LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 43 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #121
"เผลอสายจนได้"ครูนั้นโผล่ออกมากลางสนามโดยที่นักเรียนหรือครูคนอื่นนั้นไม่สังเกตเห็นด้วยฝีมือของยูคาริที่แอบเปิดประตูมิติ เขารีบมาทันเข้าแถวแล้วสังเกตเห็นชายหนุ่มที่แปลกตาทันที

"นั่นมันคิริโตะนี่น่า"ครูตั้งข้อสังเกต"โรงเรียนของเราชักเริ่มมีคนที่ปลอมแปลงจากโลกแห่งการ์ตูนมากขึ้นแล้วสิ"
"นั่นสินะ"ยูคาริที่แอบเปิดประตูมิติกระซิบ
"อยากลองหยังเชิงดูหน่อยไหมล่ะ ตอนพักเที่ยงพอมีเวลาสักหน่อย"
"แล้วแต่ทางนั้นแล้วกัน"แล้วยูคาริก็ปิดมิติหลบหนีไปก่อน
zeya ผ สมาชิก
· #122
วันนี้ก็เป็นเช่นทุกวันของสองแม่ลูกก็เหมือนเช่นทุกวันเพียงแต่วันนี้นั้น

"เจ้าพี่เจ้าค่ะะะะะะ"เสียงคุ้นหูดังขึ้นเซยะนั้นแค่เอามือทั้งสองยันร่างของมีมิวนะที่พุ่งเข้ามาหมายจะกอดเธอ

"ให้ตายสิมีมิว.....ชอบทำแบบนี้เรื่อยเลยนะแกน่ะ"เซยะพูดนิวนั้นส่ายหน้าพลางมองบราโก้ที่ยืนอยู่หน้าร้าน

"มีมิว....พ่อกับแม่เธอเรียกแล้ว...เราไม่ได้มาไทยเพื่อมาหาเซยะนะ....ลืมแล้วเหรอ"บราโก้พูดมีมิวนะทำหน้าไม่พอใจแต่ก็ยอมเดินไปหาคู่หูของตัวเอง

"ถ้าเป็นเยี่ยงนี้แล้ว.....ข้าพเจ้าก็ขอตัวลาก่อนนะเจ้าค่ะเจ้าพี่.....แล้วอันตัวข้าพเจ้าจะมาเยี่อมเยียนเจ้าพี่ในวันหลังจะเจ้าค่ะเจ้าพี่"มีมิวนะพูดบราโก้แค่พยักหน้ารับเซยะก็แค่มองทั้งคู่เดินลับตาไป

"อยู่ๆก็มาอยู่ๆก็ไป...แปลกคนดีจริงนะครับแม่"นิวพูดเซยะมองหน้าลูกชายของตน

"ก็นี่ละ...มีมิวนะที่พวกเรารู้ละนิวเอ่ย"เซยะพูดแล้วหันไปสนใจงานต่อ

----------------------------------------------------------

วันนี้ที่มหาลัยต้นหว้านั้นมีงานอะไรสักอย่างส่งผลให้ลิโป้ทอลกิสนั้นมาเฝ้าต้นหว้าที่มหาลัยจนทำให้พวกนักศึกษาหนุ่มพากันเสียวสันแปลกๆเวลาเข้าหาต้นหว้าและพวกเพื่อนต้นหว้าเองนั้นต่างพากันแกล้งแหย่ต้นหว้าอย่างสนุกสนาน

"เลิกแกล้งซะทีได้มั้ย....งานส่วนของที่เราทำยังไม่ไปใหนเลย...."ต้นหว้าบ่นพวกเพื่อนๆที่พากันแกล้งแหย่เธอและเมื่อเธอหันไปสบตากับลิโป้ทอลกิสนั้นหญิงสาวก็หน้าแดงระเรื่อแล้วรีบหันไปสนใจกับงานที่เธอกำลังทำอยู่อย่างรวดเร็ว

"หึ....."ลิโป้ทอลกิสมองต้นหว้าที่กำลังโดนเพื่อนพากันแกล้งหนักกว่าเก่า

----------------------------------------------------------

เมฆนั้นวันนี้ไปทำบุญเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้ากับทีมถ่ายทำละครที่เธอเล่นเป็นนางเอกอยู่แต่เด็กๆส่วนใหญ่กับไปสนใจและพยายามชวนพวกคู่หูให้มาเล่นกับพวกตน

"เข้ากับเด็กๆได้ดีจังน้าคิง"เมฆหัวเราะคิงที่โดนพวกเด็กรุมล้อมนั้นเหล่ตามองดาราสาวที่ยืนหัวเราะคิกคัก
SunQuanCat สมาชิก
· #123
ในช่วงที่โซอี้เรียนในห้อง คิริโตะไม่ได้เรียนกับโซอี้ด้วยตั้งแต่เริ่มคาบแรก แต่เขากลับอยู่บริเวณนอกโรงเรียนแทน โดยบอกโซอี้ไว้ก่อนแล้วด้วย..

'คิดถูกแล้วที่ไม่คิดจะเข้าห้องเรียน..' เขาคิดก่อนที่เดินเข้าไปซื้อน้ำมาดื่มก่อนที่จะแวบกลับบ้าน..

'!?' คิริโตะรู้สึกแปลกๆตั้งแต่ช่วงที่โซอี้ไปเข้าแถวเคารพธงชาติแล้ว ความรู้สึกที่ว่า...
.
.
.
'มีใครบางคนที่มาจากอีกโลกหนึ่งแบบคิริโตะ อยู่ในโรงเรียนของโซอี้' แหงละ...ปกติคิริโตะมักอยู่บ้านเล่นเกมในบ้านโซอี้ไม่ก็ร้านเกมตลอด
แสดงว่าก็ต้องมีใครบางคนใน รร.ของโซอี้มีคู่หูจากโลกอื่นด้วยแน่ๆ!

'และมีสิทธ์ที่จะโดนท้าสู้อีกแน่ๆ..' คิริโตะสู้กับคนอื่นแค่ไม่กี่ครั้งจนนับได้เลย สู้แค่ช่วงแรกๆที่คิริโตะมายังโลกแห่งนี้ ก่อนที่โซอี้จะห้ามคิริโตะนี่แหละ..

'ชิ..มีหวังโดนยัยโซอี้ต่อว่าอีกแหงๆ..แต่ช่างมัน ถึงตอนนั้นค่อยว่ากันอีกทีละกัน'

----------------------------------------------------------

แม้แต่ซุนกวนเองก็ไม่ได้เข้าไปเรียนกับไอริณเช่นกัน..เพราะซุนกวนได้เตือนไอริณไป ถ้าทำอะไรเด่นๆหรือสะดุดตาเกินไปอาจเกิดเรื่องอันตรายขึ้นก็ได้

และทันทีที่ไอริณพาซุนกวนเข้าห้องเรียน ก็โดนรุมจนซุนกวนต้องเผ่น.. =A=
(จริงๆแล้วเป็นเพราะอายสุดๆนั่นเอง...)
lancenater สมาชิก
· #124
แลนซ์นั่งเรียนอยู่ในห้องตามปกติกับเพื่อน คาบสังคมของวันนี้เป็นคาบของอาจารย์ผู้โหดเหี้ยมและเข้มงวดแทบจะที่สุดในโรงเรียน ทุกคนจึงนั่งเงียบกันหมด ได้แต่ฟังครูด่าพวกเขา
แลนซ์กำมึอแน่น เพราะงานที่เขาทำมาถูกขีดเส้นกากบาทผิดภายในไม่กี่วินาที เขาแทบจะอยากชกครูให้นอนกองตอนนี้ด้วยซ้ำ แต่ว่าทำไม่ได้เพราะอาจเป็นเรื่องใหญ่
"เอาล่ะ ไปแก้มาให้หมด คนต่อไป นางสาวเทนชิ ฮินานาอิ"ครูหยิบสมุดคืนแลนซ์ และเรียกคนต่อไป แต่เทนชิไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว
"นี่เพื่อนเธอหายไปไหน!!!!"ครูตวาดลั่น"หามาเดี๋ยวนี้!!"
....................
"เฮ้อๆๆๆ น่าเบื่อจะตาย พวกนั้นทนเรียนคนขี้บ่นอย่างนั้นได้ยังไง สู้เอาเวลาไปเล่นไม่ดีกว่าเหรอ"
เทนชิที่หนีออกมาจากโรงเรียนเดินเล่นไปทั่วอย่างสบายใจ แต่สายตาเธอก็สะดุดใครบางคนเข้า
"รู้สึกว่านั่น...คนที่พวกXXX เรียกว่าเทพทรูสินะ"เทนชิเดินเข้าไปหาอย่่างลั๊ลลาเข้าหาคิริโตะ
"นี่ เทพทรู!"
"หา?"
"ชั้นหมายถึงนายน่ะแหละ!"เทนชิยิ้ม แต่อีกฝ่ายท่าทางจะงงกับชื่อนั้นไม่น้อย
"นี่นายน่ะ มาจากอีกโลกเหมือนกับชั้นสินะ"
คิริโตะพยักหน้า และเทนชิก็กางมือออกมา [กระบี่ไร้คนึง] ปรากฏออกมาในมือของเธอ
"มาประลองกันเถอะ!!!"
zeya ผ สมาชิก
· #125
ลิโป้ทอลกิสนั้นมารับต้นหว้าที่มหาลัยดังเช่นทุกวันแต่สายตาของยอดนักรบนั้นมองไปยังร่างของพรีสหนุ่มที่เดินตามนักศึกษาสาวเป็นเวลาเดียวกับที่ต้นหว้าเดินมาหาเขาพอดี

"ท่านลิโป้ค่ะ....."ต้นหว้าเรียกลิโป้ทอลกิสนั้นเดินไปที่พรีสหนุ่มและนักศึกษาสาวที่หยุดแล้วหันไปมองต้นหว้านั้นรีบวิ่งตามทันที

"ขะ....ขอโทษด้วยค่ะ....ฉันต้นหว้าเรียนมหาลัยเดียวกับคุณ....และคนๆนี้คือลิโป้ทอลกิสคู่หูของฉันเองค่ะ"ต้นหว้าขอโทษและแนะนำทั้งเธอและลิโป้ทอลกิสให้อีกฝ่ายรู้จัก

-----------------------------------------------------------

เซยะและนิวนั้นหลังจากเอาผ้ามาส่งลูกค้าเสร็จก็มานั่งพักดื่มชาเย็นที่ร้านกาแฟหน้ามหาลัยที่ต้นหว้านั้นเรียนอยู่เซยะนั้นนั่งคุยกับชายเจ้าของร้านส่วนนิวนั้นนั่งมองคนในร้านคุยกันเรื่องเรื่อยเปื่อยสับเปเหละพลางดื่มคาปูซิโน่ไปพลาง
ray สมาชิก
· #126
นิตยามองพิจารณานักเรียนร่วมมหาวิทยาลัยของตนแนะนำตัวพร้อมกับคู่หูซักครู่แล้วจึงตอบกลับไป
"หืม อ้อ สวัสดีเช่นกันค่ะฉันชื่อว่านิตยาน่ะ ส่วนพรีสคนนี้คู่หูของฉันจ้ะ"นิตยาพูดแนะนำตนเองและคู่หู
"สวัสดีครับ ผมมีชื่อว่าโจเซฟครับ ขอฝากตัวด้วยนะครับ"พรีสหนุ่มตอบ
---------------------------------------------------------
"หืม? นี่เธอใช่คนที่อยู่ในงานประลองเมื่อเดือนก่อนใช่ไหมเนี่ย?"อลันถามหญิงสาวตรงหน้าของเขา
zeya ผ สมาชิก
· #127
ลิโป้ทอลกิสแค่มองโจเซฟอย่างเงียบๆอยู่ต้นหว้านั้นยืนคุยอยู่กับนิตยาแต่หญิงสาวก็มองลิโป้ทอลกิสด้วยสายตาหวั่นๆ

------------------------------------------------------------

เซยะนั้นหันไปมองอลันด้วยสีหน้าสงสัยพักหนึ่งพลางนึกถึงเรื่องการประลองที่ไม่ได้ประลองนั้น

"อ้อ..อือ...ฉันเองละ...."เซยะพูดอย่างงุนงงพลางมองอลันด้วยสายตาสงสัยจนนิวนั้นหันมามองแม่ของตน

"มีอะไรเหรอครับแม่"นิวถามเซยะนั้นหันไปมองหน้าจอมเวทย์กันดั้มแล้วส่ายหน้าผู้เป็นลูกจึงหันไปสนใจหนังสือที่พึ่งหยิบมาอ่านต่อ

"เอ่อ....ว่าแต่ที่ถามนี่มีอะไรเหรอ"เซยะถาม
ray สมาชิก
· #128
"เปล่า ไม่มีอะไรมากหรอก แค่อยากรู้ว่าสบายดีหรือเปล่าเพราะตอนที่ฉันเข้าไปเคลียร์พื้นที่นั่นมันก็ลำบากพอดูเลยล่ะ"อลันตอบ "ที่จริงฉันต้องขอบคุณพวกเธอไม่ใช่น้อยเลยล่ะที่ช่วยเหลือคนในพื้นที่นั้นไว้น่ะ"เขาพูดพลางต้มกาแฟต่อ
zeya ผ สมาชิก
· #129
"........เหรอ...ก็มันช่วยไม่ได้นี่น่าคนไม่ได้มคู่หูก็อยู่ที่นั้นไม่ช่วยก็ใจดำเกินไปละ.."เซยะพูดหญิงสาวนั้นเขี่ยหลอดชาเย็นเล่นอย่างใจลอยขณะมองดูคนในร้านคุยกันเรื่อยเปื่อยเพราะขี้เกียจกลับร้านส่วนนิวนั้นมองหน้าอลันด้วยความสงสัยแทน

"เคลียพื้นที่....คุณเป็นตำรวจเหรอครับ...แล้ว..."นิวนั้นนึกคำที่จะถามต่อไม่ออกได้แต่มองหน้าอลัน
SunQuanCat สมาชิก
· #130
คิริโตะ(เทพทรู?) ถูกเทนชิท้าประลองอย่างกระทันหัน ทำให้คิริโตะชักดาบคู่ใจเล่มนึงของเขา แล้วรีบเตรียมรับมือทันทีด้วยความที่ไม่รูว่า เทนชิ มีพลังอะไรบ้าง..
ซึ่งโซอี้ที่กำลังเรียนอยู่ก็เริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีด้วย.

=====================================
ขณะเดียวกัน ซุนกวนก็เดินกลับถึงบ้านไปก่อนแล้ว ค่อยไปรับไอริณอีกที
lancenater สมาชิก
· #131
"ขอบคุณที่รับคำท้า ถ้าอย่างนั้น มาเริ่มกันเลยดีกว่า"เทนชิพุ่งเข้าไปใช้ดาบฟันใส่คิริโตะ เขาใช้ดาบตนรับได้ แต่ดาบเทนชิกลับเปลี่ยนทิศทางเข้าโจมตีอีกจุด
"!?"คิริโตะรีบหลบการโจมตีนั้น เทนชิถอยออกมา
"ตกใจสินะ [กระบี่ไร้คนึง]เล่มนี้น่ะ เป็นอาวุธที่มีแต่ชาวสวรรค์อย่างชั้นใช้ได้เท่านั้น และมันมีความสามารถในการเปลี่ยนรูปแบบให้เข้ากับจุดอ่อนของคู่ต่อสู้มากที่สุด ซึ่งมันรู้แล้วจากการโจมตีเมื่อครู่ยังไงล่ะ!!!"
"เทนชิ!!!!"แลนซ์ที่วิ่งอย่างกระหึดกระหอบพุ่งเข้ามาหาเทนชิ"เธอมาทำอะไรเนี่ย แล้วเธอโดดเรียนเนี่ยนะ!!!"
เทนชิหันกลับไปยิ้มให้"ก็ชั้นเบื่อครูคนนั้นนี่นา สอนน่าเบื่อจะตาย แถมการต่อสู้ข้างหน้านี่มันน่าสนุกกว่าเยอะ"
"ให้ตายสิ"เขาถอนหายใจ"คงต้องปล่อยไปล่ะ แต่ว่าเธอคงต้องเรียนซ่อมแน่ๆล่ะ"
"เรื่องแบบนั้นช่างมันเถอะ"เทนชิตั้งท่าเตรียมปะทะคิริโตะอีกครั้ง
maid guy สมาชิก
· #132
แต่ก่อนที่จะได้ทำอะไรมากกว่านี้ ทั้งคู่ได้ยินเสียงตะโกนดังลั่นจนสะดุ้ง

"ไอ้เด็กเวรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร"เมื่อทั้งคู่หันไปทางต้นตอเสียงพบเจอครูอ้วนที่มีเพียงแค่ท่อนบน ท่อนล่างนั้นหายไปกับประตูของยูคาริจนเหมือนผีครึ่งตัวแต่นั่นยังน่ากลัวน้อยกว่าสีหน้าที่ย่นลงจนรอยย่นเป็นกากบาทและแดงเถือกราวอสูร และครูนั้นรวบคอทั้งสองคนก่อนที่จะได้ทันพูดอะไรและเหวี่ยงทั้งคู่ลงพื้นทันที

"เหวอ"
"กรี๊ด"

ทั้งคู่นั้นนึกว่าจะล้มลงพื้นแต่ตกลงไปยังประตูมิติที่มีตารอบตัว และเมื่อเปิดออกอีกครั้งพวกเขาตกลงสู่พื้นห้องเรียน และครูได้แหวกออกมาจากประตูมิติ

"พวกแกกล้ามากเลยนะที่แอบหนีวิชาเรียนของชั้นและมาตีกันอีก หากทำแบบนี้อีกจะส่งไปอยู่ในป่าแอฟฟริกาทั้งคู่เลย"ครูระเบิดพลังเสียงอันน่ากลัวจนทั้งห้องเงียบกริบ
lancenater สมาชิก
· #133
แลนซ์หน้าซีดเป็นไก่ต้ม เทนชิหน้าไม่มีสี โอมหัวใจหยุดเต้นเป็นเวลา 0.12 วินาที ปาล์มตัวสั่นด้วยความแรงระดับ 7.3 ริกเตอร์ และเหล่านักเรียนในห้องนั้นหน้าตาราววิญญาณหลุดไปโยธุนไฮม์เรียบร้อย
"กล้าโดดวิชานี้นะ ไม่เป็นไร ชั้นจะให้โอกาสเสมอ และการลงโทษด้วยไม้เรียวมันหมดไปแล้ว"ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่แลนซ์ก็ไม่หยุดหน้าซีด เพราะถ้าพล็อตทั้งหมดนี้เป็นตามการ์ตูน สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปคือ......
"รายงาน 50 หน้าเขียนมือ ส่งพรุ่งนี้ทุกคนเพื่อแสดงความรับผิดชอบ!!! "
"โลกนี้มันโหดร้ายไปแล้วโว้ยยยยยยยย!!!!!!!!"แลนซ์โอดครวญ
"เดี๋ยว"ยูคาริหันไปมองเทนชิ"เทนชิ"
"อะไรล่...อะไรเหรอคะ"เทนชิที่คิดจะพูดแบบยียวนได้ยั้งคำพูดตน เพราะหน้าครูตอนนี้ไม่ต่างอะไรจาก"ฮั*มะ *ูจิโ*่"จากเรื่อง"*ากิ"
"ไปบำเพ๋ญสาธารณะประโยชน์โดยการทำความสะอาดทั้งโรงเรียนด้วย เผื่อจะได้สำนึกอะไรขึ้นมาบ้าง"
และสติเทนชิก็ดับวูบไปตรงนั้น.....
....................
"โถ่เว้ย!!"แลนซ์นั่งเขียนงานอย่างหัวเสียในหอพักตน เขาไม่ได้เครียดเพราะต้องเขียนงานอย่างเดียว แต่เพราะคนหลายคนโอดครวญและบ่นเทนชิว่าทำให้พวกตนต้องมานั่งทำรายงาน
"ค..คือ.."เทนชิได้เปิดประตูห้องเข้ามา และทำหน้าสำนึกผิด
"ขอโทษนะ...ที่ทำให้ต้องลำบาก"เธอได้คุกเข่าขอโทษแลนซ์
ใจจริงแลนซ์อยากเทศน์เทนชิมากว่าทำให้ทุกคนเดือดร้อน แต่โมโหสิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ไม่ได้อะไร พ่อแม่เคยสอนเขาเอาไว้ในตอนนั้น
"น..นี่นายโมโหขนาดนั้นเลยเหรอ"เทนชิเห็นแลนซ์เงียบไปจึงถาม
"ไม่มีอะไรหรอกครับ เรื่องนั้นก็ขออย่าให้เกิดขึ้นอีกล่ะครับ"
..................
แลนซ์นั่งเขียนรายงานเงียบๆ เทนชิได้ออกไปข้างนอก เขารํ้สึกว่าตั้งแต่ชีวิตเขามีเทนชิเข้ามา ก็ไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่นัก เพราะตอนแรกๆที่เธอมา เธอก็ป่วนชาวบ้านไปทั่วจนเขาต้องรับผิดชอบ แต่เขากลับมีความสุขมาก มันก็ควรจะจริง เพราะว่าเขาเป็นคนที่ชอบเทนชิมาก ก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ตัวละครจากโลกต่างๆออกมา เขายังเป็นคนเดียวในห้องที่ทำให้โอมอึ้งกับคำพูดของเขา
"เรย์มุคือนางเอก คางุยะไม่นีท ซาคุยะไม่แพด ท่านรันไม่เสื่อม ซานาเอะไม่ใช่นางเอก เรย์มุไม่แบนและไม่กินดิน และเทนชิไม่มาโซยังไงล่ะ!!!!"
แค่คำพูดนั้น มันก็ทำให้เขาเป็นตัวตลกในสายตาโอมเรื่อยมา แต่ตอนนี้เขาอยู่กับเทนชิตัวจริง และพิสูจน์ว่าเธอไม่มาโซแล้ว
จะว่าไป ซักวัน เธอก็ต้องกลับไปในที่ๆเธอมาสินะ....
"คิดไปก็ไม่มีอะไรหรอก อาบน้ำดีกว่า"แลนซ์เดินเข้าไปในห้องน้ำ และพบ....
"อะ..อ่ะ..อ.อะไรกันเนี่ย!!!"
"เดี๋ยว! ผมไม่ได้ตั้งใจ!! ผมแค่จะมา.."
"กรี้ดดดด!!!! หุบปาก ไอ้โรคจิต! ไอ้วิตถาร! คนลามก!!"
โพล๊ะ !!
zeya ผ สมาชิก
· #134
เซยะนั้นหลังจากที่กลับไปยังร้านซักรีดแล้วก็มีเรื่องให้คิดนิวนั้นมองหน้าแม่ของตนซึ่งกำลังนิ่งคิดอะไรบางอย่าง

"แม่ครับ..."นิวเรียกเซยะหันมามองผู้เป็นลูกด้วยแววตาสงสัย

"อะไรเหรอหนูนิว"เซยะถาม

"เห็นแม่เหม่อๆเหมือนคิดอะไรอยู่น่ะครับ..."นิวถามขึ้นเซยะถอนหายใจออกมาแรงๆ

"ตอนแม่อยู่ที่ร้านน่ะเหมือนว่าเเม่เห็นหนุ่มในใจแม่เลยแล้วอยู่ๆแม่ก็เหม่อเหมือนกลุ้มใจมาตั้งแต่ออกจากร้านแล้ว"นิวตอบเซยะถอนหายใจออกมาแรงๆ

"เห็นหนุ่มน่ะใช่....แต่หนุ่มๆในคลังของแม่ไม่ได้มีแค่คนดีอย่างเดียวนะลูก....ตัวอันตรายก็มีนะ"เซยะพูดหญิงสาวได้แต่ทอดถอนหายใจออกมาดวงตาสีน้ำตาลเข้มนั้นมองไปยังผู้เป็นลูก

"คนที่แม่เห็นน่ะ......คือท่านยามาเนโกะ...คนที่แม่แอบปลื้มท่านน่ะร้ายกาจสุดๆเลยละลูก"เซยะถอนหายใจออกมาแรงๆเพราะยามาเนโกะที่เธอพูดถึงเป็นตัวละครจากเกมส์ Chono Cross ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในตัวร้ายที่เก่งกาจมากความสามารถตัวหนึ่งซึ่งเธอหลงใหลเพราะความเท่และแข็งแกร่งของตัวละครตัวนี้

"หวังว่าท่านยามะคงไม่ใช่คนขององค์กรนะ"เซยะบ่นพึมพำเบาๆนิวแค่มองหน้าผู้เป็นแม่แต่ก็ไม่อยากพูดอะไรเพราะเห็นสีหน้าไม่สบายของแม่ตน

---------------------------------------------------------

ในที่ๆหนึ่งมีศพของสมาชิกขององค์กรเรียงรายอยู่มีร่างสองร่างนั้นยืนมองศพนั้นอย่างไม่ยี่หระ

"ก็แค่ทำให้สมดุลมันไม่กลับมาก็พอแล้ว....."ร่างบางของหญิงสาวพูดเธอสวมเดรสสีฟ้าลายสก็อตใส่แจ็คเก็ตขนเฟอร์สีขาวอีกร่างคือยามาเนโกะที่เซยะพึ่งพูดถึงเมื่อครู่นั้นเองสมิงหนุ่มนั้นในมือยังคงกำเคียวชุ่มไปด้วยเลือดแน่น

"นั้นสินะไอซ์....เธอพูดถูก...แค่สมดุลไม่กลับมาก็พอแล้ว"ยามาเนะโกพูดขณะที่มองร่างบางของไอซ์นั้นซุกอยู่ที่แผงอกของเขาพลางหลับตาพริ้มฟังเสียงหัวใจเขาเต้นอย่างมีความสุข

"ขอแค่สมดุลไม่กลับมา......ก็จะได้อยู่กับนายตลอดไป....โลกนี้เป็นไงก็ช่าง"ไอซ์พูดหญิงสาวนั้นมองเศษเส้นแบ่งสลับกับมองยามาเนโกะด้วยรอยยิ้มบางๆ
ex0 ผู้สนับสนุน
· #135
หลังจากวันลอยกระทงผ่านไปหลายวัน เอ็กซ์ก็ยังไม่ค่อยได้คุยกับพาชูลี่อยู่ดี(แต่มันก็เป็นเรื่องปกติ) แถมยังไม่ค่อยได้โผล่หน้าไปโรงเรียนอีก ทั้งอย่างนั้นเขาก็ยังไม่ติดมส.เพราะมันผ่านไปไม่กี่วันเองแต่หยุดแบบนี้โผล่ไปอีกทีคงโดนเล่นแน่

ส่วนแมรี่นั้นกับสตาร์คิลเลอร์ก็ปกติดีอย่างทุกวัน แต่มีบทสนทนาหนึ่งที่ชวนให้เศร้าอยู่เหมือนกัน
ด้วยบทสนทนาเกี่ยวกับวันสำคัญที่ใกล้จะมาถึงทำให้คนที่แทบจะไร้อารมณ์ต้องสั่นคลอน เมื่อแมรี่ถามเกี่ยวกับ
พ่อของสตาร์คิลเลอร์"นี่ครั้งสุดท้ายที่นายเจอพ่อมันตอนไหนเหรอ"แมรี่ถามสตาร์คิลเลอร์
"วันสุดท้ายที่ชั้นได้เจอพ่อ..."สตาร์คิลเลอร์เริ่มเล่า "วันนั้นข้าต้องไปยังดาวคาชีคเพื่อช่วยเหลือวุฒิฯออร์กาน่า ข้าได้เจอกับพ่อที่ไม่ได้เจอกันนานในร่างวิญญาณ...."สตาร์คิลเลอร์สีหน้าเปลี่ยนไปเมื่อพูดถึงตอนนี้และหยุดพูดเพราะจากความทรงจำในโลกของเขาหลังจากนั้นไม่นานเขาก็ถูกสังหารบนเดธสตาร์

ทางด้านเอ็กซ์นั้นได้แต่คิดว่า"พรุ่งนี้เตรียมตัวตายที่โรงเรียนได้เลย"
zeya ผ สมาชิก
· #136
ณ.โรงเรียนของแลนซ์นั้นเองจู่ๆนั้นก็มีบรรยากาศแปลกๆเกิดขึ้นท้องฟ้ามืดครึ้มและทันใดนั้นเอง

"มะ...มาไงฟะ"นั่งเรียนบางคนร้องลั่นเมื่อเหล่าลูกสมุนของเเม่มดจากอนิเมะมาโดกะปรากฎตัวขึ้นจำนวนมากแต่ที่สนามเด็กเล่นกับมีเด็กหญิงมัดผมทรงทวินเทลอายุไม่ถึง10ขวบใส่ชุดคลุมขององค์กรแบบยาวติดระบายที่ปลายชุดและแขนเสื้อแถมยังติดริบบิ้นที่ด้านหลังอีกนั่งแกว่งชิงช้าอยู่โดยมีลูกสมุนของแม่มดเป็นคนแกว่ง

"ชิบโหง...วัสเพอร์กิสมาไงฟะ"ใครบางคนตะโกนเมื่อเห็นร่างของวัสเพอร์กิสอยู่บนท้องฟ้าและกำลังหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง

"สุดยอดเลยใช่ม้า.....วัสเพอร์กิสของอิงค์น่ะ..."เด็กหญิงนามอิงค์หัวเราะชอบใจในขณะที่ลูกสมุนแม่มดพาเธอไปยืนอยู่บนส่วนที่เป็นฟันเฟืองเด็กหญิงนั้นเต้นไปมาอย่างสนุกสนานพลางมองดูพวกเด็กนักเรียนนั้นวิ่งหนีกันอย่างอลม่าน
SunQuanCat สมาชิก
· #137
"วัล..เพอร์...กิส..มาได้ยังไงเนี่ย!?" โซอี้สับสนกับเหตุการณ์ตรงหน้าที่เจอมา ทั้งคิริโตะดึงดันไปสู้กับเทนชิ..คู่หูของแลนซ์..รุ่นพี่ของโซอ้ซึ่งอยู่ ม.ปลาย..
ไหนจะเหตุการณ์นี้อีก!!!!

โซอี้มองเหตุการณ์นอกห้องอย่างหัวเสีย ยัยเด็กทวินเทลที่ดูเหมือนจะโรคจิตนั่นเป็นใคร..?

------------------------------------------------------
โชคดีที่ไอริณเรียนอยู่คนละโรงเรียนกับโซอี้ แต่ก็อดเป็นห่วงโซอี้ไม่ได้อยู่ดี เธอจึงรีบโทรหาซุนกวนซึ่งน่าจะกลับถึงบ้านไปแล้ว..
ตรู้ด...

"ซุนกวนจัง!!"

"มะ..มีอะไรหรอ??"

"ช่วยเช็คโรงเรียน****ของโซอี้จังทีนะคะ รู้สึกไม่ดเหมือนตอนนันเลยค่ะ!!"

"เข้าใจแล้วละ เดี๋ยวรีบจัดการให้เดี๋ยวนี้เลย" ซุนกวนซึ่งตอบจากทางสายโทรศัพท์ ตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงจัง..

'ยังไงไม่ยอมให้เกิดเรื่องโหดร้ายกับไอริณเด็ดขาด!' ซุนกวนได้คิดก่อนที่จะรีบออกจากบ้านไปรร.ของโซอี้ซึ่งไอริณเคยบอกไว้หลังช่วงเทศกาลลอยกระทงไว้แล้ว...
maid guy สมาชิก
· #138
"ทุกคน"ครูตะโกนด้วยเสียงอันดังก้องและชี้ไปที่ประตูมิติของยูคาริ"หนีไปที่ประตูมิติด้วย"เขากดไปที่มือถือและไลน์บอกทหารและนักศึกษาทันที

"ศัตรูมาที่โรงเรียน รีบมาด่วน"
lancenater สมาชิก
· #139
ปาล์มตกใจกับการปรากฏตัวของเหล่าแม่มดและวัลเพอร์กิสมาก"โว้ย!!!!! นี่มันวัลเพอร์กิสไนท์เหรอฟระ!!! แล้วรอบนี้มันก็ยังไม่มีพระแม่ด้วย ถ้ามีโฮมุร่างมารตูจะบ้าตายให้ดูเว้ยยยย!!!!!"ปาล์มแหกปากเพราะว่าการต่อสู้ที่ผ่านๆมา พวกเขายังแค่สู้กับศัตรูที่ขนาดใกล้เคียงมนุษย์ แต่แบบนี้ การต่อสู้ต้องยากแน่นอน
"สถานการณ์แบบนี้ คุณยูยูโกะ ช่วยออกมาด้วยเถอะครับ!!!"โอมพยายามเรียกยูยูโกะ และเธอก็ออกมา
"แม่มด...อย่างนั้นเหรอ"ยูยูโกะบินขึ้นไป และพัดขนาดยักษ์ก็กางออกมาด้านหลังเธอ และกระสุนจำนวนมากก็ถูกปล่อยเข้าใส่เหล่าแม่มด
"สถานการณ์แบบนี้ ซิลิก้า ช่วยมาที่โรงเรียนนี้ที!!!"ปาล์มโทรเรียกซิลิก้าให้มาทำการช่วยพวกเขา แม้การขอเด็กที่อายุน้อยกว่าพวกตนให้มาช่วยมันจะดูผิดๆก็ตามที
"แล้วไอ้XXX(แลนซ์)มันหายไปที่ไหนแล้วเนี่ย!!!"ภูมิมองหาเพื่อนของพวกเขา แต่ว่ากลับไม่เจอ
............................
"ท...เทนชิหายไปไหนแล้วเนี่ย!!!!"แลนซ์วิ่งไปทั่วโรงเรียนโดยถือขาเก้าอี้ที่หลุดมาจากเก้าอี้เป็นอาวุธป้องกันตัว
"วะ เหวอ!!!"ยามโรงเรียนที่ถึอปืนได้ตกใจจนมือสั่น และโดนจัดการลงไปนอนกับพื้น ขณะที่คู่หูของยามที่เป็นเกียบันได้ทำการต่อสู้กับแม่มด
"คุณยาม DOWN ไปแล้ว!!!"แลนซ์รีบพุ่งเข้าไปหาลุงยามเพื่อจะทำการช่วยเหลือ
"ไอ้หนู...เอาปืนไป"ยามยื่นปืนพกให้กับแลนซ์"ป้องกันตัวให้ได้นะ"และยามก็สลบไป
"ว้อยยยย!!!!!!"แลนซ์ที่เห็นคน(เกือบ)ตายต่อหน้าก็แค้นจนน้ำตาไหลและหยิบปืนพกยิงเข้าใส่สมุนแม่มด แต่พลาดทุกนัด
"ไม่..ไม่.."แลนซ์ถูกซัดจนปืนตกมือ และกำลังจะถูกรุมจัดการด้วยลูกสมุนแม่มด แต่...
ฉับ!!!
ส่วนของแม่มดที่พุ่งเข้าไปหวังจะจัดการแลนซ์ได้ถูกปัดออกไปด้วยดาบของเทนชิ และเธอก็ดึงแลนซ์ขึ้นมา
"ให้ตายสิ ดันออกมาในสถานการณ์แบบนี้เนี่ยนะ"เทนชิบ่น
"ก็ออกมาหาเธอน่ะแหละ"แลนซ์ตอบกลับไป
"ท่าทางพวกเราต้องจัดการเจ้าแม่มดพวกนั้นสินะ"เทนชิกระแทกเท้าลงพื้นเพื่อเรียกแก่นหินออกมายิงกระสุนเข้าใส่วัลเพอร์กิส
"นั่น..นั่นสินะ"แลนซ์หยิบปืนพกออกมาเล็งใส่วัลเพอร์กิสด้วยท่าเก้ๆกังๆก่อนยิง
zeya ผ สมาชิก
· #140
อิงค์มองดูแลนซ์และเทนซิที่โจมตีวัสเพอร์กิสด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และดวงตาคู่นั้นก็ดูเหมือนว่าเด็กหญิง

"ของสนุกๆแบบนี้น่ะทำให้มันสนุกกว่านี้อีกดีกว่าเนอะวัสเพอร์กิส"อิงค์หัวเราะคิกวัสเพอร์กิสนั้นหัวเราะอย่างบ้าคลั่งและเริ่มทำลายสิ่งต่างๆ

"พวกองค์กรคราวนี้จัดหนักจริงๆแฮะ"เซยะที่รีบมาที่โรงเรียนนี้เพราะเจ้าออมลูกพี่ลูกน้องของเธอเรียนอยู่ก็เห็นวัสเพอร์กิสนิวนั้นบินขึ้นฟ้าไปแล้วและซัดเวทย์ใส่วัสเพอร์กิสจากบนฟ้า

"ให้ตายสิ.....เจ้าพวกนี้"ลิโป้ทอลกิสคำรามเพราะตนต้องมาช่วยต้นหว้าพาพวกนักศึกษาจากพวกแม่มด

"........"คิงคำรามเมฆนั้นไปช่วยคนแถวนั้นและพวกคนในกองถ่ายโฆษณาอย่างอลม่านเพราะพวกลูกสนุมแม่มดมันจัดการยากกว่าเหล่าซอมบี้เป็นใหนๆ