LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 8 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
tank สมาชิก
· #21
ผมมีกล้องดิจิตอลอย่างหรูราคาแพงมากยืมเขามาซึ่งได้ถ่ายวิดีโอไปรอบๆตลอดทางและก็โคสอัพมาที่หน้าผมพร้อมกับพูดว่า
"สวัสดีครับผ๊ม.... ผม tank วันนี้ผมจะพาทุกๆคนมาเที่ยวกันนะครับ วันนี้พิเศษหน่อยนะครับ"
ยกกล้องถ่ายรอบๆสิ่งแวดล้อมรอบตัวโคสอัพมาที่หน้าอีกที
"ที่ว่าพิเศษนั้นก็คือผมจะพาไปเที่ยวมินิคอนเสิร์ตของ จ๊ะวงเทอร์โบครับ!!" พูดเสร็จก็พยักหน้าต่อ
"อืมๆ ผมทราบดีครับว่าหลายคนไม่รู้จัก จ๊ะวงเทอร์โบ กันสินะ โอ๊ๆๆนั้นมัน"
ผมใช้กล้องซูมไปหญิงชราคนหนึ่งและได้มีอกขนาดอภิมหึมาโคจรมาบังหญิงชราจนมิดกล้องและโคสอัพมาที่หน้าอีกครั้ง
"เห็นไหมครับผู้หญิงชราคนนั้นช่างน่าสงสารเหลือเกิน อ๊ะเดียวจะออกทะเลซะก่อน"
จากนั้นผมก็เดินทางไปที่เป้าหมายของผมต่อไปพร้อมกับถ่ายไปสิ่งแวดล้อมรอบๆอีกที
ซักพักโคสอัพมาทีหน้า
"ลืมๆๆ ผมจะเล่าสิ่งที่เกี่ยวกับ จ๊ะวงเทอร์โบให้ฟังกัน ตอนแรกผมก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน เธอเป็นคนดีของสังคมครับ"
"เน้เป้ เน้เป้ (นี้พี่ นี้พี่)" เด็กคนหนึ่งกำลังพูดกับผม
ผมกำลังมันส์กับการเป่าเลนส์กล้อง "เธอเป็นคนธรรมะธรรมโมดีนะครับ"
"เป้ก๊าบ (พี่ครับ)" เสียงเด็กคนเดิม
"ยังไงน่ะหรอ เธอช่วยงานวัดครับสุดยิดใช่ไหมละครับ แถมยังโกยปัจจัยเข้าวัดอีกน๊ะ ว๊ะบ๊ะๆๆๆ"
"เป้ยืมยูดชิบ (พี่ลืมรูดซิป)" เสียงเด็กคนเก่า
"อันนี้สำคัญมากเธอช่วยโดยไม่หวังสิ่งตอบแทนโอ้วในโลกนี้ยะ-..."
เสียงเด็กคนนั้นแหละแทรกขึ้น
"ยาราไน้ก้า"
ผมสะดุ้งตกใจจนเผลอไปปา กล้องไกลมากซึ่งกล้องน่าจะพังแล้วและกระโดดถอยหลังได้ไกลพอสมควรพอผมได้สติผมรวบรวมสติไปคุยกับเด็กคนนั้นว่า
"โธ่ๆๆ ไอ้เมล็ดลิ้นจี่ ไอ้เปลือกลำไย ไอ้คนสวนมังคุด "
เด็กคนนั้นก็ได้พูดต่อว่า "เป้จ่วยตือตุงนี้หน่อย (พี่ช่วยถือถุงนี้หน่อย)"
"ห๋า!?" ผมสงสัยและก็รับมา
"มีอะไรเนี้ยเนี้ย" ผมพูดขึ้นและเปิดขึ้นผมเห็นจดหมายรักใครบางคนพร้อมเห็นเข็มกลัด อยู่ 1 อัน แล้วพูดว่า
"อาร๊ายเนี้ยไอหนู" ผมเหลือบไปมองเด็กได้หายไปและมองซ้ายมองขวาเห็นเด็กวิ่งไปไกลริบๆ
และผมก็ได้พูดขึ้น "เอ้อเจริญ ฝากทิ้งก็ไม่บอกตรงๆ คนไทยมีน้ำใจจะตายเนอะ"
จากนั้นผมก็เดินไปหน้าถังขยะอะไรมาดลในให้ผมเปิดอ่านจดหมายฉบับนั้นก็ไม่รู้ซึ่งเนื้อความมีอยู่ว่า
"ความฝันคุณจะเป็นจริงได้"
ผมได้พูดขึ้นว่า "อืมมมดีเลยกำลังฝันว่าจะทำให้กล้องนั้นมีสภาพเหมือนที่เคยใช้ตะกี้"
และอ่านต่อในจดหมาย "ถ้าคุณมีเข็มกลัดอยู่ 3 อัน"
ผมได้พูดขึ้นว่า "เข็มกลัดเบนเทนที่บ้านเพียบตามร้านขายขนมเพียบ"
ต่อในเนื้อความ
"เท่านั้นยังไม่พอคุณ"
ผมได้พูดขึ้นว่า "โทรมาภายใน 1 วินาทีนี้คุณจะได้รับ บ๊ะอ่าวๆไม่ใช่"
ผมอ่านต่อในจดหมาย
"มี 3 ชีวิต"
ผมได้พูดขึ้นว่า "ยังไงนี้ไม่ใช่เกมซักหน่อย"
ต่อในจดหมาย
"เพราะว่านี้คือเกม"
ผมได้พูดขึ้นว่า "นั้นไงโดนเล่นให้เข้าแล้ว"
ต่อในจดหมาย
"และเงิน 1 แสน"
ผมได้ควักเงินออกมานับได้ 20 จากนั้นเก็บใส่กระเป๋าแล้วอ่านต่อ
"จากนั้นคุณก็สามารถผ่านรอบหนึ่งไปได้"
และผมได้พูดกับตัวเองว่า "น่าสนใจแฮะจะโกหกหรือเค้กปลอมอย่างไรค่อยว่ากันอีกที สปิริตเกมเมอร์มันพุ่งพล่าน"
จากนั้นผมได้ถือถุงไว้ที่มือตลอดทาง ผมได้เห็นชายผู้หนึ่งลอยได้มาตกตรงหน้าผมซึ่งผมได้แค่มองเขาดูเหมือนไม่
เป็นอะไรแถมยังมีบ่นอีกว่า
".....โธ่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แ*ง"
ผมได้พูดกับเขาว่า "ลอยซะขนาดนั้นไม่เป็นอะไรเลยหรือ"
เขาได้บอกกับผมว่า "ไดโจบุตะ มอนไดไน" และเขาได้เดินจากไป
patcharawits สมาชิก
· #22
อ่าใช่แล้วตอนนี้ผมกำลังนั่งอยู่หน้าคอม ปกติแล้วผมก็จะเข้าเว็ปโลลิบากะเพื่อที่จะมาอ่านกระทู้ต่างๆ โดยเฉพาะของนายเซลซี ผมเลื่อนเคอเซอร์เมาส์ไปที่ฟอรั่มของโลลิบากะแล้วเอ็นเตอร์เข้าไป ผมกลิ้งลูกกลิ่งเมาส์ประมาณ2ครับก็ดันเหลือบไปเห็นกระทู้กระทูหนึ่งเขียนว่า เกมส์ชีวิตผมไม่รีรอที่จะคลิกเข้าไปพอผมคลิกเข้าไปผมก็เห็นเจ้าบองกระทู้ไม่ได้สมัครจึงขึ้นเป็นAnonymousผมไม่ได้สนใจอะไรหรอกเพราะว่าข้อความในกระทู้ที่Anonymousเขียนคือถ้าคุณเล่นเกมส์นี้ชนะ ฝันของคุณจะสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง
เงื่อนไขในการเข้ารอบ : สะสมเข็มกลัดแบบเดียวกันให้ครบ 3 อัน
พิเศษ : คุณมีอยู่ 3 ชีวิตและเงินจำนวน 1 แสนบาท
แล้วก็มีลิ้งค์ขึ้นอยู่ข้างล่างเขียนว่าร่วมเล่นเกมส์ตรงนี้ผมก็ได้คลิกไปโดยที่คิดว่าคงจะเป็นเกมเด็กเล่นหรือไม่ก็กระทู้ดักควายแต่พอกดเข้าไปไฟในบ้านผมก็เหมือนดับทันทีแล้วสักพักนึงคอมก็เปิดหน้าจอคอมขึ้นมาในหน้าจอเขียนว่า ยินดีด้วยคุณได้เข้าร่วมเกมส์แล้วเรามีค่าใช่จ่ายระหว่างเดินทางให้คุณพร้อมกับเข็มกลัดเงินให้คุณเข้าเล่นเกมได้แล้วระหว่างที่ผมกำลังงงอยู่นั้นผมก็เหลือบไปเห็นโทรสับแจ้งเอสเอ็มเอสว่ามีคนโอนเงินให้ผมจำนวน1แสนผมคิดในใจว่าคงมีคนโอนเงินผิดล่ะมั้งแต่ก็ดีและผมกำลังร้อนเงินอยู่พอดีแถมยังมีเข็มกลัดสีเงินแวววับอยู่บนเสี้อของผม
ผมไม่รีรอที่จะหยิบบันชีพร้อมทั้งเข็มกลัดเงินใส่กระเป๋ากางเกงแล้วออกไปนอกบ้านใช่แล้วผมจ้างวันมอเตอร์ไซค์แถวบ้านไปที่ร้านจักร์ยานเพราะที่นั่นมีพิกเกียร์ที่ผมต้องการจะซื้ออยู่ผมคิดในใจว่าวิธีนี้แหละเป็นวิธียิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวคือผมได้ฟิกเกียที่ผมอยากได้และยังได้ยานพาหนะไว้เดินทางสำหรับเล่นเกมด้วย(แต่ความจริงแล้วผมแค่หลอกตัวเองว่าเป็นเกมนั้นจริงๆที่โอนเงินให้ผม(ใครมันจะเชื่อว่าตังเองมี3+1ชีวิตวะ)ตอนนี้ผมได้จักรยานมาแล้วผมนำมันไปจอดที่บ้านแล้วออกไปแถวเซเว่นเพื่อที่จะหาอะไรกินแต่ผมกลับสบตากับชายชะกันประมาณ3คนแล้วพวกเขาก็สบตาผมร่างกายผมเสียววูบเหมือนเวลาผ่านไปหลายนาทีผมไม่รีรอรีบวิ่งด้วยความเร็วหนีแล้วพวกเขาก็วิ่งตามผม(เออใช่ผมลืมบอกไปเลยว่าผมติดหนี้แก็งค์เงินกู้อยู่)ผมวื่งไปที่ตึกร้างทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าตัวละครส่วนมากไปตึกร้างที่ไรต้องตายทุกทีแต่ผมก็ยังวิ่งอยู่ภายในหัวคิดแค่ว่าแค่หนีให้พ้นก็พอผมวื่งมาเจอทางตันบนดาดฟ้าทุกอย่างเงียบสงัดชายสามคนตายผมเข้ามาเลื่อยๆห่างจากผมประมาณ5เมตรชายคนกลางถามผมว่ามึงมีเงินยังผมตอบไปว่ายัง(ถึงผมมีผมก็ไม่จ่ายเพราะผมกำลังคิดจะหนีออกจากบ้านเนื่องจากหนี้อยู่แล้ว)ชายคนกลางจึงบอกกลับมาว่ามึงไม่มีเฮียเลยมีของขวัญมาให้มึงหว่ะทันไดนั้นชายคนกลางก็ชักปืนออกมาแล้วยิงทันทีกระสุนพุ่งตรงมายังหัวของผมเต็มๆเวลาแค่ไม่กี่วินาทีในตอนนั้นก็เหมือนผ่านไปเป็นเดือนผมคิดในใจว่าอุส่าห์โชคดีมีเงินแล้วจะหนีออกจากบ้านแล้วแท้ๆไม่น่ามาตายแบบนี้เลยกระสุนปืนค่อยๆเจาะผ่ากระโหลกผมด้วยแรงของกระสุนนั้นเจาะหวัของผมจนทำให้ผมถอยหลังตกลงมาจากตึกลงบนพุ่มไม้ที่ป่าละเมาะข้างตึกผมเห็นลางๆว่าชายสามคนนั้นก้มมองลงมาจากตึกสักพักแล้วจากไปในตอนนี้มันมืดมิดไปหมดแล้วผมก็สะดุ้งเฮือกขึ้นมาคิดว่าเป็นแค่ฝันสักพักนึงมีเอสเอ็มเอสขึ้นมาผมปลดล็อกโทรสับทันทีในข้อความเขียนว่าคุณเหลือแค่3ชีวิตเองนะผมถึงกลับเสียววูบเนี่องจากว่าที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความฝันแต่มันคือความจริงพอผมตั่งสติได้แล้วผมลุกออกจากพุ่มไม้แล้ววิ่งตามซอยเล็กๆไปที่บ้านในหัวก็คิดว่าต้องหนีแล้วเมื่อผมไปถึงบ้านผมก็รีบเอาเสี้อผ้าบัญชีและเข็มกลัดใส่กระเป๋าแล้วปั่นออกจากบ้านโดยใช้จักรยานที่เพิ่งซื้อมาปั่นไปตามทางเรื่อๆโดยคิดแค่ว่าต้องเล่นเกมนี้สินะถึงจะทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นอย่างเดิมได้ผมคิดไปพลางปั่นไปตามถนนเส้นยาว
LazyRabbit สมาชิก
· #23
^
เอ่อ แนะนำให้เว้นวรรคเว้นบรรทัดบ้างนะคะ เห็นแล้วมึนๆ =_="
patcharawits สมาชิก
· #24
พอดีมันมันส์มือไปหน่อยน่ะครับ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #25
บ้านใครโดนน้ำซัดไปรึยังคะ บ้านชั้นอยู่ใกล้น้ำสุดๆเลย
อนึ่ง....ขออนุญาตนำชื่อเหล่าGMมาร่วมแสดงนะคะ (คงไม่ว่างมาแต่งเองชัวร์)
และก็คุณ CHELSEA ต้องขอล่วงหน้าก่อนนะคะว่าจะขอใช้ชื่อมาแสดงร่วมได้รึเปล่า
(ต้องขอ เผื่อเจ้าตัวอยากแต่งเองด้วย)-------------------------

จำได้ไหม? ผมคือตาลุงที่ซื้อเข็มกลัดนั่นไปตอนแรกด้วยเงิน7หมื่น
ผมได้เข็มกลัดครบ3แล้ว แล้วไงต่อล่ะ
ผมผ่านเข้ารอบใช่มั้ย มันจะเป็นยังไงต่อ ทำไมไม่เกิดอะไรขึ้นซะทีล่ะ

ความงุนงงเพิ่มขึ้น
ผมกำลังจะตายด้วยโรคร้าย แต่ถ้าผมชนะเกมนี้ ผมจะได้มีชีวิตใหม่
แข็งแรงกว่า หนุ่มกว่า และมีโอกาสกลับไปอยู่กับคนที่ผมรักอีกครั้ง

ท่ามกลางความสับสน ผมเห็นบางอย่าง
สิ่งที่ไม่เคยเห็นมาก่อน..... มันเหมือนกับผี แต่ไม่ใช่
"ยูสเซอร์เนม" เป็นอะไรคล้ายๆสิ่งมีชีวิตดิจิตัล คล้ายๆวิญญาณตามติด มีชื่อขึ้นบนหัว
มันเหมือนอีกร่างแยกเดินตามหลังแต่ละคน หน้าตาแตกต่างกัน แต่

มันเกิดอะไรแปลกๆขึ้นอีกแล้ว
คุณเคยได้ยินมั้ยว่า ในอินเตอร์เนตเราจะกลายเป็นอีกตัวตนหนึ่งน่ะ
ตัวตนที่กล้าหาญกว่า เด่นดังกว่า หลังหน้าจอของเนตไอดอลอาจจะเป็นแค่ยัยเพิ้งธรรมดาก็ได้

นี่คือสิ่งที่ต้องเจอหลังจากได้เข็มกลัดมาครบ3งั้นเหรอ
เผชิญหน้ากับตัวเอง?
ผมเหลือบไปมองด้านหลังของผม
ใบหน้าของผมที่ยังหนุ่มกว่า แข็งแรงกว่า คล้ายมโนภาพที่ทุกคนน่าจะนึกถึงหนุ่มจืดจางซักคน
และคล้ายกับความปราถนาของผม ตัวตนของผมที่น่าจะเป็นหลังจากชนะเกมนี้...

".....ไง 0000"
"!!"

---ผมควบคุมตัวเองไม่ได้---
ร่างกายของผมกลายเป็นของใครไปแล้ว มันไม่ทำตามคำสั่งของผม
ชักมีดสวิสที่ผมพกไว้ในกระเป๋าออกมา เงื้องใส่สาวน้อยผู้โชคร้ายที่เดินผ่านมา
"หยุด!!"

----ผมได้สติคืนมาอีกครั้ง----
หันไปตามต้นเสียง..."เขา"มีหลายยูสเซอร์เนมตามหลัง
และหนึ่งในหลายๆชื่อนั้นคือ Porporza
LazyRabbit สมาชิก
· #26
ถามหน่อยค๊า ไอเจ้า "ยูสเซอร์เนม" เนี่ยมันหน้าตาตามเจ้าของ รึตามเจ้าของอยาก รึว่าหน้าตายังไงก็ได้ แล้วแต่แต่ง?
คือยังไม่คิดจะแต่งเจ้ายูส(ขี้เกียจเพิ่มยาว)หรอกนะคะแต่อยากถามไว้ก่อนน่ะคะ
pai_pai สมาชิก
· #27
พูดถึงนําท่วม ตอนนี้โดนเเล้วค่ะนําเข้าบ้านเเล้วTT TT
LionHeart สมาชิก
· #28
มีคำถามงับจารย์ !! *ยกมือทั้งสองข้างโบกไปมา*

สงสัยเรื่องเทิร์นการแต่ง คือมันจะเวียนกันยังไง

มีเป็นลิสต์ตามคิว หรือตามรายชื่อลงก่อน-หลัง หรือใครว่างอยากเขียนต่อก็เขียนฮะ?

เก๊างงตรงนี้แหละ เลยไม่กล้าแต่งสักที ; w ;

ป.ล.บ้านเรายังไม่โดนซัด แต่มีแน้วโน้มว่าจะโดน (ทวีวัฒนา...ใช่แล้ว ที่อยู่ในข่าวนั้นแหละ !! ; w ;)
CHELSEA สมาชิก
· #29
เย้!! ชนะแล้ว ปลดล็อกชัยชนะเหนือเอฟเวอร์ตันได้เสียที

ป.ล. เอาใจผมไปเลย piyoaaa
patcharawits สมาชิก
· #30
น้ำยังไม่ท่วมครับ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #31
ยูสเซอร์เนม เอาเป็นยูสก็ละกัน
มันก็เป็นอะไรเครือๆกับ คล้ายๆกับตัวเรานั่นแล แต่มันก็แล้วแต่คน
บางคนอาจเป็นผู้ชาย แต่ชอบแกล้งทำตัวเป็นผู้หญิง ยูสเค้าซักตัวก็จะเป็นผู้หญิง
บางคนเป็นผู้หญิง แต่เคยไปเล่นเกมใช้ตัวอวตารเป็นผู้ชาย ก็จะมียูสเป็นผู้ชาย

อุปมาว่า
piyoaaa จริงๆแล้วไม่ใช่ผู้หญิง เกรียนแม่ เก่งแต่ในเนต
มีตัวละครในเว็บอื่นอีกหลายๆตัว เป็นผู้ชายมั่ง ผู้หญิงมั่ง สาวม่ายอายุ35มั่ง
ตัวจริงเป็นตาลุงนายธนาคาร หน้าจืดๆ

มโนภาพของ piyoaaa ทั้งหลายที่ทุกท่านคิดกัน จะกลายเป็น ยูสเซอร์เนม
เป็นเงาสะท้อนคอยตามหลอกหลอนผู้เล่น ใครเล่นเนตโชกหน่อยก็อาจมียูสเป็นสิบ
ยูสที่มาจากเกมออนไลน์อาจจะบ้าเลือดหน่อยๆ
ยูสที่มาจากบอร์ดห้องแชทอาจปากหมาสุดๆ กล้ามากบ้ามาก

สรุปแล้ว มันแล้วแต่จินตนาการแหละค่ะ
หน้าตาก็คงแนวตัวเองเห็นแล้วไม่แปลกใจ ว่าแอ๊บในเนตไว้แบบไหนก็ออกมางั้น
ความสามารถด้านร่างกายและจิตใจอาจจะเหนือกว่าตัวจริงมั่ง เช่นหนุ่มกว่าโหดกว่า

เก็บจินตนาการโอเวอร์ของตัวเองไว้ใช้ในตอนถัดไป ยูสเนี่ยเอาแค่พื้นๆ
เว่อร์กว่านี้มีอีกเยอะ~!

**แล้วก็นึกออกเมื่อไหร่ คิดจะแต่งตอนไหน เชิญค่ะ ไม่มีต่อคิว

ใครเข้ามาโพสอะไรไว้ในนี้เตรียมใจตกเป็นตัวละครด้วยนะคะ 555+
LionHeart สมาชิก
· #32
รับแซ่บงับจารย์ ; w ;\ *ทำวันทยหัตถ์*

ไว้เผางานเสร็จ เก๊าจะเขียนมาลงมั่ง ; w ;
piyoaaa ผ สมาชิก
· #33
ท่วมรึยังไม่ท่วม ทุกคนเป็นสหายกัน!
-------------------------

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับทุกคนงั้นเหรอคุณปอ"ลุงถาม พลางเป็นกระป๋องน้ำชากุซ่าดื่ม
"........มันเป็นเกม"คุณปอตอบ หน้าตาคุณปอดูหวาดหวั่น ความเป็นผู้นำดูลดฮวบฮาบ
คุณปอดื่มน้ำเปล่าเพื่อให้ตัวเองใจเย็นลง
ท่าทีของเขาเหมือนกำลังพยายามสะกดปีศาจร้ายในตัว สงบนิ่ง แต่เดือดพล่านอยู่ภายใน
"ใคร.....หรือไม่ก็อะไรบางอย่าง กำลังจะกลืนกินพวกเรา" คุณปอตอบ
"หมายถึงพวกผีดิจิตอล? พวกยูสเซอร์เนมนั่นน่ะเหรอ?"
"ไม่ใช่ .....ไม่รู้ด้วย" คุณปอดื่มน้ำอีก ชวนกังวลว่าเขาอาจต้องไปเข้าห้องน้ำชายในสวนสาธารณะ แล้วก็พูดต่อ
"คำชวนเล่นเกม คือโอกาสเล็กๆที่มันยื่นให้ มันคอยดูเราวิ่งไปมาเหมือนหนูตะเภา.... อึ้ก!!!"
"คุณปอ?" คุณปอกำขวดโพลาริสจนบู้บี้ ตัวสั่น
"เรามีโอกาสชนะ ขอให้ใครซักคน กำจัดตัวการซะ มันอย่ใกล้ๆเรานี่ล่ะ"

คุณปอตัวสั่นอยู่ซักพักแล้วก็สงบลง
คุณปอนั่งนิ่ง เหม่อมอง ลักษณะเหมือนคนกำลังดองเค็มไดอารี่ตัวเอง
คุณปอ โดนยูสเซอร์กลืนไปซะแล้ว
--------

อีกด้าน สาวที่ขายเข็มกลัดให้ลุง กำลังเดินกลางถนน
ในหัวคิดเพิ่มกำไรให้กับเข็มกลัดโปเกเม็ดน้อยๆ

"บางที ชั้นน่าจะใช้นี่เป็นโอกาสผ่อนคลายมั่งนะ"
เธอยิ้มน้อยๆ เตรียมตั้งโต๊ะเล่นเกมหาเพื่อนชาวโลลิบากะ
ex0 ผู้สนับสนุน
· #34
แต่งเรื่องไม่เก่งเท่าไหร่นะครับ
--------
''ผมก็แค่นร.ม.ต้น(?)ธรรมด๊าธรรมดา(หากไม่นับเรื่องที่ผม[เหมือนจะ]เป็นโอตาคุ)ที่มีนามเน็ตว่าex0ก็เท่านั้น จนวันหนึ่งโชคชะตาก็เปลี่ยนไป''

ex0พบกระเป๋าตังค์ตกอบู่บนถนนในกระเป๋าตังค์มีเงินอยู่จำนวนหนึ่งและเข็มกลัดแปลกๆอยู่มีโนตเขียนไว้ว่า''3ชีวิต เหลือเข็มกลัดอีก2อัน''
"อืมนี่มันอะไร"ex0ว่า
"เอาไปส่งที่สถานีละกัน"ผมคิดในใจ
"คิดดูอีกทีเก็บไว้คงไม่มีใครรู้หรอก"จิตด้านมือเริ่มออกมาข่ม
"แต่มันไม่ใช่ของๆเรานา"จิตด้านสว่างออกมาโต้ตอบ

ทันใดนั้น!ก็มีชายชุดดำเช้ามาทัก"กระเป๋านั่นของชั้นอง"
"งั้นผมส่งคืนให้ละกันนะครับ"ผมกล่าวโต้ตอบคำทักทายสุด(ไม่)
ธรรมดานั้น
"ไม่ เธอเก็บเอาไว้จะดีกว่า"ชายชุดดำพูด
"เธอเป็นผู้ถูกเลือกให้เล่นเกมนี้ เก็บมันไว้ซะ"
ชายชุดดำหันหลังแล้วเดินจากไป
"เกม หมายความว่าไง บอกผมมานะ เฮ้!"
ชายชุดดำไม่ตอบกลับมา......
"อะไรกันเนี่ย"ผมบ่นกับตัวเอง "แต่นั่นไม่สำคัญแล้วล่ะ การ์ตูนโดราเอเมี๊ยงกำลังจะฉายแล้วนี่"นี่คือความคิดผมในตอนนั้น ผมไม่คาดคิดว่าจะเกิดเหตุการที่ทำให้ผมอุทานว่าwtfขึ้น
FroZen สมาชิก
· #35
คิดได้ก็ต่อเลยสิ
นะครับ งั้นผมต่อแล้วกัน
---

จากเหตุการณ์รถชนนั้น ทำให้ผมแน่ใจได้แล้วว่านี่ไม่ใช่การล้อเล่น หลอกลวงหรือความฝันแน่นอน
ซึ่งหมายถึง เจ้าใบปลิวที่ผมกำลังถืออยู่ในมือนี่เป็น"ของจริง"

ผมนิ่งสักพักและคิดในใจ

ไหนๆก็เข้ามาเล่นแล้ว... ก็เล่นมันให้จบเลยก็แล้วกัน

เมื่อคิดเสร็จสรรพแล้ว ผมจึงหยิบใบปลิวขึ้นมาอ่านอีกรอบเพื่ออ่านให้แน่ชัดอีกครั้ง

เงื่อนไขคือหาเข็มกลัด 3 อัน.... อืมมม ไม่น่ายากเท่าไรละมั้ง?
เพราะคนเล่นก็คงอยู่แถวๆนี้ละมั้ง เพราะในใบปลิวนี่ไม่ได้กำหนดสถานที่ไว้..
ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่า สถานที่เล่นเกม... น่าจะเป็นเมืองนี้ก็ได้...


แล้วผมก็มาอ่านอีกบรรทัดหนึ่ง

"คุณมีอยู่ 3 ชีวิตและเงินแสนหนึ่ง"

3 ชีวิต... ผมตีความ "ความหมาย" จากคำเขียนที่ใบปลิวเขียนมา
ขณะที่ผมเดินกลับไปที่สวนสาธารณะอีกครั้ง

ที่ให้ชีวิตเยอะขนาดนี้นี่มัน....

อาจจะมีการ"ฆ่ากัน"อย่างนั้นหรอ


พอคิดถึงคำว่า "ฆ่ากัน" ขนของผมก็ลุกตั้งชันขึ้นมาทันใด

...อีแบบนี้ ต้องหาอะไรมาป้องกันตัวดีกว่า...

อาวุธที่เข้ามาในหัวอันแรกก็คือ "มีด"

ถึงมีดจะดูกระจอก เมื่อเทียบกับปืนก็เหอะ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรป้องกันแหละน่า
แถมหาซื้อได้ง่ายด้วย

พอผมคิดได้แบบนี้ผมจึงเดินออกจากสวนสาธารณะไปหาร้านขายมีด
ซึ่งผมก็ใช้เวลาไม่นานนักก็เจอร้านที่ต้องการซึ่งมันก็อยู่ไม่ห่างจากที่เกิดเหตุเท่าไรนัก

ผมเข้ามาในร้าน และมองสำรวจร้านในทันที
มีคนอยู่ในร้านประมาณ 5 คนอยู่ในร้าน..(ไม่รวมเจ้าของร้านที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์)

ท่าทางความคิดที่ซื้อมีดมาป้องกันตัวนี่จะโหลใช้ได้เลยนะเนี่ย

---
LazyRabbit สมาชิก
· #36
งั้นยูสทางนี้ขอเป็น"สัตว์"ละกัน เพราะว่าเป็นงี้อ่าน้า่ คือ แอบเป็นกระต่ายอ่ะ คนอื่นก็ตามซะด้วย
(อย่างในเว็ปดราม่ายังเคยมีสมัย "ล่ากระต่าย" เลย = = )
เด๋วขอเวลาแต่งแปปแต่ยังไม่ถึงยูสนะ เสร็จแล้วจะอีดิท
ปล.ขอเราท่วมเลยข้อเท้าวันเดียวไปหมดเลย ถึงฝนจะยังตกทุกวันก็เหอะ

---

ฉันเดินวกไปเดินวกมาแถวๆป้ายรถเมล์ ในหัวยังมีเรื่องเกมแปลกๆนี่อยู่
แต่เพราะฉันมีปัญหาเรื่องการจัดเรียงข้อมูลในสมองนิดหน่อย ฉันจึงหยิบสมุดออกมาจากเจ้าดอทตี้
ฉันอ่านตารางสิ่งที่น่าจะทำของตัวเอง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำทั้งหมดยกเว้นข้อที่ 5
ฉันหยิบกระเป๋าดินสอเป็นอย่างต่อมา เปิดมัน และหยิบดินสอกดดอทติ้งสีขาวออกมา
'เหมือนกับเล่นตุ๊กตาแม่ลูกดกเลยแฮะ' นี่ทำให้ฉันนึกถึงการเอาตุ๊กตาออกมาจากตุ๊กตาอีกตัว
ฉันเขียนเส้นลากลงมาจากข้อที่ 5 และเขียนอะไรหลายๆที่อย่างที่อยากรู้ลงไป

(เช่นเคย ไม่อยากอ่านข้ามไปก็ได้คะ)
5.1 ใครเป็นคนคิด/จัดการ/ดำเนินการเกมนี้ และมีเหตุผลอะไร
5.2 มีผู้เล่นกี่คน และมีรอบการแข่งขันกี่รอบ
5.3 ขอบเขตเวทีของการแข่งขัน <ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นทั้งเมืองนี้
5.4 "ฝันจะเป็นจริง" ที่ว่าหมายความว่ายังไง <คิดว่าก็น่าจะตรงตัวอยู่หรอก แต่ฝันฉันมัน......

ฉันเริ่มใส่เครื่องหมาย < ตามด้วยความคิดเห็นของตัวเองลงไป
มาถึงตรงนี้ฉันเริ่มนึกไม่ออกแล้วว่ามีเรื่องอะไรที่สงสัยอีก
อ่ะ! ไม่สิ ยังมีที่สำคัญมากๆอยู่ด้วยนี่นา
แล้วฉันก็เขียนต่อ

5.5 เกิดอะไรขึ้นกับผู้ที่เสียชีวิตหมดทั้ง3ชีวิต หรือ ไม่ต้องการเล่นเกมนี้

ฉันขีดเส้นใต้ไว้ที่ข้อนี้ เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่น่าสงสัยที่สุดแล้วของเกมนี้

ฉันเริ่มพิจารณาอีกครั้งว่าคงไม่มีอะไรที่สงสัยแล้ว ก่อนจะเริ่มครุ่นคิดเรื่องใหม่
ฉันเริ่มคิดว่า 'แล้วทำยังไงถึงจะได้คำตอบของคำถามพวกนี้ละ?' ฉันกลับมามองที่ข้อ 5.2
'ถ้าเกมนี้มีผู้เล่นหลายคน อาจจะมีคนที่มีคำตอบของคำถามนี่ซักข้ออยู่บ้างสิ' ฉันหวัง
แต่ฉันก็เริ่มคิดในแง่ร้าย เพราะฉันคิดว่ามันคงไม่ง่ายที่จะหาคนเหล่านั้น
คงไม่ใช่ทุกคนที่เจอคนแปลกหน้ายื่นเข็มกลัดให้แบบนี้แน่ๆ แต่ว่าคนที่เจอ จะไปที่ไหนกันนะ?

ฉันกลับมาดูที่สิ่งที่ได้มาจากการเข้าร่วมเกม... เงิน 1 แสนบาท
ใช่แล้ว พวกเขาต้องใช้เงินนี่แน่ๆ ไม่มากก็น้อย แต่ก็คงไม่ใช้อย่างไร้สาระเช่นซื้อขนมหรอก
ฉันเริ่มตัดร้านสะดวกซื้อออกจากรายการที่ที่น่าจะไป เงินตั้ง1แสนเชียวนะ
'ที่ไหน...... ที่ไหนกัน........ ที่ไหนที่คนเล่นเกมพวกนี้จะไปพอได้เงินมา1แสน???'

เอี๊ยดดดด!
ฉันหันขวับมาดูที่รถเมล์สีเหลือง เสียงเครื่องยนตร์ของมันขณะที่กำลังจะจอดทำให้ฉันตกใจ
มันทำให้ฉันเสียสมาธิ ขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ฉันหันไปสนใจอีกสิ่งหนึ่งที่อยู่ตรงข้ามของถนน
'ร้านขายมีดเหรอ?' ฉันจ้องไปที่ร้านขายมีด มีคนเยอะพอดูเชียวละ มองผ่านๆยังตั้ง4-5คน
และความคิดหนึ่งก็แล่นในหัวฉัน 'เดี๋ยวนะ บางทีพวกเขาอาจจะอยู่ในบ้างก็ได้!
ถ้าจำไม่ผิด ตอนเดินผ่านร้านเซเว่นมีเรื่องรถชน...แต่คนถูกชนไม่ตาย! ไม่บาดเจ็บด้วยซ้ำ
แปลว่าคนที่ถูกชนนั้นต้องเล่นเกมนี้แน่ๆ และที่เขาถูกรถชนแปลว่า..........'

'มีใครบางคน กำลังเอาชีวิตของผู้เล่นเกมนี้อยู่!!!!!!'
ฉันคิดอย่างตะลึงเล็กน้อย และเริ่มมองว่าตัวเองมองโลกในแง่ร้ายมากเกินไปแล้ว
'แต่มันก็จริง ให้ชีวิตมา แต่ผู้เล่นไม่มีเหตุให้เสีย มันก็ไม่สนุกสินะ' ฉันเริ่มหาเหตุผลสนับสนุน
ฉันเก็บของ เดินหาทางม้าลายที่ใกล้ๆที่สุด และรอช่วงไฟแดงให้รถน้อยเพื่อรอข้ามไปอีกฝั่ง
'เอาละ' ฉันให้กำลังใจตัวเอง 'ไปที่ร้านขายมีดตรงข้ามนั้นก่อนละกัน'
เมื่อไฟจราจรเปลี่ยนเป็นสีแดงและรถว่าง ตอนนั้นฉันก้าวออกไป

'หวังว่าจะมีคนที่เล่นเกมนี้อยู่ในนั้นบ้างนะ' ฉันให้กำลังใจตัวเอง

---

"ตุ๊กตาแม่ลูกดก" ที่ว่าก็คือเจ้านี่คะ http://th.wikipedia.org/wiki/ตุ๊กตาแม่ลูกดก
ex0 ผู้สนับสนุน
· #37
WTF!!! นี่คือความคิดแรกของผมหลังจากเห็นสภาพบ้านซึ่งเหมือนกับบ้านของลุx นักเดินฟ้า โดน สตรxมทรูปเปอร์ของจักรวรรดิถล่มในStar wars:episode IV(บรรยายซะละเอียด?)
"เกิดอะไรขึ้นเนี่ยเหมือนบ้านของลุx นักเดินฟ้า โดน สตรxมทรูปเปอร์ของจักรวรรดิถล่มเลย"ผมคิด
"แบบนี้ต้องหาทางป้องกันตัวเองแล้ว!"
.....แต่จะเริ่มจากอะไรล่ะ ปืน? มีด? ไม้หน้าสาม? มีดปอกมะม่วงของกานดx?
จะอะไรก็ช่างแหละ แต่ที่สำคัญตอนนี้คือตูจะซุกหัวนอนที่ไหน
แล้วเรื่องอาหารล่ะ
ไหนจะเรื่องเรียนอีกโรงเรียนอยู่ไกลใช่เล่นเลยนะว้อย!
"เอาไงดีเนี่ยเรา"ผมพูดกับตัวเอง

ผมหยิบกระเป๋าตังของชายชุดดำขึ้นมาดู มีเงินจำนวนหนึ่ง(ขี้เกียจนับ)
กับกระดาษโนตที่เขียนว่า''3ชีวิต เหลือเข็มกลัดอีก2อัน"
''มันต้องเป็นเกมอะไรซักอย่างชัวร์ เพียงแต่เล่นในชีวิตจริง''ผมคิด.....

ทันใด ผมเห็นเงาดำปรากฎอยู่ข้างหลังผม
เงาดำนั้นถือมีดอยู่ และเงื้องมันมาทำท่าจะแทงผม
....
มันแทงพลาด ผมสวนหมัดกลับไป
เจ้าเงาดำชะงัก ผมรีบหันหลังและ วิ่งหนีไปให้ไกลRun away


"บัดติโซบบบบบนี่ตูเจอวิบากกรรมอะไรฟระเนี่ย"

-------
คิดออกแค่นี้ล่ะครับ ใครก็ได้ช่วยชีวิตผมที
LionHeart สมาชิก
· #38
เอามั่งแล้วกัน ; w ;

-----------------------------------------------

"นายมีความฝันบ้างหรือเปล่า?"
"หืม? ไม่รู้สิ มีมั๊ง"
"แล้วอยากให้มันเป็นจริงมั้ย?"
"ถึงอยากก็เป็นไปไม่ได้"
"ได้สิ !"
"หา?"


------------------------------

แซ๊ะ...

เปลวเพลิงเล็ก ๆ สีเหลืองสั่นระริกอยู่บนไฟแซ็กที่ประกอบจากโลหะ
มวนบุหรี่ที่อัดแน่นไปด้วยใบยาสูบถูกเผาจนเกิดควันสีเทาคละคลุ้ง
ควันบุหรี่ถูกสูบผ่านลำคอจนดวงไฟที่ปลายมวนส่องสว่างวาบ
ควันที่ถูกสูบเข้าไปนั้นร้อนระอุ แต่กลับให้รสสัมผัสอันเย็นซาบซ่านราวกับมินต์

มวนอากาศสีเทาถูกปล่อยออกมาจากริมฝีปากบาง ลอยไปในอากาศ
กลิ่นเหม็นคละคลุ้งไปทั่ว ก่อนที่มันจะเป็นอันตรธานหายไปพร้อมควัน
ผมจ้องมองมันจ้องมองตั้งแต่ที่มันลอยอยู่ในอากาศอย่างไร้จุดหมาย และหายไปเหมือนส่วนหนึ่งของอากาศ

การสูบบุหรี่ไม่ใช่เรื่องน่าพิศมัยเสียเท่าไหร่ แต่รสสัมผัสที่เย็นมันทำให้ผมรู้สึกดีขึ้น
เป็นสิ่งเดียวที่ช่วยทำลายความเครียดในตัวของผมตอนนี้...

ผมคาบบุหรี่ไว้ในปาก ก่อนจะกระซับเสื้อโค้ดกันหนาวให้เข้าที่
สายสมแห่งเดือนตุลาที่ทั้งชื้นและเย็น เป็นเพียงลมธรรมดาของคนทั่วไป
แต่มันกลับเป็นราวกับเข็มน้ำแข็งที่พุ่งแทงใส่ผิวหนังจนเย็นยะเยือก สำหรับคนขี้หนาวอย่างผม
ผมเดินผ่านสะพานลอย เบื้องล่างมีเพียงถนนโล่ง ๆ ที่มีรถสัญจรเพียงน้อยนิด
รอบกายมืดสลัวตามธรรมชาติของยามคืนค่ำ มีเพียงไฟถนนสีส้มส่องสว่างตามทาง เป็นตัวช่วยแก่ผู้สัญจรยามค่ำคืน

เอานี่ เงิน ฉันให้นาย หนึ่งแสนบาท น่าจะพอนะ

แน่นอน ค่ำป่านนี้ จุดมุ่งหมายของเด็กวัยรุ่นทุกคนตอนนี้ควรจะเป็นบ้าน…ที่มีครอบครัวคอยต้อนรับการกลับมา
แต่คนเรามันไม่เหมือนกันซะทีเดียว…สิ่งที่รอผมอยู่มีเพียงห้องพักมืดสลัว ที่ไร้ชึ่งชีวิตอื่นอาศัยอยู่เท่านั้น

อย่าลืมนะ นายมีสามชีวิต
สามชีวิตสินะ…

“กระโดดสะพานตายมันทั้งสามชีวิตเลยดีมั้ย…?” ผมพึมพำกับตัวเอง และคลายมือที่กอดอกเพราะความหนาวออก
วินาทีที่ผมจับราวเหล็กของสะพานลอย ความเย็นยะเยือกของผิวเหล็กแล่นเข้าสู้ปลายนิ้มส่งตรงไปสู่ประสาทอย่างรวดเร็ว
เย็น…นี้คือสิ่งที่ผมคิดในตอนนี้

ใช้ให้คุ้มค่าละ !

เสียงเล็ก ๆ ในหัวผมดังขึ้นราวกับเป็นเชิงห้ามว่า “อย่าคิดจะโดดเด็ดขาด !”
มันคงโง่น่าดู ถ้าผมจะโดดสามรอบ เพื่อให้ตายหมดทั้งสามชีวิต แถมความสูงยังดูไม่ทำให้คนตายได้

งานของนายคือ สะสมเข็มกลัดให้ครบสามเม็ด แล้วจะผ่านเข้ารอบ !

สะสมเข็มกลัด…ฟังดูเหมือนซื้อน้ำอัดลมแล้วส่งฝาเพื่อลุ้นไปดูบอลโลกอย่างไรอย่างนั้น

เอานี่ไปสิ ! ฉันให้ ทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริงด้วยละ บาย !

ผมหยิบเข็มกลัดอันเล็ก ๆ ที่นอนนิ่งอยู่ในกระเป๋าเสื้อโค้ดขึ้นมาดู เข็มกลัดที่เด็กสาวกะโปโลพูดจาห้วน ๆ มอบให้…
ไอของพรรณนี้ จะทำให้ความฝันเป็นจริงได้หรือ ?

ตัวผมนั้นไม่มีความฝัน…ไอ้เรื่องบ้า ๆ พรรณนี้มันน่าเชื่อซะทีไหน…
ถึงมี…ผมมั่นใจได้เลยว่าไม่มีไอบ้าตัวไหนทำให้ฝันผมเป็นจริงได้แน่…
ทำไมเด็กคนนั้นถึงมอบเข็มกลัดให้ทั้ง ๆ ที่เคยเจอกันครั้งแรก ทำไมเธอถึงไม่เดินต่อเพื่อความฝันถ้ามันเป็นจริงได้

แต่ในขณะที่คนแทบทั้งประเทศเชื่อไอเจ้าเกมส์นี้…

มันก็น่าท้าทายอยู่นะ…?

หึ...ไหนดูสิ ความฝันของฉันที่ทุก ๆ คนได้ยินเป็นอ้าปากค้าง เจ้าเกมส์ติงต๊องอย่างนาย จะทำให้มันเป็นจริงได้ไหม?

---------------------------------------------------------------------

ยาวไปเปล่านะ? 2หน้า Word อ่ะ = =

พอดีวิญญาณนักเขียนนิยายเข้าสิง; w ;

ป.ล.ไม่เคยสูบบุหรี่จริง ๆ ไม่รู้ว่าสูบแล้วเป็นไง เห็นเพื่อนที่เคยสูบบอกว่ามันเย็น ๆ แต่ไม่รู้เย็นแบบไหน ช่างเถอะ -3-"
Tony สมาชิก
· #39
อืมม... น่าเล่นแฮะ เอาคนในบอร์ดมาเล่นได้ใช่มั้ยครับ?
ไม่ระบุตัว
· #40
พูดถึงเข็มกลัดนี่ ว่างๆนังกระต่ายเลยลองออกแบบนี่มาดู

(เบี้ยวเล็กน้อย ขออภัย)
รูปภาพ

LLBK ย่อมาจาก Lolibaka (ย่อแล้วเรอะเนี่ย)
แล้วที่ทำแบบว่างๆมาเนี่ย เพื่อให้คนอื่นเอาลงสีตามแบบของตัวเองน่ะ
ของนังกระต่ายสีนี้~
รูปภาพ(
(ย่อหน่อยจะได้คล้ายๆเข็มกลัด(?))

ขออนุญาติคุณ piyoaaa ให้เข็มกลัดของนังกระต่ายเป็นแบบนี้นะค๊า

อ่ะ แต่ถ้าคนอื่นจะเอาไปลงสีเล่นก็ได้นะคะ