LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 40 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #21
"อืมผู้ชายสู้ผู้หญิงง"ครูหมายถึงเจ้าของ"ก็ไม่เวอร์ค"
"งั้นหนูขอเอง"นักศึกษาเอ่ยพร้อมสั่ง"โคงาราชิ ใช้พัดกระดาษฟาดมันเลย"
"ได้เลยนายท่าน"มันเอาพัดกระดาษ(เหล็ก)ฟาดลิโป้ทันที
zeya ผ สมาชิก
· #22
"งี่เง่า...."ลิโป้ทอลกิสนั้นรับพัดเหล็กไว้ด้วยง้าวของตนก่อนจะดันพัดนั้นออกไปยอดนักรบมองครูแล้วมองไปที่โคงาราชิด้วยสายตาเย็นชา

"เอางั้นก็ได้....ท่าทางพวกเจ้าจะรู้จักกัน...งั้นก็ช่วยรับโทษทีมันมาท้าข้าแล้วหนีไปเมื่อตอนนั้นก็แล้ว"ลิโป้คำรามลั่นเข้าปะทะกับโคงาราชิทันที

"คุๆๆๆ....ใช่ได้เลยนี่หว่าแกน่ะ"โคงาราชิหัวเราลิโป้นิ่งเงียบไม่ได้พูดอะไรต้นหว้านั้นยืนนิ่งมองคู่หูของตนแต่มือเธอนั้นถ่ายรูปโคงาราชิในมือถือเพื่อให้เมฆหรือเซยะนั้นบอกว่าคนที่สู้อยู่กับลิโป้ทอลกิสนั้นเป็นใคร
maid guy สมาชิก
· #23
"อืมดูการประลองสักหน่อยดีกว่า"ครูนั้นดูนาฬิกาและบ่นมาว่า"อีก15นาทีต้องไปสอนแล้ว"
"แล้วพี่มาทำไมเนี่ย"นักศึกษาถาม
"ก็พี่หลบพี่ทหารและแชมเบอร์น่ะสิ"
"งั้นหรือ"

เมดกายนั้นใช้พัดกระดาาเหล็กปัดการโจมตีไปเรื่อยๆ
"คุคุคุ แกนี้จิ๋วแต่แจ๋วจริง"
"ขอบคุณที่ชม"
"เมดกาย แฮร์สไปร์"เมดกายนั้นยืดผมเพื่อพันกับทวนแล้วใช้พัดฟาดกลางหัวทันที
zeya ผ สมาชิก
· #24
"ทะ.....ท่านลิโป้"ต้นหว้าตกตะลึงถึงกับวิ่งเข้ามาขวางแต่ว่า

"เชื่อในตัวข้าหว้า...."ลิโป้ทอลกิสตวาดแล้วใช้แรงของตนนั้นกระซากผมที่พันธนาการแขนจนหลุดออกมาแล้วรับพัดของโคงาราชิด้วยมือข้างนั้นแม้มือนั้นจะได้รับความเสียหายไปบ้างเป็นเวลาเดียวกับที่เซยะส่งข้อความาในโทรศัทพ์ของต้นหว้า

เธอกับลิโป้งานงอกแล้วละ....ไอ้ชายชุดเมดนี่คือเมดกาย...โครตอันตรายแถมแรงยังกะสัตว์ประหลาดอีกไง ระวังตัวไว้ให้มากๆเจ้าเนี้ยอันตราย /เซยะ

ต้นหว้าอ่านข้อความที่เซยะส่งมาเสร็จก็มองไปยังโคงาราชิที่กำลังวัดพลังกับลิโป้ทอลกิสซึ่งตอนนี้เริ่มคลายเส้นผมที่พันธนาการออกมามั่งได้แล้ว

"ท...."ต้นหว้าจะพูดแต่จู่ๆก็สะดุ้งโหยงเมื่อจับได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ออกมาจากร่างของคู่หูของตนได้

"หึๆ.....มันเดือดพล่านแล้วสิ....มันเดือดพล่านแล้ว....จิตวิญญาณ"ลิโป้ทอลกิสคำรามลั่นใช้แรงของตนกระซากเส้นผมพวกนั้นจนกระจุยแล้วกระดมแทงง้าวใส่โคงาราชิไม่ยั้งดวงตาของต้นหว้านั้นมองคู่ของตนด้วยความเป็นห่วง

"ท่านลิโป้...."ต้นหว้านิ่งเงียบมองลิโป้ที่เข้าปะทะกับโคงาราชิประหนึ่งอสูรสองตัวเข้าห้ำหั่นกันอย่างป่าเถื่อนนักศึกษาที่เป็นคู่ของโคงาราชินั้นก็มองมาที่เธอเหมือนกันแต่เธอก็หันไปสนใจการต่อสู้อีกครั้ง

"หรือว่าถ้าจะจบการต่อสู้นี้......"ต้นหว้านั้นพูดด้วยน้ำเสียงเเผ่วเบาเหมือนกำลังจะรวบรวมความกล้าทำอะไรสักอย่าง

"อย่าทำอะไรโดยที่ข้าไม่ได้สั่งนะหว้า....ห้ามใช้การแลกเปลี่ยนโดยที่ข้าไม่ได้สั่ง"ลิโป้ตวาดในขณะที่กำลังประลองกำลังกับโคงาราชิต้นหว้าอ่ำๆอึ้งๆ

"เจ้าไม่เชื่อในตัวข้าเหรอไง"ลิโป้ทอลกิสถามต้นหว้านั้นถึงกับซะงัก

"ฉันเชื่อท่านค่ะ....แต่ว่า"ต้นหว้าพูดไม่ทันจบ

"งั้นก็อย่าใช้มันจนข้าสั่ง"ลิโป้ทอลกิสตวาดลั่นต้นหว้าตบหน้าตัวเองเรียกสติเพราะเธอกับเขาเองก็เจอคนเก่งมาก็ไม่น้อยเมื่อลิโป้ทอลกิสเชื่อว่าเธอพร้อมที่จะสนับสนุนเขายามที่เขาต้องการเธอก็ควรเชื่อในตัวเขาเช่นกัน
maid guy สมาชิก
· #25
"ได้เวลาไปสอนแล้ว"ครุพูดทันที"เธอด้วยอีหล้า รีบไปเรียนได้แล้ว"
"หา"ลิโป้งงกับคำพูดของครู ทันไดนั้นเกิดประตูมิติที่ทำให้หายไปทั้งก้วน

"นี่แค่ทักทายเฉยๆ"ครูพูดก่อนทิ้งท้ายแบบกวนๆ
zeya ผ สมาชิก
· #26
"ไอ้เจ้าพวกนี้....."ลิโป้สถบต้นหว้ารีบเข้ามารักษาให้เขาหญิงสาวนั้นมองแขนของลิโป้ทอลกิสที่ได้รับความเสียหายก่อนจะใช้มือจับเอาไว้เพื่อการรักษาส่วนที่บาดเจ็บที่สุดอย่างเร่งด่วน

"อย่าให้เจอคราวหน้านะ...."ลิโป้ทอลกิสสถบต้นหว้านั้นก็ไม่ได้พูดอะไร
lancenater สมาชิก
· #27
"ส...สุดยอด"แลนซ์ที่แอบมองจากด้านบนก่อนหน้านั้นได้เห็นการต่อสู้ของโคงาราชิและลิโป้ทอลกิสก็ถึงกับตะลึง มันเป็นการต่อสู้ที่ดุเดือดมาก แต่ว่าเขานั้นไม่ได้ยินอะไรมากนัก จะได้ยินก็แต่เสียงตะโกนของลิโป้ที่ดังไปทั่วน่ะแหละ
"ไม่อยากเชื่อว่าแม้แต่ครูหรืออีกหลายคนก็ยังมีคู่หูด้วยแฮะ แถมแข็งแกร่งด้วย"โอมที่มองเช่นกันบอก
"แล้วถ้าซักวัน พวกเราต้องปะทะกับพวกนั้นล่ะ!"ปาล์มทำท่ากลัวๆเกี่ยวกับว่าถ้าซักวัน โคงาราชิจะมาสู้พวกตนเปล่า
"คงไม่หรอกครับ แต่ว่าคู่หูพวกเราก็ไม่ได้น้อยไปกว่าพวกนั้นล่ะครับ"แลนซ์มองการต่อสู้ที่จบลง
"ว่าใครเป็นคู่หูยะ!"เทนชิโผล่มาด้านหลังแลนซ์และลากออกไป
"เฮ้ย ครูมาแล้ว!"เพื่อนคนหนึ่งได้ตะโกนบอก แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนตกใจคือ ครูได้ออกมาจากช่องมิติกลางห้อง และมีคนที่ดูเหมือนหญิงชาวต่างชาติข้างในด้วย
"ยัยยูคาริ..อีกแล้วเหรอ"
แต่ขณะที่ทุกคนกำลังตกใจนั้น คนๆหนึ่งได้แอบทำมืออะไรบางอย่างใต้โต๊ะ
"ถ้าเป็นแบบนั้น..ชั้นก็จะครองโลกได้แล้ว..."
zeya ผ สมาชิก
· #28
"ให้ตายสิ......เป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ.....คนที่คู่กับยูคารินั้นน่ะ..."เซยะบ่นในขณะที่นิวนั้นมองลิโป้ทอลกิสกับต้นหว้าที่นั่งมองแม่ของเขาบ่นไปพับผ้าลูกค้าไปหลังจากที่พวกครูนั้นได้หายไปเซยะได้โทรมาว่าให้ทั้งสองไปที่ร้านซักรีดของตนเพื่อที่จะปรึกษาเกี่ยวกับคนที่ทั้งลิโป้ทอลกิสและต้นหว้าได้เจอ

"แล้วเรื่องโคงาราชิเนี้ย....เธอรู้จักขนาดใหนเหรอ"ต้นหว้าถามเซยะนั้นถอนหายใจแรงๆ

"เยอะ....แถมเจ้านี่เป็นตัวกวนบาทาสุดๆเลยด้วย.....อ้อ..พวกเธอบอกว่ามีคนที่มีคู่หูเป็นป้าร่มด้วยใช่มั้ยที่เป็นพี่ของคนที่เป็นคู่ของเมดกายน่ะ..."เซยะถามลิโป้ทอลกิสแค่คำรามส่วนต้นหว้าพยักหน้า

"ทำไมเหรอครับแม่....ดูแม่เครียดไงไมู่้รู้นะครับ"นิวถามในมือเขาอุ้มเจ้าเฉาก้วยเอาไว้

"ก็ลองนึกถึงภาพเอานะนิว...ยูคาริควบคุมมิติได้และเจ้าเมดถึกนั้นก็ความสามารถกวนบาทาสุดแม่ขอย้ำเลยนะว่าสุดๆ...มันเป็็นอะไรที่ต้องถือว่ายังดีพวกนั้นไม่ใช่องค์กร์ไม่งั้นพวกเราแย่แน่ๆ"เซยะพูดนิวนิ่งเงียบลิโป้ทอลกิสมองทั้งสองแม่ลูก

"นั้นสินะ....ยังดีที่ไม่ใช่องค์กรบ้านั้น....ว่าแต่คุณเซยะพอจะมีเวลาบางมั้ยค่ะ...."ต้นหว้าถามเซยะเลิกคิ้วด้วยความสงสัย

"ทำไมเหรอต้นหว้า..."เซยะถามนิวเองก็มองไปที่นักศึกษาสาว

"ก็วันที่สิบห้านี้ที่เซ็นเตอร์พอร์ตมีงานอีเว้นท์ของคุณเมฆเขานะสิค่ะ.....แถมแถวนั้นก็ยังมีสนามประลองด้วย....คุณเมฆเองเขาบอกว่าได้จองสนามประลองเอาไว้แล้วด้วย"ต้นหว้าพูดแค่นั้นเซยะกับนิวมองหน้าเจ้าจองร้านซักรีดยิ้มบางๆลิโป้ทอลกิสหัวเราะในลำคอ

"โอ๊ะ...อยากจะรู้ผลแบบไม่มีใครมาขัดสินะทั้งเธอทั้งเมฆน่ะ...ก็ดีเหมือนกันว่ามั้ยหนูนิว.....เปลี่ยนบรรยากาศด้วย"เซยะพูดต้นหว้ากับลิโป้ทอลกิสนั้นมองไปที่จอมเวทย์กันดั้มที่มีท่าทีเห็นด้วยกับแม่ของตน

"งั้นวันที่สิบห้านี้ว่างสินะค่ะ..."ต้นหว้ายิ้มเซยะพยักหน้าแล้วยิ้มลิโป้ทอลกิสนั้นมองหน้านิวซึ่งนิวเองก็มองหน้าลิโป้ทอลกิสเช่นกัน

"นี่ก็เย็นแล้ว....พวกเราคงต้องขอตัวละค่ะ"ต้นหว้าพูดเซยะพยักหน้าลิโป้ทอลกิสนั้นเดินไปรอนักศึกษาสาวที่หน้าร้านของเซยะ

"เจอกันวันที่สิบห้านะ"เซยะพูดต้นหว้าพยักหน้าแล้วเดินจากไปพร้อมกับลิโป้ทอลกิส

"แม่คิดว่าไง...."นิวถามเซยะนั้นยิ้มบางๆ

"จะได้รู้กันซะทีไง....ว่าหนูนิวของแม่นี่ละเก่งที่สุด"เซยะพูดนิวส่ายหน้า

---------------------------------------------------------

"ศึกทีจะถึงนี้....อย่าทำแบบตอนนั้นอีกนะ"ลิโป้ทอลกิสพูดขณะที่ทั้งสองเดินกลับบ้านของพวกตน

"ฉันรู้ค่ะ....ท่านลิโป้"ต้นหว้ารับคำหญิงสาวเดินเคียงข้างยอดขุนศึกไปอย่างเงียบๆท่ามกล่างผู้คนที่เดินพลุกพล่าน

----------------------------------------------------------

"สองคู่นั้นตอบตกลงละคิง....."เมฆพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงแบบสุดๆคิงนั้นแค่ยิ้มบางๆ

"แทบรอวันที่สิบห้านี้แทบไม่ไหวแล้วแฮะ....."คิงพูดด้วยรอยยิ้ม
maid guy สมาชิก
· #29
ทหารนั้นไล่ตามมาจนถึงมหาวทยาลัย

"ไอ้อ้วนมันหายไปไหนของมันอีกฟระ"

เขาได้ยินการสนทนาของเซยะจึงได้ส่งข้อความมาทันที

ครูนั้นกำลังทำการสอนหนังสืออยู่ เขาได้รับเมลมาว่า "เฮ้15นี้นายว่างหรือเปล่าวะเขามีอีเวนท์ในวันที่15ว่ะ จากพี่ของนาย"
"อืมก็ว่างนะ เดี๋ยวค่อยแวะแล้วกันหากมีเวลา"เขาส่งคำตอบไปทันที
"เอ่อครูครับ"นักเรียนตัวประกอบคนหนึ่งขัด "ทำไมใชเโทรศัพท์ในที่นี่กันครับทีผมใช้ครูบ่นเอาแต่ครูกลับใช้เสียเอง"
"ตอนนี้เธอกำลังทำข้อสอบไม่ใช่หรือ หากเอามาเล่นก็ทุจริตน่ะสิ"
"แหม อ้างได้นะครูอ้วน"

ครูดีดนิ้วทีเดียวนักเรียนดังกล่าวหล่นลงไปในหลุมดำทันทีเด้กนักเรียนดังกล่าวร้องด้วยเสียงหวีดสยอง

"ร้องทำไมกันก็แค่ส่งไปค่ายนักมวยปล้ำเท่านั้นเอง
lancenater สมาชิก
· #30
แลนซ์ที่นั่งทำข้อสอบอยู่ถึงกับสยองกับภาพที่เกิดขึ้น และเหมือนเขาจะได้ยินเสียงออกมาจากช่องมิติได้ยินประมาณว่า
"AH my shoulder!!"
"Take it boy!!"
"Ah...Ah!!!!"
*Spanking Sound*
ถึงจะมีแลนซ์คนเดียวที่เข้าใจว่าเสียงนั้นมาจากอะไร แต่แม้คนไม่เคยดูก็ยังเสียวสันหลังวาบเมื่อได้ยินเสียงตบ****ดังมา
..................................................
"ให้ตายสิน้า..."แลนซ์ที่กลับมาที่ห้องพักตนได้เข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อดูว่าจะมีอะไร
"หา?"เขาได้พบกับข่าวบางอย่างในเว็บ"มีการปะทะกันระหว่างลิโป้ทอลกิส..กับโคงาราชิงั้นเหรอครับ...วันนั้นน่าจะมีเวลาไปดูนะ..."
"มีการประลองงั้นเหรอ น่าสนใจนะ ชั้นจะไปเหมือนกัน!!"เทนชิที่นั่งดูแลนซ์อยู่ทำท่าดีใจ
ทางด้านโอมและปาล์มนั้น ก็ได้ทราบข่าวและคิดจะไปดูเช่นกัน
.............................
"ว่าแต่คุณไซเกียวจินี่รู้วิธีใช้คอมพิวเตอร์ด้วยเหรอคะ"ซิลิก้าที่นั่งอยู่ในห้องของยูยูโกะได้มองยูยูโกะกำลังใช้คอมพิวเตอร์อยู่
"ก็พอรู้มาบ้างน่ะ ยูคาริเคยนำของจากโลกนี้มาให้ดูบ้างเหมือนกัน"เธอตอบก่อนจะสังเกตเห็นข่าวเช่นกัน
"ฮิๆ น่าสนใจดีนะ คงจะสนุกน่าดูเลยล่ะ คงต้องไปดูแล้วล่ะ"
"ถ้าอย่างนั้นชั้นก็จะไปดูด้วยค่ะ!"ซิลิก้าได้รีบขอตามไปด้วย
zeya ผ สมาชิก
· #31
ณ สถานที่ตั้งขององค์แห่งการหวนกลับคืนซึ่งที่ตั้งเป็นความลับนั้นที่ๆเป็นห้องประชุมนั้นมีเงาของคนหกคนกำลังคุยกัน

"แม้ๆ....เถิดเทิงไปหน่อยนะบาทหลวงวิทยา....เซ็นเตอร์พ้อยน์เลยนะ....แม้ๆ"เสียงทุ้มใหญ่แต่พยายามบีบให้เล็กดังขึ้นมาจกทางร่างใหญ่ยักษ์ท่าทางตุ้งติ้ง

"ให้มันน้อยๆหน่อย....ยัยเทืองปั่น....ทางเบื้องบนกำหนดมาแล้วนะว่าให้วิทยาได้รับเกียติร์นี้"เสียงเล็กๆดังมาจากร่างๆเล็กที่ดูแล้วเป็นเด็กมากกว่าผู้ใหญ่

"ปากเสีย....เค้าชื่อน้ำปั่นต่างหาก....พูดแบบนี้หาเรื่องกันใช่มั้ยยัยอิงค์"ร่างใหญ่นั้นเริ่มมีท่าทีจะหาเรื่องร่างเล็ก

"........."จู่ๆทั้งสองก็เงียบลงเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างทั้งสองหันไปมองร่างที่อยู่ในชุดคลุมขององค์กรนั้นยืนนิ่งเงียบไม่ได้มีท่าทีอะไร

"ชิ.....เจ้าหนึ่ง"ร่างใหญ่นามน้ำปั่นนั้นมองร่างที่ชื่อหนึ่งซึ่งยืนนิ่งเงียบไม่พูดอะไรอิงค์เองก็มีท่าทีไม่พอใจแต่ก็ไม่อยากพูดอะไร

"งั้นขอตัวละนะครับ...."คนในชุดคลุมที่ชื่อบาทหลวงวิทยานั้นเดินออกมาจากห้องโดยที่ยังมีอีกสองร่างมองโดยไม่พูดอะไร

ด้านนอกห้องประชุมขององค์กรนั้นร่างๆหนึ่งปรากฎตัวขึ้นจากด้านหลังของวิทยาเขายิ้มบางๆ

"พร้อมเหรอยัง....ลูซิมอน.....วันแห่งอมาเกดอนต้ิองทำให้เป็นจริงให้ได้"บาทหลวงวิทยาพูดลูซิมอนหัวเราะในลำคอขณะบินอยู่บาทหลวงในชุดคลุมขององค์กรนั้นยิ้มบางเมื่อดูสถานที่ที่ตัวเองต้องการ

"สถานที่โสโครกแบบนั้นผมละเกลียดที่สุดเลย.....มีแต่พวกเด็กที่ถูกครอบงำด้วยความโสมมของโลกใบนี้....."บาทหลวงวิทยาพูดลูซิมอนแค่ยิ้มบางๆ

"ถ้าอมาเกตดอนมาถึงจะทำให้ทุกอย่างสะอาดสินะ....เจ้าถึงได้เข้ามาเป็นสมาชิกที่แห่งนี้น่ะ...วิทยา"ลูซิมอนพูดบาทหลวงวิทยาหัวเราะเบาๆ

"แม้ลูซิมอน....ผมละเกลียดคนรู้ทันผมจริงๆ"บาทหลวงวิทยากล่าวขณะบาทหลวงในชุดคลุมเดินและลูซิมอนบินอยู่ข้างๆ
general juladis สมาชิก
· #32
รร. รักษาดินแดง

นี่ยูริ...ถามจริงไม่อิ่มอีกหรอ...''เด็กหนุ่มถาม''

มีอะไรหรอไอ้น้อง

ก็ดูที่นายกินสิจานกองเป็นภูเขาแล้วนะ"ชี้ไปที่กองจานที่ยูริกินไว้"

ก็กับข้าวที่นี่มันอร่อยนี่น่าา....''ยูริพูดพลางกินต่อ''

ตกลงไอ้น้องจานสุดท้ายล่ะ...''กินอย่างอร่อย''

....ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด....

นั่นไง ถึงเวลาเรียกรวมแถวแล้ว''ลึกขึ้นสะพายเป้และใส่หมวก''

ยูริ แล้วเดี๋ยวตามไปเจอกันในแถวนะไอ้น้อง''กินอย่างรวดเร็ว''

...ของ ร.ร. รักษาดินแดนก็เริ่มขึ้น
nazzga สมาชิก
· #33
เบ็นได้กลับมาบ้านแล้ว เข้าได้นั้งลงเล่นเน็ต แล้วไปเจอเปิดข่าวนั้นเหมือนกัน

"ฉันว่าแบบนี้พวกนั้นลงมือแน่ๆ" เอ็กซิโอ้กล่าวหลังจากเบ็นโชว์ข่าวนี้ให้ดู
"หมายถึงองค์กรณ์ที่นายไปสืบแล้ว เจอพวกเทมพาร์ในยุคต่างๆไปร่วมมือด้วยน่ะหรือ" เบ็นตอบ เอ็คซิโอ้ก็ได้พยักหน้า "งั้นฉันไปถามแฟนของฉันล่ะกัน ยายนั้นมีคู่หูเก่งๆอยู่คงพอช่วยอะไรบ้าง"

(แก้แล้ว)
lancenater สมาชิก
· #34
CP
โอมไม่เคยเล่น Prop Hunt กับคนอื่นมาก่อนยกเว้นคนในห้องของตัวเองเลย ฉะนั้นการแต่งของ Nazzga ถึอว่าเป็นโมฆะ ทั้งคู่นั้นไม่รู้จักกัน และติดต่อไม่ได้
zeya ผ สมาชิก
· #35
"หากว่าวันนั้นถ้าฉันพูดคำนั้นออกไป
คงจะไม่ต้องเสียเธอไปอย่างในวันนี้
หากเชื่อที่ใจตัวเองร่ำร้องคงดี
จะได้ไม่ต้องเสียใจอยู่อย่างนี้"

เซยะนั่งรีดผ้าไปร้องเพลงที่ตัวเองแต่งไปอย่างอารมณ์ดีส่วนนิวนั้นนั่งเล่นกับเฉาก้วยอย่างสนุกสนาน

"เฮ้ยๆ....มากไปแล้วนะเฉาก้วย..."นิวหัวเราะพลางแกล้งผลักเ้จ้าพูเดิ้ลผสมสีดำที่กำลังบ้าเล่นออกไปแต่มันก็ยังพยายามไล่งับมือและนิ้วของนิว เซยะนั้นมองจอมเวทย์กันดั้มไปก็อมยิ้มไปพลางในขณะที่กำลังรีดผ้า

"คร้าบ...ว่าไงคร้าบ"เสียงของนิวดังขึ้นเรียกความสนใจให้กับเซยะหญิงสาวนั้นหันไปมองลููกค้าคนหนึ่งเอาผ้ามาให้สองแม่ลูกซัก

"แม้ๆขยันกันจริงนะแม่ลูกคู่นี้"ลูกค้าทักเซยะกับนิวยิ้มบางๆ

"วันที่สิบห้าร้านเราหยุดหนึ่งวันนะค่ะ"เซยะตะโกนบอกลูกค้าพยักหน้ารับ

-----------------------------------------------------------

"โอ็ย!!!!"เสียงพวกอันตพาลร้องด้วยความเจ็บปวดเมื่อโดนลิโป้ทอลกิสอัดกระเด็น

"แกมาทำอะไรที่นี่...."ลิโป้ทอลกิสคำรามพวกอันตพาลนั้นพากันซะงักสายตรวจบางคนนั้นไปค้นตัวและค้นของที่พวกอันตพาลเอามาและมีตำรวจบางคนมาช่วยค้นด้วย

"โห....นี่มันยาไอซ์กับพวกยาเสพติดอื่นๆเพียบเลยครับท่าน"สายตรวจรายหนึ่งตะโกนบอกลิโป้ทอลกิสนั้นแค่เอาง้าวจ่อหน้าคนที่น่าจะเป็นหัวหน้าพวกอันตพาลโดยมองด้วยสายตาไม่สบอารมณ์โดยมีต้นหว้ามองอยู่ห่างๆ

"ไปเลยเอ็งไปเลย.....มาซ่าผิดถิ่นก็โดนแบบนี้ละ"ตำรวจนายหนึ่งพูดเมื่อไล่ให้พวกอันตพาลและพวกที่จะเข้ามาค้ายาขึ้นกระบะของรถตำรวจไป

"ตั้งแต่ท่านลิโป้มานี่เรื่องยาเสพติดในชุมชนของเรานี่หายไปเลยนะ...."ชาวบ้านบางคนพูดในขณะที่มองดูลิโป้ทอลกิสเดินกลับไปหาต้นหว้าที่ยืนรออยู่

"เหนื่อยมั้ยค่ะท่านลิโป้..."ต้นหว้าถามขณะดูอาการบาดเจ็บแต่กลับโดนเขกหัวแทนคำตอบ

"ไอ้พวกนี้กระจอกเกินจะทำให้ข้าเหนื่อย....แล้วพวกมันก็ปวกเปียกเกินกว่าที่จะทำให้ข้ามีแผลด้วย"ลิโป้ทอลกิสพูดแล้วเดินต่อไปโดยมีต้นหว้าเดินตาม

"ข้าหิวแล้ว.....วันนี้มีแต่เรื่อง"ลิโป้ทอลกิสพูดต้นหว้านั้นเปิดดูของในตระกร้าของตนแล้วหันมามองยอดนักรับ

"ค่ะ....กลับถึงบ้านเดี๋วจะทำอาหารเย็นค่ะท่านลิโป้"ต้นหว้าพูดลิโป้ทอลกิสนั้นมองหญิงสาวที่เดินตามหลังเขามาแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

---------------------------------------------------------

คิงมองดูเมฆถ่ายแบบให้นิตยสารชื่อดังฉบับหนึ่งพลางมองพวกทีมงานวุ่นอยู่กับการจัดชุดที่จะถ่ายชุดต่อไป

"ครับ...ท่านั้นละครับ....."เสียงช่างภาพถ่ายภาพของเมฆที่กำลงโผสท่าถ่ายแบบอย่างไม่รู้จักเหน็ดรู้จักเหนื่อยคิงมองคนที่เดินพลุกผล่านทั้งมีคู่หูและไม่มีคู่หูทำงานร่วมกันอย่างไม่มีการแบ่งแยก

"นี่สินะ....นิสัยคนในประเทศนี้...."คิงพูดกับตัวเองแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆ
maid guy สมาชิก
· #36
"ฉันนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง ทาดัม ทาดาม ทาดัม แปลกใจฉันจริง ปลาไม่กินเหยื่อ"
"ร้องเพลงอะไรของนายกัน"ยูคาริทักครูที่กำลัง(พยายาม)ทำกับข้าว
"ก็แค่ร้องเพลงระหว่างเคี่ยวพาสต้าซอสไง"เขากำลังเคี่ยวอยู่
"ไอ้อ้วน แกนี่มันร้องเพลงได้เห่ยจริงๆ"ทหารเดินเข้าครัว"ถึงแกจะพอทำพาสต้าเป็นก็จริงแต่ไม่เห็นต้องไปช่วยเลย"
"ก็ฉันมันอยู่คนเดียวเป็นปกตินี่น่า"
"คุคุคุ"เมดกายตามมาสมทบ"แบบนี้ไม่ทันกินหรือ แอ๊ก!"
"ขืนให้นายทำมีหวังแย่แน่ๆเลยย่ะ"
"อ่าว ยัยน้องนักศึกษามาด้วยหรือ"
"น้องก็อยากทราบว่าเราจะทำอะไรกันในวันที่15นี้น่ะ"
"ช่างมันเถอะ"ทุกคนนั้นหยิบพาสต้าที่ครูทำมาวางบนโต๊ะ ทั้งหมดที่เป็นคนและตัวละครจากการ์ตูน(ยกเว้นแชมเบอร์ที่ชาร์ตไฟฟ้าที่ไหนสักที่)ปรบมือพร้อมกันพร้องเอ่ยว่า"อิทาดากิมัส"

งับ!

แหวะ!

"ไอ้อ้วนคราวหน้าไม่ต้องทำก็ได้"ทหารพูดแล้วทั้งหมดสามัคคีกันเอาอาหารที่เหลือยัดใส่ประตูมิติของยูคาริทันที มีเสียงเหมือนมันกำลังทานข้าวอยู่ยังไงยังงั้น
zeya ผ สมาชิก
· #37
เซยะนั้นทำหน้านิ่วเมื่อต้องอ่านอีเมลของมีมิวคนที่เซยะรู้จักและนับเป็นน้องสาวซึ่งอยู่ต่างประเทศและเธอก็เป็นคนทีมีคู่หูแบบเดียวกับเธอ

"น้ามีมิวนี่ไม่ว่าในเ็น็ตหรือตัวจริงก็เป็นแบบนี้เรื่อยเลยนะแม่...."นิวพูดเซยะยิ้มบางๆ

"ยัยบ็องส์มีมิวก็ยังคงเป็นยัยบ็องส์มีมิวนั้นละหนูนิว......ห่าว.....วันนี้ว่างจัง"เซยะหาวปากกว้างไม่มีท่าทีจะปิดนิวนั้นแค่หัวเราะแล้วนั่งฟังเพลงไปเงียบๆอยู่หน้าบ้านในขณะที่เซยะนั้นนอนคว่ำเล่นเน็ตนั้นเองโดยมีเฉาก๊วยนอนที่ปลายเท้า

---------------------------------------------------------

"นี่เซ็กเซาว์.......อยู่นิ่งสิ...แล้วฉันจะอาบน้ำแกได้ไงเหอะ...ฮะๆ...อย่าสิจั๊กกะจี้นะ"เสียงหัวเราะของต้นหว้าที่กำลังทำความสะอาดให้กับเซ็กเซาว์อาชาคู่ศึกของลิโป้ทอลกิสที่กำลังแกล้งเอาหัวมาชนเธออย่างสนุกสนานโดยที่ลิโป้ทอลกิสนั้นมองดูคู่ของตนอยู่เงียบ วันนี้เขาไม่ได้ไปลาดตระเวณแต่หยุดพักเพื่อเตรียมที่จะประลองในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้

"อ้าวๆ.....เสร็จแล้วๆ...."ต้นหว้านั้นเซ็็ดตัวให้กับเซ็กเซาว์ลิโป้ทอลกิสนั้นนั่งมองหญิงสาวที่ยังคงหยอกล้อกับม้าศึกของตน

".....หนนี้อย่าทำอะไรบ้าๆอย่างตอนสู้กับไอ้คนที่ชื่อโคงาราชิอีกละกัน"ลิโป้ทอลกิสพูดต้นหว้าหันไปมองแล้วพยักหน้า

---------------------------------------------------------

คิงนั้นนั่งอ่านหนังสือส่วนเมฆนั้นก็ว่ายน้ำอยู่ที่สระว่ายน้ำในบ้านวันนี้เมฆนั้นไม่มีตารางงานที่ใหนเธอจึงอยากใช้เวลาอยู่กับครอบครัวของเธอมากกว่าจะไปที่ใหนส่วนคิงเองก็อยากอ่านหนังสือที่เขาสนใจอยู่เงียบๆเช่นกันเพื่อเตรียมความพร้อมของตัวเอง
ray สมาชิก
· #38
"หืม? การประลองกันระหว่างคู่หูกับคู่หูงั้นหรือ?"นิตยาพูดขึ้น ละสายตาจากหนังสือในมือเธอไปจดจ้องที่ชายในชุดนักบวช
"ใช่แล้วล่ะ เป็นเหตุการณ์ที่หายากมากเลยล่ะ หลังจากที่พวกเหตุการณ์การปะทะกันระหว่างโลกต่างๆเมื่อหกเดือนก่อนแล้วก็มีการประสานงานกันขนานใหญ่ ถึงจะไม่เสถียรมากมายนักแต่การปะทะกับก็เงียบหายไปเลยล่ะ เธอเองยังจำได้ไำหม"เขากล่าว
"จำไม่ได้ก็ความจำสั้นเต็มทีแล้วล่ะโจเซฟ ฉันเองก็กินลูกตะกั่วไปสองเม็ดเหมือนกัน ถ้าไม่ได้นายกับพวกเขาช่วยไว้ป่านนี้ฉันกลายเป็นศพไปแล้วล่ะ"เมื่อเธอกล่าวจบก็ปิดหนังสือในมือ "นายจะบอกว่าในฐานะที่พวกเรามีความสามารถมากพอเลยอยากจะไปดูลาดเลาก่อนสินะ?"
"ไม่ใช่แค่นั้นหรอกนิต ฉันมีลางสังหรณ์น่ะ"
"ลางสังหรณ์?"
"การวางเวรยามของหน่วยปฏิบัติการร่วมระหว่างฝ่ายมันหนาแน่นมากกว่าที่ควรจะเป็น คิดว่าบางคนในนั้นคงจะมีไครจับเค้าลางของอะไรซักอย่างได้แน่ๆ ฉันไม่รู้ว่ามันจะดีหรือไม่แต่ถ้ามันไม่ใช่เรื่องดีแล้วล่ะก็ พวกเราเองก็ต้องไปที่นั่นด้วย เพราะถ้ามีไครเป็นอะไรไปล่ะก็..."
"...เอาอย่างนั้นก็ได้โจเซฟ รอให้ฉันบอกคุณลุงก่อนนะว่าฉันจะออกไปที่นั่นในวันนั้นน่ะ"
----------------------------------------------------------------------
"เซนเตอร์พ้อยน์ท/เซนเตอร์พ้อยน์ท...งั้นหรือ?"คนในผ้าคลุมพูดขึ้น เขาดึงฮู้ดลงมาปิดหน้าจึงมองไม่เห็นเลยว่าเขามีหน้าตาเช่นใด
"สนใจงั้นรึ?"ชายคนที่อยู่ไกล้ๆถาม
"....เธอบอกว่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่นั่นน่ะ/ใช่แล้วล่ะ ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ"คนในชุดผ้าคลุมกล่าว
"เป็นเรื่องที่ดี...หรือว่าไม่กันล่ะ?"เขาถามขึ้นอีกครั้ง
"ไม่ทราบแน่ชัดนัก.....แต่เป็นเรื่องใหญ่มากเลยล่ะ"เสียงที่สองของคนสวมผ้าคลุมพูด
FroZen สมาชิก
· #39
"วันนี้ไม่มีอะไรคืบหน้าเล้ยให้ตายเหอะ.."
เสียงบ่นลอยขึ้นมาจากความว่างเปล่า ชายร่างสูงผอมเดินอยู่บนทางถนนเงียบๆ
เขาสวมเสื้อกราวสีขาวสำหรับการทดลองซึ่งบอกได้ว่าเขาเป็นนักวิจัยแห่งหนึ่ง
เสื้อข้างในของเขาสีน้ำตาลกางเกงขายาวสีดำ รองเท้าหนัง บอกได้ถึงเป็นคนมี
ภูมิฐานะระดับหนึ่ง

แต่ความคิดของเขาขณะนี้กลับคิดไปถึงเรื่องอยากบินไปในอวกาศกับสัตว์ที่เขาจินตนาการ
เรนชายหนุ่มวัยทำงานไขว้แขนพาดคอมองท้องฟ้า เขามองก้อนเมฆแล้วพูดว่า "ข้างในคงมีลาพิวต้าละมั้ง"

"นั่นมันก้อนเมฆธรรมดาไม่ใช่หรอ" เสียงเด็กผู้หญิงแย้งขึ้นมา ทำให้เรนต้องหันไปดู
เพราะแย้งกับคำพูดเขาเห็นได้ชัด เขาไม่ได้โกรธหรอกเรื่องที่เด็กมาแย้ง แต่เขาอยากรู้เฉยๆว่า
ทำไมถึงมาสนใจ

เด็กผู้หญิงคนนั้นมีผมสั้นสีฟ้าผูกโบว์น้ำเงินอยู่ด้านหลัง ใส่กระโปรงชุดสีฟ้าที่เข้ากับสีผม
สวมทับกับเสื้อมีปกสีขาว ที่ปกของเธอมีโบว์ที่มัดเรียบได้อย่างปราณีต สายตาสีฟ้าจ้องมองเขา
อย่างเอ๋อๆราวกับไม่รู้อะไร

เรนคงจะมองเฉยๆแล้วเดินกลับบ้านเขาไป ถ้าหากไม่เห็นว่าด้านหลังของเธอมีแท่งน้ำแข็งเกาะอยู่กลางหลัง
ซึ่งในฐานะนักวิจัยอย่างเขาก็มองข้ามมันไปไม่ได้ เพราะมันเป็นเรื่องน่าแปลกใจอย่างมากที่มีน้ำแข็ง
เกาะหลังสิ่งมีชีวิต และมันก็เป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นของปลอม เพราะเขามองก้อนน้ำแข็งมามากจากฟอสซิลของสิ่งมีชีวิต
หรือสัตว์ที่ตกอยู่ในน้ำแข็งแล้วช่วยชีวิตมามากเกินพอ

เรนจึงตัดสินใจไม่ปล่อยเธอไปง่ายๆ แต่ก็ไม่อยากให้เผยสู่สาธารณะชนเช่นกัน
จึงเอาเสื้อกราวมาคลุมหลังเธอเอาไว้ แล้วก็พูดตอบไปตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไปว่า
"ก็แค่จินตนาการนะ ไม่มีอะไรหรอกน่า"

เด็กสาวผมฟ้าเอียงหัวพูด "งั้นหรอ"
"แล้วเธอชื่ออะไรละ"
"ชิลโน่"
"ถ้างั้นฉันชื่อเรนนะ ยินดีที่ได้รู้จัก"
"อืม"
zeya ผ สมาชิก
· #40
"แจ๋วมากหนูนิว....."เซยะตะโกนบอกนิวซึ่งกำลังซ้อมการใช้เวทย์ของตัวเองโดยมีแอ้มหลานสาวเซยะกับออมสินลูกพี่ลูกน้องเซยะช่วยในการฝึกนั้นเอง

"พี่นิวก็เก่งอยู่แล้วนี่นา....น้าเซ....ทำไมพี่นิวต้องมาฝึกอีกละน้าเซ"แอ้มถามอย่างซื่อเซยะอดลูบหัวหลานสาวไม่ได้

"ก็นะ...แอ้มจริงอยู่ที่พี่นิวของแอ้มเขาเก่ง...แต่ยังมีคนเก่งกว่านี้อยู่ข้างนอกนั้นอีกเยอะเลยนะหมาแอ้ม"เซยะตอบพลางมองออมสินที่โยนขวดพลาสติกหลายขวดขึ้นฟ้าเพื่อให้นิวใช้เวทย์ทำลายมันให้หมด

"พรุ่งนี้แล้วนี่เนอะ.....อยากรู้จังว่าใครจะชนะ"เซยะพูดแอ้มนั้นไปวิ่งเล่นกับเฉาก็วยอยู่แถวๆนั้น

------------------------------------------------------------

"......"ลิโป้ทอลกิสนั้นซ้อมการต่อสู้เพียงลำพังโดยมีต้นหว้านั่งมองยอดนักรบซ้อมอยู่เงียบแต่ก็เตรียมน้ำและของต่างเอาไว้

"หึ...."ลิโป้ทอลกิสหยุดซ้อมแล้วถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นักเขาเริ่มซ้อมอีกรอบง้าวถูกกวักแกว่งอีกครั้งต้นหว้านั้นได้แต่มองเงียบๆ

"พรุ่งนี้แล้วสินะ....เซ็กเซาว์...ดูท่านลิโป้เอาจริงเอาจังน่าดูเลย..."ต้นหว้าพูดเซ็กเซาว์เอาหัวของมันมาดุนๆหญิงสาวราวกับว่ามันเห็นด้วยที่เธอพูด

----------------------------------------------------------

"พรุ่งนี้แล้วสินะคิง"เมฆพูดกับคิงที่พึ่งฝึกซ้อมเสร็จแอนเดรอย์หนุ่มหัวเราะออกมาเบาๆ

"นั้นสินะ....พรุ่งนี้แล้ว....แต่ไอ้ข่าวงานประลองที่พวกเราจะประลองกับสองคู่นั้นดังน่าดูเลยนะ"คิงพูดเมฆถอนหายใจออกมาแรงๆ

"ฉันละเกลียดพวกปาปารัชชี่ที่สุด....อยากประลองเงียบๆมากกว่า"เมฆบ่นอุบอิบคิงได้แต่หัวเราะ

----------------------------------------------------------

บาทหลวงวิทยานั้นมาถึงเซ็นเตอร์พ้อยน์โดยที่ไม่ได้สวมชุดขององค์กรมองพวกวัยรุ่นเดินไปมาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์

"เน่าเหม็นจริง....แต่เพื่ออมาเกดอน....เราต้องทนให้ได้ถึงวันพรุ่งนี้ที่ทุกอย่างจะถูกซำระล้างจนสะอาด"บาทหลวงวิทยาพูด