LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 48 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
lancenater สมาชิก
· #301
"เครื่องเล่นอย่างนั้นเหรอ"แลนซ์และคนอื่นๆที่ขึ้นมาจากสระและเปลี่ยนชุดเรียนร้อยแล้วได้ตามพวกเซยะไป
"แน่นอนอยู่แล้ว เจ้านั่นยังไงล่ะ!!"เทนชิทำท่าตึ่นเต้นพลางชี้ไปที่เครื่อง"วอร์เทกซ์"
"หา!!!"แลนซ์ โอม เจดีทำหน้าช็อก เพราะพวกเขาไม่กล้าเล่นเครื่องพวกนี้
"กลัวอะไรนักหนา"ภูมิทำหน้าชิลๆ
"ก็.....แม่งน่ากลัวนี่"เจดีหน้าซีด
"ไม่ไปสินะ....."เทนชิก้มหน้า
"เดี๋ยวๆ! เล่นครับเล่น!! พวกเรา ไปเล่นกันเต๊อะ!!!!"
"เอ็งอย่าเอาพวกกรูซวยด้วยสิฟร้าาาาาาาาาาา"โอมกับเจดีกรีดร้อง
.............................
"วี้!!!!!!!!"เทนชิทำหน้าสนุกสนาน
ยูยูโกะกับอลิสดูเหมือนจะสนุกเช่นกัน แลนซ์พยายามยิ้มโดยที่จริงๆแทบจะหัวใจวายตายตั้งแต่ทางโค้ง โอมและเจดีหลับตาแน่นพลางสวดไม่หยุด
"โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย"
"เอ็งมาสวดไล่ผีอะไรเวลานี้วะ!!"ภูมิตบหัวเจดี
และเมื่อมาถึงช่วงตีลังกา เครื่องก็ดันเกิดปัญหาเล็กน้อยทำให้ทุกคนอยู่ในสภาพห้อยหัว
"เอื้ออออออออ"แลนซ์สลบไปทันที
"เอื้ออออ ฝากลูกเมียข้าด้วยยยยย"โอมและเจดีสลบไปอีกราย
..............................
"อุ๊บ...."แลนซ์ลงไปทรุดกับพื้นเมื่อได้แตะพื้นดินอีกรอบ
"แหม....สนุกจัง ว่าแต่ทำไมเธอถึงเป็นแบบนั้นล่ะ"ยูยูโกะถามโอม
"ไม่มีอะไรครับ อุ๊ก...."
"งั้น ต่อไปเครื่องอะไรดีล่ะ"ภูมิถามคนอื่นๆ
maid guy สมาชิก
· #302
ครูนั้นพูดด้วยถ้อยคำหลังจากลงเครื่องเล่นเดียวกันกับแลนซ์ว่า"กระจอกมาก"
"คุคุคุเครื่องเล่นแค่นี้ไม่ครรณามือข้าหรอก"
"เทียบกับการขี่เชมเบอร์ยังอ่อนไป"ทหารพูด
"เครื่องเล่นสมัยนี้ก็น่าสนุกดีเหมือนกันนะ"
"พวกพี่เป็นหุ่นยนต์กันหรือไงเนี่ย"นักศึกษาพูดขึ้นมา
"พวกเราเป็นพวกเสพย์ติดเครื่องเล่นหวาดเสียวอยู่แล้ว"ครูพูด"ยิ่งหากเทียบกับประตูมิติของยูคาริที่เจอเมื่อกี้ยังอ่อนหัดยิ่งกว่าอีก"และครูนั้นเจอพวกแลนซ์และพูดว่า"เฮ้ เจ้าพวกนั้นอยากลองเล่นยักษ์ตกตึกไหม"
Angel-is-egg สมาชิก
· #303
หลังจากที่พึ่งเล่นเครื่องเล่นอันน่าสยดสยองตามแรงชักชวนของคนอื่นๆไปแล้ว
แองเจิลถึงกับทรุดกับที่"พื้นดิน...เรายังไม่ตาย โอ้ก!อ๊อก!!"พูดจบหญิงสาวก็อาเจียนออกมาอย่างหนัก

"ท่าจะอาการหนัก"มากัสพูดขณะกินสายไหมที่พึ่งซื้อมา ส่วนบลัดดี้แมรี่แอบยิ้มเหยียดเล็กน้อย
"กินด้วย..."แองเจิลพูดขณะที่พึ่งขย้อนเศษซากสุดท้ายจากกระเพาะทิ้งลงในถังขยะ"แองเจิล เธอนี้สุดยอดจริงๆขณะตอนที่อ้วกก็ยังทำหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้"มากัสแอบชมเธอล็กน้อย"ควรจะชมเรื่องที่เธอยังอยากอาหารหลังจากที่พึ่งขย้อนของกว่าทิ้งไปเมื่อกี้มากกว่านะ"เชชเชียแสดงความเห็น

ทั้งคู่เดินไปสมทบกับกลุ่มครู นร.และเซยะ
"มากัสดูนั้นซิ"แองเจิลแอบกระซิบ"มีรถเข็นของแฟรี่มาเปิดซุ้มขายของที่นี่ด้วย"นอกจากซุ้มขายของของแฟรี่มาร่า ยังมีเภสัชกรทอดด์ แวมไพร์สาววิคกี้ แน็กเกนาสเต้ "จะทำเครื่องรางเรอะ?"มากัสถาม"เปล่า ฉันว่า...ขาดโบเนฮิลด้าไปนะ"เธอหมายถึงสาวใช้โครงกระดูกในชุดเมด...
zeya ผ สมาชิก
· #304
"ให้ตายสิวันนี้สนุกที่ซู้ดดดดดดดดดดดด"เซยะบอกด้วยน้ำเสียงลั๊ลลาก่อนจะยืนมองคนอื่นๆคุยกันอย่างสนุกสานซักพักแอ้มก็กึ่งลากกึ่งจูน้าสาวของตนไปหาที่นั่งดูพลุและดอกไม้ไฟซึ่งฉลองวันครบรอบเหตุการ์ที่เกิดขึ้นนั้นเองทุกคนต่างดูพลุและดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นอย่างสวยงาม

"ไงซะก็ขอรบกวนแม่อีกปีนะครับ"นิวพูดเซยะยิ้มบางๆพร้อมกอดนิว

"เช่นกันนะจ๊ะหนูนิว"เซยะพูดนิวนั้นมองแอ้มที่ขี่คอเฮียวกะดูพลุกันอย่างสนุกสนาน ลิลิะกับออฟนั่งดูพลุเงียบ ออมกับเทรุมินั้นนั่งคุยอะไรกันสักอย่างไม่สนใจพลุ น้ำตาลกับแคนโดโรนั้นก็นั่งอยู่ไม่ห่างพวกเธอ

"ไงซะข้าก็ต้องทนอยู่กับอีกสักระยะสินะ...."ลิโป้ทอลกิสพูดต้นหว้าหน้าแดงระเรื่อ

"ชะ...เช่นกันค่ะท่านลิโป้"ต้นหว้าพูดลิโป้ทอลกิสมองหญิงสาวครู่นึงแล้วหันไปสนใจพลุต่อ

"ไหงซะผมก็ต้องรบกวนเมฆไปอีกซักพักใหญ่ๆเลยสินะครับ...."คิงพูดในขณะที่เมฆนั่งซบบ่าคิงมองดูพลุ

"อืม....ฉันก็ก็ต้องรบกวนนายเหมือนกันละคิง...."เมฆพูดมือของเมฆและคิงนั้นจับกุมมือกันพลางมองพลุลูกแล้วลูกเล่าอย่างมีความสุขจนกระทั่งงานเลิกทุกคนจึงแยกย้ายกันกลับบ้านของตัวเองโดยที่สิ่งที่เรียกว่ามิตรภาพและความผูกพันธ์นั้นเพิ่มมากขึ้น
lancenater สมาชิก
· #305
"พลุสวยจังนะ"ยูยูโกะยิ้มพลางมองพลุที่พุ่งขึ้นฟ้าไป
"นั่นสิ.....เดี๋ยวนะ! ด**หายไปไหน!!"เทนชิตกใจกับการหายไปของแลนซ์
................................
"จะไปแล้วสินะ"แลนซ์ โอม และเจดีมองภูมิที่นั่งในค็อกพิท 00 Raiser มองพวกเขา
"ใช่แล้วล่ะ ทางนาซาจะให้กูไปช่วยวิจัยเกี่ยวกับหุ่นนี่ เผื่อพัฒนาอะไรได้ขึ้นมาด้วย"
"ขอให้โชคดีนะเว้ย"ทุกคนโบกมือ
"ได้เลย"ภูมิปิดค็อกพิท เตา GN เริ่มหมุนส่งอนุภาคสีเขียวอีกครั้ง และมันก็ทะยานขึ้นฟ้าพุ่งออกไปท่ามกลางดอกไม้ไฟ โปรยปรายละอองอนุภาค GN ไปทั่ว
"อาดิออส สหาย"
................................
"ว้าวววว"หลายๆคนที่ดูพลุได้ตื่นตาตื่นใจเมื่ออนุภาคสีเขียวได้โปรยลงมาพร้อมกับดอกไม้ไฟ และหุ่นยนต์ที่ดูราวเทพยดาพุ่งผ่านไปราวดาวตก
..................................
"เฮ้ออออ กลับมาสู่ความเป็นจริงอันน่าเศร้าาาาาา"แลนซ์นั่งลอกงานฟิสิกส์ของเจดีพลางบ่น
"ลอกเสร็จรีบเอาให้กูลอกต่อเร็วๆด้วย"เซฟเร่งเพราะเขายังทำไม่เสร็จเช่นกัน
"เน่....ทุกๆคนนนนนน" "มิ้นท์"หัวหน้าห้องโผล่เข้ามาพร้อมประกาศ
"ตอนนี้มีการจัดงานประกวดดนตรีแนวอะไรก็ได้ในโรงเรียน คนชนะจะได้เงินรางวัล 5000 บาทน้าาาา"
"เฮอะ....ดนตรีไม่ใช่แนวตรู ถ้าจะเอาจริงๆให้ไอ้คิวมันไปสิ"เซฟพูด
"ไปๆกูไปแน่นอน" "คิว"นักเรียนผู้โคตรกวนตีนได้รีบไปรับ"แต่ว่าถ้าไม่ได้ดูบอลโลกกูไม่ไปนะ"
เดี๋ยว......ถ้ามันเป็นพล็อตการ์ตูนในตำนาน ไม่...ไม่..ไม่นะเฮ้ย....ตรูเล่นเครื่องดนตรีอะไรนอกจากขลุ่ยไม่เป็นเลยนะเว้ย!!!
แลนซ์ทำหน้าเหมือนรู้ชะตากรรมชีวิตตัวเองต่อจากนั้น
"น่าสนุกดีนะ!! ชั้นไปด้วยสิ!!"เทนชิทำหน้าตื่นเต้นพลางหยิบใบสมัครตัดหน้าคิว
"อ่าว เฮ้ย เทนชิ ทำอะไรเนี่ย คนจะไปดังมาทำแบบนี้ได้ยังไง"คิวทำเป็นบ่นแต่ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร
"เอ่อ....ไม่ครับ ขอบอกว่าไม่ครับ"แลนซ์รีบโบกมือปฏิเสธ โอมเอาหน้าซุกหนังสือการ์ตูน EXEcutional เจดีซ่อนใต้โต๊ะ
"ไม่เอาน่า! ชั้นไม่เคยเล่นดนตรีมาก่อนเลยนะ ถ้าได้เล่นต้องสนุกแน่ๆ! แล้วก็สมาชิกต้องมี 5 คน ชั้น นาย โอม เจดี แล้วก็เซฟไปนี่แหละ!!"
นี่กรูอยู่กับเทนชิหรือว่าฮารุฮิว้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!!!!!!!!!!!!!
แลนซ์กรีดร้องภายในความคิดตัวเอง
................................
"โอเค กรูลีดกีต้าร์ โอม มึงเบสไป เจดี มึงริธึมกีตาร์ เซฟ มึงกลอง เทนชิ เธอร้องนำนะ"แลนซ์พูดขณะกรอกใบขออนุญาติยืมเครื่องมือดนตรีของโรงเรียน
"เอ็งนึกว่าคนอย่างกรูจะเล่นเครื่องดนตรีเป็นมั้ยเนี่ย!!"เซฟชี้หน้าตัวเอง
"ก็ไม่คิดไงวะ กรูก็เล่นไม่เป็นซักอย่างยกเว้นขลุ่ยกับกรับ แล้วก็เปียโน เพราะว่าใครบางคนอยากสมัครน่ะแหละ"แลนซ์บ่นอุบอิบ
"น่า...ชั้นก็เล่นไม่เป็นเหมือนกัน ฝึกๆไปก็น่าจะได้น่ะแหละ"เทนชิยิ้ม
"เพลงล่ะ จะเล่นเพลงอะไร"โอมถาม"ตอนนี้เพลงไม่ต้องเป็นแค่เพลงของไทยแล้ว จะเอาวงร็อคของเมกาฯ หรือของยุ่นมั้ยล่ะ"
"ก็เดี๋ยวค่อยคิด"แลนซ์ยืนขึ้น"แต่ว่า....จริงๆพวกเรามาสมัครทำไมเนี่ย"แลนซ์หยิบใบสมัครออกมา
"หรือว่า....."เจดีทาย"เอ็งจะยกเลิก
"ถูกต้อง ไมเอาแล้วโว้ยยยยยย!!!!"แลนซ์ทำท่าจะฉีกใบสมัคร
"เดี๋ยว!!"เทนชิหยุดแลนซ์"ถ้าพวกเธอแข่งชนะ ชั้นจะใส่ชุดเมดแล้วเรียกนายว่า"นายท่าน"1สัปดาห์เต็มให้เลย"
ทันใดนั้นทุกคนก็ทำหน้าเหมือนโค อุรากิตอนปวดขี้ขณะสู้กับกาโต้
เชี่ยยยยยย ต้องเลือกแล้วว่าจะเลือกอะไร!!!!
"แต่ถ้าไม่...ก็..."
"โอเค!!"โอมยกมือขึ้นมา
แลนซ์ค่อยๆเงยหน้าขึ้น
"ตกลง"เขาวางใบสมัครลง
"พวกเรา ไปซ้อมกันเถอะ"เซฟยกอุปกรณ์เดินนำไป
เทนชิเห็นภาพเบื้องหน้านั้นก็ได้แสดงสีหน้าแบบพี่แสงออกมา
"เป็นไปดั่งกลอุบาย"
Angel-is-egg สมาชิก
· #306
“มากัส”แองเจิลพูดขึ้น เธอหยุดความสนใจที่จะเลือกดูสิ่งของและมีท่าทีเปลี่ยนไปราวกับคนละคน “หือม์?อะไรเหรอ?”มากัสไม่มีท่าทีแปลกใจอะไรกับท่าทีของเพื่อนสาวนัก…มันอาจจะเป็นความเคยชินไปแล้วก็ได้”เธอดูไม่ร่าเริงเลยนะแม่สาวจิตเสื่อม”เชชเชียทักแองเจิลพร้อมรอยยิ้มร่า มันเกาะบ่าของมากัสอยู่”บางทีหยดน้ำผึ้งซักหยดอาจจะช่วยแม่สาวคนนี้ได้นะจ๊ะ”แฟรี่มาร่ากล่าวด้วยรอยยิ้ม”ไม่ละค่ะ…ขอเป็นเนย กับกระดาษสายรุ้งตัวตลกจะดีกว่า”แองเจิลตอบกลับ และเมื่อได้ของตามที่ต้องการแล้วทั้งคู่เดินเล่นไปตามทางเรื่อยๆอย่างไม่มีจุดหมายอะไร บ้างก็หยุดแวะพักซื้อของกินหรือหยุดดูสิ่งที่น่าสนใจ

…แต่ตลอดเวลาที่ทั้งสองใช้ร่วมกันนั้นไม่มีครั้งไหนที่มากัสจะสังเกตได้ว่าครั้งนี้แองเจิลดูมีท่าทีแปลกไปจากทุกครั้ง…ถึงธรรมชาติของเธอจะชอบเหม่อลอยเหมือนคิดอะไรไปคนเดียวนานๆแต่ครั้งนี้เธอกลับเหมือนมีอะไรบางอย่างที่แทบจะทำให้เขากังวลมากขนาดนี้ไม่ได้
“แองเจิล…เธอพอจะคุยกับฉันได้หรือเปล่า?”
“เอ๋?...มีอะไรว่ามาซิ?”แองเจิลยังคงมีดวงตาเลือนลอยหรือเขาคิดไปเอง?เขาเห็นมันแค่แวบเดียวเมื่อครู่เหมือนกับเธอจะซ่อนหรือปิดบังอะไรบางอย่าง..”ถ้าไม่สบายใจอะไรบอกฉันได้นะ”มากัสพูดพร้อมกับลูบหัวเธอเบาๆ”…มากัสคะ ฉันกลัวเหลือเกิน กลัวว่าจะเสียมันไปอีก…ไม่ ฉันไม่กลัวว่าจะเสียอะไรไปอีกแล้ว…”นี้ไม่ใช่น้ำเสียงของแองเจิลที่ฉันรู้จัก แววตานั้นก็ด้วย มากัสคิดเขารู้สึกเหงื่อตกรวมทั้งขนลุกอย่างบอกไม่ถูกกับท่าทีเมื่อครู่ของเพื่อนสาว..น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยแรงอาฆาตอย่างแรงกล้า...เคียดแค้นและสับสน รวมทั้งแววตาที่น่ารังเกียจนั้น...เขาไม่ชอบมันเสียเลย ชายหนุ่มพยายามสลัดความคิดกับสิ่งที่เห็น(และยากที่จะลืม)พลางเค้นเสียงหัวเราะให้ออกมาเป็นธรรมชาติที่สุด(เขาหวังเช่นนั้น)ก่อนจะลูบหัวอีกฝ่ายต่อเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายชอบ “อย่างกับหมาไม่มีผิด”บลัดดี้แมรี่พึมพำเบาๆกับเชชเชีย”ฮี่ฮี่ เธอพูดถูกนะ ฉันเห็นว่าแม่นั้นไม่ต่างอะไรจากหมา…ที่รอขย้ำเหยื่อในเหงามืด…”แมวลายพาดขวางกล่าวก่อนจะเผยอรอยยิ้มพิมพ์ใจให้อีกฝ่าย …แม้กระทั่งผีอย่างบลัดดี้แมรี่ก็อดที่จะ(วิตก)เห็นด้วยกับคำพูดของเชชเชียไม่ได้

ทั้งสามคนเดินไปอย่างเงียบเชียบด้วยบรรยากาศที่ไม่ต่างจากพายุเข้า…จนกระทั่งถึงเวลาพลบค่ำ
พลุชุดแรกถูกจุดขึ้นบนฟ้า “แล้วก็ผ่านไปอีกหนึ่งปี…ที่เราอยู่ด้วยกัน”แองเจิลพูดด้วยน้ำเสียงคล้ายกับคนเพ้อ”แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ไม่มีวันหวนคืน…”พูดจบเธอถอนหายใจ”ชอบทำให้เป็นห่วงอยู่เรื่อยเลยน้า”มากัสเดินมาพร้อมกับขนมสายไหมสีชมพูเหมือนเดิม”ชอบล่ะซิท่า”แองเจิลถามพร้อมกับดึงก้อนขนมมาเคี้ยว”จะกินอีกครั้งจะเป็นไรไป?แม่สาวจิตเสื่อม?”มากัสยิ้มแฉ่ง”ฮ่าๆไม่หรอกตราบใดที่ฉันยังได้กินฟรี”แองเจิลเริ่มยิ้มออก จนทุกคนเริ่มหายกังวลกับท่าทีแปลกๆของเธอเมื่อตอนเช้าแล้ว

…ระหว่างทางที่ทุกคนเริ่มทยอยกันออกมาจากสวนสยาม ในมุมมืดของเครื่องเล่นม้าหมุนอันโด่งดัง..มีร่างของหมาป่าขนดำจับจ้องมาที่แองเจิลและเมื่อหญิงสาวหันมามอง…มันยังคงอยู่ที่เดิม แองเจิลยิ้มที่มุมปากให้มันเล็กน้อยก่อนจะกวักมือเรียก มันเดินตามมาอย่างว่าง่ายราวกับมีแม่เหล็กบางอย่างดึงดูดให้มันเข้าหาเธอ”ขอมือหน่อยซิ”เธอยิ้มให้มัน มันเอียงคอมองเล็กน้อยแต่ไม่มีท่าทีว่าจะยอมยกขาหน้าให้”โอ้!!แม่สาวจิตเสื่อมเจอเพื่อนของเธอแล้ว แต่เราคงเลี้ยงมันไม่ได้หรอก บอกลาเพื่อนเธอและรีบๆเดินออกมาซะ”มากัสสั่ง”นายไม่ต้องเลี้ยงมันก็ได้นิ ฉันจะเลี้ยงมันคนเดียว”แองเจิลพูดพร้อมกับส่งสายตาขอความเห็นใจจากอีกฝ่าย นี้ละแองเจิลที่เรารู้จัก.. ”เอาล่ะ...เอาล่ะ นั้นก็เรื่องของเธอแต่ถ้าเจ้าของอพาร์ทเมนต์รู้เมื่อไรเธอเตรียมตัวหาที่อยู่ใหม่ได้เลย” มากัสถอนหายใจ แต่คิดอีกที…แม่นี้ก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วจะตัดสินใจหรือทำอะไรก็ให้หล่อนทำไปเถอะ อีกอย่างถ้ายอมให้เธอเลี้ยงสุนัข เพื่อให้เธอกลับมาเป็นปกติได้อีกครั้งเขาก็ยอม…

“สรุปว่าเธอเป็นอะไรกันแน่นะ...ฉันเดาใจยัยนี้ไม่ออกเลยจริงๆ”บลัดดี้แอบกระซิบถามมากัส”คง..เกิดจากสภาวะอารมณ์แปรปรวน จากผลกระทบของเรื่องบางเรื่องที่ผ่านมา….”มากัสพูดต่อไปอีกราวกับรู้ทันว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร”…ฉันว่าเธอควรจะถามเจ้าตัวเองนะ บลัดดี้”ผีสาวไม่ถามอะไรอีกจนทั้งหมดกลับถึงอพาร์ตเมนส์

ในอพาร์ตเมนส์
“เอาล่ะ!!เข้าสู่ช่วงคาถามหาสนุก”แองเจิล(ซึ่งมีท่าทีสดใสหลังจากได้(แอบ)เอาหมามาเลี้ยง)พูดพร้อมกับยกอุปกรณ์บางอย่างวางบนโต๊ะกินข้าวกลางห้องครัวมันคือเครื่องมือสำหรับสร้างคาถาด้วยตัวคุณเอง”เธอไปหาซื้ออุปกรณ์แปลกๆแบบนั้นมาจากไหนนะ?”มากัสถาม พลางเงยหน้าขึ้นมาจากการอ่านบิลค่าน้ำ-ค่าไฟ และค่าเช่าอพาร์ตเมนส์”ฉันก็ซื้อมาซิยะ!”เธอตอบกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง ดูอารมณ์ดีผิดจากตอนเช้าที่สวนสนุกมากมาย”คอยดูนะฉันจะทำอะไรให้ดู”เธอพูดพร้อมกับเสียบกิ่งไม้เข้าไปในตัวอุปกรณ์สร้างคาถาแล้วใส่เนย กระดาษสีรุ้งของตัวตลก และขนมสำหรับสัตว์เลี้ยงเข้าไปในตัวเครื่องพร้อมกับหมุนและปั่นไปตามกลไกของเจ้าเครื่องที่ว่า ก่อนจะดึงกิ่งไม้ออกมา

“เอาล่ะคอยดูให้ดีๆนะ”แองเจิลยิ้มกว้างพร้อมหมุนคว้างกิ่งไม้ สายตาจับจ้องไปที่เชชเชีย”ฮี่!!เธอจะทำอะไรนะสาวน้อย?”เชชเชียยิ้มแยกเขี้ยวพร้อมกับสายตาไม่ไว้วางใจอีกฝ่ายมันลุกขึ้นจากตักของมากัสแล้วลอยละล่องออกมาให้ห่างจากตัวแองเจิล”นี้คือคาถาที่จะทำให้นายกลายเป็นคนขึ้นมาได้ยังไงล่ะ ฮี ฮี่…ขอเห็นร่างจริงของนายหน่อยนะเชชเชีย”พูดจบเธอชี้กิ่งไม้ไปที่ร่างของเชชเชียไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีประกายไฟพวยพุ่งออกมาเข้าใส่ร่างของเชชเชียและเมื่อกลุ่มประกายไฟหายไปก็ปรากฏร่างของ…

“ฮี่ ฮิ ฮิ ฮี่!!”เชชเชียยังคงอยู่ในสภาพปกติดี และมันลอยวนหัวเราะไปมาที่”ร่างๆ”นั้น มีลักษณะคล้ายกับหญิงสาว?...ไม่มีผิดเพียงแต่มีหูและหางเท่านั้นที่ยังคงลักษณะของหมาป่าไว้… ร่างนั้นอยู่ในสภาพเปลือย…”โอ้ว!!พระเจ้า!!โอ้ว!!!”มากัสอุทานขึ้น บิลค่าใช้จ่ายต่างๆร่วงกราวลงพื้น”ดอลเปอร์เกงเกอร์?!”บลัดดี้แมรี่คิด
…ทางด้านแองเจิลได้แต่ยืนตะลึงกับภาพตรงหน้าก่อนที่จะฉีกยิ้มขึ้นมาพร้อมกับโผเข้าใส่ร่างนั้น”น่ารัก!น่ารักจริงๆ!!สมกับที่เป็นสัตว์เลี้ยงของฉัน!!”เธอพูดพร้อมกับกอดนัวเนียร่างดังกล่าวไม่ต่างจากตอนเจอบลัดดี้แมรี่ใน”ชุดว่ายน้ำ”ที่สวนสยามครั้งแรก “โอเค! ...ตอนนี้หาอะไรให้เธอใส่ก่อนเถอะ..”มากัสพูดด้วยน้ำเสียงแปลกๆ
lancenater สมาชิก
· #307
แลนซ์ทำหน้าเหนื่อยหน่ายเล็กน้อย เพราะวันแสดงมาถึงแล้ว พวกเขาได้ดูการแสดงของทีมอื่นๆที่มาก่อนทีมตัวเอง แถมแต่ละทีมก็ดูเหมือนจะเก่งกว่าพวกเขามาก และพวกเขาก็ได้อยู่ในสภาพชุดลำลองทั่วไป ส่วนเทนชิอยู่ในชุดแบบโกธิคโลลิต้า
"ม่างงง เหมือนให้นีทหน้าคอมไปแข่งร้องเพลงร็อคกับบาซาร่าเลยโว้ยยยย!!!!"โอมบ่น
"เอาน่า มาถึงขั้นนี้แล้ว ทุกคน ถึงคิวพวกเราแล้วโว้ยยยยย"เซฟชี้ไปทางด้านบนเวที พวกเขาได้ขึ้นไปบนเวที
"สวัสดีครับ พวกเราวง...เอ่อ....ว..วง....วง...."แลนซ์ทำหน้าอึกอัก
"บอกไปสิเฮ้ย จะอึกอักทำไม!"เจดีถาม
"ก็ชื่อมันโคตรเลยสิเฮ้ย เอาก็เอา วงของพวกเราคือ.....วง"ไวท์แองเจิ้ล"ครับ!!!!!"
แต่ละคนหน้าเหวอเมื่อได้ยินชื่อสุดลิเก
"กูว่าแล้ว....."แลนซ์กุมขมับ
"ก็ตอนแรกกูบอกวงคลุกข้าวก็ไม่เอานี่หว่า แสรด"เซฟบ่น
"ช่างมันเถอะ!! พวกเรา!! เริ่มเลย!!"เทนชิคว้าไมค์ขึ้นมา ทุกคนตั้งท่าพร้อม และเพลงก็เริ่มเล่น
World is mine - Hatsune Miku
การแสดงเป็นไปได้ดีกว่าที่คาด แต่ละคนตะลึงกับเสียงของเทนชิ ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอจะทำได้ขนาดนี้
แลนซ์หันหน้าไปส่งซิกให้กับเหล่าเพื่อนๆเพื่อบอกว่า"รอดแล้วเว้ย"พลางดีดกีต้าร์อย่างรวดเร็ว
โอมบรรเลงเบสตาม เจดีดีดกีต้าร์ผสาน และเซฟเล่นกลองด้วยความเร็ว
ผู้ชมต่างเฮกันลั่น ยูยูโกะกับอลิสทำหน้าพอใจกับการแสดง
"และการแสดงก็จบแล้วนะคร้าบบบบบบบ"โฆษกประกาศ
"ฮู่วววว รอดแล้ว....ผลชนะไม่สนแล้ว....."พวกแลนซ์ที่ลงเวทีต่างหมดแรง
"จากผลโหวตนะครับ.......ทีมที่ชนะ......"โฆษกประกาศต่อไป
"วง"ไวท์แองเจิ้ล"ครับ!!!!"
"หา!!!"เหล่าสมาชิกไม่อยากเชื่อกับผลโหวต
"ไม่น่าเชื่อเลยนะครับ ด้วยคะแนนโหวตที่ล้นหลามขนาดนี้จะทำให้ชนะได้แบบขาดลอยเลยครับ"
"พวกเรา...."
"ชนะ...."
"แล้ว...."
"เยส!!!!"ทุกคนแปะมือกัน
........................
"การแสดงจบแล้วสินะ"เทนชิเดินออกมาจากหอประชุมที่แสดงกันไปโดยยังอยู่ในชุดโกธิคโลลิต้า แต่กลับเจอฝูงมหาชนเข้ามาล้อม
"ขอลายเซ็นหน่อยครับ!"
"ขอถ่ายรูปด้วยทีครับ!"
"ขอจับมือด้วยทึครับ!"
"ถ้าไม่รังเกียจ เย็นนี้ไปทานข้าวกับผมกันนะครับ"
"เป็นแฟนกับผมเถอะครับ!!"
"แต่งงานกันเถอะ!!"
เธอพยายามเดินหนี แต่ว่ากลับโดนล้อมไปทั่ว ใจจริงเธออยากจะใช้พลังปล่อยใส่ให้ปลิวไป แต่ว่าติดที่คงไม่ค่อยดีเท่าไหร่
"ขอโทษนะครับ"แลนซ์เดินเข้ามาจับมือเทนชิ
"!!"โดยไม่ทันตั้งตัว แลนซ์จับมือเทนชิและจูบเข้าไปที่ริมฝีปากเธอทันที
"เธอมีเจ้าของแล้วล่ะครับ"
เพียงเท่านั้นทุกคนก็ราวกับองค์ลง บรรยากาศมาคุบังเกิดขึ้น
"นี่นายทำอะไรเนี่ย!!"เทนชิโวยวาย
"เอาน่า คราวนี้ทุกคนก็รู้แล้วไง"แลนซ์หัวเราะ
"แก.......ไอ้ดอกฟ้ากับหมาวัด....."
"บังอาจ.....แย่งแฟนในอนาคตชั้น....."
"ไอ้คนโคตรไม่คู่ควร....."
"แกมันความบิดเบี้ยว...."
"ไอ้แว่นหน้าจืด....นั่นเหรอแฟนไอดอลคนนั้น!!!!!"
"ขอโทษนะครับ!"แลนซ์ยกเทนชิขึ้นอุ้มแบบท่าเจ้าหญิงทันที
"!!"เทนชิหน้าแดงแจ๋
แลนซ์วิ่งด้วยความเร็วฝ่าดงผู้คนที่พร้อมจะกระทึบเขาไล่ตามมาติดๆ
"อย่าลืมนะ สัญญาว่าที่จะใส่ชุดเมด"เขายิ้ม
"อ๋า...."เทนชิปิดหน้าตัวเอง"อ้าย....."
zeya ผ สมาชิก
· #308
"เอ๋.....องค์อะไรลงเฮียแกฟะหว้า..."เซยะร้องเสียงจนทั้งนิว แอ้มและเฮียวกะหันไปมองหญิงสาวที่กำลังคุยโทรศัทพ์อยู่

"เอ่อๆคุยกับเมฆยัง...อือๆ...เคๆได้..เดี๋ยวจะลองคุยกับคนอื่นๆดู...ทางฉันน่ะช่วงนี้ไม่ค่อยมีลูกค้าเหมือนกัน....ได้ๆ...ไว้เจอกันจ๊ะหว้า...บาย"เซยะปิดโทรศัทพ์แล้วมองไปยังพวกนิวที่นั่งมองเซยะกันหน้าสลอน

"เกิดอะไรขึ้นเหรอฮะแม่"นิวถามเซยะมองหน้านิว

"ดูไม่รู้อะไรสิงลิโป้น่ะ...จู่ๆมาบอกให้ต้นหว้าชวนพวกเราไปแคมป์ที่เขาใหญ่...."เซยะตอบนิวนั้นนิ่งคิด

"อาจจะอยากให้พวกเราไปฝึกอะไรบ้างก็ได้นะครับแม่....เพราะเอาเข้าจริงการต่อสู้กับองค์กรที่ผ่านๆมาพวกเราเองก้ยังไม่เข้าขากันเท่าไหร่นัก.....แล้วตอนนี้พวกเราก็รู้จักคนเยอะขึ้นด้วยการที่จะรู้จักการต่อสู้แล้วก็สไตลการต่อสู้ในการรบกับพวกองค์กรจริงๆมันคงต้องใช้เวลาระยะใหญ่รวมถึงสถานที่ๆจะมีที่กว้างพอให้ได้ทดสอบฝีมือกัน...ผมว่านะลิโป้คงคิดเรื่องนี้อยู่ละครับเลยมาชวนให้พวกเราไปแคมปปิ้งที่เขาใหญ่น่ะเพราะสถานที่เเล้วมันเอื้ออำนวยกว่าในเมืองเยอะ...แถมช่วงนี้ก้ไม่ค่อยมีอะไรด้วยนี่น่า"นิวพูดเซยะพยักหน้าซึ่งพวกแอ้มเองก็เห็นด้วย

"อืม....งั้นเดี่ยวแม่ชวนพวกคนอื่นๆละกัน....นิวลองไปชวนน้ำตาลดูนะ..แอ้มก็ไปชวนพวกแลนซ์ให้น้าทีละกั"เซยะพุดแล้วโทรหาคนอื่นๆ
Loli-Chan สมาชิก
· #309
ขณะเดียวกัน ที่บ้านเดี่ยวหลังเล็กๆหลังหนึ่งที่อยู่ในสุดของหมู่บ้าน
เด็กสาวรูปร่างบอบบางคนหนึ่งกำลังนั่งเล่นคอม แล้วอยู่ๆก็มีเสียงเรียกว่า
"ลิลลี่ จะออกไปเดินเล่นกับชั้นมั้ย????"
เจ้าของเสียงนั้นก็คือ อาลีบาบา ซารูจา ผู้เป็นคู่หูของเด็กสาวคนนี้
"อื้ม ไปสิคะ........อื้ย......" ลิลลี่พูดพร้อมกับหน้าแดงก่ำที่เกิดจากการได้อยู่กับอาลีบาบาที่เธอชอบ ซึ่งเธอก็เป็นอย่างนี้ตั้งแต่พบกับอาลีบาบาครั้งแรกแล้ว.....
-----------------------------------------------------------
6เดือนก่อนหน้านั้น
ลิลลี่ก็กำลังนั่งเล่นคอมอยู่เหมือนทุกๆวัน โดยตอนนั้นเธอไม่ได้ออกไปข้างนอกเลย และในขณะที่เธอกำลังเล่นเกมอยู่อย่างเพลิดเพลินนี่เอง ก็มีเสียงเสียงหนึ่งเรียกเธอ
"ไม่คิดจะออกไปข้างนอกบ้างเหรอ????"
ลิลลี่หันไป แต่กลับไม่พบอะไร จึงเล่นต่อ แต่สักพักก็มีเสียงเดิมมาอีก
"ออกกำลังกายบ้างก็ดีนะ...ร่างกายจะได้แข็งแรง แล้วก็ออกไปสูดอากาศบ้างก็ดี"
ลิลลี่นิ่งไปสักพักหนึ่ง และเจ้าของเสียงนั้นก็ยังพูดต่อไปว่า
"แล้วทำไมไม่ไปโรงเรียนล่ะ??? จะได้เจอเพื่อนๆนะ"
"โรงเรียนเหรอ ชั้นไม่อยากมีเพื่อนแบบนั้นอีกแล...." ลิลลี่หันไป แต่ก็ต้องมาสะดุดเมื่อได้เห็นร่างร่างหนึ่งที่ดูยังไงก็เป็นตัวการ์ตูนชัดๆ จนลิลลี่ถึงกับหน้าแดง พูดอะไรไม่ออก
"ชั้นคือ อาลีบาบา ซารูจา"เจ้าของเสียงนั้นแนะนำตัว
"ม.....ไม่ต้องบอก......ก็รู้ค่ะ......."ลิลลี่เอามือปิดหน้าด้วยความเขินอายสุดขีด เมื่อได้อยู่ต่อหน้าตัวละครที่ชอบถึงขั้นคลั่งไคล้
"เธออยากออกไปข้างนอกมั้ย?? ชั้นคิดว่าเธอคงจะเบื่ออยู่บ้านสินะ......"
"งั้นไปเลยค่ะ.....เดี๋ยวขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ........อ๊าย......."พอลิลลี่พูดจบ เธอก็รีบออกจากห้องไปทันที
------------------------------------------------------------
maid guy สมาชิก
· #310
ครูกำลังสำรวจรายชื่อของนักเรียนหลังจากที่ไม่ได้ทำงานมาเสียนาน

"เด็กหญิงที่ชื่อ...........(ลิลลี่)มีรายชื่อก็จริงแต่ไม่มาเลย เด็กคนนี้เขาลาออกไปแล้วหรือ"
"เปล่าหรอก เห็นเขาบอกว่าเด็กคนนี้มปัญหาเรื่องโลกภายนอกเลยไม่มาที่โรงเรียนสักระยะแล้ว นายลองไปตามหน่อยไหม"
"ทำไมต้องเป็นฉัน"
"ก็เธอเป็นประเภทเดียวกับนายมิใช่หรือไง"
"ฉันไม่ชอบที่ให้ใช้คำนั้นเลยนะ"ครูพูดก่อนที่จะออกไปจากห้องเรียนในยามเย็น เขาโทรบอกยูคาริว่า"วันนี้จะกลับค่ำหน่อยนะเพราะจะตามนักเรียนที่เป็นพวกเก็บตัวเสียหน่อย

เมื่อครูนั้นขับรถแฟนท่อมคู่ใจไปเขาเจอเด็กสองคนกำลังเดินเล่นเลยลงรถและถามว่า"เธอรู้จักบ้านเขที่..../...หรือเปล่า"
lancenater สมาชิก
· #311
พวกแลนซ์เมื่อได้คำชวนของแอ้มให้ไปด้วยก็อยู่ในภาวะตัดสินใจ
"เอาไงดีวะ......จะเข้าไปนานเปล่าไม่รู้"เจดีพูด เพราะเขากลัวการไม่ได้มาเรียน
"ไม่น่าจะมีอะไรมั้ง วันนั้นโรงเรียนหยุดนี่"โอมตอบไป
"ถ้าอย่างนั้นก็......ตกลงครับ พวกเราไปกัน แต่ว่าอาจต้องไปขออนุญาติครูหน่อยน่ะครับ"แลนซ์พูดถึงครูที่เป็นคู่หูยูคารินั่นเอง
...............................................
"ช่วงนี้มีเหตุการณ์มากเลยนะ"เทนชิที่ได้ฟังเรื่องจากพวกเขาทำท่าเหมือนดีใจ
"นั่นน่ะสินะ แต่ว่าชั้นรู้สึกเหมือนจะมีอะไรไม่ธรรมดาอยู่ที่นั่นเลยนะ"ยูยูโกะยิ้ม และหยิบมือถือออกมาเตรียมกดเบอร์ชวนยูคาริไปด้วย
"ป่าเหรอ.....จะว่าไป ตอนนี้จะมีอะไรเหมือนป่าเวทย์มนตร์ที่เก็นโซเคียวบ้างมั้ยนะ"อลิสที่เชิดตุ๊กตาอยู่คิด
"ถ้ามติเอกฉันท์แล้ว ก็ไปกันเลย!!"
Loli-Chan สมาชิก
· #312
เมื่อลิลลี่ออกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะกับอาลีบาบาได้สักครู่หนึ่ง แล้วลิลลี่ก็เห็นอะไรบางอย่าง
"คุณ....คุณอาลีบาบาคะ....นั่นมัน...."
อาลีบาบาหันไปตามทิศทางที่ลิลลี่ชี้ และเขาก็พบกับเงาของชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังเดินตะคุ่มๆออกมา และเมื่อชายเจ้าของเงาคนนั้นเดินออกมาแล้ว ก็พบว่าเจ้าของเงานั้นก็คือ........
"อา......เบะ......"
ลิลลี่ตัวแข็งทื่อ เพราะเธอเคยพบแฟนอาร์ทรูปอาเบะกำลังเข้าไปสิงสถิตอยู่ในการ์ตูนเรื่องต่างๆโดยไม่ได้รับเชิญ และเธอเองก็หวาดกลัวว่าอาเบะจะลุกลามไปถึงเมไจในสักวันหนึ่ง!!!!!!! แต่โชคดีที่เห็นอาเบะอยู่ไกลๆ เพราะไม่งั้นเธออาจจะขว้างปาสิ่งของที่อยู่ใกล้ๆใส่อาเบะได้
"อาเบะจะตามหลอกหลอนพวกเราไปถึงเมื่อไหร่ก็ไม่รู้สินะคะ จริงมั้ยคุณ..."
เมื่อเธอหันไปหาอาลีบาบาแล้วเธอก็พบว่า อาลีบาบาที่มาด้วยกันกับเธอนั้นหวาดกลัวยิ่งกว่าเธออีก เขากลัวถึงขั้นไปหลบอยู่ข้างหลังลิลลี่เลยทีเดียว สีหน้าของเขาแย่ยิ่งกว่าตอนที่พบกับสาวถึกในเรื่องอีก
"ไอ้บ้านี่......จะตามหลอกหลอนตัวการ์ตูนทุกตัวเลยรึไง!!!!" อาลีบาบาสบถเบาๆ
"คุณอาลีบาบากลัวอาเบะมากเลยเหรอคะ????" ลิลลี่ถาม
"กลัวสิ ตัวการ์ตูนทุกตัว โดยเฉพาะที่เป็นผู้ชายน่ะกลัวกันหมดเลยแหละ เฮ่อ....." อาลีบาบาตอบ พร้อมกับถอนหายใจหลังจากที่ไม่เห็นอาเบะแล้ว
"งั้นเราไปหาที่นั่งพักสบายๆกันดีมั้ยคะ??? เอาที่ที่อาเบะไม่เห็นแล้วกันนะคะ.." ลิลลี่บอก และทั้งสองคนก็เดินไปนั่งพักที่ม้านั่งใกล้ๆ แต่อาลีบาบาไม่รู้ว่าลิลลี่คิดอยู่ในใจว่า
"ถ้าเป็นซินแบด คาซิม หรือตัวละครชายคนอื่นๆจากเมไจก็ว่าไปอย่างนะ......ถ้าเป็นคุณพวกนี้ ชั้นอนุญาตให้จับกดคุณอาลีบาบาได้ตามใจชอบเลยยยยย"

"เห กำลังตามหาพวกที่มาจากเรื่องเดียวกันอยู่อย่างงั้นเหรอคะ??????" ลิลลี่บอกด้วยเสียงแหลมสูง หลังจากที่อาลีบาบาเล่าเป้าหมายในการมาโลกนี้ให้เธอฟัง
"ใช่ เพราะโลกนี้ไม่มีดันเจี้ยน แถมพอชั้นอยู่โลกนี้แล้วก็ไม่ได้ใช้อามอนด้วย"
"ทำไมคุณถึงไม่ใช้อามอนละคะ..."
"เพราะชั้นไม่ได้ต่อสู้กับใครเลยน่ะสิ....." อาลีบาบาตอบ "ถึงในตอนนี้โลกนี้จะมีตัวการ์ตูนอยู่ด้วยก็จริง แต่ชั้นยังไม่เจอคนที่ชอบสงครามและการต่อสู้เหมือนจูดัลเลยนะ ที่เจอส่วนใหญ่ก็เป็นพวกคล้ายๆชั้นหรืออ่อนแอกว่าเท่านั้นแหละ เลยไม่ค่อยได้คุยกันสักเท่าไหร่......"
"แล้วคุณได้เจออาลาดินหรือคนที่มาจากเรื่องเดียวกันกับคุณซักคนนึงบ้างมั้ยคะ???"
"ยังเลย ชั้นถึงได้ตามหาอยู่ไง....."
"อืม....ถ้าอย่างนั้นก็.....มาตามหาด้วยกันเลยดีมั้ยคะ????" ลิลลี่ถาม
"ได้เลย"
ทั้งคู่เงียบไปสักพักหนึ่ง และอยู่ดีๆลิลลี่ก็พูดว่า
"งั้นเรามาตั้งกลุ่มกันมั้ยคะ????"
"กลุ่มอะไรเหรอ????"
"เมื่อกี้เราเจออาเบะนี่คะ" เธอพูด "ตัวการ์ตูนทุกตัวต้องมีคู่หู และถ้าอย่างนั้นเราก็ตามหาคู่หูของอาเบะด้วยดีมั้ยคะ????"
"ก็ดีเหมือนกันนะ" อาลีบาบาตอบ "เห็นพวกคนกับตัวการ์ตูนอื่นๆร่ำลือกันหนาหู ถ้าค้นหาความจริงได้ก็จะได้คลี่คลายทุกข้อสงสัยเกี่ยวกับอาเบะไปเลย.....แต่ถึงฉันจะกลัวอาเบะก็เถอะนะ แหะๆๆๆๆ" เขายิ้มเขินๆ จนลิลลี่ถึงกับหน้าแดงสุดๆเพราะทนเห็นความน่ารักของอาลีบาบาตอนเขินไม่ได้
"ถ้าอย่างงั้นก็......รับสมัครพรรคพวกดีมั้ย???? เราจะได้มีคนคอยช่วยเหลือเราเยอะๆไง....." อาลีบาบาถาม ทั้งๆที่ลิลลี่ยังไม่หายดาเมจ แต่ลิลลี่ก็ยังอุตส่าห์พูดว่า
"ดี.....ค่ะ......"

วันต่อมา ลิลลี่ติดประกาศรับสมัคร"กองกำลังไขปริศนาอาเบะ" เพื่อการนี้โดยเฉพาะ และต่อมาก็มีคนคนหนึ่งกับตัวการ์ตูนคู่หูของเขามองใบประกาศนี้อย่างสนใจ.....
maid guy สมาชิก
· #313
"ไอ้เด็กเวรนั่น"ครูพูดหลังจากไปที่บ้านลิลี่"ไม่โผล่มาโรงเรียนเสียทีแล้วตอนไปหาก็ไม่เจอ แถมเจอเด็กบางคนที่มีคู่หูเป็นอาลีบาบา พอถามก็ไมตอบแถมไปมองอาเบะอีก จะบ้าตาย"
"เอาน่า"ยูคาริพูด ตอนนี้เหมือนเธอจะเนียนมาเป็นครูประจำห้องพยาบาลแล้วเพราะที่นั่นเป็นที่เดียวที่คงเหมาะกับเธอเพราะใช้ในการนอนพักผ่อน ปกติเธอจะนอนในเวลากลางวันอยู่แล้วแต่เมื่อมีใครมาเธอจะตื่นทันที"บางทีเด็กคนนั้นอาจมีปัญหาก็ได้ที่เราจะต้องช่วย"
"แต่นี่เล่นหายหัวไปเลยนะหรือเด็กที่เราทักแล้วไม่ตอบด้วยอาจจะเป็นลิลี่ที่ว่า"ครุลุกขึ้นยืน"แต่ช่างเถอะ เดี๋ยวไปเข้าค่ายดีกว่าว่าไหมไปกับพวกเซยะ"แล้วครูโทรไปหาเซยะทันทีแต่ระหว่างนั้นแลนซ์พร้อมคู่หูและเพื่อนๆพากันปรึกษาครูเรื่องการเข้าค่าย

"ครูครับ เราเข้าค่ายกันดีไหมครับ"
"ได้สิครูว่ากำลังจะโทรไปหาเซยะพอดีเลย"ครูพูดขึ้น"อีกอย่างการเข้าค่ายต้องมีผู้ใหญ่ไปด้วย ดังนั้นครูจะคุมพวกเธอด้วย"
ray สมาชิก
· #314
"...เข้าค่ายงั้นรึ?" อลันพูดขึ้น
"คุณเซยะเขาชวนคู่หูทุกคนไปด้วยน่ะครับ" วสันต์พูด
"...eh, why not" อลันพูดขึ้นพลางเดินไปเปลี่ยนป้ายปิดร้าน "ตอนนี้เหตุการณ์เองก็กำลังสงบสุ- แย่ล่ะสิ เกือบหลุดปากพูดไปเลย" เขาส่ายหัวเล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปเก็บของ

-------------------------------------------------

นิตยาที่ตอนนี้กำลังมองป้ายรับสมัครเข้าชมรมที่บอร์ดได้เขียนโน้ตลงกระดาษก่อนที่จะแปะไว้ที่ข้างๆป้ายนั้น

"ตอนนี้ทุกคนกำลังเตรียมตัวจะไปเข้าค่ายกัน กรุณามาตามที่นัดหมายด้วย"

"คิดว่าน่าจะพอแล้วล่ะนะ" เธอพูดก่อนที่จะลากกระเป๋าเดินทางของเธอไปที่นัดหมาย
Angel-is-egg สมาชิก
· #315
"แองเจิล หน้าฝนนี้มีกิจกรรมเข้าค่ายพอดีอ่ะ? สนใจไปไหม?"มากัสพูดด้วยน้ำเสียงธรรมดาๆแต่ดูจากการแต่งตัว กับเป้สะพายหลังแล้ว ...ท่าทางของเจ้าตัวเตรียมพร้อมออกผจญภัยเต็มที่
"ไปดิ ป่ะ"แองเจิลตอบรับทันที เพราะอยากลองเปลี่ยนบรรยากาศใหม่กับสัตว์เลี้ยงดูบ้าง..."กางเต็นท์เสร็จเมื่อไรเราจะมีเฮด้วยกันนะจ๊ะ"เธอพูดพร้อมกับเกาคางสาวหูหมาป่า ตอนนี้เธออยู่ในชุดมีฮู้ดสีดำแขนกุดที่มากัสซื้อ(และยืนกราน)ให้

"หึ..."บลัดดี้ทำเสียงขึ้นจมูกเบาๆ ตอนนี้เธอเองก็สวมชุดที่ลักษณะคล้ายอีกฝ่ายเหมือนกัน
"เธอหึงเหรอ?บลัดดี้"เชชเชียพูดพร้อมกับยิ้มกว้าง
"...เปล่า...แค่ไม่เข้าใจว่าทำไม ฉันต้องใส่ชุดด้วย?"

********************
zeya ผ สมาชิก
· #316
ในที่สุดทุกคนก้มาถึงยังเขาใหญ่ซึ่งพวกเซยะและคนอื่นนั้นเริ่มเดินทางหาที่พักแรมในป่าและอยู่ไม่ห่างจากแหล่งน้ำเท่าไหร่นัก

"อยากรู้จังว่าพวกเราจะเจออะไรกับการเข้าแคลมป์ครั้งนี้กันน้า"ลิลิธพูดออฟนั้นตีแขนเธอไปทีหนึ่ง

"อย่าพูดสิลิลิธ.....เขาว่าเข้าป่าอย่าทักน่ะ....เดี๋ยวเป็นเรื่องหรอก"ออฟพูดแต่ไม่ทันไหร่ช้างเอราวัณกับสัตว์ในป่าหิมต์พานบางชนิดพึ่งเดินผ่านกลุ่มของพวกเขาไปต่อหน้าต่อตา

"อุ้ย...."ลิลิธอุทานพลางมองออฟที่ถลึงตาใส่เธอเซยะนั้นถอนหายใจพลางมองคนอื่นๆ

"คืนนี้นอนกันบนห้างเหอะ.....นอนบนพื้นซักจะไม่โสภาซะแล้ว...นิวช่วยหน่อยละกันนะลูก"เซยะบอกเสียงเหนื่อยๆนิวนั้นทำตามอย่างว่าง่ายเพราะอย่างน้อยเวทยบาเรียของตนก็ยังพอซื้อเวลาจากพวกที่จะบุกมาจากบฟ้าได้บ้างเพราะถ้าต้องเจอจากทั้งบนพื้นและบนฟ้าบาเรียในระดับกลางมันคงรับไม่ไหวแน่ๆ

"ท่าทางเข้าค่ายครั้งนี้มีแต่เรื่องที่พวกเราลืมไม่ลงไปตลอดซีวิตแน่ๆ"อ้อมครางเทรุมิทำหน้าเห็นด้วย
maid guy สมาชิก
· #317
"เอาละเตรีมของดีกว่า"ครูนั้นพูดพลางเตรียมสัมภาระ"ไฟแชค เต๊นท์ ถุงนอน ลัลล้า!"ครูนั้นเตรียมตามตำรา แต่ทหารนั้นหัวเราเล็กน้อยตอนที่ครูนั้นขนของใส่กระเป๋า

"นายจะเตรียมของใส่กระเป๋าไปทำไมก็ต่อเมื่อนายมีประตูมิติอยู่แล้วมิใช่หรือไง"
"การจุดไฟผมทำได้อยู่แล้ว"เชมเบอร์พูดขึ้นมา
"และอย่าลืมสิว่ามีข้าพวกท่านก็สะบายอยู่แล้ว"โคการาชิพูด ครูนั้นหน้าแดงก่ำทันที

"หนอย เจ้าพวกบ้านี่ ใครนะที่บอกเรื่องเข้าค่ายฟระ"
"ก็นายไม่ใช่หรือไง"ทหารพูด ตอนนายโทรเชมเบอร์ดักฟังและฉันเองไม่ไว้ใจให้นายไปเองด้วย ยิ่งนายไม่เต็มอยู่ด้วย"
"ชิ"ครูบ่นขึ้นทันที
ray สมาชิก
· #318
นิตยาและเพื่อนของเธอทั้งทั้งสองคน กริชและเมย์หันไปมองคู่หูของเมย์ซึ่งก็คือผีเสื้อสมุทรหลังจากที่เจอสัตว์ในป่าหิมพานต์เดินผ่านหน้าไป
"จะพูดว่าไม่แปลกใจก็ว่าได้ล่ะนะ" กริชพูดขึ้นก่อนที่จะเก็บเต้นท์ลงซองเก็บ "คราวนี้ฉันว่าพ่อพรานรพินท์ไพรวัลย์จะออกมาเป็นคนต่อไปแน่นอนเลยว่ะ"
"ที่แกพูดแบบนั้นก็เพื่อจะให้เขาออกมาจริงๆใช่ไหม" นิตยาพูดพลางส่งมองไปทางกริช
"หรือจะให้ชั้นเรียกอะไรออกมาล่ะ? โปเกม่อนเรอะ?" กริชพูดขึ้นลอยๆพลางส่ายหน้าก่อนที่จะมองขึ้นไปบนต้นไม้ "อย่างน้อยถ้าเขามาจริงๆพวกเราก็คงจะรู้เสียทีว่าห้างน่ะมันขัดกันยังไง"

--------------------------------------------------------------

"...เธอรู้ไหมว่าฉันมีไฟแช๊กน่ะ" อลันพูดพลางมองไปที่กองไฟที่เรเยฟว่าก่อเอาไว้

ด้วยเครื่องพ่นไฟที่เกือบจะทำให้บริเวณนั้นกลายเป็นเถ้าถ่านเมื่อห้านาทีที่แล้ว

"โลกของฉันปรกติไม่มีป่าไม้เยอะแบบนี้" เธอพูดออกมาเรียบๆก่อนที่จะโยนฟืนลงไป "เครื่องพ่นไฟ ระเบิดขวด เครื่องพ่นไฟสองหัว นาปาล์ม เครื่องพ่นไฟที่ใหญ่พอๆกับปืนใหญ่สนาม พวกเราไม่ค่อยจะเลือกมากหรอกนะเมื่อต้องการกองไฟน่ะ อ้อ แล้วฉันบอกไปหรือยังว่ามีเครื่องพ่นไฟแบบใช้บนรถถังด้วยน่ะ?"
lancenater สมาชิก
· #319
พวกแลนซ์ทำหน้ามึนๆเนื่องจากไม้รู้ว่าการขัดห้างทำอย่างไร แต่ว่าคงไม่เป็นไร ด้วยเวทย์ของจอมเวทย์นิวคงทำได้
"อะไร ใครพูดถึงการขัดห้างน่ะนาย"เสียงคนแก่คนหนึ่งเหมือนพวกกระเหรี่ยงดังขึ้น
"เงียบๆสิตาเกิ้น พวกเขาอาจไม่ได้เป็นพวกเราก็ได้"เสียงอีกเสียงเตือน
"อะไรน่ะ?"เทนชิเดินไปที่พุ่มไม้จุดกำเนิดเสียง และพบกับชายสูงอายุ 2 คน กับชายชราชาวกะเหรี่ยง 1 คน
"เอ่อ.....คุณเป็นใครครับ"ชายคนแรกพูดขึ้น
"ชั้นเหรอคะ ฮินานาอิ เทนชิค่ะ"
"ฮู้ย! ชื่ออย่างกับชาวอาทิตย์อุทัย แถมหน้าตาก็สวยเหลือเกิน ที่สวยกว่าคงมีแต่ยาย..."ชายชราชาวกะเหรี่ยงพูด
"เงียบหน่อย อย่าเสียมารยาทกับเขาสิ ผม ศักดิ์ สุริยัน อีกคนก็ ร.อ.เรือง ยุทธนา แล้วก็นี่ตาเกิ้นครับ"
"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ"อลิสทักทายพวกเขา
"ม....ไม่น่าเชื่อว่าตรูจะได้มาเจอบุคคลในตำนานที่นี่"แลนซ์ทำหน้าอึ้ง
"เฮ้ย! ไฟจะไหมแล้ว!!"เจดีมองไฟที่ลามจากการจุดไฟของคอมมิสซาร์
"แล้วไอ้ที่ไหม้นั่น....."โอมมองต้นไม้ที่ถูกเผา ซึ่งความสูงของมันไม่ธรรมดา และมีฝูงครึ่งนกครึ่งคนแห่บินหนีออกมา
".......ตรูจะตายมั้ยเนี่ย"แลนซ์มองความหายนะที่เกิดขึ้น
Angel-is-egg สมาชิก
· #320
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ หลังจากที่ทุกคนตั้งเต็นท์เสร็จแล้ว แองเจิลพร้อมสาวหูหมาป่าออกมายืนตรงหน้ามากัส บลัดดี้แมรี่(ซึ่งหลบอยู่ในเงามากัส) และเชชเชีย เธอยิ้มอย่างมั่นใจก่อนจะเอ่ยว่า

"วันนี้นะค่ะ!!ฉันจะมาแสดง มุขทำลายเซลสมอง ขอชื่นชมนะบัดนี้!!"แองเจิลผายมือไปอีกด้านหนึ่ง ก่อนจะหยิบเอากาน้ำร้อนขึ้นมา
"ขอโทษน้า ที่มาสาย...เพราะสแตนเลท!!(late)"เงียบ แต่หญิงสาวก็ยังคงหยิบเอาอุปกรณ์ประกอบมุขขึ้นมาเล่นเรื่อยๆ คราวนี้เธอหยิบสาดผืนหนึ่งออกมา แล้วโยนไปที่บลัดดี้แมรี่ซึ่งรับได้พอดี"ดูนั้นปีสาด!!!ค่ะเธอ!!"/"ว้าว!!...ปีสาด(ศาจ)!!!"สาวหูหมาป่าช่วยทั้งตบและรับมุก"อุ้ย!นั้น"/"ไรง่ะ?"คราวนี้สาดถูกบลัดดี้เขวี้ยงมาบนตักมากัส"มนุษย์สาด(ศาสตร์)ค่ะ!!!"...เงียบ คราวนี้มากัสถือสาดเดินมาข้างแองเจิลและชี้ที่สาดแล้วพูดว่า"นี้!เข็มกัดสาด"

หะ?...หา

ทุกคนงงกันไปซักพักใหญ่ๆก่อนจะร้อง อ๋อ เมื่อเห็นว่าที่สาดมี"เข็มกลัด"เอาไว้อยู่

-----------------------------

"เอาล่ะคะ!ตอนนี้ก็หมดเวลาของพวกเราแล้ว ต่อไปขอเชิญพบกับ สวนเทเลทับบี้ค่ะ!!"แองเจิลพูดพร้อมกับทำท่าจบพิธีการ

"ยังเล่นมุขไม่เลิก..."บลัดดี้แมรี่บ่นเบาๆแต่แองเจิลได้ยิน
"มีจริงๆนะเฟ้ย สวนเทเลทับบี้นะ! ป่ะ เดี๋ยวพาไป"แองเจิลอยู่โหมดไฮเปอร์เต็มที่
"...เพื่อนคนหนึ่งของฉันเคยบอกนะ ว่าในเขาใหญ่มีสวนเทเลทับบี้ด้วย!!"
"เหรอ...??....ไม่ใช่ว่าหล่อนกุเรื่องขึ้นมาเพราะอย่างเดินสำรวจป่าเหรอ??"บลัดดี้แมรี่แย้งกลับ

"มันก็อีกเรื่องอย่าเอามารวมกันซิ!...ฉันจะไปกับ แองเจิล v2 ไม่ต้องห่วง ไปล่ะบาย"พูดจบเธอก็เดินหายเข้าไปในป่าพร้อมกับสาวหูหมาป่า
"เพราะงี้ถึงได้เป็นห่วงไง..."มากัสพ่นลมหายใจออกมาพรูดใหญ่
"...ฉันจะไปดูศพยัย 2 คนนั้นซักหน่อยว่าจะตายอีท่าไหน?.."บลัดดี้แมรี่ว่าพร้อมกับลอยหายไปในความมืดของร่มเงาป่าไม้

-----------------------

"เพื่อนเธอ...ช่างดื้อรั้นเสียจริง..."บุคคลในชุดคลุมดำเอ่ยปากพูดขึ้นหลังจากที่เงียบมานาน
"ไม่หรอกค่ะ...อยู่ต่อหน้าท่านเธอจะเป็นเด็กสาวที่น่ารักคนหนึ่งแน่ๆคะ ฉันรับรอง"สาวน้อย ทรงผมประหลาดสีดำสั้นปะบ่าพูดพร้อมกับมองไปที่ทิศทางหนึ่งของทุ่งกว้างที่เต็มไปด้วยกระต่าย ดอกไม้ และชายประหลาดๆคนหนึ่งกำลังวิ่งไปรอบๆชายอีกคนที่เอาแต่จ้องโทรศัพท์ในมือ

"วู้ว!!มันส์โว้ย กว้างกว่าลานบ้านป้าเบ็ตตี้อีก"ชายประหลาดๆท่าทางกวนตีน ทุกครั้งที่วิ่งจะมีแสงไฟหลากสีปรากฏออกมา เขาคือ เดลซิน จากเกมส์ infamous second son
"เงียบๆหน่อยคนกำลังใช้สมาธิอยู่"ชายอีกคนที่เอาแต่นั่งกดโทรศัพท์สวมหมวกแก๊ป ใส่เสื้อโค้ทเก่าและผ้าปิดปาก...ท่าทางเอาจริงเอาจังกับหน้าจอแสดงผลในมือถือมาก..."อะไรวะ!!นี้มันจะหลังเขาเกินไปแล้ว"ชายหนุ่มกุมขมับทันทีที่พูดเสร็จ เขา คือ ไอเดน จากเกมส์ watch dog

"สวนเทเลทับบี้ ไม่มีสัญญาณนำอิเล็กทรอนิค?...อย่างงั้นเหรอคะ ท่านเดธ??"
"เปล่า...มันไม่เชิงไม่มี แต่ไอ้สัญญาณพวกนั้นมันรบกวนการพักผ่อนของข้ากับเจ้าชะมัด.."บุคคลที่ถูกเรียกว่าเดธพูดก่อนจะคว้าชิ้นพิซซ่าจากร้านชื่อดังที่มีสโลแกนเขียนข้างกล่องว่า"ไม่มีใครถูกหั่นเป็นชิ้นๆแบบพิซซ่าหรอก,ไม่มี"มากิน