LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

CrossOver Board

พูดคุยทั่วไป 3 ต.ค. 2013 ♥ 0 👁 44 💬 336

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

เนื้อเรื่อง

กรุงเทพในอนาคตอันใกล้จู่ๆเกิดเหตุการ์ณประหลาดขึ้นเมื่อจู่ๆท้องฟ้าก็แตกเป็นรอยแยกอันน่ากลัวแสงประหลาดสีรุ้งตกลงมาจากฝากฟ้าพร้อมกับการปรากฎตัวของเหล่าตัวละครจากเรื่องต่างๆจากหนัง การตูนและเกมส์ต่างมาปรากฏกายข้างๆพวกเขาไม่เพียงที่ประเทศไทยเท่านั้นแต่มันเป็นปรากฏการ์ณที่แตกตื่นไปทั่วทั้งโลกแล้วเวลาก็ผ่านไปครึ่งปีเหล่าผู้คนและตัวการตูนก็ต่างปรับตัวเข้าหากันและกัน ทั้งสองฝ่ายนั้นต่างรู้ตัวด้วยว่าถูกอะไรบางอย่าทำให้ต้องมาคู่กับมนุษย์ซึ่งพวกเขาเองก็ไม่แน่ใจว่าทำไมและที่แน่ๆก็คือทั่วโลกกำลังประสบปัญหาการก่อการร้ายจากองค์กรแห่งการหวนกลับคืน เป้าหมายขององค์กรนี้คือการทำห้โลกและมิติต่างๆบิดเบี้ยวเพื่อทำให้เกิดพลังทำลายที่เกินคาดคิดตามความเชื่อที่ว่าทุกอย่างถึงเวลาที่ต้องดับสูญของทุกสรรพสิ่งโดยไม่มีข้อยกเว้นทุกฝ่ายจึงต้องร่วมมือกันยับยั้งองค์กรนี้และในตอนนี้เหล่าผู้คนรู้แล้วว่าคนที่ทีตัวละครเป็นคู่หูนั้นจะมีอำนาจที่จะทำให้เศษเส้นแ่บ่งเส้นซึ่่งก็คือละอองสีรุ้งที่ร่วมตัวกันจนเป็นเส้นริบบิ้นเรืองแสงนั้ีนกลับคืนสู่ที่เดิมของมันเพื่อฟื้นฟูสมดุลที่เสียไปแต่ทว่าองค์กรแห่งการหวนกลับคืนก็ค่อยจะแย่งชิงเศษเส้นแบ่งนั้นเช่นกัน

กฎของบอร์ด

1. ห้ามบังคับตัวละครของผู้อื่น

2. ห้ามลวนลาม หรือ 18+ กับตัวละครผู้เล่นฝั่งตรงข้ามหรือตนเองเด็ดขาด

3. ห้ามฆ่าตัวละครผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามเด็ดขาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ตายอย่างถาวร

4. ผู้เล่นสามารถฆ่าตัวละครของตัวเองได้แต่จะอนุญาติได้แค่เพียงสามครั้งและต้องไประบุุุตัวที่ผู้เล่นฆ่าในบอร์ดสมัครตัวละครตัวนั้นว่าตายเพื่อสร้างตัวละครใหม่

5. ควรให้เกียรติผู้เล่นหรือตัวละครฝั่งตรงข้าม

6. ถ้าต้องการใช้พลังพิเศษ ความสามารถพิเศษ ท่าไม้ตายของคู่หู ฝ่ายออรินั้นจะต้องพูดคำว่า "ขอแลกเปลี่ยน" หนึ่งครั้งต่อหนึ่งการใช้หนึ่งครั้งและออรินั้นจะต้องเสียประสาทหรือการควบคุมอย่างใหนอย่างหนึ่งและคู่หูจะโดนครึ่งหนึ่งของที่ตัวออริได้รับ ซึ่งโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาเองว่าจะโดนอะไรซึ่งต้องใช้เวลา 7 ตามวันที่ประกาศแลกเปลี่ยนไป

7. ห้ามโพสรูป ยกเว้น เพลงประจำตัว หรือ เพลงอารมณ์ต่างๆ

8. การรักษาและฟื้นพลังต่างๆของคู่หูนั้นจะทำได้โดยให้ออริไปสัมผัสตัวของคู่หูเป็นระยะเวลาหนึ่ง

9. การปรากฎตัวขององค์กรและศัตรูบางตัวที่ต้องเจอนั้นโฮรต์จะเป็นคนสุ่มออกมาทั้งหมด เดือนละสองครั้ง ไม่อนญาตให้ผู้เล่นสร้างสถานการ์ณที่องค์กรหรือศัตรูออกมาเองอย่างเด็ดขาด

10. บรรยายตามสะดวก(ถนัด) แต่ขอให้เข้าใจ ไม่จำเป็นต้องยาวก็ได้

11. ไม่อนุญาตให้โผสถามในบอร์ดถ้าจะถามหรือมีข้อสงสัยให้ถามในเฟซบุ๊คของโฮรต์เท่านั้น แซ็ทบ็อกซ์โลลิบากะนั้นบางทีถามแล้วโฮรตไปทำอย่างอื่นจึงไม่เห็นหรือคำถามถามแล้วมันเลื่อนลงไปจนไม่เห็นจึงควรติดต่อสอบถามโฮรต์จากเฟซบุ๊คจะได้คำตอบเร็วสุด

12. สามารถเพิ่มออริตัวอื่นและตัวละครที่เป็นคู่หูได้แต่ตัวที่เพิ่มมานั้นจะมีสถานะเป็น NPC และไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้กับองค์กรและการประลองระหว่างผู้เล่น

13. กฏจะเพิ่มตามเห็นสมควร

บทลงโทษของบอร์ด

ประกาศเมิน - การลงโทษนี้จะมีก็ต่อเมื่อผู้เล่นของบอร์ดทำอะไรเกินเลยหรือผิดกฎในหลายๆครั้ง โดยบทลงโทษนี้นั้นผู้ที่ถูกประกาศเมิน จะมีสถานะทุกอย่างในการโผสของบอร์ดนี้ของผู้เล่นคนนั้นเป็นโมฆะทั้งสิ้นและการโผสนั้นจะไม่มีผลกับผู้เล่นอืนๆจนกว่าจะผู้เล่นคนนั้นจะออกมาโผสยอมรับผิดและขอโทษในบอร์ด(สำหรับคนที่โดนประกาศเมิน)

ระบบของบอร์ด

Cancel Post คือ ระบบยกเลิก Comment ของผู้เล่นฝั่งตรงข้าม

ใช้ในกรณีที่ผู้เล่นอีกฝ่ายทำอะไรไม่เหมาะสมกับออริของผู้เล่นอีกฝ่ายสามารถใช้ระบบนี้ได้

--------------------------------------------------------------------------

โฮรต์ของบอร์ดนี้



เฟซบุ๊คของโฮรต์

https://www.facebook.com/profile.php?id=100000565959536&ref=tn_tnmn

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

336 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
zeya ผ สมาชิก
· #81
"ไอ้เด็กบ้า......มันน่าเรียกเบะมาตุ๋ยนัก"เซยะคำรามเธอซัดค้อนเข้าใส่ซอมบี้แล้วมองลูกชายของเธอ

"หนูนิว.....ปกป้องอนุเสาวรีย์นั้นไว้...เป็นตายยังไงก็ต้องปกป้องสัญลักษณ์ของประเทศนี้ให้ได้"เซยะตะโกนลั่นนิวพยักหน้ารับและร่ายเวทย์สายฟ้าฟาดใส่มิมะอย่างรวดเร็วหญิงสาวนั้นพยายามฝ่าฝูงซอมบี้เข้าไปเอาค้อนซัดซาปให้ได้

"น่ารำคาญ...."ลิโป้ทอลกิสคำรามลั่นสะบั้นง้าวเข้าใส่เหล่าซอมบี้ที่เข้ามาเซ็กเซาว์นั้นก็ทั้งกระทืบและดีดซอมบี้ที่เข้ามาจะทำร้ายต้นหว้าที่นั่งอยู่บนหลังมันเขาเห็นเด็กหนุ่มยืนมองผู้คนด้วยสายตาดูถูกและเห็นคนบางกลุ่มที่เคยพบที่เซ็นเตอร์พอยน์กำลังโจมตีมิมะอยู่

"คิดจะทำบ้าอะไรฉันไม่รู้หรอกนะ...แต่ว่าสำหรับตอนนี้ประเทศนี้มีกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่อยู่แล้ว....คนบ้าอย่างพวกนายน่ะฝันไปเถอะ"นิวคำรามพลางซัดเวทย์ชุดใหญ่อีกชุดใหญ่ใส่มิมะเซยะยังคงพยายามฝ่าฝูงซอมบี้ไปหาซาปให้ได้ทางด้านลิโป้ทอลกิสเองก็คิดแบบเดียวกับเซยะคือฝ่าฝูงซอมบี้ไปจัดการกับเด็กหนุ่มผู้ละโมบคนนั้น
maid guy สมาชิก
· #82
"มิมะ เธอถูกผนึกไม่ใช่หรือ"
"บ้าที่สุดเว้ย"ครูกดมือถือมาที่น้องสาวของตน"หมวย เธอเตรียมตัวให้พร้อมพี่จะวาร์ปมาที่อนุสาวรีย์ทันที"
"ค่ะ"ไม่ทันไรเธอก็โผล่มาทันที ครูโทรไปหาพี่ตนทันที
"พี่"
"ฉันรู้แล้ว กำลังบินไปหา"
"งั้นก็"ครูให้ยูคารินั้นเปิดประตูมิติที่เหนือหัวและใต้เท้าของเมดกาย มันร่วงลงพื้นและโดนวาร์ปมาเรื่อยๆจนความเร็วเหมือนตกตึกสูงๆ
"Maid Guy Portal Kick"มันตะโกนเมื่อมีประตูมิติเปิดออกและมันพุ่งตรงเข้ากลางหลังมิม่าทันที
lancenater สมาชิก
· #83
"หึม คิดว่าจะโจมตีได้เหรอ"มิมะได้ตอบโต้การโจมตีของเมดกายอย่างรวดเร็วโดยเอาเคียวกันลูกเตะ และปัดออกไป เพราะด้ามเคียวนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ไม้จึงไม่หัก แต่การโจมตีด้วยสายฟ้าของจอมเวทย์นิวก็โดนมิมะเช่นกัน
"หึ โจมตีได้แรงแค่นั้นเองเรอะ"มิมะดูถูกก่อนที่จะร่ายเวทย์ใส่นิวกลับ
"ใช่แล้ว ชั้นโดนผนึกอยู่น่ะแหละ แต่ว่าจากการสั่นสะเทือนมิติก็ทำให้ชั้นออกมาจากผนึกที่เก็นโซเคียวมาที่นี่น่ะแหละ"มิมะตอบยูคาริ แต่ว่าเธอหันไปเห็นซาปที่กำลังจะโดนเซยะเอาค้อนหวด
"ว..เหวอ!!"
แคร้ง!!
"เฮอะ เป็นเจ้านายประสาอะไรเนี่ย อ่อนกว่าคนในองค์กรนั่นอีก"มิมะบ่นซาปเอาด้านคมของเคียวรับค้อนไว้(หักไม่หักก็แล้วแต่)"
"อย่ามาทำตามใจชอบนะโว้ย!"เซยะด่า
"เปล่าประโยชน์"มิมะปัดเซยะออกไป แต่ก็ไม่ทันแล้ว พวกคนที่มีคู่หูล้อมพวกเขาเอาไว้
"กลับตัวซะเถอะว่ะ"-แลนซ์
"เอ็งเลิกเถอะนะ"-โอม
"กลับมาได้แล้ว"ปาล์ม
"เอ็งถ้าไม่หยุด แกโดนเบะตุ๋ยแน่"-เซยะ
"lock and load"-ปั๊บ
"ท่าทางครูอย่างชั้นต้องจัดการนักเรียนที่ผิดกฎซะแล้วล่ะนะ เบบี๋"-ครู
"พวกแกจะเข้าใจอะไร"ซาปว่า ก่อนล้วงเข้าไปในผ้าคลุม และหยิบสิ่งหนึ่งออกมา
"ศ...เศษเส้นแบ่ง!!"คนที่มีคู่หูตกใจกับสิ่งในมือมาก ซาปทำท่าจะกำมือเพื่อใช้มัน
"...."แต่ซาปกลับนิ่งอยู่ในท่านั้น ไม่ใช้มัน
ผู้คนต่างงงมาก ซาปกลับนิ่งไปในท่านั้น
"เป็นอะไรไป ใช้สิ"มิมะที่กำลังรับมือคู่หูอยู่สั่ง
"ไม่..ไม่ได้..ชั้นทำใจไม่ได้!!"ซาปตะโกนลั่น
"มันทำใจที่จะทำจริงๆไม่ได้สินะ คงคิดว่าจะทำไปด้วยอารมณ์ตัวเอง แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ไหว"ปาล์มว่า
"ไม่ใช่นะโว้ย!! มิมะ! จัดการพวกมันให้หมด!!"ซาปสั่งการก่อนจะกำเศษเส้นแบ่งในมือแน่น
zeya ผ สมาชิก
· #84
เซยะเห็นท่าทีลังเลของเด็กหนุ่มก็รู้สึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นมาก็รู้สึกขนลุกอย่างประหลาดเมื่อมองอาการลังเลนั้นจากซาป

"นิว...ไปคุ้มครองอนุเสาวรีย์เร็ว....ไอ้บ้านี่ทำอะไรก็ไม่รู้....แต่ปกป้องตรงนั้นไว้ก่อน"เซยะคำรามนิวรู้ถึงความต้องการของแม่ตนลิโป้ทอลกิสนั้นมองไปยังเด็กหนุ่มที่ท่าทางลังเลนั้นด้วยสายตาเย็นชาแต่เขาก็ถอยออกมาเมื่อเห็นเศษเส้นแบ่งแต่เขาเองก็เตรียมพร้อมที่จะโจมตีเอาไว้แล้ว
maid guy สมาชิก
· #85
"ฉันมาแล้ว"ทหารที่ขับเชมเบอร์ได้เหาะมา
"พี่"ครูพูด"สาดกระสูนพร้อมกัน"
"ได้เลยน้อง"ทั้งคู่สั่งคู่หูของตนสาดกระสูนใส้ศัตรูโดยมีโคงาราชิป้องกันกระสูน
lancenater สมาชิก
· #86
ซาปกำเศษเส้นแบ่งแน่น เหงื่อตก และหน้าซีดไปหมด ตอนนี้เขาท่าทางจะไม่ไหวแล้ว
"ชิ ไม่ยอมสั่งการเลย จัดการเองก็ได้"มิมะเข้าไปแย่งเศษเส้นแบ่งมาจากซาปอย่างรวดเร็ว และทำการพูด"ขอแลกเปลี่ยน"
ทันใดนั้น มิติก็สั่นสะเทือนอีกครั้ง พื้นดินสั่นไหว แม้ท้องฟ้ายังสั่นไม่หยุด มิมะบินขึ้นไป กางมือสองข้างเล็งไปที่รูปปั้นรัฐธรรมนูญ วงแหวนเวทย์ขนาดยักษ์ออกมาที่มือทั้งสองข้างและช่วงขาวิญญาณ และประกาศสเปลการ์ดสุดยอดตน
"Twilight Spark!!!!"
ลำแสงขนาดยักษ์สีเหลืองพุ่งเข้าใส่อนุเสาว์รีย์ชัยอย่างรวดเร็ว มันมีลักษณะราวมาสเตอร์สปาร์ค แต่แค่ดูก็รู้แล้วว่าแข็งแกร่งกว่ามาสเตอร์สปาร์คมาก แม้แน่ดาร์คสปาร์คที่เป็นการใช้พลังงานทั้งหมดของเตาแปดวิถียังดูยากที่จะรับมือ และเสียงของท่าก็ดังขึ้น พร้อมๆกับสติของซาปที่แตกสลายลง
"ชิบหายแล้ว!! ขวางมันไว้!!!"แลนซ์พุ่งเข้าไปที่ลำแสงทำท่าจะขวางมันไว้ แต่เทนชิออกมาขวางและเข้าไปขวางมัน
"ชั้นคงให้นายทำไม่ได้หรอกนะ เพราะว่านายต้องมีอะไรอีกเยอะที่จะทำ ตลอดมาที่ชั้นรู้จักกับนายเป็นเวลานาน ขอบคุณมากนะสำหรับทุกอย่าง"
"ไม่ไหวหรอก! ถ้าจะกันมัน ความสามารถแบบธรรมดาทำไม่ได้แน่ ถ้าอย่างนั้น..."แลนซ์กำมือแน่น
"ขอแลกเปลี๋..." แต่แลนซ์ที่ยังไม่ทันพูดกลับถูกยูยูโกะปิดปากไว้
"พอเถอะ อย่าไปห้ามเธอเลย เทนชิต้องการจะให้เธอมีชีวิตต่อไปนะ แต่ชั้นก็ไม่อยู่เฉยๆหรอก"ยูยูโกะบินเข้าไปขวางลำแสงเช่นกัน
"ขอแล.."โอมที่จะทำแบบแลนซ์กลับถูกยูยูโกะสั่งหยุด
"ไม่ต้องห่วงหรอก ชั้นยังไหว"
โอมทำหน้าเข้าใจและก้มหน้า ส่วนแลนซ์อยู่ในสภาพคุกเข่า น้ำตาเริ่มซึมออกมา เทนชิหันไปและได้กล่าวกับแลนซ์ คำพูดนั้น แลนซ์ได้ยินเต็มสองหูแน่นอน"
"นี่ นาย ชั้นอยากจะบอกนานแล้วน่ะ.."
"ชั้นชอบนายนะ"
และลำแสงก็พุ่งลงมา......
อีเว้นท์-ไปช่วยโจมตีต้านลำแสงไว้ให้ได้ หรือไม่ก็ได้(ถ้าไม่ เทนชิกับยูยูโกะจะบาดเจ็บหนัก
zeya ผ สมาชิก
· #87
นิวนั้นไปรีบร่ายเวทย์กางบาเรียอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันสิ่งที่เป็นตัวเเทนของประเทศนี้เอาไว้อย่างเต็มกำลังแต่เหมือนว่าจะไม่ไหว

"บ้าดีเดือดไปแล้วนะเจ้าน่ะ....แต่ข้าเองก็คงติดนิสัยของครอบครัวเจ้ามาแล้วสิ"ลิโป้ทอลกิสโผล่มาปกป้องส่วนต้นหว้านั้นยืนมองคนที่เป็นคู่หูของตนเหมือนว่าจะไม่พอที่จะป้องกันการโจมตีไม่ไหว

"ให้ฉันร่วมวงด้วยละกัน...."คิงที่อยู่ๆปรากฎตัวขึ้นมาเขากับเมฆนั้นผ่านมาและเห็นเหตุการ์ณโดยบังเอิญจึงมาช่วยเทนซิ ยูยูโกะ นิวและลิโป้ทอลกิสรวมถึงคนอื่นคุ้มกันอนุเสาวรีย์ประชาธิปไตยเอาไว้ด้วยแรงที่พวกเขามี

"หนูนิว...."เซยะมองไปยังการโจมตีที่นิวและคนอื่นๆนั้นป้องกันอย่างสุดความสามารถทั้งเมฆและต้นหว้าก็เช่นกัน

"โธ่เว้ยไอ้เด็กบ้า"เซยะนั้นฝ่าฝูงซอมบี้ไปซกหน้าซาปเต็มแรงทั้งน้ำตาด้วยความโกรธเธอกระซากคอเสื้อของเด็กหนุ่มมาซกไม่ยั้ง

"ลูกฉันเป็นอะไรมาละก็....ศพแกไม่สวยแน่ฉันรับรอง....ไอ้องค์กรระยำ...ฉันจะฆ่าแก....ไอ้เด็กเวร"เซยะคำรามทั้งน้ำตาเธอกระหน่ำหมัดเข้าใส่ไม่ยั้งถึงอยากจะเอาค้อนมาทุบหัวซาปให้แหลกละเอียดคามือแต่มันพังไปแล้ว

"ลูกงั้นเหรอ....ก็แค่คู่หูเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอ....อย่ามาพ...."ซาปพูดไม่ทันจบก็โดนเซยะผ่าหมากเข้าไปอย่างแรง

"หุบปากกกกกกกกก"เซยะคำรามคนอื่นๆรีบมาลากเซยะออกไปทันทีก็ที่เธอจะโดนซอมบี้รุมกินโต๊ะ
maid guy สมาชิก
· #88
"เปิดโล่ห์ต่อต้านเลเซอร์"ทหารสั่งเชมเบอร์
"รับทราบ"

เชมเบอร์นั้นเปิดบาเรียป้องกันไว้ทัน

"ท่านครับตอนนี้พลังงานลดลงไป20%ระวังตัวด้วย"
"ยิงคลื่นพลังงานความร้อน"เชมเบอร์ยิงคลื่นพลังงานความร้อนใส่ทันที
FroZen สมาชิก
· #89
"ไปลุยกันเลย"
"ไม่"
"ทำไมไม่ละ! น่าสนุกออกจะตาย!!"
"สนุกกับหล่อนเดะ กระสุนบ้าบอพุ่งมาขนาดนี้ และอะไรก็ไม่รู้อีก
ถ้าโดนแล้วคิดว่าจะรอดเรอะ"
"ลุยๆไปก็จบ"
"จบเห่ละสิไม่ว่า"

ตอนนี้ชายหนุ่มวิจัยกับเด็กสาวที่ตัวเท่าเอวกำลังเถียงกันสุดขีด
ฝ่ายเด็กอยากไปผู้ใหญ่ไม่อยากไป ทำให้ยืนเถียงยืดยุดหยุดกับที่

"ถ้าอยากไปก็ไปเลย!! โดนแล้วตายไม่รู้ด้วยนะ" เรนตะโกนประชดแล้ว
หวังว่าเธอคงไม่ไปเพราะเหตุนี้ แต่ชิลโน่กลับทำตาเป็นประกายออกมา
"โอเค! งั้นไปละนะ"
"ฮะ เฮ้ย เดี๋ย.." เรนพยายามตะโกนเรียก แต่ชิลโน่ไม่ได้ยินซะแล้ว

"เวรละสิเนี่ย" เขาเอามือกุมหัว

-----------------------------------------

ชิลโน่พุ่งไปไม่คิดแล้วยืนเก็กบนอนุสาวรีย์แล้วประกาศ "ฉันนี้แหละแข็งแกร่งที่สุ-ด"
และโดยไม่สนอะไรก็เริ่มเปิดสเปลการ์ดใส่

เฮียวฟุ「ไอซ์ซิเคิล ฟอล」
แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"เอ๋!?" ชิลโน่งงแล้วประกาศอีกครั้ง "เฮียวฟุ「ไอซ์ซิเคิล ฟอล」"
เธอพูดซ้ำไปซ้ำมาก้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ยังพยายามต่อไป
lancenater สมาชิก
· #90
ซาปได้คิดไป ทำไมเขาถึงได้มาเข้าองค์กรนี้กันนะ ที่เข้ามาเพราะเขาอยากที่จะทำให้โลกนี้เป็นของตัวเอง จึงยอมรับข้อเสนอขององค์กร ได้คู่หูที่แข็งแกร่งที่สุด แม้ตนจะไม่เคยทำความรู้จักคู่หูตัวเองเท่าไหร่ สำหรับเขานั้น เขาก็คิดว่าคู่หูยังไงก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องจริงแล้ว จะทำยังไงก็ได้ แต่เพื่อนของเขากลับกระทำกับคู่หูเหมือนเพื่อน ยังไงก็ดุงี่เง่า พวกเขาไม่เข้าใจตัวเขาหรอก...
มันไม่ใช่....
ไอ้ความต้องการของเขามันไม่มีทางเป็นจริง การยื่นข้อเสนอขององค์กรคงเป็นเรื่องที่วางแผนไว้แล้ว และเขาอาจเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งขององค์กรที่กำลังจะโดนเขี่ยทิ้ง คู่หูนั้นมันไม่ใช่แค่เครื่องมือ แต่เป็นสิ่งที่มีชีวิตเหมือนเขา และเขาก็เดินทางที่ผิดมาตลอด ตอนนี้พวกที่ไปต้านลำแสงดูท่าจะไม่ไหว อีกไม่นานคงต้องมีคนตาย เพราะเขา สิ่งสุดท้ายที่ดังมาในหัวซาปคือ
ชั้นนี่มัน....
โง่จริงๆ....
และสติทั้งหมดของซาปก็แตกสลายไป.....
"ชิ!"มิมะที่เห็นดังนั้นจึงต้องเลิกยิงทไวไลท์สปาร์คเพื่อเข้าไปหาซาป จึงทำใหผู้ที่กำลังต้านเลเซอร์รอดหวุดหวิด ไม่อย่างนั้นคงบาดเจ็บหนักหรือตายไปแล้ว
"ไม่มีประโยชน์เลยแฮะเจ้านี่ ไม่นึกเลยว่าจะไร้น้ำยาขนาดนี้ ถ้าเป็นอย่างนี้คงต้องกลับองค์กรก่อนล่ะ"มิมะกางปีกปีศาจของตนก่อนบินออกไป
"เดี๋ยว แก!!"แลนซ์ตะโกนลั่น
"อย่านึกว่าจะรอดเชียว ถ้าเจอกันคราวหน้า ชั้นจะจัดการแก!!!"แลนซ์ชี้หน้าด่ามิมะ
"ทำเป็นพูดดีไปนะ แค่ชั้นยังสู้นานแค่นี้ พวกนายที่รวมกันยังสู้ไม่ได้ พวกที่เหลือนี่เก่งกว่าชั้นเต็มไปหมดน่ะแหละ"มิมะบินหายไป ทิ้งไว้เพียงเหล่าคนที่มีคู่หูที่หมดแรงจากการป้องกันเลเซอร์ และร่างของซาปที่แม้จะยังมีชีวิต แต่ก็ไม่มีความคิดไปแล้ว
"ลาก่อน"ปาล์มเดินไปหาซาปและปิดหนังตา"พักให้สบายเถอะ"
"ไอ้พวกองค์กรนั่น กูจะขยี้ทิ้งซะ!!"โอมกำมือแน่น
"ไม่นึกว่าพวกมันจะกล้าทำขนาดนี้"เซฟก้มหน้า
"...."แลนซ์นิ่งไป
"ถึงเป็นชั้นก็คงช่วยไม่ได้อยู่ดี เพราะเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้ตาย แต่ว่ากลายเป็นเจ้าชายนิทราไปแล้ว และถึงจะตาย การจะช่วยเขาก็ต้องใช้การแลกเปลี่ยนอยู่ดี"ยูยูโกะมองแบบปลง
"ไม่...ไม่จริงน่า"เทนชิปล่อยดาบในมือตกพื้น เพื่อนที่เธอรู้จักมาในครึ่งปีจากไปแบบไม่มีทางกลับมาแล้ว
"...."แลนซ์ก้มหน้า
"ชะตากรรมจะเล่นตลกไปถึงไหนกันวะ!!!!!!!"แลนซ์ตะโกนลั่น
และฝนห่าใหญ่ก็ตกลงมา ราวจะแสดงความโศกเศร้าของพวกเขา...
zeya ผ สมาชิก
· #91
"ดูไม่ได้เลยนะเจ้าเด็กใหม่นั้น"เสียงๆหนึ่งดังขึ้นทุกคนหันไปมองพบกับชายหนุ่มท่าทางขี้โรคในชุดองค์กรแบบยาวนั้นกำลังเดินมาพร้อมกับเหล่าซอมบี้ฝูงใหญ่แต่ไร้เงาคู่หู

"ให้ตายสิ....แค่นี้มันก็ทำไม่ได้....ทุเรศวะ"อีกเสียงดังขึ้นบางคนหันไปก็พบกับจตุรัสเทพซีบร้านั้นคว้าคอเสื้อขอซาปกระซากให้ลากมาทางชายหนุ่มขี้โรค

"ยังไงเขาก็เป็นคนในองค์กรของเรานะซีบร้า....มิมะนี่ก็ใจร้ายจริงๆทิ้งคู่ของตัวเองได้...."ชายหนุ่มคนนั้นพูดสีหน้าของเขาดูสิ้นหวังอย่างมาก

"เหอะ...กรแกนี่มันจะได้ใจมากไปแล้วนะ....ช่างเถอะ...ลากตัวไอ้อ่อนนี่กลับก็พอแล้วสินะ"ซบร้าพูดกรพยักหน้าแล้วดีดนิ้วเป็นการสั่งพวกซอมบี้ให้เข้ามาโจมตีแล้วร่างของทั้งสามก็หายไป

------------------------------------------------------------

"หนูนิว....."เซยะนั้นรีบไปหาลูกชายของตนที่ตอนนั่งหอบหายใจอย่างอ่อนแรง

"แม่ครับ...."นิวพูดไม่ทันจบเซยะก็กอดจอมเวทย์กันดั้มเอาไว้ทั้งน้ำตา

"ดีใจจัง...ที่ลูกไม่บาดเจ็บอะไรมาก....เมื่อกี้ทำแม่หัวใจเกือบวายน่ะรู้มั้ย"เซยะพูดนิวนั้นไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วเห็นแลนซ์ที่วิ่งมาหาเทนซิซึ่งมองมาที่พวกเขาสองคนแม่ลูก

"ได้นายช่วยอีกแล้วนะ...ฉันยังไม่รู้จักชื่อนายเลย"เทนซิถามนิวกับเซยะมองหน้ากันแล้วหญิงสาวยิ้มให้กับจอมเวทย์กันดั้มแล้วพยักหน้า

"ฉันจอมเวทย์นิว...นี่เซยะแม่ฉันเอง..."นิวตอบเทนซินั้นมองไปยังสองแม่ลูกที่กำลังฟื้นพลังและมีพวกมีคู่หูบางส่วนที่ไม่ได้บาดเจ็บอะไรมาช่วยคุ้มกันพวกที่รักษาคู่หูของตัวเองอยู่

"ท่านลิโป้..."ต้นหว้าวิ่งมาหาลิโป้ทอลกิสที่ยืนพิงกับรูปปั้นประชาธิปไตยพร้อมกับเมฆที่วิ่งเข้ามาดูคิงที่นั่งกองกับพื้นอย่างอ่อนแรง

"หมดมาดเลยนะเพค่ะฝ่าบาท..."เมฆหัวเราะคิงนั้นก็หัวเราะเบาๆพลางมองเมฆที่กำลังรักษาลิโป้ทอลกิสอยู่โดยที่ได้ยินเสียงบ่นของยอดนักรบไม่หยุดแต่หญิงสาวก็ยอมให้ลิโป้ทอลกิสบ่นต่อไป

"ให้มันได้ยังงี้สิหว้า....เจ้านี่มันเป็นยังงี้ทุกทีเลยสิ"ลิโป้ทอลกิสนั้นมองหน้าต้นหว้าที่กำลังรักษาบาดแผลด้วยดวงตาที่ยังแดงก่ำอยู่หญิงสาวนั้นยอมให้ยอดนักรบบ่นใส่โดยไม่พูดอะไรสักคำ
lancenater สมาชิก
· #92
"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะครับน้า"แลนซ์ว่าก่อนแตะตัวเทนชิเพื่อรักษา"จะให้ชั้นทำแบบที่เซ็นเตอร์พ้อยน์ทมั้ย"
"ไม่เอาแล้วล่ะแบบนั้น"เทนชิส่ายหน้า
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นคะ!!"ซิลิก้าได้ออกมาและตกใจกับสภาพของหลายๆคน
"เกิดอะไรเหรอ....."ปาล์มทำหน้าเครียดๆแต่โอมเข้ามาตบบ่าและบอก
"ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่พวกองค์กรนั่นมาเอง"โอมบอกด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ว่าแฝงด้วยความเศร้าเอาไว้
"ว่าแต่เธอมาได้ยังไงน่ะ"ยูยูโกะถาม
"อ๊ะ จริงด้วย คือว่าชั้นกำลังดูข่าวอยู่ดีๆแล้วก็มีข่าวเข้ามา ชั้นตกใจมากเลยรีบหารถไป แต่ว่าไม่มีใครยอมขับไปที่นั่นเลย ชั้นเลยวิ่งมาตั้งนานกว่าจะถึง ถ้าเร็วกว่านี้คงช่วยพวกนายได้แล้วแท้ๆ"
"ไม่หรอก"ปาล์มลูบหัวซิลิก้า"ถ้ามาเร็วกว่านี้เธออาจทนไม่ไหวหรอก"
"แต่ว่าทุกคนบาดเจ็บหนักเลยนี่นา เดี๋ยวชั้นจะรักษาให้นะ"ว่าแล้วเธอก็เรียกมังกรตัวจิ๋วของเธอออกมารักษาแผลคนที่บาดเจ็บ
"...."แลนซ์มองไปทางที่คนจากองค์กรและซีบร้าหายไป พวกนั้นหายไปแล้ว แต่ว่าเขากลับรู้สึกอะไรบางอย่าง ผู้บริสุทธิตายจากองค์กรเต็มไปหมด แม้แต่คนในห้องเขายังต้องรับผลไป แลนซ์กำมือแน่น
"ชั้นตัดสินใจอะไรบางอย่างได้แล้วล่ะ"
"อะไรล่ะ?"เทนชิถาม
"ชั้นจะบุกไปทำลายพวกองค์กรทิ้งซะ ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว!"
"แกคิดอะไรวะ"ปาล์มหันมาด่า"ก็เห็นแล้วว่าแม้พวกเราเยอะขนาดนี้ยังสู้พวกมันคนเดียวไม่ได้ จะเอาอะไรไปสู้วะ"
"นั่นสินะ...มันก็จริง"แลนซ์ว่า
โอมได้ลุกขึ้นมาและมองไปรอบๆ"คนที่หายไปแล้ว เขาทิ้งอะไรหลายๆอย่างให้พวกเรา และคนที่ยังอยู่ก็ต้องอยู่ต่อไปเพื่อบุกเบิกอนาคตให้คนภายหลัง โดยไม่ทำให้คนที่เหลือเสียใจ พวกเราก็ต้องทนต่อไปล่ะนะ แต่ซักวัน พวกเราต้องจัดการมันได้แน่ๆ ถ้าพวกเรามีกันขนาดนี้"
"ใช่แล้ว"แลนซ์มองไปรอบๆเช่นกัน รอบตัวเขามีทั้งจอมเวทย์นิว ลิโป้ทอลกีส คิง ยูคาริ เชมเบอร์ โคงาราชิ และยูริ
"แต่ว่าบากะมาได้ไงวะ"ปาล์มหันไปเห็นชิลโน่ยึนงงๆอยู่กลางวง
"เออ นั่นสินะ แต่ว่าตอนนี้ก็มีมาจากโทโฮตั้ง 4 ตัวแล้วนะ"
"เยอะแฮะ"
"เหอะๆๆๆ"
เหล่านักเรียนชายสามคนนั่งหัวเราะเบาๆ ตอนนี้พวกเขามีหน้าที่ที่จะต้องมุ่งต่อไปเท่านั้น โดยไม่หันหลังกลับไป...
maid guy สมาชิก
· #93
"เฮ่อ นักเรียนทุกคนปลอดภัยดี"ครูบ่นออกมา
"นั่นสินะ นักเรียนทุกคนไม่บาดเจ็บเลย"ทหารเอ่ยตาม"นายนี้มีความเป็นห่วงนักเรียนดีขึ้นมากแล้ว"
"เปล่าหรอกพี่ ขืนนักเรียนเป็นอะไรไป เงินเดือนของฉันก็ได้รับผลกระทบไปด้วย"
"จะบ้าเหรอ"ทหารโผล่มาพร้อมเอาพัดกระดาษฟาดหัวครู

"เจ้านายสองคนนี้สนิทกันดีจริงๆ"เชมเบอร์พูดขณะมองสองพี่น้องกำลังตีกัน
"นายเห็นแบบนั้นชั้นว่าการมองของนายมีปัญหาแล้ว"ยูคาริบ่น
zeya ผ สมาชิก
· #94
หลังจากนั้นไม่นานก็ถึงวันฮาโลวีนเซยะมองนิวยืนคุยกับเฮียวกะและแอ้มหลานสาวเซยะอยู่ที่หน้าร้านและหันไปมองค้อนที่ตนไปซื้อมาใหม่ซึ่งเป็นค้อนปอนด์ขนาดเหมาะมือด้ามของมันก็ทำด้วยเหล็กแม้จะหนักมือและกระเป๋าไปบ้างแต่มันก็คงทนกว่าค้อนอันเก่าที่พังไป

"แม่ครับ...."นิวเรียกเซยะนั้นหันไปมองดูจอมเวทย์กันดั้มลูกชายของตนซึ่งยืนอยู่กับแอ้มและเฮียวกะทีหน้าบ้านแอ้มนั้นใส่ชุดนาง้าเตรียมตัวไปเล่นไป "หลอกหรือเลี้ยงซึ่งแถวๆหมู่บ้านของเธอมีชาวต่างซาตอยู่ในหมู่บ้านประมาณครึ่งหนึ่งของหมู่บ้านจึงมีการละเล่นนี้ในหมู่บ้านเธอด้วย

"อะไรเหรอลูก...."เซยะถามนิวนั้นมองไปที่แอ้มและเฮียวกะที่ถือตะกร้าหญิงสาวก็พอเข้าใจแล้วว่านิวต้องการจะสื่ออะไร

"ไปกับน้องหน่อยเถอะหนูนิว....น่านะถือว่าแม่ขอละลูก...."เซยะพูดนิวคอตกแอ้มกับเฮียวกะร้องเย้กันออกมาก่อนจะเข้ามาลากนิวออกไปเล่น "หลอกหรือเลี้ยงกับพวกตนเซยะนั้นได้แต่ส่ายหน้าแต่อดอมยิ้มไม่ได้

-----------------------------------------------------------

ต้นหว้านั้นพอเรียนคาบสุดท้ายของเธอเสร็จก็รีบโทรหาอนันต์ทันทีเมื่อผู้นำชุมชนรับสายเด็กสาวก็รีบโทรบอกให้ลิโป้ทอลกิสมารับเธอ หญิงสาวนั้นสาวเท้าไปที่หน้ามหาลัยอย่างรวดเร็วเหมือนกลัวว่าจะมีใครในกลุ่มเพื่อนมาเห็นเธอและต้นหว้าก็รอยอดนักรบด้วยท่าทางกระวนกระวาย

"ท่านลิโป้ค่ะ...."ต้นหว้าวิ่งเข้าไปหาเมื่อเห็นลิโป้ทอลกิสควบเซ็กเซาว์มาถึงที่หน้ามหาลัยเพื่อมารับเธอหญิงสาวนั้นรีบขึ้นมาบนอานของเซ็กเซาว์ทันทีทำเอาลิโป้ตกใจกับท่าทีของหญิงสาวในวันนี้ไม่น้อย

"เป็นอะไรของเจ้าหว้า....วันนี้เจ้าดูแปลกไปนะ"ลิโป้ทอลกิสถามเมื่อเหลียวไปมองเห็นเพื่อนของต้นหว้าสามสี่คนวิ่งออกมาด้วยท่าทางเสียดาย

"มะ....ไม่มีอะไรหรอกค่ะท่านลิโป้....ก็แค่รู้สึกเพลียยังไงไม่รู้เลยอยากกลับบ้านไปจัดการงานต่างๆให้เสร็จแล้วก็จะได้พักน่ะค่ะ"ต้นหว้าตอบแต่เธอพูดโกหกเพราะวันนี้เป็นวันฮาโลวีนที่เธอจะโดนพวกเพื่อนๆเธอที่หญิงสาวนั้นไม่เคยถูกโรคและไม่ชอบเลยสักครั้งนั้นเอง

----------------------------------------------------------

เมฆนั้นอยู่ในชุดแม่มดในงานอีเว้นท์ของห้างสรรพสินค้าชื่อดังในวันฮาโลวีนโดยมีคิงนั้นยืนสังเกตุการ์ณและดูตารางงานของเมฆอันต่อไปของเมฆเพื่อความเรียบร้อยของงานที่เมฆได้รับมา
lancenater สมาชิก
· #95
"วันนี้เป็นวันฮาโลวีนนี่ แล้ววันนี้ก็จะมีงานที่โรงเรียนด้วยนี่นะ"แลนซ์นั่งโยกเก้าอี้ในห้องเรียนช่วงเช้า
"ใช่แล้ว ในเมื่อวันนี้ไม่มีคาบเรียนงั้นก็ ดูเอล!!"[เจดี]เพื่อนของเขาหยิบเด็คไพ่ยูกิที่เต็มไปด้วยการ์ดเถื่อนทั้งเด็คออกมาจากกระเป๋า ทั้งเด็คนั้นเป็นการ์ดแนวเอเลเมนทัลฮีโร่ทั้งนั้น
"ได้เลยเฟ้ย!!"[ก็อด]หยิบเด็คเผ่ามังกรออกมาเช่นกัน
"เออเฟ้ย!!"แลนซ์เข้าไปดูการดูเอลเช่นกัน แม้ตอนนี้ทุกคนจะดูมีความสุข แต่พวกเขายังไม่ลืมอะไรบางอย่าง เก้าอี้ที่เคยมีหัวหน้าห้องคนนั้นนั่งฟังเพลงในมือถึออยู่คนเดียว ไม่อยู่แล้ว...
"จะว่าไปเทนชิหายไปไหนวะ"แลนซ์นึกขึ้นได้
"ไม่รู้สิ โดนยูกะลากไป SM แล้วมั้ง"โอมล้อเล่น
"ไม่ตลกนะเฟ้ย!!"แลนซ์วิ่งออกไปจากห้องก่อนวิ่งวุ่นทั่วโรงเรียน
..............
"แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก"แลนซ์ที่หาเทนชิมาทุกที่แต่ก็ไม่เจอได้แค่กลับมาที่ห้องแล้วดูเอลฆ่าเวลา
"มันเกิดอะไรขึ้นนะ"แลนซ์เครียด แต่อยู่ดีๆก็มีประกาศจากโรงเรียน
"แต๊ง แนง แนงง แหน่งงง นักเรียนทุกท่าน ตอนนี้ถึงเวลาบ่ายแล้ว พวกเราจะเปิดซุ้มกิจกรรมกันนะเออ แต๊ง แต่ง แนง แหน่งงง"
"ลองไปดูอีกทีดีกว่า"แลนซ์ลงไปอีกครั้ง โดยไม่สนว่าสนามเพื่อนปัจจุบันจะเรียก"เอเลเมนทัล ฮีโร่ แอปโซลูทซีโร่"ได้แล้ว
......................................
"หามาแทบทุกซุ้มแล้ว ไม่เจอเลยแฮะ เหลือแค่บ้านผีสิงล่ะนะ แต่เทนชิก็คงไม่อยู่ตรงนั้นหรอก"แลนซ์ว่าก่อนเดินไปที่ซุ้ม แต่สิ่งที่ปรากฏภายหน้าแลนซ์ทำให้เขาตะลึง
สาวน้อยเบื้องหน้าเขาคือคนที่เขารู้จักดี แต่เธออยู่ในชุดกระโปรงยาวเกาะอกสีดำ ผิวสีขาวเนียน ใบหน้าที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางสีดำ ด้านหลังมีปีกค้างคาวอยู่ รองเท้าหนังสีดำ ทั้งหมดทำให้เธอดูไม่ต่างกับปีศาจตัวน้อยๆ ทั้งๆที่ความจริงแล้วเธอคือเทวดาก็ตาม
"ม มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!"
"ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกัน ตอนแรกชั้นแค่จะออกมาดูว่ามีอะไรบ้าง แต่ก็ถูกเจ้าคนพวกนี้ลากมา แล้วก็จับชั้นเปลี่ยนชุดเป็นชุดนี้ล่ะ!!"เธอทำหน้าอายๆกับสภาพในตอนนี้ แลนซ์หันหน้าไปทางซ้าย และเขาก็พอจะรู้ว่าใครเป็นต้นเหตุ มีรุ่นพี่สาวๆใส่แว่นหลายคนแอบหัวเราะกันอยู่ พวกนั้นแน่นอน
"คิกๆ น้องคนนั้นหวงแฟนน่าดูเลยนะ"
"ไม่ใช่นะครับ!!"แลนซ์ว่า
"แหม ท่าทางสนุกน่าดูเลยนะ"ยูยูโกะเดินเข้ามา และชุดที่เธอใส่นั้นดึงดูดสายตาของทุกคน เพราะมันคือชุดที่เธอใส่ตอนอยู่ที่เก็นโซเคียวนั่นเอง ทำให้ได้อารมณ์เหมือนวิญญาณมาก
"สนุกตรงไหนหา!"เทนชิว่า แต่อยู่ดีๆก็มีคนจำนวนมากเข้ามา
"เหอะๆๆๆขอถ่ายรูปด้วยสิครับ"คนพวกนั้นคือคนตัวอ้วนๆใส่แว่น บางคนเป็นคนตัวใหญ๋ หน้าตาเก๋าๆ
"โห น้องมีน้ำมันเปล่าครับ จะมาทอดสะพานความรักของเรา กิ้วๆๆๆ"พวกคนสะเหร่อบางคนเริ่มปล่อยมุก เทนชิหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย กำมือแน่น
"เดี๋ยวครับ ทำแบบนั้มันไม่เห็นจะ..."แลนซ์ได้พุ่งเข้ามาขวาง แต่ก็โดนผลักล้ม
"เอ็งน่ะหลีกไปเลยไอ้แว่น น้องคนนี้ของข้าเว้ย!"อันธพาลคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหวังจะกระชากแขนเทนชิให้เข้ามา แต่กลับถูกบางอย่างฟาดเข้าที่ข้อมืออย่างจัง
"อ้ากกกกก!!!"อันธพาลคนนั้นแขนหักสองท่อนทันที แขนห้อยต่องแต่ง และเมื่อแก๊งพวกนั้นหันไป ก็พบยูยูโกะถึอพัดอยู่ในมือ และซิลิก้ายึนข้างๆ
"แหมๆอย่าทำมารยาทไม่ดีสิคะนักเรียน ขอโทษนะคะ หนักมือไปหน่อย แต่ว่าเดี๋ยวชั้นจะหาคนที่รักษาได้เก่งๆมานะ และอย่าคิดเอาเรื่องนี้ไปฟ้องใครหรือแจ้งตำรวจเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นเธออาจจะเจอสิ่งที่แย่กว่า"ความตาย"ก็ได้นะจ๊ะ"ว่าเสร็จเธอก็ทำหน้าตาที่น่าสยองขวัญจนอาจช็อกตายได้ เหล่าอันธพาลวิ่งหนีไปทันที
"ข...ขอบคุณนะ"เทนชิขอบคุณ
"ชั้นไม่สามารถ...ปกป้องเทนชิได้จริงๆ"แลนซ์อยู่ในสภาพเครียด
"ไม่เป็นไรหรอก"เทนชิเดินเข้ามาหาแลนซ์"ถ้าเกิดเรื่องจริงๆ ชั้นจะปกป้องเธอเอง"
"แต่อย่างนั้นชั้นคงโดนหาว่าเป็นพวกหน้าตัวเมีย อ่อนแอน่ะสิ"แลนซ์ว่า"จะว่าไป ตอนนี้เราเป็น"แฟน"กันแล้วนี่นะ ลองเข้าไปในบ้านผีสิงนี่ดีมั้ย"แลนซ์ว่า เทนชิพยักหน้า และทั้งคู่ก็เดินเข้าไป
..............
"เห็นมั้ย ไม่มีอะไรน่ากลัวเลย"เทนชิว่าขณะเดิน แต่แลนซ์ตัวสั่นๆ
"อย่าอ่อนแอไปเลยน่า ดูซิ ไม่มี..."
BOO
"กรี้ดดดด!!!"เทนชิพุ่งเข้าไปกอดแลนซ์แน่นทันที
"ฮ่ะๆ ไหนว่าไม่กลัวอะไรไง"คนที่แต่งตัวเป็นผีถอดหน้ากากแล้วหัวเราะ
"โถ่ ตกใจหมดเลย ว่าแต่นายเป็นอะไรบ้าง"เทนชิเงยหน้าขึ้นไปก่อนเห็นแลนซ์หน้าค้างอยู่ในรีแอ็คชั่นแบบหน้ากากแก้ว
............................
"วันนี้สนุกมากเลยล่ะ"เทนชิว่าขณะเดินกลับบ้านตอนกลางคึน และมีเด็กใส่ชุดผีอยู่เต็มถนน
"Trick or Treat!!"
แลนซ์กับเทนชิได้เดินไปยิ้มไปอย่างมีความสุข ทั้งคู่นั้นไม่รู้ว่าอนาคตพวกเขาจะต้องเจออะไรอีก หรือองค์กรจะทำอะไร ขอให้รู้ว่าตอนนี้พวกเขามีความสุขก็พอแล้ว
"จะว่าไป ชั้นก็ไม่ได้เจออิคุนานแล้วนะ"
maid guy สมาชิก
· #96
"Trick or Treat!!" เด็กๆที่อาศัยในอเมริกานั้นกำลังเล่นวันฮาโลวีนในวันสำคัญของพวกเขา แต่เมื่อผ่านบ้านคนคนหนึ่งนั้นพวกเขาพบเพียงแค่ขนมวางอยู่หน้าบ้านร้าง พวกเขานั้นค่อยๆเดินไป

"แฮ่"หัวของซอมบี้โผล่ออกมาจากประตูแบบเหมือนทะลุออกมาจากประตู พวกเด็กๆเห็นก็ตกใจกันยกใหญ่พวกเขาพยายามหนีแต่ได้พบกับมัมมี่หญิงสาวเดินออกมา มัมมี่นั้นเหมือนจะพันด้วยผ้าไว้โดยแทบไม่นุ่งผ้าไว้ข้างใน พวกเด็กๆยิ่งหลอนกัน

"สุขสันต์วันฮาโลวีน"ซอมบี้นั้นเอ่ยออกมาแต่พวกเด็กๆนั้นกลับงงกันใหญ่เลยเพราะชายคนนั้นพูดด้วยภาษาไทย

"เอ่อ ไม่ใช่สิ Happy Halloween"ซอมบี้หรือโฉมหน้าที่แท้จริงคือครูนั้นพูดด้วยเสียงอันดัง พวกเด็กๆนั้นจึงค่อยๆเดินมาดู ครูจึงยื่นขนมให้

"ทำแบบนี้ทำไมกันเนี่ย"มัมมี่หรือยูคาริบ่นใส่ครูนั้นเลยพูดว่า"การทำให้เด็กกลัวนั้นเป็นการสร้างสีสรรดีออก เห็นไหมพกเขาชอบออก
"ที่ชอบเพราะชุดของฉันมากกว่ามั้ง"ยูคาริบ่น
"อืมนะ"
"ว่าแต่เธอนี้นิสัยเหมือนเด็กจริงๆ"
"ผมถึงชอบไงโดยเฉพาะการทำให้ีความสุขร่วมกับเธอยิ่งสนุกอีก"
"อืม"ยูคาริหันหน้าไป เธอนั้นหน้าแดงเล็กน้อยจากความเขิญอาย
"เดี๋ยวสักพักเราไปเดินด้วยกันดีกว่านะ"ครูออกมาจากประตูมิติ
"ปกติเห็นชอบอยู่แต่ให้องนิ"
"ที่ชั้นชอบเดินเพราะเธอแหละ"ครูเอ่ย"เพราะมีเธอฉันจึงชอบเดินไปไหนมาไหนมากกว่าเมื่อก่อนไง

ยูคาริเหมือนจะหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

"เพราะว่า"โคงาราชิพูด"เจ้าอ้วนนี้จะได้ไม่หลงทางไง"
"เฮ้ย"ครูตกใจในทันที"แกมาได้ไงฟระ"
"ฉันพามาส่งเอง"ทหารที่ขี่เชมเบอร์พร้อมน้องสาวที่นั่งในมือเอ่ย
"นึกว่าหนีไปไหนที่แท้มาสวีทกันที่นี่นี่เอง"
"เอ่อ"ครูนั้นมองไปที่ยูคาริ"หนีเร็ว"
"ได้เลย"ยูคาริที่หน้าแดงเปิดประตูมิติพวครูหนีทันที
ex0 ผู้สนับสนุน
· #97
เวลาเช้า ณ ทาวน์เฮาส์หลังหนึ่ง ที่กรุงเทพมหานคร "งวดนี้เธอแพ้ชั้นแน่แพทชูลี่!!!"เสียงของกระทาชายนายหนึ่งดังขึ้นมาเขาคือเอ็กซ์นร.ชายธรรมด๊าธรรมดาที่ดันมาพัวพันกับเรื่องพิลึกกึกกือที่ทุกคนพยายามทำความเข้าใจแต่สุดท้ายไม่เข้าใจแล้วปรับตัวอยู่กับมันน่ะดีที่สุดเราขอเรียกมันว่า"Crossover incident"ละกันเพื่อความเข้าใจง่ายๆ
"ถ้าตอบคำถามนี้ถูกชั้นจะยอมรับความรู้ของเธอ รถถังอิตาลีมีเกียร์ถอยกี่เกียร์!!"
"4เกียร์และเดินหน้าได้แค่3เกียร์"พาชูลี่ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
"บ้าน่าแม้แต่มุขนี้เธอยังรู้เลยเหรอเนี่ย!"เอ็กซ์ออกจะตกใจเล็กน้อย
"มุขนี้เป็นแค่มุขพื้นๆน่าทุกคนรู้อยู่แล้วว่าทหารอิตาลีถอยเก่งกว่าบุก"พาชูลี่อธิบาย
"แพ้หลุดลุ่ยเลยแฮะเรา"เอ็กซ์คิดในใจ

กิ๊งก่อง~

เสียงกริ่งประตูดังขึ้นมา เอ็กซ์เดินไปดูหน้าบ้าน"อ้าวเจ๊มีอะไรเหรอครับ"
"เลิกเรียกฉันว่าเจ๊ซักทีได้ไหมเรียกชื่อฉันหน่อยจะเป็นไรไป"
"อ้าวคุณแมรี่มีอะไรเหรอครับ"เอ็กซ์พูดซ้ำ
"บ้านนายมีกาแฟไหมน่ะชั้นเดินถามมา3บ้านแล้วนะ"แมรี่ถาม
"ถ้าชาล่ะยังมีครับ ว่าแต่ทำไมไม่ขอคุณสตาร์คิลเลอร์ไปซื้อกาแฟให้ล่ะครับถ้าขี้เกียจร้านโชวห่วยอยู่แค่ปากซอยเอง"เอ็กซ์หยอก
"ถ้างั้นขอเข้าไปได้มะ"แมรี่ถาม
"ถ้าเข้ามาแล้วไม่ทำของพังก็ได้ครับ ว่าแต่คุณสตาร์คิลเลอร์ไปไหนล่ะครับนี่"เอ็กซ์ถาม
"หมอนั่นป่านนี้ไปสู้กับกองพันพายุแล้วมั้ง"
"หา!?"
"ล้อเล่นน่าหมอนั่นยังไม่ตื่นเลย"
......................................................
ป.ล.เรื่องเกียร์รถถังอิตาลีเป็นโจ๊กจ้ะ
zeya ผ สมาชิก
· #98
นิวนั้นเดินมาซื้อผงซักฟอกที่ร้านค้าในหมู่บ้านให้เซยะซื้อกำลังจากซักผ้าลูกค้าอยู่ที่บ้านเขามองไปรอบๆก็พอว่าคนที่มีคู่หูเริ่มมากขึ้นกว่าแต่ก่อน

"ท่าทางว่ามันจะหนักขึ้นเรื่อยๆเลยนะ....ขนาดว่าเศษเส้นแบ่งเองก็มีคนพบทุกวันแท้ๆยังไม่เท่าที่พวกองค์กรมันทำลายไปเลย.......ซ่อมแซมเท่าไหร่พวกมันกมาทำลายเท่านั้น..."นิวพูดขณะที่มองดูรอบๆหมู่บ้าน

-------------------------------------------------------

ต้นหว้านั้นนั่งจดเลกเซอร์พลางนั่งคิดเรื่องราวต่างๆขณะนั่งฟังอาจาร์ยอธิบายวิชาที่สอนแต่หญิงสาวนั้นแม้มือจะจดเลกเซอร์แต่หัวเธอกับคิดเรื่องขององค์กรและสิ่งที่องค์กรทำ

----------------------------------------------------------

เมฆกับคิงเองก็คุยกันเรื่องขององค์กรในขณะที่พักทานอาหารกลางวันในกองถ่ายซึ่งก็มีคนอื่นที่มีคู่หูมาร่วมวงสนทนาด้วย
zeya ผ สมาชิก
· #99
รูปภาพ

รูปภาพ

อัพเดตแผนที่......โครตซุ่ยเลย...ทำเท่าที่แน่ใจว่าน่าจะอยู่แบบแน่ชัดไว้ได้รายละเอียดมากกว่านี้ละกันนะ/เผ่น
SunQuanCat สมาชิก
· #100
ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ...

"อ้าก~! แพ้ซะแล้ว" เด็กสาวคนหนึ่งซึ่งเป็นเพียง นร. ธรรมดานามว่า โซอี้ พึ่งเล่นเกมกดแพ้กับเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่พึ่งรู้จักกันมาเมื่อราวๆครึ่งปีก่อนหลังจากช่วงเหตุการณ์ประหลาด และเข้ากันได้อย่างงงๆ

"ฮะๆ รอบนี้ก็ชนะไปรอบที่199แล้ว จะเล่นต่อไหม -w- " และคนๆนี้คือ คิริโตะ คู่หูของเธอนั่นเอง..

"พอเลย ยังไม่ได้ทำการบ้านเลยนะ" โซอี้เริ่มเซ็งแล้วเดินไปที่โต๊ะคอมเหมือนปกติทุกวัน

"อย่างนี้ทุกทีเลยซินะ~" คิริโตะได้บิดขี้เกียจ

"ก็ยังไม่ได้ไปทักไอริณเลยนี่นะ~" โซอี้ก็ได้ล็อกอินเข้าเครื่อข่ายอินเทอร์เน็ตเข้าไปแชทกับเพื่อนทางอินเทอร์เน็ตคนหนึ่งที่สิทกันได้แบบงงๆเนื่องจากเรื่องเหตุการณ์เมื่อครึ่งปีก่อนเช่นกัน..

"กินนี่มะ?" คิริโตะได้ยื่นของบางอย่างให้โซอี้

"ฉันรู้นะ..คิริโตะ นายคงไม่ได้หลอกให้กินวาซาบิแบบเมื่อวันก่อนหรอกใช่ไหม~"โซอี้ได้มองคิริโตะด้วยสายตาไม่น่าไว้ใจ

"ฮะๆไม่หรอกน่า ได้ยินว่าไอ้นี่น่ะ..."

"อะๆกินก็ได้" พร้อมกับแย่งของในมือของคิริโตะมากินของบางอย่างในถุงชิ้นหนึ่ง พร้อมกับหน้าแดง ทำเอาคิริโตะงงไปช่วงหนึ่ง เพียงแต่..
มันจบที่โซอี้กินมันแล้วรีบวิ่งไปหยิบน้ำเย็นในตู้เย็นพร้อมกับใส่น้ำแข็งจนเต็มแก้วที่เธอรีบหยิบมาดื่มทันทีด้วยความเร็วแสง(?) ทำเอาคิริโตะแอบขำไป

"วะ...ว่าแล้วไง แฮ่กๆ..โอ้ย เผ็ดๆๆ (;[];) "

"อุ้บ...ฮะๆๆ ยังไม่ทันได้บอกอะไรก็รีบหยิบไปกินซะแล้ว" พร้อมกับหัวเราะจนโซอี้งอน ซึ่งเป็นปกติไปแล้วสำหรับทั้ง2

"แล้วไม่ตอบเมสเสจกับไอริณแล้วหรอ?" คิริโตะได้ถามโซอี้ด้วยสีหน้าที่ดูกวนบาทาสำหรับเธอยิ่งนัก

"กะจะไปตอบอยู่แล้วเชียวนะ ตาบ้า~!" โซอี้ได้รีบไปแชทกับ "ไอริณ" ซึ่งได้กล่าวไปแล้วว่าเป็นเพื่อนสนิททางอินเทอร์เน็ตซึ่งสนิทกันได้เพราะเหตุการณ์ประหลาดนั้น..ซึ่งทั้งโซอี้และไอริณต่างก็มีคู่หูซึ่งมาจากโลกอื่น

"เดี๋ยวฉันออกไปข้างนอกซักครู่ละกัน" คิริโตะได้เดินออกจากห้องที่โซอี้เล่นเกมกดกับคิริโตะและเป็นห้องเล่นคอมในเวลาเดียวกัน

"อ่า เข้าใจละ อย่ากลับมาดึกนักละ"

"ครับๆ~" คิริโตะตอบกลับด้วยเสียงที่ฟังดูกวนบาทาเช่นเดิม..ทำเอาโซอี้ปวดตับเป็นระยะแทบนับรอบไม่ได้ทีเดียว
และโซอี้ก็เลิกสนใจเรื่องนั้นไปแล้วกลับมาแชทกับไอริณ

ไอริณ : เป็นอะไรไปหรอ ถึงตอบช้าจังเลย
โซอี้ : ไม่หรอก ก็แค่ตาบ้าคิริโตะมากวนบาทาฉันอีกแล้ว
ไอริณ : ฮิๆ ท่าทางน่าสนุกนะ \\\'w\\\'
โซอี้ : สนุกกับผีนะสิ แพ้เกมกดตาบ้านั้นตั้ง 199 รอบรวดเลยละ แง
แล้วทางไอริณละ?
ไอริณ : ก็สบายดีละจ้ะ ซุนกวนจังก็ด้วย เหมือนน้องชายเลย และก็เกรงใจเขามากเลยด้วย
โซอี้ : อ่าฮะ~ นานแล้วนะ กับคู่หูอย่างคิริโตะและก็ซุนกวนของเธอ..
ไอริณ : ครึ่งปีแล้วสินะ...
โซอี้ : ใช่ๆ นานมากเลยละ คิดว่าจะทำอะไรให้พวกเขาดีละ
ไอริณ : กะว่าจะขอบคุณซุนกวนจังด้วยการทำขนมให้กินก่อน ^-^
โซอี้ : แง ฉันทำอาหารเป็นแค่เมนูไข่เจียว ไข่ดาวเองนะ ;w;

และโซอี้กับไอริณก็ยังนั่งแชทเรื่อยเปื่อยกันต่อเรื่อยๆ...
(ฉันจะทำอะไรให้คิริโตะดีละ...?)

-------------------------------------