LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

Myth Board

พูดคุยทั่วไป 17 เม.ย. 2013 ♥ 0 👁 43 💬 1,540

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

สำหรับผู้เล่นใหม่ :: สถานีที่เริ่มแรกสำหรับการเล่นโหมดเนื้อหาคือห้องสมุด Tale โดย Tale จะส่งไปยังโลกต่างๆเพื่อไปผจญภัย

กฏของเกมส์

1) ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร
2) ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด
3) ไม่ควรใช้ตัวละคร Over Power และ Marry sue
4) เวลาต่อสู้ ควรคำนึงถึงตัวละครมากกว่าใช้ความคิดตัวเองในการเล่น
5) รู้ขีดความสามารถของตัวละคร แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ
6) ห้ามตัวละคร Cosplay หรือ นำความสามารถมาใช้ เช่น Naruto,One Piece
7) ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ
8) ถ้ารู้ว่าตัวละครไม่ไหว ไม่ควรหาทางแก้ทาง แพ้คือแพ้ ชนะคือชนะ สามารถกลับมาสู้ใหม่ได้ตลอด
9) บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้***
10) ห้ามโพสติดๆกัน หรือ ถี่เกินไป
11) ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม***
12) ห้ามตัวละครความสามารถไร้เหตุผล
13) ห้ามใช้ตัวละครของคนอื่นโดยเด็ดขาด
14) ไม่ได้เล่นนานอย่าลืมประกาศ Log off ด้วย พร้อมบอกเหตุผล
15) กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

1,540 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya สมาชิก
· #1101
เหล่านักสู้นั้นต่อสู้ไม่รู้เลยว่าการต่อสู้กับพวกทหารของพวกเขานั้นมีใครบางคนจับตาดูอยู่ในห้องมืดที่มีเด็กสาวในสภาพเปลือยเปล่าอยู่บนเตียงนั้นร่างขนาดมหึมาจับจ้องภาพการต่อสู้ไม่วางตา

"นั้นน่ะเหรอพวกที่มาจากต่างมิติแล้วก็นั้น....ราชันย์แห่งราชันย์เซโก้....ช่างน่าประทับใจจริงๆ....สู้กับกองทัพนับแสนได้ขนาดนั้น"เจ้าของร่างขนาดมหึมาพูดพลางโอบเด็กสาวคนนึงเข้ามาใกล้แล้วหัวเราะอย่างถูกใจ

"แถมยัง...เธอคนนั้น...ผู้กลับมาจากความตาย...ที่กลับมาพร้อมพลังอันน่าพิศวง....นั้นทั้งหมดจะมาอยู่ในมือของข้าในไม่ช้านี้"ดวงตาของเจ้าของร่างมหึมานั้นจ้องมองการรบไม่วางตาต่อไปและร่างนั้นก็เรียกทหารเข้ามาสั่งการบางอย่าง

----------------------------------------------------------

เหล่านักสู้นั้นเห็นว่าพวกทหารและพวกสัตว์ดัดแปลงเริ่มน้อยลงและเริ่มไม่มีพวกมาเสริมแล้ว

"อีกนิดเดียว....เจ้าพวกนี้เริ่มถอยแล้ว..."ไรก้าตะโกนลั่นพลางซัดน้ำแข็งใส่เหล่าปลาดุกระยางค์ที่โผล่ขึ้นมาตอนนี้เหล่าทหารเริ่มเหลือไม่ถึงหมื่นแล้วเหล่านักสู้จึงจัดการพวกทหารและสัตว์ดัดแปลงจนตอนนี้ไม่เหลือใครหรืออะไรที่อยู่จะบุกเข้ามาโจมตีพวกเขาได้อีก

"อะไรกัน....พวกทหารไปใหนหมด...นี่นายพลระยำนั้นเปลี่ยนใจแล้วงั้นเหรอ"เริ่มมีเสียงคนพูดกันพอหันหลังก็เห็นคนที่ยังเหลือรอดนั้นค่อยๆออกมาจากที่ซ่อนและมองมายังกลุ่มนักสู้

"พ่อ..แม่"เด็กหนุ่มที่พวกเขาปกป้องนั้นวิ่งไปหาพ่อแม่ของตนซึ่งอ้าแขนรับเด็กหนุ่มแล้วกอดกันทันที

"ทานอส....ขอบคุณสวรรค์.....ลูกยังไม่ตาย...ขอบคุณนะค่ะขอบคุณ...."พ่อแม่ของทานอสนั้นหยุดเมื่อเห็นเซโก้และพวกแองเจิลลีน่า

"เซโก้....ราชันย์แห่งราชันย์..."แม่ของทานอสพูดเซโก้มองไปยังคนกลุ่มนั้นที่มองพวกเขาเหมือนเป็นวีรบุรุษ

"พวกเธอรู้จักพวกเรา..."แองเจิลลีน่าถามหนึ่งในชาวเมืองนั้นก้าวออกมา

"เรื่องที่พวกคุณหักหลังพวกทหารและพวกนักวิทยาศาสตร์พวกนั้นน่ะมีแต่คนรับรู้กันทั้งนั้นละครับ...พวกคุณเหมือนความหวังของพวกเรา"ชายคนนั้นกล่าวและเริ่มเล่าถึงว่าทำไมพวกทหารที่สังกัดนายพลเบลราฟนั้นถึงมาบุกจู่โจมที่นี่เพราะต้องการสินแร่ที่อยู่ใต้เมืองนี้และยังมีข่าวลือถึงอะไรบางอย่างที่ถูกซ่อนอยู่ในเมืองนี้ด้วย ทหารเลวและพวกสัตว์ดัดแปลงนั้นถึงได้พยายามอย่างหนักในการค้นหาสิ่งๆนั้นในเมืองนี้พอมาถึงตรงนี้ทานอสเหมือนจะมีสีหน้าอึดอัดเป็นอย่างมาก

"เอาไงต่อดีละ..."แลนซ์ถามพวกคุโรคาเงะมองไปรอบๆก็พบว่าแทบไม่มีที่พักให้พวกเขาและชาวบ้านได้พักแถมยังไม่มีอาหารด้วยในค่ำนี้ด้วย

"พวกนี้กินได้มั้ยวะ..."บลูตัสถามพลางมองพวกซากสัตว์ดัดแปลงที่นอนเกลื้อนกราดเซโก้ได้แต่ส่ายหน้าพวกเขาเองก็ไม่รู้เพราะไม่เคยกิน

"หรือว่าจะไปหาของป่ากินก่อน"แองเจิลลีน่าถามเธอบินขึ้นไปเพื่อสำรวจบริเวณรอบๆซัสคิวบัสสาวนั้นก็เห็นป่าอยู่ห่างจากเมืองไปราวๆ 10 กม.จากเมืองที่ยังไม่เสียหายจากสงครามเท่าไหร่นัก

ทางเลือกของผู้เล่น

1. สร้างที่พักชั่วคราวและรักษาพยาบาลชาวเมืองที่บาดเจ็บ(เฟแรงค์กับไรก้าอยู่ช่วยการก่อสร้าง)

2. ทดลองว่าเนื้อพวกสัตว์ดัดแปลงกินได้หรือไม่(ได้ไม่ได้แต่งเอง)

3. หาของในป่า(แองเจิลลีน่ากับเซโก้ไปหาของป่าด้วย)
maid guy สมาชิก
· #1102
"เอาละทีนี้"คารินเก็บมีดพร้อมหยิบกล่องพยาบาลอันเบ้อเร่อที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนกัน เธอยิ้มแบบนางพยาบาลที่ใจดีพร้อมจัดการตั้งค่ายกับเรย์พร้อมพูดว่า"คนเจ็บอยู่ไหนเดี๋ยวฉันจะรักษาให้เอง"
"เมื่อกี้แม่นี่ฆ่าทหารอย่างโหดไหงเปลี่ยนได้เร็วขนาดนี้กัน"ใครสักคนหนึ่งแซว

ฉึก

แมลงปีกแข็งที่น่าอันตรายถกมีดบินตัดปีกทันที

บลูตัสนั้นสำรวจพวกศพทันที เขาเลือกเอาที่มีความเป็นคนน้อยที่สุดเท่าที่จะเลือกได้แยกเอามาก่อนแต่ที่ทำให้เขาเลือกมากที่สุดคงจะเป็นปลาที่มุดดินหรือหมึกที่เขาเลือกเพราะอย่างน้อยมันก็เหมือนสัตว์ที่สุดแล้วและกำลังทำเตาบาร์บีคิวเพื่อย่างพวกมัน

ส่วนเฮทนั้นเดินสำรวจในป่า โดยมีคิด หุ่นยนต์แมลงปอบินนำหน้า

"เซโก้ ฉันอยากทราบว่าหัวหน้าของพวกมันเป็นใคร อยู่ที่ไหนshot"
"ถามทำไมหรือ"เซโก้ถาม
"ฉันจะลอบสังหารมันshot"
FroZen สมาชิก
· #1103
ไซเลนส์คิดว่าตัวเองควรอยู่ป้องกันที่พักที่กำลังสร้างขึ้นและคนบาดเจ็บนี่ดีกว่า
เพราะเธอนั้นเป็นสายสนับสนุน ไม่ใช่บุกล่าท้ารบ

ส่วนเรื่องอาหารนั้นเธอไม่ได้สนใจ เพราะไม่ได้หิวหรืออยากกินเลย
ดังนั้นเธอจึงตั้งใจไปหน้าที่ของตัวเองทันที

นักบวชสาวทำใจให้สงบเงียบเท่าที่เป็นไปได้และเดินไปตรงจุดศูนย์กลาง
ที่มีคนเจ็บและที่พัก หลับตาตั้งสมาธิและกางบาเรียออกไปเป็นวงกว้าง
กันไม่ให้ศัตรูเข้ามาโจมตี
lancenater สมาชิก
· #1104
เรเทียได้อาสาไปเก็บของป่า และเธอก็ตามคนอื่นไป
"อ่า เอาล่ะนะ ตอนนี้พวกเราก็มาดูว่ามันมีอะไรที่น่าจะกินได้นะครับ"จิมเริ่มก้มลงไปมองซากบนพื้น
"ตัวที่กินได้มันก็คงจะมี..."แลนซ์มองไปเรื่อยๆ
ซากธุลีของหน่วยระเบิดตัวเอง
หมาหลายตา หัวส่วนบนหายไปเหลือแต่กรามส่วนล่าง
แขนของทหารคนหนึ่ง มือยังกำปืนยิงจรวดอยู่
ซากกอริเฮท
เงือกหน้าอุบาทว์ๆยังลืมตาโพล่งอยู่
ปลาดุกระยางค์ เมือกเต็มตัว
ลำตัวหมาป่าโซนิคบูม
"นี่ จิม"
"อะไรครับ"
"มนุษย์สามารถอดอาหารได้ 3 สัปดาห์สินะ"
"ใช่ครับ"
"พวกเราคงต้องทำอยางนั้นแล้วล่ะ"
ทั้งคู่ทำหน้าปลง
และเรเทียก็กลับมาพร้อมของป่าที่หน้าตาดูดีกว่าสิ่งที่อยู่เกลื่อนพื้นตรงนี้อยู่หน่อยมา
"ไม่อดตายแล้ว!!"แลนซ์ดีใจ
"ผมไปบ้างล่ะครับ จะไปเอาพวกที่หน้าตาดูดีกว่านี้มากินหน่อย"จิมเดินเข้าไปในป่าบ้าง
แลนซ์เริ่มไปช่วยคนอื่นตั้งที่พักพร้อมกับไรก้าและเฟแรงค์
"ผมไม่มีทักษะพยาบาลเลย คงต้องช่วยสร้างที่พักก่อนล่ะครับ"
และจิมก็ลากหมูป่ากับนกกลับมาที่ค่าย
NAX99 สมาชิก
· #1105
“เอ่อ ขอโทษนะ แต่พวกสัตว์ดัดแปลงที่ถูกดัดแปลงแล้วดัดแปลงอีกไม่รู้ มันยัดสารเคมีอะไรต่อมิอะไรที่แม่งเป็นอันตรายเข้าไป นายยังจะเลือกกินอีกเหรอ”อายาเนะว่ากับบลูตัสที่เอาศพปลาหมึกมาย่าง ที่เธอมาอยู่ตรงนี้ ก็เพื่อคอยกันท่าเผื่อพวกทหารยังจะมาหาเรื่องกับพวกชาวเมืองอีก
“เดี้ยวย่างๆเอาก็ได้มั้ง”
“ถ้าเผาแล้วสารเคมีหาย มันคงไม่มีมลภาวะทางอากาศหรอก”

ทางด้านฮาคุโตะที่ออกไปหาของป่า
ฟุดฟิดๆ ฟุดฟิดๆ
“โอ้ ตรงนั้นมีกลิ่นกล้วยแผ่ออกมาด้วย”ฮาคุโตะว่า เขาทำท่าเหมือนดมกลิ่นหาอาหารของพวกสัตว์อาศัยอยู่ภายในป่า และวิธีนี้ก็ทำให้หลายๆคนเจออาหารไปเยอะด้วย
“ตรงนี้มีรอยตีนหมีนี่นา เยี่ยม! เอ๊ะ! เดี้ยว มีรอยตีนเล็กๆคล้ายตัวลูกหมีด้วย…อย่าดีกว่า อ่ะ! นี่มันรอยเท้ากวางนี่!!”
“….นายเป็นคนป่าเหรอ?”แองเจิลลีน่าว่าด้วยท่าทางแปลกๆ
“ก็….กึ่งๆอ่ะนะ เมื่อก่อนฉันเคยอยู่นะ”

วาเจสกับคุโรคาเงะนั้นไปทำงานก่อสร้าง เพราะเป็นเรื่องที่ถนัดของเจ้าตัวอยู่แล้ว เพราะในเมื่อวาเจสเป็นพวกแรงเยอะ ทำงานแบกห่ามได้สบาย
ส่วนคุโรคาเงะก็เป็นพวกวางแผนวางกับดักอยู่แล้ว เพราะงั้นเลยวางโครงสร้างอะไรต่างๆได้ดี ขณะก่อสร้าง วาเจสมองไปที่ซากเมืองที่พังไปแล้ว และมองอย่างเศร้าสร้อย
“มีอะไรเหรอ?”คุโรคาเงะถามขณะถือตะปู ถือค้อนเตรียมตัวไปทำงาน
“…ปล่อยพวกเขาไว้อย่างนั้นจะดีเหรอ?”
“….ได้ยินว่าเดี้ยวเซโก้จะจัดงานศพให้พวกเขานะ ก็หวังให้พวกเขาไปสู่สุคติล่ะกัน”คุโรคาเงะพูดและเดินไปทำตามหน้าที่ปกติ
zeya สมาชิก
· #1106
ชาวเมืองบ้างคนเริ่มตายหาศพญาติและหาสถานที่ประกอบพิธีศพกันอย่างเงียบบางคนก็ถึงกับร่ำให้อย่างไม่อายใครและที่น่าเศราก็คือเด็กชายวัยไม่ถึง 5 ขวบนั้นกอดศพเด็กทารกและศพแม่ที่พวกเขาเจอแล้วพยายามเรียกให้ตื่นโดยมีพ่อยืนร้องให้ชนิดใจแทบขาด

"......."เหล่านักสู้บางคนนั้นเงียบนิ่งยิ่งทำให้บรรยากาศนั้นดูโศกเศร้าส่วนทานอสนั้นก็ช่วยชาวเมืองคนอื่นๆทำแท่นเผาศพและอีกแท่นนั้นเหล่านักสู้ไม่เข้าใจแต่เห็นชาวเมืองบ้างคนแบกศพทหารไปแท่นนั้น

"กลับมาแล้ว...."เซโก้กลับเหล่านักสู้นั้นกลับมาจากหาของป่ากันได้มาพอควร

"เอ่อ.....เซโก้...นั้นเป็นงานศพในโลกของนายใช่มั้ย"วาเจสถามเซโก้นั้นมองไปยังเเท่นเผาศพซึ่งชาวเมืองนั้นช่วยกันนำร่างของญาติพี่น้อง คนรักและครอบครัวของพวกเขาด้วยความเศร้าสร้อยเมื่อนำร่างของผู้เสียซีวิตที่เป็นชาวเมืองและศพทหารทั้งหมดมาด้วยความช่วยเหลือของเหล่านักสู้นั้น ชาวเมืองนั้นโปรยดอกไม้ ใบไม้ที่หาได้และร้องเพลงรอบแท่นที่มีศพของชาวเมืองที่ตายในสงครามนี้ด้วยความเศร้าสร้อยและอวยพรให้ผู้ตายนั้นไปสู่ภพใหม่ที่มีความสุขส่วนอีกแท่นที่มีศพพวกทหารอยู่นั้นยังไม่มีใครทำอะไร

"จับตาดูดีนะ....นี่เป็นงานศพในโลกของพวกเรา"แองเจิลลีน่าพูดดวงตาสีแดงคู่นั้นมีน้ำตาคลอออกมา เมื่อเห็นหญิงในชุดที่คล้ายแม่ชีแต่เป็นสีส้มอ่อนใส่ผ้าคลุมหัวซีทรูสีเดียวกับชุดเดินกะเพรกออกมาจากฝูงชนแล้วสวดส่งวิญญาณให้กับผู้เสียชีวิต หลังจากนั้นเธอก็ราดน้ำมันหอมอาบศพผู้เสียชีวิตก่อนจะให้ชาวเมืองนั้นโยนคบเพลิงเพื่อเผาศพส่งวิญญาณเหล่าผู้เสียชีวิตขึ้นสู่สวรรค์ แม่ชีคนนั้นเดินมาที่อีกแท่นหยิบดินมาโปรยศพพวกนั้นชาวเมื่องนั้นก็สวดอะไรสักอย่างที่เหมือนคำสาปแช่งและโปรยดินในระหว่างที่สวดไปด้วยบางคนก็ถ่มน้ำลายใส่ไปด้วย

"พวกนั้นทำอะไรกันละซ็อต"เฮทถามไรก้าถอนหายใจออกมาแรงๆ

"สวดส่งวิญญาณน่ะ...แต่คนละอย่างกับที่ทำนี่คือการสวดให้ลงนรกและสาปผู้นำของเจ้าพวกนี้"ไรก้าตอบมันมองพิธีสาปส่งวิญญาณโดยไม่พูดอะไร ชาวเมืองตะโกนด่าศพพวกนั้นและปาคบไฟลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนไฟลุกโชน

"อาจจะดูป่าเถื่อนไปนิดแต่นี่ละพิธีศพของโลกนี้.....แบบเท่าที่จะทำได้เพราะถ้าที่นี่ไม่ถูกโจมตีอาจจะดูดีกว่านี้ไม่รู้กี่เท่า"เซโก้พูดส่วนเฟแรงค์นั้นมองงานศพอยู่เงียบๆไม่ได้พูดอะไร

"เอาละ....ใหนๆก็ใหนๆแล้วมาหาอะไรใส่ท้องก่อนเหอะ...ที่พักก็เรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้เจออะไรอีกจะได้มีแรง"ไรก้าพูดเมื่อเห็นชาวเมืองบางคนเริ่มแบ่งเอาอาหารที่พวกเข้าหามาได้มารับประทานประทังความหิวเซโก้นั้นมองพื้นดินและเริ่มวางแผนอะไรบางอย่างเอาไว้แต่ทานอสนั้นมีท่าทีแปลกๆมองเหล่านักสู้ไม่วางตา

ทางเลือกของผู้เล่น

1. ตรวจตรารอบๆที่พัก

2. คุยกับชาวเมืองเพื่อหาข้อมูลของพวกทหารที่มาโจมตี

อีเว้นท์พิเศษ

คุยกับทานอสจะได้รู้เรื่องบางเรื่อง
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1107
อัสเรียลกำลังแล่เนื้อของเงือกที่ตอนนี้โดนสับเป็นชิ้นๆอยู่
"นี่นายทำบ้าอะไรน่ะ"คาลาห์นถาม
"ก็แล่เนื้อไง เนื้อน่ะขอให้สุกก็กินได้แล้ว"อัสเรียลตอบ
"นี่มันกินไม่ได้นะชั้นได้ยินมาว่ามันถูกฉีดด้วยสารอะไรซักอย่างจนกลายสภาพจากคนแถวนี้น่ะ"
"เวรแล้ว!"อัสเรียลสบถ"ชั้นแอบกินสดๆไปแล้วนะเนี่ย!"อัสเรียลลุกขึ้นแล้วเดินไปที่อื่น
"นี่นายจะไปไหนน่ะ"คาลาห์นถาม อัสเรียลเงียบแล้วชูเข็มฉีดยาขึ้นมา"นายรักษาคนอื่นเป็นด้วยเหรอ?"คาลาห์นสงสัย
"ว่าจะไปคุยกันซักหน่อยแน่ะ แล้วก็ชั้นเคยฝึกภาคสนามมาก่อนน่ะ....2รอบแน่ะ"อัสเรียลเดินไปคุยกับชาวเมือง
lancenater สมาชิก
· #1108
จิมที่สงสัยเกี่ยวกับพวกที่บุกมา จึงได้ลองสอบถามชาวเมืองเกี่ยวกับพวกศัตรูที่บุกมาเมื่อครู่
เรเทียได้ตรวจตรารอบๆที่พักเพื่อป้องกัน เพราะว่าอาจมีศัตรูบุกมาอีกก็ได้
แลนซ์เห็นท่าทางของทานอสแล้ว จึงได้ตัดสินใจไปคุย
"ผมเห็นที่คุณมองพวกเราแล้วล่ะครับ ตกลงมีเรื่องอะไรครับ"เขาถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง
NAX99 สมาชิก
· #1109
ทุกคนยืนมองพิธ๊ศพนั้นอย่างเงียบๆ เมื่อเสร็จพิธีพวกเขาก็ทำได้แค่ยืนสงบนิ่งอวยพรดวงวิญญาณให้เป็นสุขไป พลางเอามือมาตะเบ๊ะแบบทหารแสดงความเคารพ เมื่อเสร็จพิธีก็ไปก่อกองไฟนั่งกินอาหารกันตามปกติสุข

ฮาคุโตะนั้นเมื่อได้เวลาพักก็รีบกินเนื้อ กินผลไม้ที่ตนไปล่ามาได้ พอกินเสร็จ เมื่อหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน เขาลงไปนอนในแคลป์อย่างรวดเร็ว
ไม่ต่างไปจากอายาเนะที่ก็เหนื่อยพอตัวเหมือนกัน ตอนกินข้าวเธอก็ทำท่าจะฝุบหลับไปหลายรอบ พอกินเสร็จจึงได้นอนได้พักสมใจอยาก
ทางด้านคุโรคาเงะกับวาเจสก็กะว่าจะเดินเล่นอยู่หน่อยๆ เพราะยังไม่ง่วง ตัวคุโรคาเงะดื่มเหล้าเดินไปรอบๆที่พัก ถ้าแจ็คพ็อตเจอศัตรู เขาก็แค่หยิบปืนแม็กนั่มที่เหน็บไว้มาเป่าหัว
ส่วนวาเจสเดินไปที่ตัวศพอีกครั้ง พลางมอง อดีตเริ่มกลับมาหวนอีกครั้ง ครั้นตอนอดอยากจากสงคราม หนีระเห่เร่ร่อนพร้อมพี่และแม่ ทั้งตอนที่กลายเป็นทหารของ12จักรพรรดิ และตอนที่ศาลตัดสินประหารตนเอง แต่ดาเนสกับมาเรียมาค้านเอาไว้จนเธอมีชีวิตต่อไป เธอนึกและคิดอย่างเงียบๆ
พลันเมื่อเห็นแลนด์ไปพูดกับทานอสเสียงดัง เธอเลยเดินไปดูหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
maid guy สมาชิก
· #1110
"อืม ก็ดีกว่าปล่อยให้เน่าในสงครามละนะ"เรย์เอ่ย
"ของดาวเราจะส่งพวกเขาไปยังอวกาศเพื่อให้พวกเขาพักผ่อนอย่างสงบ"คารินพูด"พร้อมกับทหารศัตรูที่รบด้วยอย่างสมเกียรติ"
"แต่หากทำแบบพวกนี้"บลูตัสพูด"อย่างดีหน่อยก็ส่งไปยังพระอาทิตย์ละนะ"
แต่ไม่มีใครบอกต่อว่าอย่างเลวร้ายที่สุดคืออะไร

"เอาละทีนี้"เรย์ตรงไปหาทานอสทันที

"ฉันคิดว่านายมีอะไรปิดบังพวกฉันหรือเปล่าฉันเลยอยากถามอย่างสุภาพ ยกเว้นว่าจะให้คารินน้องสาวฉันอ่านใจและแน่นอนหากคิดอะไรแปลกๆละก็ระวังผลสะท้อนกลับด้วย"

ส่วนพวกเฮทนั้นไปสอบถามเรื่องที่อยู่ของนายพล(เฮทกะไปลอบสังหาร)โดยทั้งสองปล่อยแมลงบินสำรวจรอบค่ายแทน
zeya สมาชิก
· #1111
ชาวเมืองมองหน้าเฮทและอัสเรียลแล้วส่ายหน้าอย่างจนใจเพราะนายพลเบลราฟนั้นไม่เคยปรากฎตัวในการรบเลยสักครั้งกับการบุกยึดชิงเมืองเล็กๆแบบนี้ว่ากันว่าเขาจะออกมาบัญชาการรบเมื่อการบุกยึดดินแดนนั้นไปถึงเมืองหลวงแล้วเท่านั้นและก็ไม่มีใครรู้ว่าเบลราฟนั้นอยู่ที่ใหนด้วย

"มีข่าวลือว่าเขาตัดแปลงตัวเองเพื่อความเป็นอมตะและความเเข็งแกร่งด้วย....ถึงตอนนี้ยังไม่มีใครเอาชนะเจ้านายพลนรกนั้นได้..."ชาวบ้านพูดเฮทได้แต่ถอนหายใจออกมา

ทางด้านทานอสนั้นมองหน้าเรย แลนซ์และวาเจสแล้วกลืนน้ำลายอย่างฝืดๆ

"ถ้าผมจะบอกว่าสิ่งที่ไม่สิ...ต้องเรียกว่าคนที่พวกเขาตามหา....เป็นผู้หญิงที่ชื่อว่า...บลู"ทานอสพูดแค่นั้น

"บลู....ชื่อเดียวกับคนรักของแรงค์ที่ตายไปแล้วเลยนี่....."เรยพูดทานอสนัันมองหน้าเรยเธอจำเหตุการ์ณที่โดนดึงเข้าไปในตัวเฟแรงค์ได้ดี

"คะ....ครับ...บลูคนที่ผมพูดถึงคือเธอคนนั้นละครับ..."ทานอสพูดเขาลดเสียงลงจนแทบจะกระซิบ

"บลูคนนั้นไม่ทราบว่าอะไรยังไงหรอกครับ...แต่ผมจำเธอได้จากในภาพข่าวตอนที่พวกคุณเซโก้ยังอยู่กับพวกคนเลวๆพวกนั้นตอนที่ผมเจอเธอ....ผมเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย...ตอนนี้เธออาศัยอยู่ในถ้ำใกล้ๆกับเมืองนี้ครับ....ซึ่งผมไม่รู้ว่าพวกทหารรู้ได้ยังไง...แต่ที่แน่ๆคุณบลูเธอมีพลังอะไรบางอย่างที่นายพลเบลราฟต้องการ"ทานอสพูดเรยนั้นนิ่งเงียบ

"แล้วทำไมไม่บอกเฟแรงค์ละ....นายรู้มั้ยว่ารายนั้นน่ะคิดถึงบลูมากแค่ใหนถ้าเฟรู้อะไรๆอาจจะดีขึ้นก็ได้..."เรยพูดออกมาหลังจากนิ่งเงียบไปพักหนึ่งทานอสนั้นพูดไม่ออกไปอยู่ครู่นึง

"งั้นพรุ่งนี้ผมจะนำทางทุกคนไปพบกับคุณบลูละนะครับ..."ทานอสนั้นพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนจนใจเรยและคนอื่นๆได้แต่มองเด็กหนุ่ม

"....คุณเรยครับ...."แลนซ์เรียกเรยหันไปมองหน้าเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าสงสัย

"คุณบลูนี่คงสวยสินะครับ..."แลนซ์ถามเรยนั้นถอนหายใจออกมา

"เอาไว้ไปเจอเจ้าตัวเขาเองละกัน...แต่จำไว้นะ...เจ้าหล่อนเป็นคนรักของเฟแรงค์จีบสุ่มสี่สุ่มห้าระวังเจอเฟจับกินละกัน"เรยพูดพวกเขาทั้งหมดจึงรวมกลุ่มเล่าเรื่องของบลูว่ายังมีชีวิตและพรุ่งนี้ทานอสจะพาไปหาเธอคนนั้นซึ่งเฟแรงค์แทบอยากจะไปซะเดี๋ยวนี้แต่พวกเซโก้ห้ามเอาไว้

"มิน่าละ.....พวกเราถึงได้กลิ่นบลูด้วย....บลูยังไม่ตายแต่ว่าตอนนั้นพวกเราเห็น...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ"แองเจิลลีน่าถามพวกเซโก้ได้แต่ส่ายหน้า เซโก้มองเฟแรงค์ที่ยังบ่นไม่เลิกว่าทำไมไม่ให้ตนไปหาคนรักของตนตอนนี้เลย

"ใจเย็นหน่อยเฟ....ตอนนี้พวกเราน่ะต้องพักผ่อนเอาแรงก่อน....ใหนยังต้องมีคนอยู่ช่วยคนในเมื่องนี้อีก....พวกเราไม่รู้ว่านายพลระยำนั้นจะมาบุกอีกเมื่อไหร่..."เซโก้พูดคนอื่นก็เห็นด้วยเฟแรงค์นอนหันหลังให้ทุกคนได้แต่หัวเราะและเริ่มตัดสินใจจะอยู่ช่วยชาวเมืองปกป้องและซ่อมแซมเมืองที่เสียหายจากสงคราม

------------------------------------------------------------

ในป่าหญิงสาวผมสีฟ้านั้นเดินออกมาจากถ้ำมองไปยังท้องฟ้าในยามค่ำคืนเธอคืนคนที่ส่งละอองสีรุ้งไปช่วยพวกดาเนสตอนสู้กับวาตานาเบะนั้นเอง

"เฟ...หัวหน้าในที่สุดพวกเราก็ได้เจอกันอีกครั้งแล้วนะ....ฉันจะรอทุกคนอยู่ที่นี่"หญิงสาวคนนั้นพูดใบหน้าของเธอมีรอยยิ้มปรากฎบนใบหน้าของเธอ

---------------------------------------------------------

"ใช่...ครับ...ใช่พรุ่งนี้ครับ...อย่าลืมที่พวกเราตกลงกันเอาไว้นะครับ"ใครบางคนพูดขึ้นมากับเครื่องสื่อสารบางอย่างด้วยเสียงแผ่วเบาคนๆนั้นวางแผนอะไรบางอย่างเอาไว้

"แผนในวันนี้เสียหมด..แต่ไงซะเราก็ได้มากกว่าที่เราต้องการแล้วนี่"คนๆนั้นพูด

ทางเลือกของผู้เล่น

1. ตามทานอสไปเพื่อพบกับบลู (เซโก้,ไรก้า,เฟแรงค์)

2. อยู่ช่วยชาวเมืองปกป้องและซ่อมเเซมเมืองกับแองเจิลีน่า
maid guy สมาชิก
· #1112
"ดีละ"เรย์พูด"บลูตัสนายช่วยฟื้นฟูเมืองซะ ความสามารถของนายตอนนี้เหมาะสำหรับการเฝ้าเมืองและฟื้นฟูที่สุด"
"อืม"เขากำลังช่วยยกเสาไม้สำหรับก่อสร้าง เขาถอดเกราะท่อนบนยกเว้นส่วนหัว ร่างของเขานั้นมีแผลตามตัวเยอะแยะ บางแผลนั้นเกิดจากการถูกผ่า ถูกฟัน และผิวหนังที่ได้รับการฟื้นฟูเล็กน้อย

"ไปหาเจ้าหญิงดีกว่ามั้ง"เธอพูดแซวเฟแรงส์
"พี่ หนูว่าคงไม่เหมาะสมมั้งที่พูดแบบนั้น"
"ก็แค่หยอกเล่นน่า"

--------------------------------------------------------------------------------------

ในมิติของเทล ขณะที่เขากำลังอ่านหนังสือ ที่ข้างตัวมีหนังสือที่เปิดออกเพื่อให้ดูภาพเหล่านักสู้ให้กับชายคนหนึ่งที่สวมผ้าคลุมจนมิดหัวอยู่ แต่ผาคลุมขาดวิ่นนั้นเผยให้เห็นชิ้นส่วนโลหะบางส่วนตามร่างกายของชายผู้นั้น

"คุณไม่ไปร่วมกับเขาหน่อยหรือ"เทลทัก"อย่างน้อยพวกเขาเคยช่วยคุณมาก่อนละนะ"
"ไม่"ชายในผ้าคลุมตอบ"พวกเขาคงไม่ต้องการข้าหรอกยิ่งข้าทำแบบนั้นกับพวกเขาด้วย"
ex0 ผู้สนับสนุน
· #1113
"รู้สึกแย่ชะมัด...."อัสเรียลพึมพำขณะกำลังช่วยชาวเมืองซ่อมแซมอาคาร
"สงสัยเป็นเพราะเนื้อที่แอบกินไปเมื่อกี๊แฮะ"อัสเรียลยังคงบ่นกับตัวเองบณะที่ตอกตะปู "อัสเรียลนี่!!!!"
คาลาห์นตะโกนมาจากด้านหลังทำเอาอัสเรียลตอกตะปูพลาดเลยทีเดียว
"อะไรล่ะเธอมีศัตรูบุกมาอีกรึไง"อัสเรียลถามด้วยสีหน้าเบื่อๆ
"ตอนฉันกำลังตามหานายอยู่ฉันไปได้ยินเรื่องน่าตกใจมาล่ะ รู้สึกว่าผู้นำของศัตรูน่ะต้องการอะไรบางอย่างจากคนชื่อบลูล่ะแล้วจะมีกลุ่มเดินทางไปหาคนๆนั้นด้วยชั้นเลยว่าจะตามไปล่ะ"คาลาห์นพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น
"ดูเหมือนเธอจะอยู่ได้ถูกที่ถูกเวลาตลอดนะเนี่ย"อัสเรียลพึมพำ
"แล้วมาบอกชั้นนี่คิดว่าชั้นจะไปด้วยเรอะ"
"อื้ม"
"ชั้นยุ่งอยู่น่าถ้าเจอเจ้าคนที่ชื่อว่าบลูอะไรนั่นก็ถ่ายรูปมาให้หน่อยละกัน"อัสเรียลกลับไปตอกตะปูต่อ
"งั้นชั้นไปก่อนนะ"คาลาห์นพูด
-----------------------
คาลาห์นจะตามทาอสไป(อย่างกระตือรือร้น)
อัสเรียลอยู่ที่เมือง(แบบเซ็งๆ)
lancenater สมาชิก
· #1114
"เอาล่ะ ไปพบคุณบลูกันเถอะ จะได้รู้ว่ามันเกิดอะไรกันแน่"แลนซ์ลุกขึ้นมาและเดินตามพวกเซโก้ไป
"เรเทีย เธอช่วยชาวเมืองเถอะ พวกเราจะไปคุยกับคุณบลูเอง"จิมตามแลนซ์ไป
"ได้เลย"เรเทียว่า และทำการรักษาชาวเมืองต่อ
NAX99 สมาชิก
· #1115
วาเจสไม่รู้จักบลูก็จริง เฟแรงค์เธอเองก็ไม่ได้รู้จักมากนัก เพราะงั้นเธอเลยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษากับอีก3คนที่เหลือในตอนเช้า

ซึ่งพอไปถามและปรึกษาเรื่องบลูกับทุกคน ก็พบว่ามีแต่แวนโซเท่านั้นที่รู้จักบลู
“เอาไงดีล่ะ เกรงจะไปทำสุ่มสี่สุ่มห้าไม่เข้าเรื่องแฮะ”อายาเนะว่า
“แวนโซเอง ถ้าคุณอินเชสไม่ห่วงสุขภาพจิตหลังเหตุการณ์ ถ้าไม่ส่งเขาให้ไปทำงานกับคุณยุฟฟี่แทน ปานนี้เจ้าตัวคงเอาเป็นเอาตายตามล่าเซซินี่แน่ๆ”ฮาคุโตะว่า
“ก็นะ เซล่าก็เหมือนรุ่นพี่ที่น่านับถืออีกคนของแวนโซนี่ จะเกิดเรื่องแบบนั้น และแค้นเซซินี่ก็ไม่แปลก”คุโรคาเงะว่า และกัดลูกแอปเปิ้ลกิน”แต่เซซินี่ดันอยู่ที่นี่เนี่ยซิ ดีนะที่ไม่ได้บอกว่าเรามาโลกเซโก้ และเซซินี่อยู่นี่ ลองบอกซิ ได้มาเร็วกว่าอะไร…”
“แต่ได้ยินว่าคุณเซล่าอะไรนั้นให้ระบบCBให้เซซินี่เองนี่นา จะแค้นเซซิน่ทำไมล่ะนั้น”วาเจสว่าตามตรง
“เพราะเป็นระบบCBไงล่ะ แวนโซถึงแค้น ระบบนี้เคยทั้งสร้างฝันร้ายและความหวังในทวีปของแวนโซ ลองนึกดูเมื่อตกไปในมือของเซซินี่ซิ… ไอ้พวกสัตว์ดัดแปลงเมื่อวานนั้นยังกระจอกอยู่นะ แถมอีกอย่างคนที่ต้องจำเป็นต้องปลิดชีวิตเซล่าเพราะกลายเป็นสัตว์ร้ายจากสารเคมีของเซซินี่ก็คือแวนโซเองอีกด้วย”ฮาคุโตะพูดเหมือนเพื่อนเข้าใจเพื่อน
“นั้นซินะ…”
“เอ่อ แล้วตกลงวันนี้จะทำอะไรล่ะเฮ้ย”อายาเนะพูด เมื่อให้ทุกคนกลับเข้าประเด็นเดิม

ฮาคุโตะกับวาเจสนั้นตกลงที่จะไปถ้ำตามหาบลูกับทานอสตามที่ว่า
ส่วนคุโรคาเงะและอายาเนะนั้นได้ตกลงจะอยู่เฝ้าเมือง
“ฉันเฝ้าอีกแล้วเหรอ! เบื่อนะเฮ้ย!!”อายาเนะบ่น
“เธอสู้ในสนามรบไม่ทันไร ก็เหนื่อยแล้วนี่ ทำหน้าที่ฝ่ายป้องกันนี่แหละ เหมาะที่สุดแล้ว”คุโรคาเงะว่าพลางเอาปืนไรเฟิลมาเคาะๆไหล่
zeya สมาชิก
· #1116
ในยามเช้านั้นเหล่านักสู้ได้แบ่งเป็นสองทีมโดยทีมเเรกออกมาหาบลูตามที่ทานอสบอก ส่วนทีมที่สองนั้นอยู่ช่วยชาวเมืองซ่อมแซมบ้านเมืองและคุ้มครองชาวเมืองจากการบุกของทหาร

"ขอให้ได้พบแม่หวานใจเธอเร็วๆนะเฟ...."เสียงแองเจิลลีน่าตะโกนดังลั่นเฟแรงค์ดันถึงกับบ่นออกมาแต่ก็มีเพียงเซโก้เท่านั้นที่ได้ยิน

"อย่าบ่นน่าเฟ...."เซโก้พูดด้วยท่าทางสบายๆแต่ดวงตาสีฟ้ากับจับจ้องทานอสเพราะกลิ่นบางอย่างของเด็หนุ่มนั้นเหมือนกับกลิ่นที่เขาเคยสัมผัสมานานแล้ว

"งั้นตามผมมาครับทุกคน"ทานอสพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแล้วเดินนำทุกคนไปยังป่าที่อยู่ใกล้กับเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ทุกคนตามเด็กหนุ่มไป

"หวังว่าลูกคงไม่ทำอะไรบ้าๆนะ...ทานอส"แม่ของทานอสพูดแองเจิลลีน่านั้นหันไปมองแม่ของเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าสงสัย

"ก็ไม่อยากปิดเธอหรอกนะ...แต่นามสกุลของพวกเราคือ ฟากลาสเซ่..."แม่ของทานอสพูดแค่นั้นแองเจิลลีน่าถึงกับพูดไม่ออก

"รัสวาสเป็นปู่ของทานอส....ส่วนตัวสามีฉันน่ะไม่อยากเดินตามรอยของดร.รัสวาสจึงหนีออกจากสถาบันกับย่าของทานอสน่ะ.....จนมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่จนกระทั่งทานอสเกิดมา.....ทานอสน่ะหลงใหลและปลื้มสิ่งที่ปู่ของเขาทำมาก....ฉันกลัวว่าคนที่เอาข่าวเรื่องทรัพยากรของที่นี่และบลู...ก็คือทานอสเอง"แม่ของทานอสพูดพร้อมกับร้องให้ออกมาแองเจิลลีน่านั้นโอบกอดเธอเอาไว้

ทางด้านพวกเซโก้นั้นเดินลึกเข้ามาในป่าเรื่อยๆตามการนำของทานอสแต่จู่ๆ

"ฉันนำไปเองจะดีกว่าจากตรงนี้ฉันได้กลิ่นของบลูชัดเลย"เซโก้พูดทานอสจะพูดแต่ก็เงียบเอาไว้และยอมให้เซโก้นำแต่โดยดีแต่เด็กหนุ่มเอามือล้วงกระเป๋าพึมพำอะไรสักอย่างซึ่งเฟแรงค์มองตาไม่กระพริบ แต่หลังจากนั้นก็ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้นจนกระทั่งเซโก้นั้นนำทุกคนมาจนเกือบถึงที่ๆบลูอยู่

"ระวัง...อุส่าห์ได้ตัวแบบง่ายๆมาแล้วอย่าให้นังนี่รู้สึกตัวตื่นเด็ดขาด"มีเสียงคนพูดดังออกมาเฟแรงค์ไม่รอช้ากระโจนเข้าไปตรงพุ่มไม้ที่ปิดทางเข้าถ้ำเอาไว้

"เฟ...."เซโก้และทุกคนตามไปภาพที่ทุกคนเห็นก็คือนักวิจัยราว 10 กว่าคนและสัตว์ดัดแปลงจำนวนหนึ่งโดยที่ 2 ใน 10 ของนักวิจัยกำลังแบกร่างไร้สติของหญิงสาวผมสั้นสีฟ้าผิวสีแทนมีลวดลายเเปลกๆตามตัวแต่แขนข้างนึงที่เหมือนเอาแขนคนอื่นมาต่อนั้นเป็นผิวขาวแต่พวกเซโก้และเรย์ก็จำผู้หญิงคนนี้ได้

"บลู....พวกแกจะเอาเธอไปใหน!!!!!"เฟแรงค์คำรามพริบตาร่างของมันก็กลายเป็นจักรพรรดิพืชอันเตริโก้บังคับพวกพืชให้จับพวกนักวิจัยและสังหารพวกสัตว์ดัดแปลงที่มาด้วย

"ไหงกลายเป็นแบบนี้ทานอส.....ทำไมเจ้าพวกนี้ถึงไม่ติดอยู่กับดักที่แกบอกละ"หนึ่งพวกนักวิจัยพูดทุกคนหันมามองเด็กหนุ่ม

"ผะ..ผมไม่รู้...นี่ขนาดว่าผมน่ะนำมาทางที่เต็มไปด้วยกลิ่นและของในป่าที่รบกวนประสาทสัมผัสต่างไปแล้วนี่ถึงขนาดว่าพวกคุณต้องมีแผนที่ที่ผมวาดให้นำทางมาเลยเพราะพวกสัตว์ดัดแปลงยังไม่สามารถมาที่นี่ได้เลย"ทานอสพูดและทำท่าจะถอยหลังหนีแต่โดนเฮทกับคารินจับล็อคไว้

"อย่ามาดูถูกฉันนะ....แกเป็นอะไรกับรัสวาสบอกมา"เซโก้นั้นคำรามราชันย์แห่งราชันย์มองหน้าทานอสด้วยแววตาแข็งกร้าวเด็กหนุ่มหัวเราะ

"สมกับเป็นผลงานที่ปู่ผมสร้างจริงๆ....ราชันย์แห่งราชันย์....สัตว์ที่ถูกรับเลือกให้เป็นพระเจ้าอย่างนายน่ะ"ทานอสหัวเราะเซโก้นั้นถึงกับนิ่งเงียบอยู่นาน

"ปู่งั้นเหรอ.....มิน่าละ...กลิ่นเน่าๆที่ฉันคุ้นจมูกนี่..."เซโก้พูดๆม่ทันจบ

"ช่าย.....ทานอส ฟากลาสเซ่...รัสวาส ฟากลาสเซ่คือปู่ของฉัน....อุตส่าห์ได้ของดีมาอยู่ในมือแล้ว...ใครจะบ้าปล่อยไปอีกละ....ฉันน่ะวางแผนจะกลับไปสถาบันที่ปู่ฉันสร้างแต่โดนยัยบ้าที่ใหนไม่รู้เอาสิ่งที่ปู่ฉันสร้างไป...พ่อฉันมันก็แค่ไอ้กระจอกที่ไม่รู้เลยว่าคุณปู่น่ะกำลังทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่และท้ายที่สุด....."ทานอสพูดแค่นั้นทุกคนที่บริเวณนั้นก็สะดุ้งเฮือกเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องของพวกนักวิจัยที่ถูกพืชที่เฟแรงค์ในร่างจักรพรรดิพืชอันเตริโก้กระซากร่างจนจำสภาพไม่ได้

"พวกแก....คิดว่าพวกแกเป็นใคร....จะทำให้พวกฉันต้องตกนรกไปถึงใหน"เฟแรงค์คำรามซึ่งทุกคนได้ยินกันทั่วเฮทและคารินนั้นรีบลากทานอสไปมัดเอาไว้กับต้นไม้ วาเจสนั้นถึงจะไม่รู้อะไรแต่ก็รีบพาร่างที่ไร้สติของบลูออกจากบริเวณนั้นเฟแรงค์นั้นมีคลื่นพลังแผ่ออกมาจากตัวจนเห็นถึงรังสีอำมหิตย์อย่างเห็นได้ชัดร่างของมันลุกชนเป็นเปลวไฟสีดำเหมือนตอนที่สู้กับวาตานาเบะพื้นรอบๆตัวมันกลายเป็นหลุมดำขึ้นมา

"เวรแล้วไง.....อย่าทะลึ่งทำอะไรบ้าๆนะโว้ยเฟ"ไรก้าคำรามทั้งเซโก้และไรก้านั้นเปลี่ยนตัวเองเป็นร่างที่สองแล้วใช้พลังของพวกตนสะกดหลุมดำและพลังของเฟแรงค์เอาไว้ทันที

"กรรรรรรรรรรรรรร"เฟแรงค์คำรามพลางพยายามทำลายม่านพลังทรงกลมที่สะกดมันเอาไว้อย่างสุดกำลังทั้งเซโก้และไรก้านั้นเร่งพลังสะกดพลังที่เฟแรงค์ปลดปล่อยออกมาอย่างสุดกำลัง

"พวกฉันสะกดพลังได้ไม่นานเท่าไหร่นะ....เพราะพลังของนามธรรมพวกนี้อันตรายมาก....หากนานกว่านี้ทั้งโลกนี้เพลอๆโลกต่างจะได้รับผลกระทบ...ไปด้วย...."เซโก้พูดร่างของเทพนั้นเรืองแสงจ้าออกมาจากร่างเช่นเดียวกับไรก้าที่ตอนนี้นั้นใช้ร่างที่สู้กับวาตานาเบะ

Boss เฟแรงค์ 100/100
maid guy สมาชิก
· #1117
"เจ้าบ้าเอ้ย"เรย์พูด"คุมสติหน่อยสิ"
"ท่านพี่ไม่ได้การแล้วคุณเฟแรงส์คุมสติไม่อยู่แล้วค่ะ"
"งั้นเฮท"เรย์พูด"ใช้ปืนยาสลบโดยด่วน"

เฮทนั้นยิงยาสลบใส่เฟแรงส์ทันที ส่วนเรย์โยนระเบิดสนับสนุน(ระเบิดขนาดเบา)
NAX99 สมาชิก
· #1118
“เสร็จจากนี่แล้ว ถ้าฉันจะหักคอเด็กดื้อๆซักคนจะเป็นไรไหมนะ?”วาเจสว่าพลางใส่ถุงมือแน่น
“เฮ้ยๆ เด็กอายุตัวแค่นี้จะเอาไรกับมันมาก”ฮาคุโตะว่า”จับมันห้อยหัวเอาผมจุ่มน้ำร้อนเดือดๆขู่ๆหน่อยก็กลัวขี้ราดแล้ว”
“……ก็นะ”
“เด็กในวัยแบบนี้มันชอบพวกอะไรที่มันอลังการงานสร้าง มันไม่สนหรอกอะไรผิดถูกดีชั่วขอแค่อะไรที่มันใหญ่ๆอลังการก็ชอบหมดแล้ว”
“ทำไมนายรู้ดีจัง”
“ไม่งั้นฉันจะชอบอะไรที่มันระเบิดระเบิ้อเหรอ!!”ฮาคุโตะว่า ก่อนจะวิ่งตรงไปหาเฟแรงค์ วาเจสวิ่งตามมาทีหลัง”ของเดือดๆนะ ให้ความเย็นทันทีคงไม่ได้หรอก มันต้องค่อยๆทำให้อุ่นจากนั้นก็เย็น!”
ฮาคุโตะพุ่งเข้าไปหาเฟแรงค์ ธาตุไฟภายในตัวทำให้เขาทนเปลวไฟสีดำได้หน่อยหนึ่ง เช่นเดียวกับวาเจส พวกเขาสองคนรีบพุ่งไป ฮาคุโตะพุ่งแท็กเกิลที่ช่วงท้องของเฟแรงค์จนกระเด็นไปชนกับผนังถ้ำ
ส่วนวาเจสนั้นพุ่งเข้าไปสกัดกั้นการแปลงร่างของเฟแรงค์ด้วยเชือกไฟที่สร้างมาจากเวทเพลิงขึ้นมา ก่อนจะมัดบริเวณหน้าและส่วนหัวของเฟแรงค์โดยเจ้าตัวออกแรงไม่ให้เจ้าตัวขยับเขยื้อนมาก
lancenater สมาชิก
· #1119
"โถ่เว้ย เด็กตัวแค่นี้แต่การกระทำกลับชั่วช้าได้ขนาดนี้ หลังสู้เสร็จต้องมีจับซ้อม ไม่ก็เอาดาบปักติดต้นไม้ซักต้นล่ะ"แลนซ์ชักดาบทั้งสองเล่มออกมา และเริ่มตั้งท่าเตรียมรับมือ และเรียกลำแสงจำนวนมากออกมาล้อมกรงที่ขังเฟแรงค์ไว้ แต่ตาจ้องที่ทานอสอย่างเคียดแค้น
จิมหันไปจ้องทานอส ไม่ปล่อยให้มีโอกาสเล่นตุกติกเด็ดขาด
zeya สมาชิก
· #1120
"กรรรรรรรร"เฟแรงค์คำรามจัดการกับเข็มยาสลบได้แต่การโจมตีที่มาจากทุกมุมนั้นทำให้มันโดนรุมของวาเจส ฮาคุโตะและระเบิดของเรยเข้าเต็มรัก พยัคฆ์ทมิฟนั้นคำรามอย่างโกรธแค้นมันเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์วิหคหน้ายิ้มซัดขนปีกจำนวนมากใส่พวกเรยจากนั้นมันก็เปลี่ยนร่างเป็นหนุ่มผิวแทนหน้าเถื่อนฟาดดาบไม้เข้าอัดวาเจสจนกระเด็นส่วนฮาคุโตะนั้นก็ก็เจอกับมนุษยหมาป่าจับอัดกระแทกลงกับพื้น

"กรรรร"เฟแรงค์คำรามมันพยายามดิ้นหนีออกจากม่านพลังทรงกลมและกรงแสงที่แลนซ์สร้างมันเปลี่ยนร่างเป็นหญิงสาวพลังจิตซัดใบมีดพลังจิตใส่พวกแลนซ์และคาลาห์นซึ่งพวกเซโก้ก็โดนไปด้วย

"เซโก้..."เรยตะโกนแต่เซโก้ส่ายหน้าแล้วพุ่งสมาธิเพ่งไปที่ม่านพลังต่อเพื่อไม่ให้เแรงค์ได้พลังมาอย่างเต็มทีเพราะจะเกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น

Boss เฟแรงค์ 93/100

เซโก้ 85/100

ไรก้า 85/100