LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 56 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya ผ สมาชิก
· #181
คิริโตะคว้าเศษเส้นแบ่งมาได้ส่วนหนึ่งนั้นเห็นท่าไม่ดีเพราะเขาไม่สามารถช่วยอัลม่าได้เช่นกันหนึ่งจึงผลักเทนซิแล้ววิ่งไปหาอัลม่าพยายามจะเอาเศษเส้นแบ่งที่ตนมีสำรองเอาไว้ไปให้อัลม่าอีกครั้งแต่

"เป็นแบบนี้ก็อย่าไม่หวังเลยแก"เซยะนั้นใช้ลูกบ้าซักค้อนของตนใส่หนึ่งจนกระเด็นทำให้หนึ่งนั้นมองไปที่อัลม่าซึ่งอยู่ๆก็เกิดกระแสลมแรงทำให้อัลม่ากับหนึ่งนั้นหายไปในทันที

--------------------------------------------------------

"ว้าจบซะแหละ......อดสนุกเลย"ไอซ์พูดยามาเนโกะนั้นแค่กอดอกมองเหล่าคนที่สู้กับอัลม่าเงียบๆไม่พูดอะไร

-----------------------------------------------------------

"เฮ้!......นายน่ะส่งเศษเส้นแบ่งมาเลย....ขืนนายถือเอาไว้เดี๋ยวอีกไม่นานพวกเราได้งานงอกแน่ๆ"เซยะพูดพลางเอาเศษเส้นแบ่งมาจากคิริฌตะซึ่งเด็กหนุ่มก็มีท่าทีงุนงงหญิงสาวเอาเศษเส้นแบ่งมาพันมือเอาไว้แล้วทำท่าเหมือนอธิฐานเศษเส้นแบ่งสลายกลายเป็นละอองสีรุ้งขึ้นสู่ท้องฟ้าไปในทันที

"ท่าจะจบไปอีกเรื่องแล้วนะ"นิวพูดพวกแลนซ์ต่างมองหน้ากันโซอี้นั้นดูท่าทางจะงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่บ้าง

------------------------------------------------------------

"จบแล้วเหรอ..."เมฆที่วิ่งกระหืดกระหอบมาถามต้นหว้านั้นเพียงแค่พยักหน้ารับเบาๆคิงมองดูสถานการ์ณข้างนอพร้อมกับลิโป้ทอลกิสนั้นได้แค่ถอนหายใจออกมาแรงๆดูเงียบๆ

"งวดนี้เป็นพวกที่สู้ระยะประซิดไม่ได้เลยสินะ"คิงถามลิโป้ทอลกิสแค่พยักหน้ารับแล้วมองไปยังต้นหว้าที่กำลังคุยอยู่กับเมฆ
SunQuanCat สมาชิก
· #182
"เฮ้อ~! จบซะที" ไอริณพูดด้วยความรู้สึกที่แทบอยากจะนอนมาก

"คงใช่ละนะ แถมคราวนี้มีคนตายเยอะด้วย.."คิริโตะพูดราวกับเป็นเรื่องปกติ ทำเอาโซอี้ตกใจ

"ว่าแต่ว่า..เศษเส้นแบ่ง มันคืออะไรหรอคะ?" โซอี้งงกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงๆนั่นแหละ..เพราะปกติโซอี้กับไอริณไม่ค่อยสนใจเรื่องอะไรเท่าไหร่ละนะ..

"จริงสิ.."คิริโตะเองก็พึ่งนึกได้และกะจะถามทุกคนอยู่..

-----------------------------------------------

ไอริณนั่งมองข้อความที่โซอี้ส่งมาหลังจากที่โซอี้น่าจะสู้เสร็จแล้ว และพึมพำคำบางอย่างที่ไม่มีใครได้ยิน..

'ว่าแล้วเชียว...'
zeya ผ สมาชิก
· #183
สองแม่ลูกนั้นวันนี้ก็เช่นทุกวันนิวนั้นก็ออกไปซื้อของเซยะผู้เป็นแม่ของตนที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดังใกล้ๆหมู่บ้านเพราะสิ่งจำเป็นในการซักผ้านั้นหมดรวมไปถึงซื้อกับข้าวและขนมด้วยเลย

"แม่....เห็นนะครับ"นิวดุเซยะที่หัวเราะแฮะๆเพราะเจ้าตัวซื้อไดฟุกุแบบที่ส่วนของเบอเกอรี่ทางห้างนั้นขายซึ่งเป็นของโปรดของผ้เป็นแม่

"โธ่....หนูนิวก็......แค่นี้เองนะ.....แล้วก็ไม่ต้องมาทำเป็นดุแม่เลยเห็นนะ"เซยะพูดเมื่อเห็นว่าจอมเวทย์กันดั้มที่ตนเห็นเป็นลูกนั้นพยายามแอบของตัวเองเอาไว้นั้นคือคัสตาร์ดแบบแพ็คซึ่งก็พอๆกับของผู้เป็นแม่

"งั้นก็หยวนๆแล้วกัน....."นิวพูดเสียงอูอี้เซยะหัวเราะออกมาเบาๆก่อนจะพากันไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์

-----------------------------------------------------------

ต้นหว้านั้นออกมาช่วยคนในชุมชนซึ่งกำลังทำความสะอาดแม่น้ำกันอย่างขมักเขม้นส่วนลิโป้ทอสกิสนั้นก็ทำหน้าที่ตรวจตราพวกอันตพาลและหัวขโมยร่วมกันกับพวกตำรวจและสารวัตรชุมชนเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องในระหว่างที่พวกต้นหว้ากำลังช่วยกันพัฒนาชุมชนกัน

-----------------------------------------------------------

ทางด้านเมฆและคิงนั้นก็ออกมาถ่ายโฆษณาร่วมกันในการประชาสัมพันธ์สถานที่ท่องเที่ยวแห่งหนึ่งพร้อมกับครอบครัวซึ่งดาราสาวนั้นสนุกกับการถ่ายโฆษณาคราวนี้มากๆเพราะเธอได้เป้นตัวของเธอเองจริงๆ
maid guy สมาชิก
· #184
"เจ้าพี่บ้า ทำไมมาช้าจริง"นักศึกษาตะโกนเรียกทหารที่อยู่ในเชมเบอร์
"พี่โดนภารกิจอยู่น่ะสิเลยเพิ่งมาสมทบตอนนี้"
"ภารกิจอะไร"
"หาปืนกลหนักที่หายไปในคลังแสง แต่ที่จริงพอรู้ตัวการแหละ ไอ้อ้วนคลั่งปืนที่ตอนนี้หายหัวไปไหนไม่รู้แหละ"


ส่วนอีกฝั่งหนึ่งครูนั้นกำลังบรรจุกระสูนปืนกลราวกับรู้ว่าควรทำยังไง
"เธอรู้ได้ไงว่าควรทำยังไง"ใครสักคนในองกร์พูด
"ดูจากหนัง เกม และศึกษาเอา แต่การยิงต้องลองดู"
zeya ผ สมาชิก
· #185
เป็นอีกครั้งที่เซยะปิดร้านพาหลานและนิวออกมาเที่ยววันคริสมาสกันอย่างสนุกสนาน นิวนั้นท่าทางจะชอบงานที่ดูรื่นเริงแบบนี้เอามากๆ

"หนูนิวชอบเหรอลูก..."เซยะถามนิวนั้นพยักหน้ารับแอ้มกับเฮียวกะนั้นจูงมือกันไปดูร้านรวงต่างๆที่ตกแต่งประดับประดาตามเทศกาลกันอย่างสนุกสนาน

----------------------------------------------------------

ต้นหว้านั้นมาซื้อของที่จำเป็นกับลิโป้ทอลกิสที่ห้างสรรพสินค้าซึ่งกำลังจัดเซลช่วงคริสมาสซึ่งดูท่าว่ายอดนักรบจะไม่ค่อยชอบบรรยากาศรื่นเริงแบบนี้เท่าไหร่นัก

"........"จู่ๆต้นหว้านั้นก็ถูกลิโป้ทอลกิสพาตัวไปที่ๆหนึ่งหลังซื้อของเสร็จหญิงสาวมองดูสาถนที่ๆลิโป้ทอลกิสพามามันเป็นที่โล่งกว้างเห็นดาวสว่างไสวเต็มท้องฟ้า ยอดนักรับแค่เพียงมองท้องฟ้าเงียบๆต้นหว้านั้นถูกลิโป้ทอลกิสโอบกอดเอาไว้ในอ้อมแขนหญิงสาวแค่เพียงหน้าแดงระเรื่อในอ้อมเเขนของอีกฝ่ายที่ยืนดูดาวเงียบๆ

-----------------------------------------------------------

เมฆนั้นรับงานอีเว้นท์ในวันคริสมาสจนแทบไม่ได้พักแต่คิงก็ค่อยช่วยดูแลอย่างเอาใจใส่ดาราสาวเป็นอย่างดี

"เดี๋ยวเสร็จจากนี้ก็หมดแล้วละนะเมฆ...."คิงพูดหลังจากดูตารางงานประจำวันของเมฆดาราสาวนั้นยิ้มบางๆแล้วเตรียมตัวทำงานต่อ
lancenater สมาชิก
· #186
แลนซ์เดินเล่นกับเทนชิในวันคริสตมาสในห้างอย่างสนุกสนาน บรรยากาศด้านนอกมีหิมะตกอยู่เนื่องจากมีตัวละครที่ควบคุมความหนาวเย็นอย่างเล็ตติ้อยู่ ทำให้ได้อารมณ์คริสต์มาสมาก ถึงจะหนาวไปหน่อยก็เถอะ และแลนซ์ก็เหลือบไปเห็นคนๆหนึ่งเดินอยู่โดยมีคางุยะยืนยิ้มอยู่ข้างๆ
"มีคางุยะมาด้วยแฮะ"แลนซ์คิด
"มัวทำอะไรกันล่ะ รีบๆไปกันเถอะ"เทนชิจูงแลนซ์ไปทางจุดจัดกิจกรรมต่อไป
"อ่า คร้าบๆๆๆ"เขารับคำ แต่ว่าอยู่ดีๆก็มีเสียงกระดิ่ง เสียงรถลากเลื่อน และเสียงกุบกับๆดังขึ้น
"อะไรน่ะ?"ทุกคนต่างวิ่งออกไปข้างนอกเพื่อดูสิ่งที่เกิดขึ้น
"โฮ่ โฮ่ โฮ่! สุขสันต์วันคริสต์มาสทุกๆคน!!"ชายร่างอ้วนสวมชุดสีแดงสด มีหนวดเคราสีขาวยาวเฟิ้ม และนั่งบนรถเลื่อนที่ลากโดยกวางเรนเดียร์บินไปบนฟ้าพร้อมโปรยของขวัญลงมาให้คนที่เห็น
"ซ...ซาตานมาแล้ว!!!"ปาล์มอึ้งกับการปรากฏตัวของบุรุษระดับตำนาน
"ซานต้าต่างหากเหวย"ซานต้าตบมุกปาล์มก่อนบินไปที่ต่อไป
ทุกคนต่างแกะห่อของขวัญของตนเพื่อดูสิ่งที่ได้ และมันทำให้ทุกคนดีใจกันหมด
แลนซ์ได้กันพลา 00 Raiser Perfect Grade
เทนชิได้หูฟัง
โอมได้ Steam Wallet
ยูยูโกะได้บัตรVIPร้านอาหาร
ปาล์มได้***********
ซิลิก้าได้ไอเท็มจำนวนหนึ่ง
ภูมิได้มังงะมา 1 กอง
"ขอบคุณซานต้ามากครับ/ค่ะ!!!!!"ทุกคนต่างตะโกนขอบคุณซานต้ากัน
..............................
"แบบนี้คงได้นะ"ภูมิที่เอาหมวกซานต้าขนาดยักษ์เข้าไปสวมที่ 00 Raiser มองผลงานอย่างภูมิใจ
..............................
"....ทุกคน..ตอนนี้...มีความสุขสินะ...."ซาปที่นอนช็อคอยู่บนเตียงในที่แห่งหนึ่งได้พยายามพูดขึ้นมา
"ชั้น...ขอ..โทษ..."ซาปน้ำตาไหลออกมา และข้างๆมีมิมะที่นั่งมองอาการของเด็กหนุ่มอย่างสมเพช
bobonut01 สมาชิก
· #187
ระหว่างที่มิวกับซาคุยะกำลังเดินกลับบ้าน ถนนแถวๆนั้นมีรถเยอะเยะเต็มไปหมด...เป็นธรรมดาของที่นี่ที่จะมีรถแล่นไปมาบ่อยๆ

"เมื่อวานนี้ไม่มีอะไรดีเลย เพื่อนคุยเสียงดังกันทั่วห้อง..หนวกหูชะมัด" มิวพูด
"วันคริสมาสที่ไม่มีอะไรเลย"

"เออนี่..ซาคุยะ"
"หืม?" ซาคุยะหันมาพลางยิ้ม
"พรุ่งนี้ฉันจะไปต่างจังหวัดหนะ"
"กาฬสินนะเหรอ"
"รู้ได้ไงเนี่ย"
"แม่นายเล่าให้ฟังแล้วละ" ซาคุยะหัวเราะเบาๆ
"ไปครั้งนี้มีเธอไปด้วย น่าจะสนุกนะ!" มิวยิ้ม
"แต่เดี๋ยวบางวัน ฉันก็ต้องไปเยี่ยมคุณหนูนะ"
"เรมิเลียนี่อยู่ที่ไหนกันละเนี่ย"
"เห็นว่าเธอได้คู่หูแล้วนะ"
"อ๋อ"
—————————————————————————————————
ทั้งคู่กลับมาถึงบ้านแล้ว
"กลับมาแล้วครับ!" มิวพูดแล้วเดินเข้าบ้าน
"กลับมาแล้วเหรอจ้ะ" แม่ของมิวทัก
"สวัสดีค่ะ" ซาคุยะทักทายแม่ของมิว
"จ้ะๆ"
"เดี๋ยวแม่จะทำอาหารนะ วันี้เอาอะไรดีละ"
"อืม........"
เป็นปกติของมิวที่เวลาจะเลือกอะไรก็ต้องคิดนานก่อน
"เอา......"
"ไข่เจียวแล้วกันครับ"
"เดี๋ยวดิฉันช่วยนะค่ะ"
"จ้ะๆ ซาคุยะก็อยู่ทานด้วยกันสิ"
"ได้ค่ะ"
SunQuanCat สมาชิก
· #188
วันคริสต์มาส...
วันแห่งความสุขที่เด็กๆเชื่อว่าจะได้ของขวัญจาก ซานต้าครอส ในยามหลับ..

ไอริณเคยเชื่อเรื่องนี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว...

ไอริณได้เล่าเกี่ยวกับวันคริสต์มาสให้ ซุนกวน ฟังอย่างตั้งใจและคิดจะสั่งซื้อไก่งวงมากินที่บ้านพร้อมกับชวนโซอี้มากินด้วย

ไอริณได้โทรชวนไอริณมากินที่บ้านของตน และแล้ว..โซอี้ก็มาถึงคอนโดของไอริณ โดยที่คิริโตะมาด้วยกัน

หลังจากที่ทั้งไอริณและโซอี้รวมถึงคุ๋หูทั้งสองกินไก่งวงเสร็จแล้ว จำเป็นต้องเก็บไว้กินวันถัดไปอยู่ดี เพราะกินไม่หมด

เสร็จแล้วทุกคนก็ไดไปห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งเพื่อมาเดินเล่นในห้างท่ามกลางความสนุกสนาน รื่นเริง ทันใดนั้น...คิริโตะเห็นอะไรที่สะดุดตาตัวเองสุดๆ

"คิริโตะ มีอะไรหรอ..!?" คิริโตะเดินผ่านร้านซีดีอล้วเห็นโปสเตอร์โฆษณาอนิเมะเรื่องหนึ่ง..ปกติเขามักเดินผ่านไปโดยไม่สนใจอะไร..
.
.
แหม..ถ้าไม่ใช่เพราะว่าภาพนี้ดันโฆษณาอนิเมะเรือง ซอร์ตอาร์ตออนไลน์ โดยมีคิริโตะยืนเด่นอยู่ตรงกลางรูปพอดี

"ชะ...คิริโตะ ปะๆคิริโตะ รีบไปเถอะ"โซอี้อึ้งแล้วรีบพาคิริโตะเดินผ่านร้านซีดีไปอย่างรวดเร็ว แต่อยู่ๆซุนกวนหยุดชะงัก

"ซุนกวนจัง~เป็นอะไรไปหรอ...ว้าย!?"ซุนกวนเดินผ่านร้านโมเดลหุ่นยนต์พอดี ซึ่งไม่มีอะไรน่าสนใจนอกจาก...กล่องกันพลาซุนกวนร่างทอง กล่องใหญ่ซึ่งวางไว้บนสุดของชั้นตู้ริมๆ

"สวัสดีค่า~ขอกันพลาอันนั้นกล่องนึงค่า~"ไอริณรีบไปซื้อกันพลาซุนกวนร่างทองกล่องนั้นทันที โดยที่เจ้าของร้านโมเดลก็สนใจซุนกวนมากจนโซอี้กับคิริโตะต้องพาซุนกวนหนี โดยที่ไอริณรีบวิ่งตามมาโดยหอบ กล่องกันพลาซุนกวน มาด้วย

และแล้วพวกโซอี้ก็ได้ไปซื้อของขวัญคริสต์มาสโดยที่..

โซอี้ได้ เมาส์ปากการุ่น *าคอม อันนึง
คิริโตะได้ หมอนข้างลายอาซึนะ กับ i-_ad
ไอริณได้ กันพลาซุนกวนร่างทอง
ซุนกวนได้ เสื้อสเวสเตอร์กับผ้าพันคอ กับลูกอมที่ซานต้าปลอมๆแจกเด็กๆ

และแล้ว ทุกคนก็ได้กลับไปคอนโดของไอริณเพื่อไปกินไ่ก่งวงต่อ โดยที่ซุนกวนกุมขมับทุกครั้งที่ได้เห็นกันพลาของไอริณ...
maid guy สมาชิก
· #189
"ฉันเกลียดงานเฉลิมฉลองทุกประเภท"ครูนั้นมองลงไปยังเบื้องล่างที่จัดงานรืนเริงในวันคริสมาส ในตอนนี้เขาสวมชุดที่พยายามปกปิดร่างกายของเขาโดยเสื้อกันหนาวตัวยาวที่พอที่จะใช้แทนผ้าห่มไม่ก็ถุงนอนที่มีฮูตในตัวโดยที่เขานั้นสวมหน้ากากที่เอาไว้เล่นBBgunเอาไว้ มือนั้นสวมถุงมือแบบนักบิดและกางเกงยีนส์ที่ขาดเล็กน้อย

"ทำไมกัน คนปกติเขามักชื่นชอบกันมิใช่หรือไง"
"เพราะว่า"เขากำลังรำลึกถึงภาพพระแม่มารีสะท้อนภาพเขาที่โดนบังคับให้แต่งหญิงเป็นพระแม่มารีในวันคริสมาสทั้งๆที่เขาไม่ได้นับถือศาสนา วันปีใหม่ที่โดนเด้กแวนซ์เอาเหล้กฟาดหัวเขาจนเลือดอาบและยังปาดคอซ้ำ บาดแผลที่คอของเขายังคงมีอยู่ไม่เคยหายไป และล่าสุดที่ลูกพี่ลุกน้องได้จุดบุหรี่พลาดไปเผาหัวของเขาด้วยความเมา "ฉันเกลียดที่จะกลายเป็นตัวตลกอีกต่อไป และสิ่งแย่ๆที่เกิดกับฉันอีกหลายๆอย่าง"

เขานั้นเดินไปในสารรูปแบบนั้นแต่ถอดหน้ากากออกเล็กน้อยกับยูคาริที่แต่งตัวเหมือนสาวทั่วไป เด็กแวนซ์นั้นเดินเข้าไปหาและเอาประทัดหย่อนใส่เพื่อทำให้พวกเขาตกใจ แต่ยูคารินั้นแอบเอาประตูมิติของตนนั้นย้ายไปใกล้หูจนเด็กแวนซ์นั้นหูอื้อไปชั่วคราว พวกเขาเลยมาหาเรื่องทันที

"แกขว้างประทัดใส่กูทำไมวะ"
"ประทัดนั้นเป็นของแกมิใช่หรือไง"ครูนั้นพูดสวน"แันก็แค่โยนกลับคืนให้น่าจะขอบใจนะ"
"มึง"เด็กแวนซ์อีกคนนั้นจะเอาท่อนเหล้กฟาดใส่ แต่ก่อนที่จะทำได้นั้นมีป้ายจราจรบังหัวของครูไว้ และครูนั้นสวมหน้ากากทันที

"เด็กแวนซ์ติดนิสัยชอบทำร้ายคนจากข้างหลังจริงๆ"
"แล้วถ้าแบบนี้ล่ะ"เด้กแวนซ์อีกรายชักปืนมายิงแต่ยูคารินั้นเปลี่ยนวิถีกระสูนให้เข้าหาที่เข่าของมันเอง
"และก็ชอบฆ่ากันโดยไร้เหตุผลด้วย"
"เฮ้ยอีนี่"เด็กแวนซ์นั้นจะเอามือเข้าไปจับ แต่ยูคารินั้นเปิดประตูมิติเข้าคลุมที่ข้อศอกของมันไว้
"มือที่สร้างแต่ความเดือดร้อนแบบนี้"ยูคาริกล่าว"ฉันขอดีกว่า"และข้อศอกของเด้กแวนซ์นั้นได้หายไปเลยเพราะประตูมิติได้ตัดมันออกไป เหล่าเด้กแวนซ์นั้นต่างกันกลัวและตำรวจก็มาทันที

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น"
"เจ้าคนใส่หน้ากากกับผู้หญิงมันทำร้ายผมครับ"เด้กแวนซ์กล่าว"มันตัดแขนผมและเอาปืนยิงด้วย"เด็กแวนซ์อีกคนรีบโยนปืนให้ครูเฉยเลย ตำรวจนั้นเห็นปืนที่พื้นก็นึกว่าครูทิ้งปืนเลยเอาปืนชักขู่

"เอาเข้าไป ดันเชื่อไปได้"และทั้งครูและยูคารินั้นลอยตัวขึ้นมา โดยแท้ที่จริงครูนั้นยืนอยู่บนขอบประตูมิติและยูคารินั้นนั่งบนขอบอีกบาน แต่ในมุมมองของพวกคนข้างล่างนั้นคิดว่าพวกเขาเหาะได้ นาฬิกากลางตัวเมืองนั้นค่อยๆนับถอยหลัง

"ยูคาริจัดการเลย"ครูนั้นกระดดดลงหลุมมิติที่เปิดรอไว้และยุคารินั้นเปิดเหล่าประตูมิติก่อนกราดกระสูนในจังหวะเดียวกันกับพลุที่จุดเพื่อฉลองวันปีใหม่ส่วนครูนั้นมองอยู่ห่างออกไปสามช่วงตึก

"เมื่อต้องการการฉลองนัก ฉันจัดแบบไม่รู้ลืมตลอดชีวิตให้เลยแล้วกัน คงได้ตั้งชื่อให้ว่าปีใหม่สีแดงละกันครั้งนี้"
lancenater สมาชิก
· #190
แลนซ์นั่งเปิดข่าวในทีวีดูเพื่อหาอะไรทำ แต่ข่าวตรงหน้ากลับทำให้เขาแทบช็อก
"ค....ครู....บ้าน่า....บ้าไปแล้ว..."แลนซ์ทำรีโมทตกมือเมื่อเห็นข่าวว่ามีเหล่าอันธพาลแขนขาดและถูกยิงจากชายคนหนึ่งและหญิงสาวผมสีทอง ไม่ว่าจะมองลักษณะยังไงมันก็ครูกับยูคาริชัดๆ
"พวกนั้น ไม่เหมือนคนที่พวกเรารู้จักคนก่อนอีกแล้ว"เทนชินั่งลงข้างๆแลนซ์"การเจอกันครั้งต่อไป ทั้งคู่จะเป็นศัตรูของเรา"
"ซาปก็แล้ว ครูก็แล้ว นี่มันเป็นฝ่าพิภพไททั่นหรือไง!!! การหักหลัง คนตาย มีแต่เรื่องโหดร้าย! บ้าที่สุด!!!"
"....."เทนชินิ่งไป เธอนั้นดีกว่าแลนซ์ที่ว่าสามารถทำใจได้กับเรื่องนี้ ถึงเธอจะดูอายุพอๆกับแลนซ์(ทางกายภาพ)แต่ความคิดเธออาจไปไกลกว่าบ้าง
"เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์ ที่ทุกคนรวมถึงชั้นมาที่นี่มันก็มีทั้งผลดีผลเสียอยู่แล้ว นายท่าทางจะยังไม่พร้อมกับผลเสียสินะ..."
"!!"แลนซ์ชะงักไป เขานั้นที่ผ่านมาอยู๋แต่กับแค่ความสุขที่ได้รับจากทุกๆคน โดยลืมไปว่า การที่พวกจากต่างมิติมานั้น มันก็เพิ่มปัญหาอาชญากรรม เช่นที่ก่อนหน้านี้มีชายใส่หน้ากาก4คนจากpaydayเข้าปล้นธนาคารไปทั่ว หรือบ้านถล่มเมืองทลายจากการต่อสู้ของหุ่นยักษ์ แม้แต่การฆาตกรรมก็มีไปทั่ว เขาเอาแต่มองความสุขโดยลืมมองผลกระทบจากเรื่องพวกนี้ไป....
"....."แลนซ์ก้มหน้าไป
"ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเราจะร่วมมือผ่านมันไปเอง"เทนชิกุมมือแลนซ์
"ขอบคุณนะ"
........................
"ท่าทางสถานการณ์แบบนี้จะเหี้ยแล้วว่ะ"โอมแชทกับปาล์ม
"กูก็ว่างั้น หวังว่าจะไม่ต้องไปสู้ด้วยนะ ว่าแต่ไอ้ภูมิจะให้มันไปด้วยมั้ย"
"อย่าเลย ไปแล้วบ้านเมืองพังเปล่าๆ"
........................
"คุณยูยูโกะ...."ซิลิก้ามองยูยูโกะที่นั่งเครียดอยู่บนเก้าอี้
"ยูคาริ...เธอกำลังคิดอะไรกัน...เราเคยเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรือไง...."ยูยูโกะอยู่ในอาการเครียดจากที่ยูคาริกล้าทำอะไรที่โหดร้ายขนาดนี้ลงไป ทั้งๆที่ในเก็นโซเคียว เธอไม่น่าจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างง่ายดาย แม้เธอจะสามารถฆ่าคนได้ง่ายๆ แต่เธอก็ไม่ทำ แต่ตอนนี้มันต่างออกไป ยูยูโกะเคยสัมผัสความตายมานับไม่ถ้วน รวมถึงความสามารถ[ควบคุมความตาย]ของเธอด้วย แต่ว่าเมื่อเพื่อนของเธอเปลี่ยนไปแล้ว เธอคงต้อง.....
ยูยูโกะลุกขึ้น ก่อนเปลี่ยนชุดเป็นแบบที่เธอใส่อยู่ในเก็นโซเคียว
"คุณยูยูโกะจะทำอะไรคะ?"ซิลิก้าถาม
"ชั้นจะไปหายูคาริ ชั้นจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง ว่าทำไมเธอถึงต้องทำแบบนี้ ผู้ชายคนนั้นเปลี่ยนเธอไปอย่างนั้นหรือ หรือนี่เป็นความตั้งใจของเธอเอง หรือว่าจะเป็นอะไร แต่ถ้าเธอไม่ฟัง..."ยูยูโกะพูดด้วยเสียงเรียบๆ"ชั้นคงต้องสู้เหมือนกันน่ะแหละ"
"ชั้นจะไปด้วยนะคะ!!"ซิลิก้าอาสาตามไป
"อย่าเลย ชั้นไม่อยากให้เด็กอย่างเธอต้องมาเจอเรื่องที่โหดร้ายของผู้ใหญ่หรอก"ยูยุโกะปัด ก่อนโยนกุญแจบ้านให้"เก็บของของเธอ แล้วไปอาศัยกับปาล์มซะ ชั้นจะหายไปนานหน่อย"
"ค่ะ...."ซิลิก้ารับคำอย่างหงอยๆก่อนเดินไปที่ห้องตน
"ยูคาริ...มันเกิดความบิดเบี้ยวอะไรกันบนโลกใบนี้...."
zeya ผ สมาชิก
· #191
เซยะกับนิวที่พาแอ้มกับเฮียวกะมานั้นเห็นเหตุการ์ณเข้าพอดี

"เฮียวกะ....พาแอ้มไปหลบในที่ปลอดภัยก่อน..."เซยะพูดแต่แอ้มจับมือผู้เป็นน้าไว้แน่น

"แต่แอ้ม..."หลายสาวตัวน้อยผู้ไม่ทันจบ

"น้ากับพี่นิวของแอ้มไม่เป็นไรหรอกน่า....คนอย่างน้าน่ะ....นรกไม่รับสวรรค์ไม่เอาอยู่แล้ว...แล้วน้าเสร็จจากนี้เเล้วพรุ่งนี้น้าจะพาไปเลี้ยงของโปรดเเอ้มทั้งวันเลยนะน้าสัญญา"เซยะพูดแอ้มนั้นรู้ดีว่าผู้เป็นน้าของเธอรักและเป้นห่วงเธอขนาดใหนเฮียวกะไม่รีรอให้แอ้มได้พูดอีกครั้งเขาอุ้มเด็กหญิงขึ้นแล้วรีบพาไปทันที

"ฝากด้วยนะเฮียวกะ...."เซยะพูดแล้วหันไปทางนิวเมื่อเฮียวกะบินหายลับสายตาไป

"เอาละนะหนูนิว.....พร้อมจะบ้ากับแม่หรือยัง"เซยะถามพร้อมซักค้อนคู่ใจออกมา

"ก็ว่าจะถามแม่อยู่เหมือนกัน"นิวพูด

ทางด้านเมฆและต้นหว้านั้นมาดูแลผู้บาดเจ็บเพราะทั้งคิงและลิโป้ทอลกิสไม่สามารถโจมตีระยะไกลรวมถึงบินได้ทั้งสองจึงมาช่วยดูแลคนที่กำลังอพยพและได้รับบาดเจ็บจากการปะทะนั้น

------------------------------------------------------------

ไอซ์นั้นมองดูสถานะการ์ณในอ้อมกอดของยามาเนโกะด้วยสายตาสมเพชครู

"ช่างโง่เง่าซะจริงๆ......ที่ไปเชื่อคำโกหกของเจ้าพวกนั้น"ยามาเนโกะพูดไอซ์นั้นยิ้มให้สมิงหนุ่มบางๆ

"ก็นะ....เพราะงี้ไงละ....เราถึงต้องออกมาน่ะ....ยามาเนโกะ"ไอซ์พูดเธอซักปืนแมกมั่มออกมาจากซองปืนที่แนบเอวอยู่ส่วนยามาเนโกะนั้นก็เอาเคียวยมฑูตของตนออกมาพาดบ่าเอาไว้

"นั้นสินะ....เจ้าพูดถูกที่สุดเลยละไอซ์"ยามาเนโกะพูดไอซ์นั้นแค่ทำการตรวจสอบกระสุนปืนในแม็กซ์สำรองแล้วหันไปมองครูกับยูคาริอีกครั้ง
maid guy สมาชิก
· #192
"ยูคาริ"ยูยูโกะตะโกนจากที่ไกลๆ"ตอนอยู่เก็ฯโซเคียวเธอไม่เคยทำร้ายมนุษย์มิใช่หรือ"
"เพราะพวกเขาอาศัยในเก็นโซเคียวน่ะสิ"ยูคาริเอ่ย"ถึงอย่างไรพวกมนุษย์จากโลกภายนอกสมควรที่จะต้องรู้สำนึกด้วยความกลัวเสียบ้าง"
"หมายความว่าอะไร"
"ครูบอกว่าสิ่งที่จะควบคุมคนได้คือความกลัวยังไงเล่า ครูสังเกตเห็นว่าการที่พวกขององกรนั้นโจมตีมนุษย์เพื่อสร้างความกลัวและควบคุมพวกเขา ซึ่งเขานั้นก็เห็นด้วย"
"แต่ทำไมเธอทำแบบนั้นได้กัน"
"ฉันแค่สนับสนุนคนที่ทำจริงๆคือครูต่างหาก"

จากตึกที่ครูยืนอยู่นั้นครูได้เอาปืนกลUZIกราดเข้าไปในประตูมิติโดยยูคารินั้นเปิดให้เขากราดยิงใส่ ที่นั่นมีแขนเด็กแวนซ์ที่โชกเลือดและดาบ ก่อนหน้านี้ครูนั้นขอให้ยูคาริเอาแขนขวาของเขาที่ถือดาบแอบเข้าไปในหลุมมิติและตัดแขนเด็กแวนซ์ออกมาและเอามาทิ้งที่นี่

"ยูคาริ"ครูพูด"ถึงจะดหดร้ายแค่ไหนฉันก็ไม่อยากจะให้มือเธอเปื้อนเลือดหรอก"และเขาก็หยุดยิงซึ่งเป็นสัญญาณให้ยูคารินั้นจัดการเหล่าตัวละครที่ไม่ใช่มนุษย์

"จบกันแค่นี้ยูยูโกะ"ยูคารินั้นย้ายไปอยู่เหนือยูยูโกะและใช้ร่มของตนนั้นยิงกระสูนแสงที่หักเหไปทางยูยูโกะ คิงและลิโป้ทอลกิสที่อยู่เบื้องล่าง(ส่วนเฮียวกะจะใช้ป้ายจราจรขวางการโจมตีไว้)
lancenater สมาชิก
· #193
"เธอ...ไม่ใช่ยูคาริที่ชั้นรู้จักอีกต่อไปแล้ว..."ยูยูโกะกำมือแน่น น้ำตาเริ่มซึมออกมา
กระสุนแสงพุ่งเข้าใส่ยูยูโกะ และกำลังจะโดนในไม่ช้า....
...
..
....
..
ยูยูโกะหายไปจากตรงนั้นแล้ว
"!?"ยูคาริค่อนข้างสงสัยเล็กน้อย แต่ว่ายูยูโกะปรากฏตัวอีกครั้งบนท้องฟ้า สิ่งที่เหมือนพัดขนาดยักษ์สีชมพูม่วงกางอยู่ข้างหลังเธอ....
เล่นวิดีโอ YouTube
เธอเริ่มเรียกกระสุนรูปร่างผีเสื้อออกมาอย่างมหาศาลเพื่อเข้าโจมตีใส่ยูคาริ
"ได้ ต่อไปนี้ ชั้นกับเธอคงเดินบนทางคนละทางกันแล้วสินะ"
ยูคาริทำการรับมือกับกระสุน แต่เธอกลับสัมผัสจิตสังหารได้จากด้านหลังและหลบ
"ชิ การลอบโจมตีไม่สำเร็จแฮะ"เทนชิเสียดายกับการที่ตวัดดาบโจมตีพลาด
"บอกตามตรงนะ ชั้นไม่ค่อยชอบเธอตั้งนานแล้วนะที่เก็นโซเคียวน่ะ ในเมื่อเธอตัดสินใจเข้าร่วมกับพวกเขาแล้ว ชั้นคงจะจัดการเธอได้นะ"เทนชิถอยออกไปและเรียกแก่นหินเรียกกระสุนสมทบยูยูโกะ
"ครู!! ทำแบบนี้คิดดีแล้วเหรอ!!!!"แลนซ์ที่ตามเทนชิมาด้วยตะโกนเรียกสติครู"คิดว่าไอ้พวกนั้นมันจะทำให้โลกดีได้ขึ้นเหรอ!!!!"
...................................
"โอ้ ท่าทางการต่อสู้นี้จะยิ่งใหญ่แฮะ"ซากุระ เคียวโกะมองการต่อสู้อยู่บนตึกไกลๆโดยมองผ่านกล้องส่องทางไกล"คิดว่าอย่างนั้นเหมือนกันมั้ย"
"ใช่แล้ว"อินุบาชิริ โมมิจิพยักหน้าโดยใช้ความสามารถ[เนตรร้อยลี้]มองการต่อสู้
"คิดว่าใครจะชนะล่ะ"
"ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน"
"ว่าแต่ สนใจซักหน่อยมั้ย"เคียวโกะยื่นป๊อกกี้ให้โมมิจิ
"ไม่ล่ะ ขอบใจ"
zeya ผ สมาชิก
· #194
"ซิ"ทั้งลิโป้ทอลกิสและคิงรีบป้องกันการโจมตีเอาไว้โดยมีนิวนั้นใช้เวทย์จู่โจมจากบนฟ้าจอมเวทย์กันดั้มนั้นมองไปแม่ของตนที่พยายามหาวิธีขึ้นไปตึกที่ครูอยู่

"แง่ง.....ไปอยู่ซะสูงแถมยังใช้ปืนด้วยนะเอ็ง....."เซยะบ่นอุบอิบในขณะที่ทุกคนกำลังพยายามรุมโจมตีครูอยู่นั้นเอง

"เปรี้ยง!!!"ยูคาริก็ใช้ร่มของตนกันพลังเวทย์ที่เข้ามาปะทะทันที

"งี่เง่า....โดนพวกนั้นหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอีก"ไอซ์ในชุดเสื้อกั๊กขนเฟอร์สีขาวและเดรสลายสก็อตสีฟ้านั้นมายืนอยู่ข้างหลังครูพร้อมกับยามาเนโกะโดยที่ทั้งครูและยูคาริ

"ครู...ระวัง"ยูคาริเปิดประตูมิติเพื่อให้ครูนั้นหลบการลอบโจมตีของยามาเนโกะที่ทั้งสองไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไงและเมื่อจะโจมตี 2 นั้นกลับก็ไม่เห็นร่างของทั้งคู่แล้ว

"งี่เง่า....เป็นครูแล้วยังโง่อีก....ชื่อองค์กรนั้นมันก็บอกอยู่แล้ว....ว่าหวนกลับคืน...แต่ไงก็ช่างเหอะ....ครูโง่ๆอย่างแกน่ะ....ตายไปซะดีกว่านะ"ไอซ์หัวเราะคิกคักจากอีกตึกที่อยู่ตรงกันข้ามกับที่ครูอยู่พลางเอาปืนแม็กนั่มของตนออกมาขึ้นลำปืนยามาเนโกะมองยูคาริด้วยสายตาเยาะเย้ย

"เป็นผู้อาวุโสแล้วแต่กลับไม่มีหัวคิดข้าละเชื่อเลยจริงๆ..."ยามาเนโกะพูดพลางพาดเคียวเอาไว้บนบ่าแม้จะดูท่าทีสบายๆแต่ก็รู้สึกถึงจิตสังหารและจิตคุกคามจนน่าขนลุกจากตัวของยามาเนโกะได้
maid guy สมาชิก
· #195
ครูนั้นหันกลับมาถามแลนซ์ว่า"เจ้าหนู เคยช่วยตัวเองไหม"

ไม่รู้เพราะอะไร เมื่อถามแบบนี้เหล่าผู้หญิงถึงกับอายเล็กน้อย

"มะ.....ไม่เคยครับ"แลนซ์นั้นตอบแบบตะกุกตะกัก
"ฉันเองก็เพิ่งเคยเมื่อไม่นานมานี่เอง แล้วถึงรู้ว่าทำไมแพ่อแม่ถึงห้ามนักหนา"
"หมายความว่าอะไร"
ไเมื่อก่อนฉันกับพพี่และน้องต้องอยู่ห้องเดียวกันพ่อแม่บอกว่าจำเป็นเพราะเงินน้อย แต่เพราะแบบนั้นฉันจึงทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้ หลังๆนี้ฉันอยู่คนเดียวจึงได้ลองทำดู ก็เลยยิ่งติดวจจนอยากจะลงมือกับผู้หญิงจริงแล้วสิ"
"นี่ครูชั่วขนานแท้เลยละนั่น"
"ใช่ ควาชั่วนั้นพอเกิดขึ้นมาก้เหมือนกันกับการช่วยตัวเองเนี่ยแหละพอเกิดครั้งแรกย่อมมีครั้งต่อมาเรื่อยๆจนกลายเป็นความชั่ว การหวนคืนของข้าคือการล้างความชั่วถึงแม้ข้าจะโดนตราหน้าว่าชั่วก็ตามข้าก็ยอมรับดีกว่าพวกผู้ดีจอมปลอมทั้งหลายที่ลอยหน้าลอยตาในสังคม"

แต่ก่อนที่แลนซ์จะพูดได้มากกว่านี้ครูนั้นเกือบโดนยามาเนโกะยูคารินั้นจึงย้ายร่างของครูหนี ครูนั้นนั่งบนปากประตูมิติกับยูคาริทันที

"ทิ้งของหนักๆหน่อยดีกว่ามั้ง"ครูพูดขึ้น ยูคาริจึงทิ้งป้ายหลุทศพลงมาใส่เหล่านักสู้ทุกคน
lancenater สมาชิก
· #196
"มันก็แค่ข้ออ้างของไอ้พวกที่ทำชั่วแล้วแถไปเรื่อยๆล่ะว้า"เทนชิสวนก่อนควงดาบเหนือหัวเพื่อทำลายป้ายหลุมศพ ส่วนยูยูโกะเรียกกระสุนรูปแบบผีเสื้อทำลายป้ายทิ้ง
"โว้ย!! โดนล้างสมองไปแล้วเหรอฟะ!!"แลนซ์สบถอย่างไม่เกรงใจอีกต่อไป"แม่พิมพ์ของชาติหมดไปหนึ่งคนแล้ว ได้อาชญากรตัวเบ้งและศัตรูคนสำคัญมาอีกหนึ่ง ผู้อาวุโสเป็นอะไรไปหมดแล้ว!!"
"ไม่ต้องห่วง คราวนี้มันจะจบแล้วล่ะ"
"เฮ้ย ไอ้โอม! ไอ้ปาล์ม! เอ็งมาได้ไงวะ!!!"แลนซ์ตกใจกับการปรากฏตัวของเพื่อนตน
"เรื่องทั้งหมดนี้มันคงจะทนไม่ได้แล้วสินะ"โอมยกมือข้างหนึ่งขึ้นมา
"ขอแลกเปลี่ยน......"
............
ยูยูโกะที่กำลังปล่อยกระสุนโจมตียูคารินั้นได้รู้สึกถึงการปลดขีดจำกัดในการใช้สเปลการ์ดแล้ว เธอจึงยกมือขึ้นมาทันที
"ขอบคุณสำหรับการเสียสละนะ โอม ชั้นต้องขอบคุณเธอมากจริงๆ...."
"ชนะให้ได้นะครับ คุณยูยูโกะ...."
"ยันต์ซากุระ「ซากุระย้อมดำสมบูรณ์ -เบ่งบาน-」"
กระสุนจำนวนมากรูปร่างผีเสื้อและลูกพลังงานขนาดยักษ์ถูกเรียกออกมาเป็นจำนวนมาก และเข้าโจมตีใส่ยูคาริ (แพทเทิร์นและรูปแบบดูจากคลิปนี้)
เล่นวิดีโอ YouTube
และโอมก็โดนผลขอการแลกเปลี่ยนเข้าไป(ยังไม่รู้ว่าเป็นอะไร)
"ไอ้โอม!!!!!!"แลนซ์ตะโกนลั่น
"ที่มันทำ...ก็เพราะพวกเรานะเฮ้ย....อย่าทำให้การเสียสละมันสูญเปล่าล่ะ!!!!"ปาล์มบอกกับแลนซ์
"นั่นสินะ"เทนชิใช้แก่นหินยิงกระสุนใส่ครูที่อยู่บนตึก
maid guy สมาชิก
· #197
ยูคาริในตอนแรกนั้นเกือบใช้ประตูมิติหลบหนีแต่เพราะครูนั้นโดนเทนชิยิงก้อนหินใส่ และอีกอย่างคือหากเขาไม่หนีได้โดนลูกหลงของสเปลการ์ดของยูคาริแน่ๆ

"ชิ"ยูคาริพยายามใช้เหล่าป้ายจราจรและบาเรียของตนในการป้องกันการโจมตีของยูยูโกะแต่ไม่สามารถกันได้หมด ครูนั้นย้ายมาอยู่ข้างยูคาริอีกครั้ง

"ยูคาริ ชั้นพร้อมที่จะเสียหนึ่งในการมีชีวิตแล้ว เพื่อตอบสนองเจ้าหนูพวกนี้เสียหน่อย"เขาพูดก่อนที่จะหยิบยาดมออกมาและกล่าวว่า"Sacphifice"
"หมายถึงแลกเปลี่ยนสินะ"ยูคาริพูด ในมือของเธอนั้นถือการ์ดในมือมันคือสเปลการ์ดรูปรถwa

Abadoned Line 「AimlessJourney to theAbandoned Station」

"廃線(เส้นทางร้าง)"ในขณะที่ร่ายนั้น เกิดประตูมิติมากมายต่อหน้าพวกเขาโดยเล็งที่ตัวละครแต่ไม่ได้เล้งที่ผู้เล่นแต่อย่างไร "「ぶらり廃駅下車の旅」 (การเดินทางลงจากรถไฟที่สถานีร้างอย่างไร้จุดหมาย)"รถไฟได้ออกมาจากประตูมิติอย่างรวดเร็วราวกับหลุดออกมาจากรางรถไฟ

"จะใช้สเปลต้องระดับนี้เจ้าหนู"ครูนั้นตะโกนลั่นพลางตบหน้าตัวเองราวกับตรวจสอบว่าเขานั้นสูญเสียประสาทสัมผัสใดไป
zeya ผ สมาชิก
· #198
"หึ...."ยามาเนโกะแค่หัวเราะในลำคอปานจะเยาะเย้ยการกระทำของครูไอซ์นั้นเอาของบางอย่างออกมาจากเป้ของตนแล้วส่งให้สมิงหนุ่ม

"ช่างไม่รู้เลยนะว่าคนที่จะซะตาขาดคือมันเองนั้นละ"ยามาเนโกะหัวเราะด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรี้ยมไอซ์นั้นเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมาสิ่งที่อยู่ในมือยามาเนโกะสว่างวาปขึ้นมาทันที

"ยูคาริ...เป็นอะไรไป"ครูถามเมื่อจู่ๆสเปลการ์ดนั้นถูกยกเลิกหญิงสาวส่งรอยยิ้มอัมหิตย์มาให้กับครูแล้วหลังจากนั้น

"อั๊ก!!!"ครูถึงกับกระเด็นออกไปร่างกายเต็มไปด้วยบาดเเผลจากการโจมตีของยูคาริเองหญิงสาวผมทองมองหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาสมเพชและดูถูกและประตูมิติก็เปิดขึ้นปรากฎร่างของไอซ์และยามาเนโกะเดินออกมาจากประตูมิตินั้น

"ขอบใจนะที่ใช้การแลกเปลี่ยน...ทำให้ข้าไม่ต้องใช้วิญญาณของข้าทั้งหมดในการบังคับร่างของนาง...ไม่งั้นไอซ์คงต้องลำบากแน่ๆ"ยามาเนโกะพูดพลางเดินเข้าไปเตะครูกระเด็นแล้วยูคาริที่ถูกวิญญาณอีกครึ่งของยามาเนโกะสิงอยู่ซ้ำอย่างไร้ความปราณี

"หรือว่า...พวกแกสองคนคือ....."ครูพยายามนึกถึงคำเตือนตอนเข้าองค์กรใหม่ๆว่านอกจากพวกคนทั่วไปแล้วจะมีกลุ่มที่ไม่ยินดียินร้ายกับฝ่ายใหนอีกคนพวกนี้มีจุดมุ่งมายเป็นของตัวเองและบางคู่ถึงกับทำให้องค์กรเสียบุคลากรไปมากและหนึ่งนั้นที่ถูกพวกระดับสูงเตือนว่าถ้าเจอให้ถอยทัพกลับมาทันทีและคู่ของไอซ์คือหนึ่งในคู่ที่พวกระดับสูงเคยเตือนไว้

"จงตายด้วยมือของคู่ของเจ้าซะเถอะ"วิญญาณครึ่งนึงของยามาเนโกะในร่างยูคาริกล่าวเสียงเหี้ยม

(ผลจาการแลกเปลี่ยน maid guy ตัวครูเสียประสาทการรับรส lancenater ตัวโอมเสียประสาทการรับกลิ่น)

ตัวเลือกของผู้เล่น

ขวางไม่ให้ยามาเนโกะฆ่าครู ปะทะบอสลับ (ไอซ์กับยามาเนโกะ)
ไม่ขวาง จะพบกับปริศนาเกี่ยวกับการเป็นคู่หู
ray สมาชิก
· #199
"Holy Light!"เสียงหนึ่งดังขึ้นมาในขณะที่ยูคาริกำลังจะเข้าโจมตีครูอีกครั้ง พร้อมกับบอลพลังแสงที่พุ่งเข้าขวางใส่ยูคาริ ซึ่งเธอเองนั้นสามารถหลบได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่ชั่ววินาทีนั้นเองที่ร่างของคนในชุดผ้าคลุมได้ร่อนลงมาขวางทางเธอไว้พร้อมกับที่มีดาบจำนวนหนึ่งลงมาปักขวางราวกับเป็นกำแพงระหว่างเธอกับครู
"...ความสามารถเข้ายึดร่างยังงั้นรึ?/ยุ่งยากเอาการเลยล่ะ"ร่างในผ้าคลุมตวัดดาบในมือเล็กน้อย
"นั่นสินะ"ชายในชุดนักบวชออกมายืนไกล้ๆกันกับคนในชุดผ้าคลุม "ตอนนี้อลันกับเรเยฟว่ากำลังจะไปจัดการกับตัวการอยู่ แต่พวกเขาเองก็ชนกับตัวการตรงๆไม่ได้แน่ ถ้าสถานการณ์ทางนั้นเกิดแย่ขึ้นมาเธอคงต้องสู้กับเธอคนนี้ลำพังแล้วล่ะ"โจเซฟพูดเสียงเครียด
"ระวังด้วยล่ะ เธอคนนั้นน่ะเป็นอมนุษย์ที่กล้าแกร่งมากพอดูเลย ถ้าไม่เอาจริงล่ะก็แค่ปลายเล็บก็แตะเธอไม่ได้หรอกนะ"เสียงประหลาดดังมาจากคนใส่ผ้าคลุมอีกครั้ง
-------------------------------------
omake

"Holy Light!"เสียงหนึ่งดังขึ้นมาในขณะที่ยูคาริกำลังจะเข้าโจมตีครูอีกครั้ง พร้อมกับบอลพลังแสงที่พุ่งเข้าขวางใส่ยูคาริ ซึ่งเธอเองนั้นสามารถหลบได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่ชั่ววินาทีนั้นเองที่ร่างของคนในชุดผ้าคลุมได้ร่อนลงมาขวางทางเธอไว้พร้อมกับที่มีดาบจำนวนหนึ่งลงมาปักขวางราวกับเป็นกำแพงระหว่างเธอกับครู

"นั่นมัน? unlimited blade workใช่ไหมนั่น?"คนๆหนึ่งพูดขึ้นก่อนที่จะตามมาด้วยเสียงตบกระโหลกดังสนั่นข้อหาเล่นมุกไม่ดูเวลา
lancenater สมาชิก
· #200
"มัน...บ้าอะไรกันวะ"โอมสบถกับภาพที่เกิดขึ้น
"เทนชิ! หยุดไอ้....ไอ้...ไอ้มนุษย์แมวนั่นซะ!!"แลนซ์สั่งทันที
"ได้"เทนชิพุ่งตัวอย่างรวดเร็วเพื่อปั่นป่วนยามาเนโกะไม่ให้ทำอะไรที่เขาคิดจะทำได้
"มีคนมาช่วยเพิ่มสินะ"ยูยูโกะหันไปมองนักบวชและร่างในผ้าคลุมนั้น"คิดจะครอบครองร่างของเพื่อนชั้น ฝันไปเถอะ"เธอเริ่มเรียกผีเสื้อออกมาตรึงยูคาริไว้
"อย่าประมาทมันนะเว้ย ไอ้แมวนั่นถ้าตรูจำไม่ผิด มันคือบอสลับเกม Chrono Cross ที่มีความสามารถจัดการพวกเราได้สบายๆ รู้สึกว่าชื่อของมัน....ยามะจุนมั้ง"ปาล์มเริ่มอธิบาย
"นั่นมันคนเขียนเรื่อง Kuso Miso Technique แล้วโว้ย!!!"แลนซ์ตบมุก
"ชื่ออะไรก็ช่างมัน จัดการมันให้ได้ก่อนมันจะใช้ท่าไม้ตายทำให้พวกเราเป็นผงเถอะ!!"