LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 51 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya ผ สมาชิก
· #321
"ให้ตายสิ.....คิดถูกจริงๆที่นอนบนห้างแบบนี้"เซยะนั้นพูดเมื่อเห็นฝูงผีก่องกอยพยายามกระโดดขึ้นมาหาพวกตนแต่ก็เจอกับเวทย์ของนิวและปืนคาบศิลาของแคนโดโรนั้นเล่นไปจนพวกมันเป็นฝ่ายล่าถอยและก็เห็นผีกระสือบินผ่านพวกตนไปไม่ต่ำกว่า 2-3 หนนี่ยังไม่ร่วมผีกระหังและเวตาลที่บินผ่านห้างที่พวกเธออยู่ไปอีกเพราะมีเวทย์ของนิวพวกนั้นจึงไม่สามารถทำอะไรพวกเธอได้ถนัดนัก

"ดีนะที่แอ้มหลับไปแล้ว.....ไม่งั้นได้มีเรื่องปวดตับมากกว่านี้"เซยะพูดพลางมองไปที่ต้นหว้าซึ่งหลับไปแล้วโดยมีลิโป้ทอลกิสนั้นนั่งกอดอกมองเหตุการ์ณโดยรอบเหมือนจะคุ้มกันหญิงสาวก็ทำให้เซยะอดยิ้มบางๆไม่ได้

"ว่าแต่....ลิโป้...ทำไมนายไม่พาเซ็กเซาว์มาด้วยละ...."เฮียวกะถามด้วยความสงสัยลิโป้ทอลกิสนั้นมองหน้าเฮียวกะแล้วถอนหายใจ

"เอามาด้วยก็เป็นภาระมากกว่าป่าแบบนี้ไม่เหมาะกับเซ็กเซาว์เท่าไหร่นักหรอก"ลิโป้พูดเฮียวกะพอเข้าใจพลางหันไปดูแลแอ้มและน้ำตาลที่อนหลับสนิทเพราะเความเหนื่อยอ่อนคิงกับเมฆที่นอนซับกันอยู่ม่ได้ห่างไปเท่าไหร่นักเซยะเองก็เริ่มง่วงแล้วเช่นกันออฟ ออมสินและเทรุมิพอกินข้าวเสร็จก็หาที่ทิ้งตัวลงนอนจะมีก็แต่ลิลิธท่ดูจะลั๊ลลาบินเข้าๆออกๆบาเรียโดยที่นิว แคนโดโรและเฮียวกะจะผลัดกันเป็นยามเฝ้าระวังภัยให้ทุกคนในคืนนี้
lancenater สมาชิก
· #322
"พวกคุณระวังตัวหน่อยก็ดีครับ พวกมันไม่ใช่ผีธรรมดาๆนะครับ ให้พวกเราจัดการดีกว่า"ศักดิ์ สุริยันได้ทำการยิงกระสุนจากปืนริกบี้ของตนเข้าใส่ผีกองกอย
"โอ้ย ใช่แล้ว ตาเกิ้นเชี่ยวชาญเรื่องนี้อยู่แล้ว"ตาเกิ้นลั่นกระสุนจากปืน"ไอ้สามปลอก"ใส่กระสือที่บินโฉบไปมา ก่อนจะหยิบบรั่นดีจากขวดมาดึ่ม ความแรงของมันทำให้กระสือถึงกับกระเด็นสิ้นชีพไปอีกทาง
"ไม่เป็นไรค่ะ พวกคุณนอนน่าจะดีกว่า เพราะชั้นกับคุณยูยูโกะไม่ต้องนอนอยู่แล้ว"อลิสพูดเช่นนั้นเพราะตนเป็นจอมเวทย์ที่เหมือนกึ่งอมตะ ส่วนยูยูโกะเป็นวิญญาณที่ไม่ต้องนอนก็ได้"แต่คุณยูคาริอาจเป็นข้อยกเว้นนะคะ"เธอใช้ตุ๊กตาป้องกันเสริมจากเวทย์ของนิวอีกชั้น
"มุขคุณแองเจิลเล่นผมนอนไม่ลงเลยเนี่ย...."แลนซ์พยายามจะนอนแต่หลับตาไม่ลง
"แล้วก็สภาพต่อสู้ผีกันทั้งคืนนี่จะนอนลงไงฟระ...."โอมเอาผ้าห่มปิดหัวเนื่องจากการเห็นผีบินโฉบไปโฉบมา
"อ๊ะ นันคนกำลังจะโดนทำร้า....."เจดีชี้ไปที่ผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งหนีเสือ แต่ตาเกิ้นกลับห้ามไว้
"ชู่ๆอย่าไปไว้ใจนะ ตาเกิ้นว่ามันอาจเป็นเสือสมิงก็ได้"
แต่ไม่ทันขาดคำ เหมือนผู้หญิงคนนั้นจะได้ยินที่พวกเขาคุยกัน และเธอได้กลายร่างเป็นดองกี้คองปีนขึ้นต้นไม้มาทันที
"โว้ย@#%@#&$#&*^^#@!$#@$!@#"แลนซ์ถึงกับช็อก
"อุเหม่ เสือสมิงสมัยนี้แปลงเป็นคิงคองได้ด้วยนะครับคุณศักดิ์" ร.อ.เรือง ได้ยกปืนตั้งท่ายิง แต่ว่าดองกี้คองสมิงกลับถูกยิงร่วงก่อน
"อย่าประมาทดีกว่านะครับ"ชายลึกลับที่อยู่บนห้างอีกอันได้เตือน
"ข...เขา!"หลายๆคนเหมือนจะรู้จักชายคนนี้ดี
"รพินทร์ ไพวัลย์!!"
"รู้จักชื่อผมด้วยเหรอครับ"รพินทร์ลดหมวกลงและจุดบุหรี่อันใหม่ขึ้นมา
"คึนนี้หลับสบายแน่นอน มากันซะเต็ม"เจดีล้มตัวนอนทันที
ray สมาชิก
· #323
"เอาล่ะ เท่านี้ก็ไม่มีอะไรจะเข้ามาได้แล้วล่ะ" ซายากะพูดพหลังจากที่เธอปักดาบของไว้รอบๆเขตเต้นท์
"เพิ่งรู้เลยนะคะว่ามนต์เขตแดนของคุณนี่ใช้กันสิ่งไม่พึงประสงค์ออกไปได้ด้วยน่ะ" นิตยาว่าพลางมองงูที่เลื้อยเลี่ยงเขตแดนของดาบที่ปักไว้

วสันต์และซายากะหลังจากที่ใช้น้ำดับไฟส่วนเกินได้แล้วก็ลงความเห็นว่าจะให้ซายากะกางอาณาเขตแทนการจุดไฟกองใหญ่แทน เรเยฟว่าเองนั้นดูจะไม่ค่อยเชื่อใจซักเท่าใดที่กองไฟนั้นมีขนาดเล็กลงเธอจึงอาสาเฝ้ายามตอนเที่ยงคืนถึงตีห้าแทน
maid guy สมาชิก
· #324
"เอาละ ไปดูพวกนักเรียนหน่อยดีกว่า"ครูนั้นพูดกับยูคาริพร้อมกับยูคาริพลางเดินเข้าไปในประตูมิติเพื่อไปยังค่ายของทุกคนครูเขาเอาอุปกรณ์เข้าค่ายพร้อมเชมเบอร์เก็บในประตูมิติและเมื่อออกมานั้นครูเห็นเหล่ากองทัพผีก็ตะลึงทันที

"อะจะบะละอึ๋ย!"ครูอุทาน(?)ออกมาเมื่อเห็นกองทัพผีกองกอยทันที"ผีห่านี่มันอะไรกันวะเนี่ย"
"สิ่งมีชีวิตไม่สามารถระบุประเภทนี้คือสิ่งมีชีวิตที่มีในที่มิติแห่งนี้หรือครับ"เชมเบอร์ถามทหารทันที
"สิ่งมีชีวิตบ้าเลือดอะไรเล่านี่มันผีเฟ้ย"ทหารพูดพลางให้เชมเบอร์ยิงเลเซอร์ใส่ผีกองกอยแต่เหมือนจะไม่ได้ผลมากนัก

"สิ่งมีชีวิตชนิดนี้เล็งยากมาก"เชมเบอร์พูด
"เดี๋ยวฉันค่อยหาสารานุกรมแล้วกัน"ครูพูดกับเชมเบอร์ก่อนที่จะประนมมือร่ายคาถาบางอย่าง
"ไอ้อ้วน แกท่องคาถาของอาของเรางั้นหรือ"ทหารพูด"ปกติแกไม่ชอบเพราะเหมือนงมงายไม่ใช่หรือไง"
"ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ฉันเชื่อตั้งแต่เจอกับผีม้าบ้องตอนไปอยู่บนเขาเมื่อก่อนแล้ว งานนีไม่ลองไม่รู้"

แต่คงเพราะว่าว่างเว้นมานานหรือพลังวิญญาณน้อย คาถาจึงไม่ทำร้ายเฉพาะครูเท่านั้น แต่ที่แปลกอีกอย่างคือ มันไม่ข้องแวะกับยูคาริด้วย

"สงสัยพวกโยวไคย์พวกนี้คงกลัวโยวไคย์ชั้นสูงอย่างฉันแน่นอน"
"ยูคาริ เธอเป็นโยวไคย์น่าจะปราบพวกนี้ได้"
"นั่นสินะ แต่ว่าตอนนี้โคการาชิสร้างบ้านไม้เสร็จแล้วนะ"อย่างที่ยูคาริพูด โคการาชิสร้างบานไม้บนต้นไม้ใหญ่เสร็จเรียบร้อยมันมีขนาดมหึมาราวกับโรงแรมชั้นเลิศเลย

"อย่าลืมน้องสิพวกพี่ๆทั้งสอง"หมวยบ่นพลางงอน ทุกคนจึงหนีเหล่าผีกองกอยทันทีและแน่นอนว่าผีกองกอยนั้นไม่อาจมาถึงได้

"เอาละ"ทหารพูด"ในเมื่อนายชวนนักเรียนของนายมา ดังนั้นแล้วนายควรตามหาพวกเขา นายขี่เชมเบอร์มากับฉันส่วนที่เหลือเฝ้าที่นี่ หากใครมาก็ให้เข้าพักก่อน"
"ตามนั้นเลยพี่"

ครูนั้นนั่งบนคอของเชมเบอร์พลางตามหาเหล่านักเรียนอยู่
Angel-is-egg สมาชิก
· #325
แล้วทั้งหมดก็มาถึงสวนเทเลทับบี้…ในเวลาพลบค่ำ ความจริงแล้วมันเป็นแค่สวนสาธารณะที่มีลักษณะมีเนินหลายลูกแต่ถูกขนานนามโดยการนึกสนุกของใครซักคน
“ไม่ได้กลับมาที่นี่ นานเท่าไรแล้วนะ บ้านสีอิฐ…”
แองเจิลเธอดูไม่มีท่าทีจะแปลกใจกับสถานที่ซึ่งดูขัดกับสภาพป่าที่ เธอกับคณะพึ่งเดินฝ่ามานัก
“เราหลุดเข้ามาอีกทีแล้วล่ะ…มากัส”เธอพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เธอเดินเข้าไปสำรวจสถาปัตยกรรมที่ถูกตั้งโชว์ตามบริเวณนั้น”หือม์…สีตกไปมากเลย” แองเจิลคล้ายกับว่าเธอกำลังเดินอยู่ในอีกสถานที่หนึ่งที่ราวกับไม่ใช่บนโลกนี้
“ที่นี้คือที่ไหน?”บลัดดี้แมรี่นึกสงสัยในท่าทีแปลกไปของแองเจิล
“มหาลัยเก่าของเธอนะ…”มากัสตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ตอนแรกเขาก็นึกแปลกใจเหมือนกันว่ามีสวนสาธารณะตั้งอยู่ในป่าขนาดนี้ได้ยังไง แต่พอเห็นรูปปั้น กับชื่อเรียกของสถานที่แห่งนี้เขาก็กระจ่างทันที
“เธอเคยเรียนที่นี่มาก่อน…เลยมีความผูกพันกับที่นี่เป็นพิเศษนะ ไม่แน่ว่าที่พวกเราทุกคนโผล่มาที่นี่อาจจะเป็นเพราะ”มหาลัย”กำลังเรียกให้พี่ทุกๆคนอย่าลืมกลับมาต้อนรับน้องใหม่เข้าบ้านนะ”
มากัสอธิบายตามที่เขาเข้าใจ…แต่ไอ้การที่อยู่ๆก็หลุดเข้ามาอีกที่นี่เขาไม่รู้ว่า เป็นเพราะที่นี่หรือบางอย่างหรือเปล่านะ?

“พี่คะ…พี่ใช่พี่สายรหัส”ใกล้บ้า”หรือเปล่าคะ?”เด็กสาวในชุดนักศึกษาปีหนึ่งคนหนึ่งซึ่งนั่งเฝ้ามองแองเจิลมาตั้งแต่ต้นตรงเข้ามาถามอีกฝ่ายอย่างมีหวัง
“หือม์…”แองเจิลทำท่าครุ่นคิด”…น้องจำคนผิดแล้วล่ะ พี่สายรหัสใกล้บ้าเขาไปปตท. นะจ้าแต่ไม่ต้องเสียใจพี่เขามีของเทคมาให้น้องอยู่…น้อง…เนยสด”เธออ่านชื่อเด็กสาวจากป้ายชื่อที่ห้อยคอไว้ แล้วยื่นเอาถุงขนมจำนวนมากให้เธอ
“ถึงว่า…ซื้อของมาเยอะ”เชชเชียแอบกระซิบกับมากัส
“อา…เหรอคะ…ฝากขอบคุณพี่เขาด้วยนะคะ”เธอรับของในมือแองเจิลไปก่อนจะยกมือไหว้ขอบคุณและเดินจากไป แองเจิลมองเด็กสาวคนนั้นเดินจากไป เมื่อมั่นใจว่าเธอไปไกลจนลับสายตาแล้ว…มากัสจึงหันไปโวยใส่เธอ
“รับน้องงี้เลยเรอะ!?”
“มันเป็นธรรมเนียมนะ…ธรรมเนียมของพี่สายรหัสใกล้บ้า ทุกคน…น่าเสียดายนะที่พี่รหัสปีนี้ซิวไปก่อน…เลยต้องให้ฉันที่พึ่งจบไปแล้วมารับหน้าที่แทนอีกรุ่นนะ”แองเจิลยิ้ม”เชียร์คณะเสร็จเมื่อไรถึง สายรหัสนี้ถึงจะมีเผยตัวให้น้องๆรู้นะ”

“ถึงวันนั้น…ฉันว่าเธอกับเด็กคนนั้นต้องเคลียร์กันยาวแน่ๆ”มากัสกล่าว
---------------------------------------------------------
“ฮึก…พี่ทำยังงี้กับเราได้ยังไงนะ….ทั้งที่อุตส่าห์รอตั้งแต่เช้าแท้ๆ…”เนยสดสะอื้นเล็กน้อย ข้างๆเดธ
“สิ่งที่เรียกว่า…ชะตากรรมเหนือกว่าข้าอย่างหามิได้…มันกำหนดไม่ได้…เช่นเดียวกับนาง”
“เดี๋ยว…นะคะ ความตายเองก็กำหนดไม่ได้เหมือนกันไม่ใช่เหรอค่ะ? ท่านก็น่าจะมีพลังพอๆกับชะตากรรมไม่ใช่เหรอคะ?”เนยสดเงยหน้ามองอีกฝ่ายเป็นเชิงคำถาม เดธตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“…ยากที่จะยอมรับได้ว่า สิ่งที่เจ้าพูดนั้นแม้แต่ข้าก็ยากที่จะหยั่งถึง…”
“อะ…เอ่อ…”เด็กสาวมีท่าทีกังวลกับคำตอบที่ได้รับ เธอเกรงว่าอีกฝ่ายอาจจะรู้สึกไม่ดีกับคำพูดของเธอเมื่อครู่จึงรีบพูดไปว่า
“ท่านไม่ต้องไปนึกถึงมันหรอกนะคะ แค่ท่านช่วยเหลือฉันให้ได้พบกับพี่รหัสก็เพียงพอแล้วละคะ ไม่จำเป็นต้องตอบคำถามที่ดูโง่ๆของฉันก็ได้นะคะ ถ้าทำให้ท่านรู้สึกไม่พอใจ ฉันจะขอโทษเดี๋ยวนี้ละคะ…”เนยสดพูดด้วยน้ำเสียงรัวและเร็วพร้อมกับก้มหัวนั่งสำนึกผิด เดธได้แต่มองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าเรียบเฉย
zeya ผ สมาชิก
· #326
รุ่งเช้ามาถึงเซยะตื่นมาอย่างงัวเงียมองไปรอบๆพลางเห็นลิลิธที่รับหน้าที่เฝ้ากะสุดท้ายนั้นบินออกไปหาผลไม้ป่ามาเต็มมือร่วมถึงผลไม้บางอย่าง

"..................."เซยะเอ๋อรับประทานอีกครั้งเมื่อเห็นผลรูปหัวใจสีชมพูที่ดูหวาบหวามอยู่ 2-3 ลูก

"อะ...เอ่อลิลิธเจ้าผลไม้นั้นเธอไปกินเองเถอะ..."เซยะพูดลิลิธทำหน้างงๆ

"ไมอ่ะ..อร่อยออกนะ"ลิลิธพูดเซยะได้แต่หัวเราะแฮะๆ

"เคยได้อ่านเกี่ยวกับเจ้านี่มาบางละ..ถ้ามันไม่ทำให้ฉันกลายไปเป็นปีศาจคงจะกินละนะ...ไอ้ผลนักโทษนี่น่ะ"เซยะพูดเเม้จะงงแต่ลิลิธก็ยอมเอาผลนักโทษไปกินเองคนเดียวพอคนอื่นๆเริ่มตื่นมาอย่างงัวเงีย

"วันนี้จะมีอะไรสนุกๆให้ทำมั้ยน้า..."แคนโดโรพูดพลางช่วยน้ำตาลจัดของแอ้มกับเฮียวกะนั้นช่วยกันเตรียมอาหารกระป๋องโดยมีเมฆกับต้นหว้าช่วยด้วยออมกับเทรุมินั้นช่วยนิวจุดไฟเพื่อต้มน้ำร้อนเซยะจึงดูผลไม้ที่ลิลิธเอามาว่ามีอันใหนอันตรายอีกบาง

"ว่าแต่ใครเห็นลิโป้กับคิงบ้างง่ะ"เซยะถามมีแต่คนส่ายหน้า

"เห็นว่าขอให้ฉันพาลงจากห้างไม่รู้ว่าจะไปใหน 2 หนุ่มนั้นไม่ได้บอกเลย"เเคนโดโรบอกสักพักทุกคนก็ได้คำตอบเมื่อเห็นลิโป้ลากหมูป่าตัวเบ้งกับคิงที่ลากนกอะไรสักอย่างมาแต่เซยะนั้นดูคุ้นตากับนกตัวนั้น

"นกปีศาจ....จำชื่อไม่ได้แฮะแต่เท่าที่ดู....มาจากโทริโกะแหง"เซยะพูด

""พวกฉันไปซ้อมมมือเลยได้อะไรมาฝากละ...ลงมากินของกันดีกว่าน่า"คิงตะโกนด้วยท่าทีสบายๆ
maid guy สมาชิก
· #327
ครูที่กำลังขี่เชมเบอร์ได้เห็นพวกเวยะกำลังรับประทานอาหารพวกเขาเองก้พอมีสเบียงบ้าง แต่การรวมตัวกันย่อมดีกว่าแยกกันอยู่

"เอาละส่งชั้นลงไป"
"ได้เลยไอ้น้อง"

เมื่อร่อนลงมาอย่างแรง(ข้าวของคงมีกระจายบ้างแหละ)ครูนั้นจึงบอกว่า"การแยกย้ายกันเข้าค่ายนั้นท่าจะไม่ดี ทางที่ดีเราควรรวมกลุ่มก่อนดีไหม ขาเพิ่งให้เชมเบอร์กับโคการาชิสร้างบ้านไม้เมื่อคืนนี้เอง"
Angel-is-egg สมาชิก
· #328
"เอาล่ะ ได้ฤกษ์กลับแล้วล่ะ"แองเจิลจูงมือสาวหูหมาป่าแล้วเดินหายเข้าไปในป่าทิศทางเดิมที่ทุกคนเดินออกมา
"อย่าทำให้ประสบการณ์ 4 ปีที่เธออยู่ที่นี้ทำให้พวกเราต้องหลงไปที่อื่นนะ(วะ)ครับ"มากัสถอนหายใจรอบที่เท่าไรแล้วไม่ทราบ เขาและคนอื่นๆทะยอยตามหญิงสาวทั้งสองเข้าป่าไป

------------------------------------

"เห็นไหม ว่าตอนนี้เราทุกคนก็กลับมาอย่างสมบรูณ์ 100% ไม่มีใครอวัยวะหลุดหายกลางทางซะหน่อย"
"จ้า เข้าใจแล้ว"
"มากัส ถ้านายลดความจริงจังเอาเป็นเอาตายไปได้ละก็...ฉันกับนายคงมีลูกกันไปนานแล้ว"
"ฉันคงปวดหัวแย่ ถ้าต้องมีลูกที่ถอดแบบลักษณะแม่อย่างเธอมา"
"งั้น ระหว่างที่เรากำลังแล้วบังเอิญเกิดแอ็กซิเด้นท์อะไรขึ้นมา ฉันจะไปทำแท้ง"
"นรกสาปเหอะ! ฉันไม่มีวันเอาลูกๆนับล้านไปเสี่ยงกับเธอแน่ๆ..."

หลังจากการพูดกันยืดยาวทั้งสองก็เดินมาพบเจอคณะเซยะกับเมดกายกำลังตั้งวงกินข้าวกันอยู่ แองเจิลเลยแอบเนียนไปขอร่วมวงด้วย

"อ-เอ่อ จะเป็นอะไรไหมคะ ถ้าจะขอร่วมวงกินข้าวกับพวกคุณด้วย ที่นี่มันค่อนข้างจะอันตรายสำหรับพวกเรามากเลยน่ะค่ะ..."
lancenater สมาชิก
· #329
"อ่า พวกเรามีหลายคนเหมือนกันนะครับ จะกินกันพอเหรอเนี่ย"แลนซ์มองเสบียงอาหารจำนวนมากตรงหน้า แต่เขากลัวว่าจะไม่พอกินซะก่อน(โดยเฉพาะยูยูโกะ)
"โอ้ย ไม่ต้องห่วงหรอก ตาเกิ้นหามาได้เพิ่มแล้ว!!"ศักดิ์ สุริยัน ตาเกิ้น ร.อ.เรือง และรพินทร์ ไพรวัลย์ได้ลากกวางและหมูมาเพิ่ม แต่ทั้งหมดวิ่งมาด้วยท่าทางตื่นกลัวเล็กน้อย
"แล้วก็......"รพินทร์ ไพรวัลย์ชี้ไปทางด้านหลังพวกเขา"เจ้าตัวนั้นด้วยครับ"
มังกรสีส้ม-น้ำเงินขนาดยักษ์พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว สิ่งที่ดูต่างจากมังกรทั่วไปคือมันมีพังผึดราวปีกอยูที่แขนหน้า และการเดินสี่ขาของมัน
".............................ไทเกร็..."โอมยังไม่ทันพูดจบ มังกรตัวนั้นก็คำรามด้วยเสียงดังจนคนธรรมดาๆต้องอุดหูไปชั่วขณะ
"ทุกคน"เจดีชี้นิ้วไปที่ไทเกร็ซ
"ได้เวลาล่าแย้!!!"แลนซ์ตะโกนประกาศ
"อาหาร!"ยูยูโกะกางพัดที่หลังออกมา
"ศัตรู!!"เทนชิควงดาบพุ่งเข้าไปปะทะ
"เหยื่อ!!"อลิสเรียกตุ๊กตาเข้าไประเบิดใส่ทันที
.....................................
"แหม่.....เหลือถึงเย็นแน่นอน"แลนซ์นั่งกินเนื้อไทเกร็กซ์กับนกปีศาจอย่างสบายใจ
"เอิ่ม....กินอะไรแปลกๆแบบนั้นได้ด้วยเรอะ"โอมที่นั่งกินอาหารกระป๋องมองแลนซ์อย่างกลัวๆเล็กน้อย
"ถ้าเป็นเกมมอนฮันพวกเราคงต้องสู้กันนาน ยิ่งเป็นพวกเราในโลกความจริงยิ่งแล้วใหญ่ แต่พอมีพวกเขาทุกคนนี่ สบาย"เจดีนั่งแทะเนื้อหมูป่าไปพูดไป
"เวลาทั้งหมดที่ใช้สู้ 3.28 นาที"อลิสคำนวณเวลาการต่อสู้เมื่อครู่
"อร่อยจังนะ"ยูยูโกะที่กำลังกินผลไม้ประหลาดๆยิ้ม
"เดี๋ยวครับ!! ไอ้ผลนั่นอย่ากินนะครับ!!"โอมหยิบผลที่ยูยูโกะกำลังจะกินออก"นี่มัน....ผลโกมุโกมุนี่หว่า!!"
"หา!!!!"ทุกคนหันไปมองผลที่โอมแย่งมาด้วยสายตาไม่อยากเชื่อ
"ไอ้ผลนี่มันอันตรายไปมั้ง อย่ากินดีกว่าครับ"โอมวางผลโกมุโกมุแยกออกไปจากกองพร้อมเอาผ้าห่อปิดไว้
"ว่าแต่ พวกเราจะไปทำอะไรต่อดีล่ะ หรือจะสำรวจป่าดี?"เทนชิถามขึ้น
zeya ผ สมาชิก
· #330
"น่าสนนะ..."เซยะเห็นด้วยกับเทนซิลิโป้ทอสกิสนั้นก็พยักหน้ารับ

"ไงเฮีย...เฮียเสนอไอเดียคราวนี้เองนะ...เฮียคิดอะไรหน่อยสิ"เซยะถามลิโป้ทอลกิสที่ยืนกอดอกอยู่

"ลองจับคู่กับคนที่ไม่ใช่กลุ่มของตัวเองดูมั้ยละ.....เพราะที่ผ่านมาพวกเจ้ารู้แต่ฝีมือในกลุ่มของตัวเองแต่ไม่รู้ถึงฝีมือจริงๆของอีกกลุ่มเลยนี่"ลิโป้ทอสกิสมองทุกคน

"เถียงไม่ค่อยจะออกแฮะเรื่องนี้"โอมพูดคนอื่นๆมองห้ากัน

"ก็ฟังดูน่าสนนะ...."เรเยฟเอ่ยขึ้นมาพลางมองไปที่ลิโป้ทอลกิสเงียบไปสักพักนึง

"ลองใช้การเดินป่าคราวนี้จับคู่ทีมของคนอื่นๆดูมั้ยละ....ไปกันทีมละ 2 คู่โดยจับกับคนที่ไม่ใช่พวกของตัวเองน่ะ...."ลิโป้ทอลกิสพูดเสียงเรียบพลางมองพวกเซยะที่พยักหน้ารับ

"พวกเจ้าเลืออกเลยละกันพวกข้าไม่ได้มีปัญหาอะไรอยู่แล้ว"ลิโป้ทอสกิสพูด
maid guy สมาชิก
· #331
"ก็น่าสนใจนะ"ครูพูดทันที ยูคาริที่เปิดประตูมิตินั้นทำท่างอนเล็กน้อย"อย่างอนเลยน่าเจ๊ อย่างน้อยแค่ชั่วคราวเท่านั้นเอง
"เชมเบอร์ คนอื่นนอกจากชั้นสามารถขับนายได้หรือเปล่า"ทหารถาม
"ปกติแล้วผมนั้นหลงมิติมา แต่กรณีนี้ท่านเป็นผู้บังคับบัญชา ดังนั้นจึงสามารถสั่งการได้"
"แต่หนูอยากแลกเจ้าเมดลามกถาวรเลยมากกว่า"หมวยพูดพลางมองที่โคการาชิที่กำลังซักผ้าอยู่"ไม่ต้องเลย กางเกงในชั้นซักเองได้"
Angel-is-egg สมาชิก
· #332
"ขยะครับ ขยะครับ ถุงนี้ขยะรีไซเคิล ถุงนี้ขยะพลาสติก ถุงนี้ขยะเศษอาหาร ถุงนี้ขยะมีสารพิษ เชิญเลือกทิ้งได้ตามสะดวกเลยนะครับ"มากัสปลีกตัวออกมาทำหน้าที่สันทนาการคอยดูแลทุกคน

"ขยะครับ ขยะ มีใครจะทิ้งขยะไหมครับ?"มากัสเดินพล่านไปทั่วพร้อมส่งเสียงร้องเรียกความสนใจจากคนบริเวณนั้น
"แกนั้นแหละขยะ เอาตัวลงถุงดำเดี๋ยวนี้!"แองเจิลโยนมุกให้อีกฝ่าย ซึ่งมากัสไปไม่เป็นอีกรอบ...

ทางด้านบลัดดี้แมรี่กับเชชเชีย ขอปลีกตัวไปโผล่ในรายการ Ghost Advanture ที่มาพิสูจน์อาถรรพ์ป่าช้าวัด HoN

ตอนนี้ก็เหลือแค่แองเจิลกับสาวหูหมาป่าอีกคน เธอเขียนป้ายขนาดใหญ่ด้วยปากกาเมจิกสีดำขนาดใหญ่ว่า"ฟรีทุกอย่าง"
"สนใจสันทนาการ เชิญทางนี้นะค่า เน้นบริการฟรีทุกอย่างคร้าาาาาา"
lancenater สมาชิก
· #333
โอมนั่งคิดว่าตนจะเลือกใครไปด้วยดี แต่ก่อนที่เขาจะพูดแลนซ์ก็พูดขึ้น
"ถ้าอย่างนั้น ผมขอเลือกคุณยูคาริแล้วกันครับ"
เทนชิเหมือนทำหน้าไม่ค่อยพอใจเล็กน้อย แต่แลนซ์ก็พยายามพูดให้เธอเข้าใจเช่นกัน
"งั้น....ผมเลือกซายากะนะครับ"เจดีพูดตาม
"ชิบโหง"โอมพูด"เมดกายก็ได้ครับ"
maid guy สมาชิก
· #334
"ไม่ใช่เปลี่ยนคู่หู"ลิโป้พูด"ข้าหมายถึงว่าปกติแล้วพวกเรามักทำเป็นกลุ่มการเปลี่ยนให้จับคู่กันกับกลุ่มอื่นนั้นทำให้ความสัมพันธ์และความาสามารถของพวกเราเพิ่มชั้น"
"อ๋อ เช่นฉันกับท่านยูคาริจับคู่กับเจ้าหอก(แลนซ์)กับเท็นชิสินะ"
"อย่างนี้นี่เอง"
"งั้นฉันจับคู่กับแกแล้วกันเจ้าหอก ถ้าทำอะไรไม่ดีเดี๋ยวเรียกนายหอกหักเลยนิ"
"ง่าอาจารย์"
bobonut01 สมาชิก
· #335
คืนวันศุกร์ วันที่ o เดือน o อากาศแจ่มใส

"แล้ว... ?"
มิวได้พูดขึ้นพร้อมทำหน้าบูดๆนิดหน่อย
"ก็นั่นแหละ พรุ่งนี้ฉันจะพาไปสวนสนุก"
เขตพูดพร้อมทำหน้านิ่งๆ
"อันที่จริงทางนี้ก็ไม่ได้ติดขัดอะไรหรอก แต่ว่า..."
"แต่... ?"
"เอาเป็นว่า นัดกันตอนเที่ยงไหมคะ ?"
ซาคุยะได้พูดขึ้น เนื่องจาก 2 คนนั้นไม่ได้พูดต่อกันนาน
"ฮัลโหล พี่เหรอ ตอนนี้อยู่บ้านของนายหัวน้ำตาลน่ะ"
"อย่าเรียกคนอื่นตามใจชอบสิ..."
จากเหตุการณ์ลูกแก้วออคัทล์ ทำให้โคอิชิได้ไอเทม โทรศัพ์มา ทำให้ดูเหมือนจะติดต่อกับวังวิญญาณใต้พิภพสะดวกขึ้น
"เดี๋ยวฉันจะเตรีนมกล่องข้าว น้ำ อาหารว่าง เงิน บลาๆๆๆๆๆ มานะ"
เขตพูดรายการของที่จะเตรียมไปยาวเฟื้อย
"ถ้าเรื่องข้าวของ เดี๋ยวดิฉันนำไปเอาค่ะ"
รู้สึกว่าซาคุยะจะรับรู้ถึงความลำบากของเขต จึงอาสาแทน
"เอาเป็นว่าเรานอนก่อนเถอะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ไม่มีแรง..."
มิวพูดพร้อมกับล้มตัวลงบนเตียง
"ราตรีสวัสดิ์"
...............