัยและสร้างสถาบันวิจัยเเห่งที่สองในประเทศนี้"คารินคำรามพลางจะพุ่งเข้าใส่ทานอสที่ถูกแขวนอยู่

"ไอ้เด็กระยำ...เพื่อสนองความโลภของตัวเองนี่แกถึงกับ....."จิมจะพุ่งเข้าไปหาแต่ก็ถูกบลูใช้ความสามารถดอลมาสเตอร์หยุดเอาไว้

"ฆ่าเขามันจะดูเบาไปนะ....โทษของเขามันจะกว่าความตาย"บลูพูดดวงตาสีฟ้าของเธอมองไปที่ทานอสพลางถอนหายใจออกมาแรงๆและเดินออกไปซึ่งเฟแรงค์รอเธออยู่ปล่อยให้พวกไทรเด้นและคนอื่นๆจัดการกับทานอสต่อ

"ไง...รู้สึกตัวแล้วเหรอเจ้าเหมียว......โอ๊ะนี่สินะ....เจ้าหญิงของนายน่ะ"ไทรเด้นทัก

"ไอ้งี่เง่า...."เฟแรงค์นั้นสวนขึ้นมาแล้วเดินนำบลูซึ่งหัวเราะคิกคักกับท่าทางของพยัคฆ์ทมิฟคนรักของเธอ

"นายมีเพื่อนที่ไม่เลวเลยนะเฟ...."บลูพูดเฟแรงค์มองค้อน

"เพื่อนที่ใหน.....มันก็แค่ไอ้งี่เง่าก็แค่นั้นเอง"เฟแรงค์พูดบลูหัวเราะไม่หยุดจนมันมองค้อนอีกรอบ

"จ้าๆ....รู้แล้วน่าเฟ...ว่าไม่ใช่เพื่อน"บลูหัวเราะแล้วเดินไปช่วยแองเจิลลีน่าเลี้ยงเด็กๆส่วนคนอื่นๆเริ่มกลับมาพร้อมอาหารและฝุงสัตว์ที่หายไป

"ใหนๆก็ใหนๆ.....ก็มาจัดงานฉลองหรืองานอะไรหน่อยเถอะ...."ผู้นำชาวเมืองพูดเพราะตอนนี้มีแต่ความตึงเครียดกันไปหมดจึงอยากจะผ่อนคลายและสร้างกำลังใจด้วยการจัดงาน

"งานแต่งงานดีม่ะ....."อัสเรียลพูดแต่โดนเฟแรงค์ใช้ร่างเอลฟ์บ้องกะบาล

"ตูพูดอะไรผิดเนี้ย"อัสเรียลมองเฟแรงค์ที่กลับร่างเป็นเสือดำด้วยความงุนงงบลุได้แต่หัวเราะคิกคักและพวกนักสู้ก็ได้ช่วยกันจัดงานเพื่อผ่อนคลายและสร้างขวัญกำลังใจกับทุกคนยกเว้นทานอส
lancenater สมาชิก
· #1155
แลนซ์ จิม และเรเทียได้อยู่ในงานเช่นกัน ทั้งหมดได้ทำการพักผ่อนเอาแรงเพื่อเตรียมรับมือศึกต่อไป
"จากการที่ว่าลูซิเอลเป็นอะไรหลายอย่าง ผมคิดว่ามันอาจจะเป็นตัวที่มีความสามารถแปลงร่างแบบคุณเฟแรงค์ ไม่ก็เป็นตัวประหลาดที่ทุกคนต่างมองไม่เหมือนกัน หรือแม้แต่ว่าไม่เคยมีใครรอดหลังเห็นมัน..."แลนซ์นั่งคิดขณะกินเนื้ออยู่
"ส่วนเจ้าทานอส ตอนแรกผมก็กลัวว่าถ้ามันให้ข้อมูลปลอมจะเป็นอะไร แต่ก็คงไม่เกิด เพราะการอ่านใจคงอ่านเข้าไปทั้งหมดอยู่ดี"จิมพูด
"ส่วนทางนี้ก็ไม่มีข้อมูลอะไรค่ะ"เรเทียอธิบาย
"ท่าทางตอนนี้คงต้องพักก่อนล่ะ"แลนซ์เดินไปคุยกับเฟแรงค์
"ท่าทางคุณกับคุณบลูจะชอบกันมากเลยนะครับ"และแลนซ์ก็พูดด้วยเสียงเบาจัดๆ"จะมีลูกกันมั้ยเนี่ย"
เรเทียกับจิมนำเหล้ามาดึ่ม และเมาเละเทะ
"ฮ่าๆๆ เอามาอีกกกก ยังม่ายมาวเลยยยย"
"อะไรนะ บอกว่าชั้นกินม่ายด้ายเหรออออ หุบปากกกกก ถึงชั้นเป็นผู้หญิงก็กินได้น้าาาาาาา"เรเทียทำท่าจะถอดเสื้อ แต่คนมาห้ามได้ทัน
..........................
"ท่าทางจะสนุกกับการทำเรื่องชั่วๆนะแก"แลนซ์เดินเข้าไปในที่ที่ทานอสโดนคุมตัวอยู่
"อีกไม่นานหมู่บ้านนี้จะ..."
ผัวะ
แลนซ์ต่อยหน้าทานอสไป
"ท่าทางจะไม่มีอะไรกินสินะ"แลนซ์หยิบกบตัวเบ้งๆตัวหนึ่งที่ตายแล้วออกมา
"เอานี่ไปกินซะ"แลนซ์เอากบยัดปากทานอส ก่อนบังคับให้เคี้ยว ใส้และเครื่องในมันทะลักออกมา แต่แลนซ์กอบมันยัดปากทานอสเข้าไปอีกรอบ
"และนี่ ของฝาก"แลนซ์หยิบกองดินมากองหนึ่ง และเทเข้าปากทานอส
"เข้าใจความรู้สึกทุกคนยังล่ะ"แลนซ์เดินออกไป และกลับไปเข้างานเลี้ยงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
NAX99 สมาชิก
· #1156
อายาเนะที่ไปถามข่าวจากชาวเมืองต่างๆ+กับประสบการณ์ที่ปะฉะดะกับพวกสัตว์ดัดแปลงและเซซินี่แล้ว ข้อสรุปต่างๆของเธอเลยทำได้ง่ายขึ้น
[วิทยาการของโลกนี้จะดัดแปลงกลายเป็นแบบนั้นไม่ใช่เรื่องยาก แต่ทำให้มีสติครบ100เนี่ยซิ ที่ยาก] นี่คือข้อสรุปของนายพลเบลราฟ
[ไม่น่าใช่พวกฆาตกรหรืออะไรโรคจิตหรอก แค่คนปกติโดนทดลองนั้นโน้นนี่จนสติสตางค์ขาดสะบั้นและคลั่งบ้าเท่านั้นเอง แถมมีแต่ตัวโหดๆซะส่วนใหญ่ด้วยเนี่ยซิ] นี่คือข้อสรุปเรื่องกองทหาร
[แหม่ เปลืองอากาศหายใจของมนุษย์โลก น่าจะส่งไปกลางทะเลทราย เอาน้ำมันเครื่องเป็นน้ำดื่มไปให้ หรือกลางที่หนาวๆไม่ให้มันใส่ชุด หรือกลางป่ากลางเขาลึกๆมีสัตว์ป่าเยอะๆให้โดนแดกตายนะ] นี่คือข้อสรุปเรื่องบทลงโทษทานอส
[สรุปมันก็คือตัวใหญ่ๆดำๆพ่นไฟได้เหรอฟ่ะ!?] นี่คือข้อสรุปเรื่องลูซิเอล
“เอ่อ ดูจากข้อมูลถ้าตูไปถามเซโก้ มันจะไปย้อนความหลังอะไรเปล่าหว่า?”อายาเนะคิดภายในใจและนั่งเกาหัว

คุโรคาเงะที่เดินออกไปจากห้อง พลันจะเดินออกไปไม่ทันใดก็ได้ยินเสียงคารินพูด เขาเลยกลับเข้าไปใหม่”เอ้ออ นายนี่นอกจากจะขี้ขลาดแล้วยังโง่อยู่อีก นายคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะเป็นใหญ่งั้นเรอะ? อย่างมากนายก็ได้เป็นแค่ตัวทดลองตัวหนึ่งๆให้พวกนั้นวิจัยเล่นล่ะหว่า คิดเหรอว่าแค่ความเอาแต่ใจของเด็กตัวหนึ่งจะทำอะไรได้”เขาว่าและปิดประตูเดินออกไป

เมื่อถึงเวลางานเลี้ยง
ทางด้านวาเจสนั้น เธอเป็นคนไม่ถูกกับเหล้าอย่างแรง เพราะฉะนั้นเวลามีใครมาคะยั้นคะยอให้ดื่มเธอจะรีบบอกปัดทันที อายาเนะที่เหมือนรู้ว่าถ้าวาเจสดื่มเข้าไปจะเป็นไง ก็รีบคะยั้นคะยอหนักกว่าเก่า คงอีกไม่นานที่เธอจะถูกยัดกรอกปาก.....
ซึ่งอายาเนะก็คอแข็งเอาการ เพราะเธอถึงขั้นไปท้าชาวบ้านชาวช่องแขงดื่มเหล้าไปทั่ว ในระหว่างที่ฮาคุโตะนั้นก็ไปแข่งงัดข้อกับผู้คนไปทั่ว มีเสียงดนตรีร้องรำทำเพลง เสียงหัวเราะเฮฮาสนุกสร้างสรรค์ดังสนั่นไปทั่ว แม้จะเป็นงานเลี้ยงที่ไม่ดูดีซักเท่าไร เพราะไม่มีพื้นกระเบื้องหรือซีเม็นส์เป็นพื้นดินที่นั่งกัน ไม่มีโต๊ะหรือเก้าอี้แต่เป็นซากปรักหักพังเมือง ไม่มีแสงสีของดวงไฟอันเลิศหรู แต่เป็นแสงจากกองไฟและดวงจันทร์ เป็นงานเลี้ยงพื้นๆที่กลับสนุกในความเป็นพื้นๆ
ส่วนคุโรคาเงะไม่ได้ไปงานเลี้ยงเพราะกำลังตรวจสอบเลือดของทานอส ซึ่งก็ใกล้จะได้ข้อสรุปแล้ว เสียงงานเลี้ยงดังจนถึงที่ๆเขาอยู่ ซึ่งเขาคิดว่าเขาเองก็อยู่ไกลแล้วนะ
“อืม ถ้าคาเนซึมิอยู่คงจะพูด ไอ้เวลาสนุกๆแบบนี้แหละ เรื่องร้ายๆมักจะเข้ามา”คุโรคาเงะคิดภายในใจและก็ตรวจเลือดต่อไป
FroZen สมาชิก
· #1157
เมื่องานเลี้ยงเริ่มขึ้น ไซเลนส์ก็ออกห่างทันที เธอไม่ชอบเสียงเอะอะ
นักบวชสาวชอบหาที่เงียบๆมากกว่า นี่เป็นความชอบส่วนตัวทางนิสัย

เสียงเอะอะร่าเริ่งที่ดื่มกันทำให้สาวเงียบนึกถึงจอยจังผู้ชื่นชอบงานเลี้ยงชอบทำเสียงเอะอะ...
เธอส่ายหัวไล่ความคิดออก แล้วเรียบเรียงสถานการณ์ตั้งแต่เริ่ม

สัตว์ประหลาดและกองกำลังทหารของนายพลเบลราฟที่เข้าจู่โจม
"นายพลเบลราฟ" ผู้ที่แข็งแกร่งอมตะ ยึดครองไปแล้วหลายประเทศ
เด็กทานอสที่เป็นเป้าหมาย และเป็นหัวในเรื่องร้ายอะไรบางอย่าง...
(เธอก็ไม่รู้หรอกว่าเรื่องอะไร แต่พอดูจากอาการรังเกียจของหลายๆคน เธอก็พอเดาเรื่องราวได้)
การเชื่อมต่อของ"ละออง"ระหว่างเฟแรงค์กับบลู
แขนของบลูที่ผิดผิวสี..

นักบวชสาวนิ่งเงียบและคิดวิเคราะห์ แต่ว่าก็หาความเชื่อมต่ออะไรไม่ได้
เมื่อเดินไปเรื่อยๆจนถึงสถานที่เงียบสงบพอตัวแล้ว จึงนั่งลงแล้วเริ่มกาง
บาเรียครอบตัวเองเอาไว้ เพื่อไม่ให้มีใครมาโจมตีเหมือนตอนที่มาโลกเทลในครั้งแรก
แม้แต่ตอนนี้เธอก็ยังจำการปาดคอของยูกิโฮะไว้ได้อยู่ ไซเลนส์จึงเตรียมตัวไว้ที่จะไม่ประมาท

เมื่อนั่งเฉยๆ แล้วก็รู้สึกอ้างว้างอย่างประหลาด ไซเลนส์จึงเริ่มฝึกการกางบาเรียเงียบๆอยู่คนเดียว
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1158
"อัสนายกินไปเท่าไหร่แล้ว"คาลาห์นที่กำลังเริ่มเมาถามอัสเรียล
"ไม่ได้นับด้วยสิ ไอ้พวกนี้อ่อนชะมัดเหมือนน้ำเปล่าเลย "อัสเรียลตอบแล้วกระดกขวดเหล้า
"นายคอแข็งเป็นบ้าเลยว่ะ" ชาวบ้านคนหนึ่งพูดขึ้นมา
"นอกจากHealing factorแล้วชั้นยังมีระบบเมตาบอลิซึมเร็วแบบผิดปกติขนาดกำจัดแอลกอฮอล์ได้เร็วโคตรๆด้วยนะ"อัสเรียลตอบชาวบ้านคนนั้น
"ดีจังเลยน้าพี่ชายกินได้เยอะไม่ต้องกลัวเมา" อีกเสียงนึงดังขึ้นมา
"ดีเหรอ....ดีงั้นเหรอ..."อัสเรียลพึมพำก่อนจะลุกไปจากที่ของตนพร้อมกับขวดเหล้า
"อ๊ะอัส นายจะไปไหนน่ะ"คาลาห์นตะโกนถาม
"พี่แกคงไปยิงกระต่ายกระมัง"ชาวบ้านคนนึงพูดขึ้นมาทันที
อัสเรียลเดินไปเรื่อยๆจนเจอมุมสงบ ที่ไซเลนส์อยู่
"นี่เธอน่ะชั้นขออยู่แถวนี้ด้วยได้ไหม"อัสเรียลถามไซเลนส์
ส่วนทางด้านคาลาห์นก็เมาแอ๋ไปแล้ว
FroZen สมาชิก
· #1159
ไซเลนส์ตกใจเล็กน้อยกับการปรากฏตัวที่ไม่ให้ซุ่มให้เสียงของอัสเรียล
แน่นอนว่านักบวชสาวไม่รู้จักอัสเรียล จึงต้องระแวงเป็นธรรมดา
แต่พอนึกได้ว่าเคยเห็นอยู่ในเมืองก็ผ่อนความระวังลงแล้วพยักหน้า
เป็นสัญญาณว่าอยู่แถวนี้ได้

แต่ยังไงเธอก็ไม่คลายบาเรียออกหรอกนะ แล้วก็ตั้งตาฝึกต่อไป
โดยที่ความคืบหน้าก็ไม่ค่อยมีเท่าไร
maid guy สมาชิก
· #1160
"นั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ"ไทรเด็นพูดกับทานอส"คาริน ต่อสายน้ำเกลือเสียแล้วฉันจะกลับมาสอบสวนมันอีกที"เขาติดเครื่องบางอย่างที่เหมือนระเบิดที่คอของทานอสพร้อมเอาบอลยัดปากอีกหน"นี่เป็นระเบิด หากนายคิดจะหนีออกจากห้องนี้เมื่อไหร่ เตรียมบอกลาชีวิตได้เลย"

พวกไทรเด็นหลังจากที่กินแบบที่เรียกว่ากินล้างกินผลานเลยก็ว่าได้ พวกเขาไม่สนเลยว่าจะกินเนื้ออะไรเข้าไป

"เอาละ"เรย์พูด"ทางกองทัพนั้นอนุมัติแล้วว่าจะส่งอาวุธมาที่นี่เพื่อช่วยเหลือพวกชาวบ้านหรืออาจจะส่งกำลังรบมาได้"
"ดีละ"ไทรเด็นนั้นกระโดดทีเดียวขึ้นไปยังหลังคาของอาคารที่ใหญ่ที่สุดก่อนที่จะประกาศด้วยเครื่องขยายเสียง

"ทุกท่าน ผมขอขอบคุณที่พวกท่านนั้นเลี้ยงพวกเรา แต่ว่าเรื่องมันยังไม่จบเพียงเท่านี้เพราะกองทัพของนายพลเบลราฟยังอยู่"
"เจ้าหมอนี่เอาอีกแล้ว"เรย์บ่น
"เขาพูดอะไรคะ"บลูถาม
"หมอนี่กำลังปลุกระดมให้พวกชาวบ้านร่วมกันต่อสู้น่ะสิ"
"แต่ลำพังพวกเราอาจไม่สามารถกำจัดพวกมันได้"ไทรเด็นเอ่ย"เพราะฉะนั้นพวกเราทุกคนนั้นจะต้องร่วมมือกันเพื่อกำจัดนายพลเบลราฟ"
"ฉันไม่เอาด้วยหรอก" ชาวบ้านคนหนึ่งร้อง"ฉันยังไม่อยากตาย"
"ใช่แล้ว ฉันไม่อยากสู้กับพวกมันหรอก"
"ถ้าจะสู้กับมันละก็ยอมเป็นทาสดีกว่า"
"ฉันยังเมียและมีลูกสาว หากตายไปใครจะดูแลพวกเขา"

"แย่ละสถานการณ์เลวร้ายลงแล้ว"แลนซ์เอ่ย
"เจ้างี่เง่านั่นทำให้สถานการณ์เลวร้ายลงหรือไง"เฟแรงส์พูด

ไทรเด็นนั้นดูเหล่าพวกชาวบ้านอย่างเหยียบหยามเฉกเช่นเดียวกันกับพวกของเรย์

"ก็ได้"ไทรเด็นตะโกนลั่นด้วยเสียงหนักแน่น"พวกท่านก็ปล่อยให้พวกทันครองโลกก้ได้ ถ้าพวกท่านอยากจะอยู่ด้วยความกลัวที่พวกมันจะฆ่าพวกท่านก็ทำได้ หรือพวกท่านต้องคอยระแวงว่าจะโดนพวกมันโจมตีก็ได้ หรืออยากจะโดนจับมาเป็นทาสก็ได้ หรือจะโดนจับดัดแปงและฆ่าพวกเพื่อนๆของท่านก้ได้ หรือจะทนดูพวกมันฆ่าลูกของท่านพ่อแม่ของท่านหรือคนที่ท่านรักก็ได้เช่นกัน"ทันไดที่ไทรเด็นพูดพวกเขานั้นก็เงียบทันที

"แกพูดได้เพราะแกไม่เคยเห็นคนตายต่อหน้าต่อตาเท่าที่ดูนายก็บ้าสงครามเหมือนกัน"ชาวบ้านคนหนึ่งสวน
"เมื่อก่อนฉังเองก็หนีจากการต่อสู้ เพราะหนีจากการต่อสู้ดังกล่าวเลยทำให้แม่ฉันต้องตายต่อหน้าต่อตาเพราะความเห็นแก่ตัวของฉันเพราะฉันไม่อยากต่อสู้เพทืออิสระของพวกเรา"พวกชาวบานนั้นเงียบลงอีกครั้ง
"ไม่มีใครที่ไม่ทุกข์หรอก อย่างพวกเซโก้ที่โดนทดลองก็เช่นกันเขาต้องทุกข์ทรมานเพราะการทดลองของพวกมัน หรืออย่างบลูตัสที่โดนทดลองด้วย"

บลูตัสนั้นถอดหนังเทียมของตนเปิดเผยศีรษะที่ไม่มีผิวหนังเลยแม้แต่น้อยชาวบ้านหลายคนถึงกับผงะ

"ถึงเวลาแล้วที่จะสู้กับพวกมัน การเสียสละของพวกท่านนั้นทำห้พวกเราเป็นอิสระ พวกท่านเลือกเอาเลยว่าจะเสียงชีวิตเพื่ออิสระภาพหรือยอมพวกมันกดขี่ข่มเหงเข่นฆ่าคนที่พวกท่านรักไป"ไทรเด็นนั้นตะโกนลั่นด้วยเสียงอันหนักแน่น"ใครอยากต่อสู้ให้มารวมตัวกันที่นี่เราจะแจกโล่ห์ ปืนและดาบไว้ต่อสู้เพื่ออิสรภาพ"