LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 12 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
LazyRabbit สมาชิก
· #81
5หมื่นคะไม่ใช่5แสน(แอบเกรงใจเลยแค่5หมื่น แต่สงสัยจะให้งั้นเด๋วจะแก้นะคะ /โดนตบ)

ปล.ส่วนหนึ่งที่บากะรีบไป เพราะว่ากระต่ายได้เข็มกลัดครบ3อันแล้ว เด๋วมองเห็นยูสตัวเอง
พอดียังอยากให้ไม่รู้จักกันไว้ก่อน ไว้รู้จักจริงจังตอนเป็นพันธมิตรอะไรแบบนี้

V
งั้นเด๋วสงสัยต้องรีบต่อหน่อยละเรา มีเป้าหมายเยอะ 555+
maid guy สมาชิก
· #82
ข้าได้ยินมาว่ามีคนหนึ่งที่ชื่อว่าLazyRabbitนัันได้เข็มกลัดตั้ง5อัน หากข้าจะจัดการได้ก็คงดีแต่เจ้าตัวเองก็คงมีฝีมือพอสมควร และข้าเลยต้องวางแผนสักหน่อยเพื่อที่จะจัดการกับเจ้ากระต่ายนั่นดีกว่า หึๆๆ

ข้ากำลังเดินไปในสวนสาธารณะแห่งหนึ่งในยามค่ำคืน ข้าก็สังเกตได้ว่าที่นั่นมืดพอสมควร หากแต่...หึหึหึ ข้ามองหลอดไฟโดยผ่านทางแว่นตาดำแล้วข้าก็คิดแผนการณ์ออกได้

หลังจากที่LazyRabbitกำลังเดินผ่านมาโดยไม่ระมัดระวัง ข้าเกิดอาการสงสัยว่านังนั่นทำไมทำท่าเหมือนคุยกับใครสักคน คงเป็นวิญญาณของเหยื่อยัยนั่นมั้ง ข้าจึงทำการใช้ก้อนหิน ใช่ ก้อนหินนี่แหละปาไปที่หลอดไฟทันที

"อะไรกัน ใครทำหลอดไฟแตก" แล้วLazyRabbitก็มัวแต่มองไปมองมาโดยไม่รู้ว่าข้ากำลังลอบไปทางข้างหลังอยู่ ข้านั้นเพิ่งชื่นชอบตาของขาตอนนี้ที่เป็นตาแพ้แสงเพราะทำให้ข้านั้นมองกลางคืนได้

และแล้วข้าก็เข้าทางข้างหลังพร้อมกับเอามีดจี้คอยัยกระต่ายพร้อมพูดมาว่า"ถ้าแกไม่ส่งเข็มกลัดแกคงรู้สินะว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก"

------------------------------------------------------
กำลังรอให้กระต่ายเติมชะตากรรมตัวเอง
hedekosama สมาชิก
· #83
ไม่ได้เข้ามานาน (มาดูอีกที เฮ้ย!! คอมเม้นท์พุ่งไปหน่อยแล้ว~~~ =[]=)
งั้นขอแต่งต่อจากตอนของตัวเองแล้วกันนะคะ~~
อ้อ!! ขอยืมตัวน้อง pai_pai นะคะ ><~

+++++++++++++++++++++++++++++++++

ฉันนั่งมองเข็มกลัดเจ้าปัญหากับเงินปึกใหญ่ที่ได้มาอย่างไม่รู้จะทำยังไง...
"เอาไปจำนำมาซื้อโคตรชุดคอสเพลย์ดีไหมเนี่ย??"
ฉันบ่นพึมพำกับตัวเอง ทั้งที่สายตายังมองไปอย่างเข็มกลัดเจ้าปัญหาอยู่ดี ก่อนที่
จะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างไม่รู้จะทำอะไรต่อไป... อย่าแรกที่ต้องทำ
ในตอนนี้... คือไปทำงานพิเศษได้แล้ว!! พอนึกได้ดังนั้นฉันเลยลุกขึ้นเดินไปที่
ร้านขายชุดคอสเพลย์ที่ฉันทำงานอยู่ ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากบ้านพักฉันเลย~

~ปึก!!~ ระหว่างที่เดินไปนั้นฉันก็รู้สึกว่ามีใครมาชนฉันเข้า...
"ขอโทษนะคะ!~"
ฉันพูดก่อนจะก้มลงเก็บของให้เด็กคนนั้น ...แล้วสายตาของฉันก็ชะงักกึกกับบาง
สิ่งบางอย่างที่ร่วงอยู่ที่พื้น ...มันก็คือเข็มกลัดเนี่ยแหละ...
"มองอะไรพี่!!"
เด็กคนนั้นพูดขึ้นก่อนคว้าเข็มกลัดของตัวเองขึ้นมาแล้วลุกขึ้น
"เดี๋ยวๆ เธอก็เล่นเกมด้วยงั้นเหรอ??"
ฉันถามขึ้น พลางชูเข็มกลัดของตัวเองให้เด็กสาวตรงหน้าดู เธอมองมาที่เข็มกลัด
ในมือฉัน
"ไหนๆก็ตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกันแล้วนี่นา... บอกความปรารถนาเธอมาสิ"
ฉันพูดพลางดึงแขนเสื้อเด็กคนนั้นเอาไว้ เธอมองมาทางฉันอีกครั้งอย่างรำคาณใจ
แต่ฉันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรเลยอะนะ
"ไม่ต้องห่วง... ฉันไม่ใช่เสี่ยคิวที่จะให้เธอมาเป็นส.น.ว.ม.หรอกนะ... อีกอย่าง
ก็เพราะฉันอยากรู้ความปรารถนาของแต่ละคนด้วยยังไงล่ะ! แล้วก็นะ... ฉันรู้ว่า
เธอเป็นหัวขโมยใช่ไหมล่ะ??"
ฉันพูดรัวเป็นชุด เพื่อชิงโอกาสพูดของเด็กสาวตรงหน้า เธอมองมาที่ฉันอย่างขัดใจ
"เธออยากได้เข็มกลัดฉันสินะ??"
ฉันพูดขึ้นพลางเก็บเข็มกลัดใส่กระเป๋าของตัวเอง (ฉันพกกระเป๋าใบเล็กๆไปนอก
บ้านเสมอน่ะนะ) เด็กสาวคนนั้นมองมาที่เข็มกลัดของฉันตาไม่กระพริบก่อนที่เธอ
จะเอ่ยออกมาเสียงเรียบๆ
"แกอยากได้เข็มกลัดของฉันสินะ??"
ฉันแสร้งทำเป็นหน้าเหวอสุดขีด ก่อนหัวเราะออกมาเบาๆ
"แหม... รู้ได้ไงกันเนี่ย~ แต่... ถ้าเธอให้เข็มกลัดฉันดีๆก็อาจจะไม่มีใครต้องเจ็บ
ตัวนะจ๊ะ"
เด็กสาวคนนั้นมองมาที่ฉัน แล้วควักมีดออกมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เรื่องเจ็บตัวฉันเจ็บจนชินแล้วอะนะ"
เด็กสาวคนนั้นพูดจบก็ตรงเข้ามาหาฉันทันที เพราะว่าฉันไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลย
ก็เลยโดนมีดของเธอคนนั้นไปแบบเฉียดๆ (อย่างน้อยฉันก็มีสัญชาติญาณเอาตัว
รอดบ้างน่ะนะ)
"เล่นทีเผลอนี่นา"
ฉันพูดก่อนจะเช็ดเลือดที่ไหลซิบๆจากแขนข้างขวา แล้วตัดสินใจควักกรรไกรออก
มาจากกระเป๋าของตัวเอง
"กรรไกรแค่นั้นจะทำอะไรได้เหรอ??"
เด็กผู้หญิงคนนั้นพูดขึ้นก่อนพุ่งตรงมาที่ฉันอีกครั้ง แต่คราวนี้ฉันใช้กรรไกรต้านมีด
เอาไว้ได้เสียก่อน
"กรรไกรก็คมนะ... อย่าดูถูกกรรไกรเชียวนะจ๊ะ ^^~"
ฉันพูดจบก็ใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ต่อยเข้าที่ท้องของเด็กผู้หญิงคนนี้ทันที
"เอาละ... เอาเข็มกลัดมา!!"
ฉันพูดพลางเดินเข้าไปหาเด็กสาวที่นอนอยู่ที่พื้นนั่น แต่ดูเหมือนแรงขัดขืนเธอเอง
ก็จะมีมากใช่เล่น
"ให้ก็โง่ดิวะ!!"
เด็กสาวคนนั้นพูด ก่อนจะพุ่งตรงมาหาฉันอีกครั้ง... ฮึ่ย! ยัยเด็กบ้านี่แรงต่อต้าน
มันเยอะจริงแหะ!! ฉันรีบคว้ากรรไกรของตัวเองมาต้านมีดไว้อย่างรวดเร็ว
"เธอนี่แรงต่อต้านเยอะจริงๆเลยนะ~ มันยิ่งทำให้ฉันอยากรู้ไปใหญ่เลยว่าเธอชื่อ
อะไร และความปรารถนาของเธอคืออะไร??"
ฉันพูดก่อนจะหลบมีดของเด็กสาวตรงหน้า แล้วอาศัยจังหวะที่เด็กสาวกำลังง่วน
อยู่กับการคิดจะแทงฉันด้วยมีดไปล็อคคอเด็กสาวตรงหน้าซะเลย!! ไม่เสียแรง
ที่ดูคินนุคุแมน หึๆ!!
"ฉันชื่อ pai_pai และฉันไม่ยอมให้แกได้เข็มกลัดฉันไปหรอก!!"
เด็กสาวตรงหน้าฉันพูดขึ้นทั้งที่ยังโดนฉันล็อคคออยู่ โอ้ยตาย!~ ช่างเป็นเด็กสาว
ที่ดื้อด้านหาใครจะมาเปรียบเลยแหะ... แต่ถ้าเด็กสาวคนนี้เป็น pai_pai ล่ะก็...
เธอก็คือสาวน้อยโลลิของโลลิบากะน่ะสิ!! ฉันปล่อยตัวเด็กสาวตรงหน้าให้เป็น
อิสระก่อนจะยื่นข้อเสนอให้เด็กสาวคนนี้
"เอางี้ได้ไหม?? เรามาร่วมมือกันหาเข็มกลัดก่อนแล้วกัน! แล้วพอได้ครบค่อยมา
แย่งกันอีกที"
ฉันพูดขึ้น pai_pai หันมามองฉันเล็กน้อยก่อนจะส่งสายตาอันสุดแสนจะสงสัยมา
ให้ฉัน
"ฉันได้ยินมาน่ะนะ... ว่าคนที่ชื่อ LazyRabbit น่ะ... มีเข็มกลัดตั้ง 5 อันเชียว~
ไม่สนใจจะมาร่วมมือกันขโมยหน่อยเหรอ??"
ฉันพูดขึ้นยิ้มๆ... แต่ก็ดูเหมือนว่าจะเรียกความสนใจจาก pai_pai ได้เป็นอย่างดี
เลยแหะ....~~

+++++++++++++++++++++++++
ปั่นเกรียนอีกแล้ว~~~~
piyoaaa ผ สมาชิก
· #84
กระต่าย ต๊ายแหน่~
LazyRabbit สมาชิก
· #85
เด๋วนะคะ ขอถามหน่อย "ยูส" เนี่ยมันสิงอย่างอื่นนอกจากเจ้าของได้มั้ยคะ?
เพราะเป็นสิ่งมีชีวิตดิจิตอล อย่่างน้อยๆก็น่าจะสิ่งของที่เป็นดิจิตอลได้
(จะต่อ ต่อเมื่อได้คำตอบแล้วเท่านั้น(อยากได้คำตอบก่อน+ขี้เกียจพิมพ์บ่อยๆ /โดนตบ))


ปล.แล้วก็นะ! ข่าวมันไวไปไหน ข่าวpiyoaaaตั้งร้านกำไรตั้งเยอะไม่มีใครได้ยิน
แต่ทีเรามีเข็มกลัดแค่5อันทำไมมันดังเร็วงี้ล้าาาา =[]=

---

"กะ แกมาอยู่นี่ได้ไง!!!" ฉันหันไปข้างหลังมองต้นเสียง

ต้นเสียงก็คือ กระต่ายสีขาวตัวเล็กๆขนนิ่มๆใส่แว่นตากลมๆ
เหนือร่างของมันมีคำว่า LazyRabbit เขียนอยู่

"เพราะว่าเค้าคือยูสเซอเนมของเธอว์ไงล้า~!" มันพูด
พร้อมกับมีอีโมชั่น >w< ขึ้นมาเหนือชื่อแว่บหนึ่งแล้วหายไป
"ยูส?" ทำไมหน้างงกว่าตอนเจอชายในเสื้อโค้ดนั้นอีก
"ช่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย สิ่งมีชีวิตดิจิตอลยังไงล้า!" มันบอก
ฉันพยายามทำความเ้ข้าใจก่อนเล็กน้อย นี่เรอะสิ่งที่เจอเมื่อได้้เข็มกลัดครบ
"โอเค เํธอคือร่างแยกของฉันในเน็ต?"
"ช่ายยยยยย"
"และเธอจะตามฉันไปเรื่อยๆ?"
"ช่ายยยยยยยยย"
"แล้วเธอจะช่วยอะไรฉันด้วยใช่มั้ย?
"...." และมีอีโมชั่น 'w' ขึ้นมาจากบนชื่อ
ฉันกุมขมับ เจ้านี่คือสิ่งที่ฉันไม่อยากเจอที่สุดเมื่ออยู่ในโลกของความเป็นจริง
ฉัน โดยปกติแล้วจะแยกชีวิตของโลกอินเตอร์ฺเน็ทกับโลกแห่งความเป็นจริงอย่างชัดเจน
ขนาดเพื่อนในห้องเรียนเดียวกัน ยังมีไม่ถึง5คนที่รู้ว่าฉันคือ LazyRabbit
ตอนนี้ฉันต้องมายอมรับเรอะว่าทั้งสองอย่างถูกปนกันไปแล้ว
"กลิ้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง~" มันร้องแบบนั้นอีกครั้ง ใช่ ฉันชอบพิมพ์แบบนี้บ่อยๆ
ฉันกลับมาพิจารณาอีกครั้ง คนอื่นที่ไม่มีเข็มกลัดครบ3อัน คงไม่มีทางได้เห็นเจ้านี่แน่
และแถวนี้ไม่มีคนพอดี แค่ทำตัวเงียบๆไป ก็คงไม่มีใครรู้
"เอาละๆ จะเล่นอะไรก็เชิญนะ แต่อย่าพึ่งมายุ่งนะ เดี๋ยวต้องเป็นจุดสนใจของผู้เล่นอื่น"
ฉันพลางทำปากจุ๊ๆ เพื่อให้มันรู้ตัว
"โอเครรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร๊~!!!" เจ้ากระต่ายสีขาวร้อง

เวลาผ่านไป... ผ่านไปนานมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จนดึกแล้ว
ถึงกระนั้น ฉันก็ยังอยู่ที่ป้ายรถเมล์อยู่ และไม่มีรถแท็กซี่ผ่านมาอีกต่างหาก
"ว้อยยยยย อู่มันเสียรึไงฟะะะะะะะะะะะะ" มันตะโกน เพราะแถวนั้นไม่มีใครอยู่
ส่วนเจ้ากระต่า่ยก็แค่ทำไมอีโมชั่น 'w' ขึ้นมาเหนือชื่อเท่านั้น
ฉันตัดสินใจเดินกลับบ้าน รึอย่างน้อยๆก็เดินไปเรื่อยๆจนกว่าจะมีรถแท็กซี่ผ่านมา
ตอนนั้นก็มืดแล้วด้วย ฉันจึงต้องระวังตัวให้มากกว่าเดิม
ฉันมองไปที่เจ้ากระต่าย มันส่องแสงสีขาวรอบๆตัวช่วยนำทางได้ดี
แต่ฉันก็อดสงสัยไม่ได้ว่าจะมีคนอื่นที่มองเห็นยูสเซอเนมเห็นแสงของเจ้านี่บ้างมั้ย

"นี่..." ฉันทักท่ามกลางความเงียบ
"อะไรเหยอ?" มันหันมามอง
"ฉันมียูสเซอตัวอื่นอีกใช่มั้ย?" ฉันถามออกไป
"แน่ละ! ยิ่งเธอว์สะสมเข็มกลัดมากเท่าไหร่ เธอว์ก็จะยิ่งเห็นพวกนั้นเยอะขึ้น!" มันตอบ
"...ไม่ค่อยอยากเจอเลยแฮะ เจ้าพวกเก่าๆพวกนั้น" ฉันคอตก

ทันใดนั้นเอง ไฟก็ดับลงอย่างกระทันหัน ไม่สิ มีเสียงด้วย งั้นก็แปลว่า...
"อะไรกัน ใครทำหลอดไฟแตก!" ฉันหันซ้ายหันขวา
แต่เพราะมัวแต่หันอยู่ ฉันจึงถูกใครบางคนเอามีดจี้คอ!!
"ถ้าแกไม่ส่งเข็มกลัดแกคงรู้สินะว่าเกิดอะไรขึ้นกับแก" เสียงผู้ชายดังขึ้น เขาต้องแข็งแรงแน่!

ฉันใจเต้นรัว แต่ก็ข่มเอาไว้ได้ในที่สุด และพูดลอยๆออกไป
"พวกผู้ชายเนี่ยหัวรุนแรงอ่านความคิดไม่ได้ทุกคนเลยหน๊อ"
"หุบปากแล้วส่งเข็มกลัดมาซะ!!" เขาตวาดดังลั่นเต็มหูฉัน
"นี่! ก็ทำแบบนี้แล้วฉันจะหยิบเข็มกลัดได้ยังไงละยะ!" ฉันเถียง
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงใจกล้าขึ้นมาได้ขนาดนี้ อาจจะเพราะไม่มีอะไรจะเสียละมั้ง
"..." หมอนั่นเงียบไป "แล้ว เข็มกลัดเธออยู่ไหน?" เขากลับมาถาม
ฉันเริ่มทำเป็นนึก จริงๆก็นึกจริงๆแหละ แต่ฉันกำลังจะบอกที่ซ่อนปลอมกับหมอนั่น
"ยะ อยากรู้จริงๆเรอะ?" ฉันถามแบบหยาบๆ เจ้ายูสมองฉันแบบห่วงๆแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไง
หมอนั่นตอบด้วยการเอามีดมาใกล้คอฉันมากขึ้น
"โอเคๆ ตะ แต่ที่มันน่าอายน่ะ คือ... คือ..."
"คืออะไร???"
"ฉะ ฉันกลัดเข็มกลัดไว้ใต้กระโปรงอ่ะ" ฉันหน้าแดงที่พูดเรื่องแบบนี้ออกมา เจ้ากระต่ายก็เหมือนกัน
"หา!?"
"กะ ก็ถ้าเก็บไว้ที่ธรรมดาๆอย่างกระเป๋า มันก็ตกง่ายโดนแย่งง่ายอ่ะดิ!" ฉันแถ
"อ่อๆ ชิ... ทำให้ยุ่งยากจิงๆ" เขาใช้มืออีกข้างจับชายกระโปรงจากข้างหลัง
"ดะ เดี๋ยว! ฉันกลัดมันไว้ข้างหน้าหรอก ใครมันจะกลัดไว้ข้างหลังได้ละ!" ฉันโกหกอีกครั้ง
"..........." หมอนั่นนิ่งเงียบไป และเดินวนมาข้างหน้าฉันโดยที่เปลี่ยนสลับเอามีดไปจ่อข้างหลัง
"ฉันจะหาเอง เข้าใจ๊? ถ้าไม่เจอ..." เขาเอาปลายคอมมีดมาจ่อหลังคอฉันนิดหนึ่งและปล่อยออก

น่าอายชิบเลย!! ใครจะอยากให้ไอบ้ามาเปิดกระโปรงคุณละจริงมั้ย?
ฉันมองหมอนั่นดึงกระโปรงของฉันเองขึ้นมา ยังดีที่ฉันใส่กางเกงขาสั้นไว้อีกชั้น
"ไหนน่ะ?" เขาเริ่มมองหา
"อยู่ลึกกว่านั้นอีกอ่ะ" ฉันบอก
เขายกชายกระโปรงสูงขึ้น และเริ่มก้มลงไป
"ฉันกลัวกลัดตื้นๆแล้วมันหลุดน่ะ" ฉันบอกเป็นเชิงว่าลึกกว่านั้น
"ไม่ใช่ว่าเธอโกหกหรอกนะ" เขาพูดเสียงเรียบ ฉันคุ้มสติตัวเองไว้
"ประโยคไม่กี่ประโยคแลกกับชีวิตตัวเอง1ชีวิตเนี่ยนะ? ไร้สาระ"
หมอนั่นเริ่มคุกเข่าลงไปแทนแล้ว แต่เพราะตัวสูงใช่เล่น เลยยังถือมีดอยู่ในระดับอันตรายอยู่
ฉันเห็นว่าเขายืดแขนตึงขนาดไหน เอาละ อีกนิด... อีกนิด......
ฉันเริ่มขยับมือช้าๆ คลำเจ้าดอทดี้ หาว่ากบเหลาดินสอโบราณอันบึ้มอยู่ตรงไหน
(แหม ก็คนชอบวาดเขียนมันต้องเตรียมตัวให้พร้อมนี่นา)
"เฮ้ ยังไม่เจอเลยนะ" เขาพูดอีกแล้ว ฉันเริ่มตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ
'เจอแล้ว!' ฉันร้องในใจ พอเจอปั้บ ฉันก็กุมดอทตี้แน่น
"เห้ย ฉันว่าเธอโก-"

โป๊ก!!
ฉันพาดเจ้าดอทตี้ลงไป ใช้ตรงที่ใส่กบเหลาอันโปรดเต็มๆ!
ไอโจรชั่วร้องอย่างเจ็บปวด แต่ฉันไม่มีเวลามาฟังหรอก เพราะหมอนั่นปล่อยมีดจี้แล้ว
ฉันรีบหันหลังและวิ่ง วิ่ง วิ่งเท่าที่จะทำได้อีกครั้ง เจ้ากระต่ายยูสลอยตามมาและพูดว่า
"เค้ารู้ว่าเธอว์เหนื่อยแล้ว เพราะงั้นรวมร่างกับเค้าแล้วให้เค้าช่วยนะ!!" มันพูดแบบเด็กๆ
"หา?" ฉันพูดระหว่างวิ่งฝ่าลมยามดึก
"ยูสเซอเนมสามารถรวมร่างกับเจ้าของได้ เพื่อให้ช่วยซัพพอร์ตและเพิ่มพลังไง!! ตัดสินใจเร็วเข้า"
มันบอกพร้อมกับหันไปข้างหลัง เจ้าหมอนั่นตั้งสติได้แล้ว
"หน็อยยยย!!!!!!!!" เขาวิ่งตามมา ฉันที่ทั้งเหนื่อยและอ่อนแอต้องโดยตามทันแน่ๆ!
"งั้นแกจะทำอะไรก็รีบทำไปเลย!!! ของให้ฉันรอดก็พอออออออออ" ฉันตะโกน

ตอนนั้นเองที่แสงสีขาวรูปกระต่ายเกาะหัวฉัน มันเริ่มส่องแสงสว่างขึ้น สว่างขึ้นจนฉันมองไม่เห็นทาง
ฉันหลับตาเพราะแสงนั้น และหลังจากนั้น หัวของฉันก็โล่ง เหมือนกับว่าสิ่งที่่คิดไว้หายไปหมด
'เอาละนะ!' ฉันได้ยินเสียงของเจ้ากระต่ายในหัวตัวเอง ฉันลืมตาขึ้น

"เห้ย!!!" ฉันมองร่างของตัวเอง ที่เหมือนจะไม่ใช่ร่างของตัวเอง
เท้าของฉันกลายเป็นเท้าที่ใหญ่และมีขนนุ่มนิ่มและรู้สึกจะมีเล็บนิดหน่อยด้วย
มือก็เหมือนกัน ตอนนี้มันทั้งใหญ่และอบอุ่น เป็นความรู้สึกที่เหมือนกับไม่ใช่ตัวเอง
ฉันยืนนิ่งมองดูตัวเอง ส่วนเสื้อยังอยู่ครบทุกชิ้นรวมถึงดอทตี้ เสียดายจริงไม่มีกระจกดูหน้าตัวเอง
"กะ เกิดอะไรขึ้น? นี่คือการรวมร่างเรอะ"
'เลิกยืนนิ่งแล้ววิ่งซะ หมอนั่นตามมาแล้ว!' เจ้ากระต่ายสั่้ง ฉันหันหลังไปมองเจ้านั้นแปปนึง
ฉันเริ่มตั้งท่าแบบนักวิ่ง จริงอยู่ว่าฉันเคยเรียนตอนเรียนพละ แต่ก็แน่ใจว่าทำงี้ทำไม
'3... 2... 1... GO!!!!!!' เจ้ากระต่ายร้องในหัวฉัน ฉันออกตัวทันทีที่ได้ยินคำว่าGo

"สุดยอด" ฉันรู้สึกได้ถึงความเร็วที่เพิ่มขึ้นมากกว่าปกติของตัวเอง แถมตัวยังเบาึขึ้นด้วย
เหมือนกับว่าความเหนื่อยเมื่อกี้หายไปหมดยังไงอย่างนั้น!!
ฉันวิ่งผ่านสวนสาธารณะ และมุ่งหน้าไปที่ตึกร้าง เอ๊ะ? ทำไมฉันไปที่ตึกร้างละเนี่ย?
'ฟังนะ เราต้องหาที่ซ่อน! เพราะออกไปวิ่งแบบนั้นมีโอกาสที่คนอื่นจะเห็น!' เจ้ายูสตอบข้อสงสัยนั่น
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าควบคุมตัวเองในบางช่วงไม่ได้ ดูเหมือนจะเป็นผลกระทบจากการรวมร่าง
แต่ฉันไม่สนเท่าไหร่ เพราะว่ามันก็ดีกว่าถูกฆ่าใช่มั้ยละ?

บางเรา(ฉัน+ยูส)ไปหลบที่ชั้นลานจอดรถใต้ดินของตึกสำนักงานร้างนั่น
เรานั่งลงบนพื้นสกปรกของลานจอดรถ ตัวของฉันเริ่มเปล่งแสงอีกครั้ง
ฉันหลับตาลงอีกครั้ง ทำใจให้สงบ ลืมตาขึ้นก็เห็นเจ้ากระต่ายน้อยอยู่บนตัก
"เฮ้อ นุกก็จริง แต่เค้าชอบเป็นกระต่ายแบบนี้มากกว่า" มันพูดและมีอีโมชั้น >A< ขึ้นมา ฉันเข้าใจดี
ฉันเข้าใจดีว่าการแคสเป็นกระต่ายขาวตัวน้อยย่อมสนุกกว่าการหนีโจรเยอะแค่ไหน

'อ่า... สงสัยวันนี้ต้องโทรบอกแม่ว่าค้างบ้านเพื่อนซะแล้ว'
ฉันคิดแล้วเอาหัวพิงผนังเลอะๆเก่าๆของลานจอดรถใต้ดินที่ว่างเปล่า......


---

ไอกบเหลาดินสอประจำของนังกระต่าย มันคืออันแบบนี้น่ะคะ
http://3.bp.blogspot.com/_Nk1Vh0wQfko/TNeauH6rhCI/AAAAAAAAAAM/ojjL4JjH2uM/s1600/%E0%B8%81%E0%B8%9A%E0%B9%80%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%94%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%AD++++sharpener.jpg
(เป็นเหตุว่าทำไมมันถึงไม่ได้อยู่กับกระเป๋าดินสอ)
แต่ใหญ่กว่านี้นิดหน่อย คงจุกแน่ๆ = =

ว่าแต่ เขียนเว่อเกินไปมั้ยเนี่ยเรา คือยังไงๆก็ไม่อยากตายอ่ะ "OTL ขอโทษที่ทำตัวเว่อจ้า T/\\T
piyoaaa ผ สมาชิก
· #86
สิงอย่างอื่นไม่ได้ค่า แต่ต่ออินเตอร์เนตได้นะคะ(ก็เป็นสิ่งมีชีวิตดิจิตัลนี่เนอะ)
ยูสมีความสามารถด้านร่างกายและความทรงจำคล้ายร่างต้น
ต่างกันแค่อุปนิสัย และรูปลักษณ์ภายนอกเล็กน้อย

สร้างให้เก่งมากไประวังคุมไม่อยู่ และก็ยูสปล่อยบอลเก็งกิไม่ได้นะคะ
แต่ให้เก่งโฉดแบบฟลิปปี้น่ะได้ (แต่มันจะโกงไปหน่อยมั้ยเนี่ย)

ปล.คุณกระต่ายคงเป็นเหยื่อที่ดีกว่า ไร้อาวุธ(จริงๆตอนนี้ก็รองเท้าข้างเดียว)
ดูง่ายกว่าฆาตกรฆ่ารัดคอเยอะเลยค่ะ ฮุๆ
vana-chan สมาชิก
· #87
ขอเขียนต่อน่ออย่าพึงเขียนละ
--------------------------------
ถนนคนเดินที่พึงเปืดใหม่นี้ไม่รู้ว่ามันสร้างมาเพื่ออะไรถึงตอนนี้จะเงียบๆแต่ก็เหมือนมีคนเพิ่มมาเรื่อยโดยที่ไม่รู้ว่าเป็นใครแต่กลับรู้สึกคุ้นเคยถนน

บุลคลคนหนึงที่เหมือนใครๆก็รู้จักแต่ก็ไม่รู้จักดีได้เดินมาสำรวจอยู่

"อืม....ดูเงียบกันจิงๆนะแต่ก็รู้สึกเหมือนจะไม่ปลอดภัยเลย"

ใช่อย่างที่เขาคิด ระหว่างที่เขาเดินอยู่ได้เห็นคนสองคนอยู่ในมุมมืด

"เดี๊ยว..เดี๊ยวววววววว จะทำไรนะ"

ร่างคนธรรมดาที่อยู่กับพื้นกับคนอีกคนที่ยืนอยู่มีถุงคลุมหัวอยู่เลยไม่เห็นหน้าตาและถืออะไรบ้างอย่างอยู่ในมือขวาแล้วเขาก็ชู้มือขึ้นมาเหนือหัวทำให้เกิดแสงระยิบมันคือปังตออันใหญ่ที่คมกริบอยู่

"อย่าาาาาาาาาาาาาา" ฉึ้กกกกกก!!!!!!!!!!!!!

เขาคนนั้นได้แอบดูอึ้งกับภาพที่อยู่ตรงหน้าอย่างเงียบๆไม่กล้าไปไหนพร้องกับเสียงปังต่อที่สับกับร่างที่นอนอยู่นั้นคลังจนหยุด แล้วคนที่ถือปังตอบ่นขึ้นมาว่า

"โอย..เสร็จงานละ ให้ตายสิยูสอลวาดเนี้ยเราต้องค่อยเคียร์ตลอด"

พอพูดจบก็เดินจากไปโดยให้คนที่แอบดูอยู่ได้แต่อึ้งกับภาพที่เห็นและสงสัยว่าที่มันเรืองอะไรบ้าอะไรกันแน่เนี้ย!!!


-----------------------
แต่งเองครั้งแรกถ้าทำอะไรผิดก็ขออภัยด้วย
ปล.ถ้าภาษาทีใช่แปลกๆก็ขอโทดด้วย
maid guy สมาชิก
· #88
...
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #89
^
เขียนแยกไปก็ได้นิครับไม่เป็นไรหรอก ต่อให้มีคนเขียนว่ากระต่ายถูกรุมอยู่แล้วจะเข้าไปช่วยหรือไปรุมยังไงก้ได้
แต่นังกระต่ายจะไม่มีทางตายจนกว่าเจ้าตัวจะเขียนแก้
ฟิคเวียนมันก็แบบนี้แหล่ะครับ ใครเขียนก่อนได้ก่อนคนเขียนหลังต้องตามแก้

ปล.ถึงนังกระต่าย ถึงจะมีสามชีวิตแต่ไม่ได้หมายความว่าฮีลตัวเองได้นะครับต่อให้ปางตายยังไงถ้าไม่ตายก็คือไม่ตาย
ถ้าขาหักแขนหักก็ไม่ตายแต่จะทำให้ต่อกรกับคนอื่นได้ยากขึ้น(หรือก็คือทำให้ตายง่ายขึ้น)ถ้าตายแล้วฟื้นอะไรที่หักอยู่หรือแผลต่างๆก็หายไปเอง

แต่ผมว่าไอ้ตายสามครั้งเนี่ยก็คือตายสองครั้งแรกไม่เปนไรแต่ตายครั้งสุดท้ายก็ตายจริงๆเหมือนที่ผมเจอศพ
เพราะงั้นมันก็เหมือนมีชีวิตเดียวนะผมว่า

ลองคิดดูเล่นๆนะ ตอนที่หอยโดนรถชนตายไปทีนึงแล้วลุกขึ้นมาแบบปกติ ถ้าคนที่ชนยืนรอจนฟื้นแล้วก็ฆ่าซ้ำๆไป ก็ครบแล้วสามครั้ง

แบบนี้มันเหมือนสามชีวิตไม่มีความหมายเลยนะครับนอกจากตายแล้วจะวาปจุดเซฟอันนี้ก็พอหาทางรอดแก้ตัวได้
pai_pai สมาชิก
· #90
มาเเล้วค่ะ~
" เอ๋~ตั้ง5เข็มขัดเลยหรอ" ชั้นทําหน้าเจ้าเลห์เเล้วพลาง มองเด็กสาวข้างหน้าเหมือนจะล่อชั้น
" ใช่สิ...2อันเลยนะมาร่วมมือกับชั้นไหมล่ะ? "
" หึ.... ก็ได้เรามาร่วมมือกันก็ได้ ว่าเเต่เธอชื่ออะไรหรอ"
" ชั้นชื่อ hedakosama " เด็กสาวตรงหน้าทําหน้าจริงจังใส่
" งั้นหรอ....เธออายุเท่าไรนะ"
" 12 เเต่ชั้นโตกว่าเธอนะ...."
" อืม...หรอเเล้วเธอรู้ไหมยัยกระต่ายบ้าอะไรนั้นอยู่ที่ไหน"
" ไม่รู้สิ....ชั้นรู้เเต่ว่าเจ้าหล่อนนะมีเข็มขัดตั้ง5อันเเล้วก็ถูกตามล่าโดยเมดกายนะ
" maid guy งั้นหรอ...."ชั้นทําหน้าครุ่นคิด
"อ๊ะ!....จริงสิตอนที่พวกเราทะเลาะกันพวกเราโดนดักฟังนะ"
" เอ๋!ตรงไหนล่ะ อยู่ไหน! " ฮิเดโกะพลางบอกซ้ายขวาเหมือนจะตามหาที่เเอบฟัง
" ไปเเล้วล่ะ...."ชั้นตอบพลางมองไปมองที่ฮิเดโกะเพื่อให้เธอหันมา
" เอ๋...ได้ไงกัน"เธอหันมามองชั้น
" ก็หมอเนี้ยมันเร็วจะตาย มันนะอยู่ข้างหลังพวกเรา"
" เเล้วเธอรู้ได้ไง"
"ก็ชั้นมีความรู้สึกเหมือนมีเเมลงหวี่อยู่ข้างหลังชั้นนะ"
" เอาล่ะ....ฮิเดโกะได้เวลาเดินทางเเล้ว" ชั้นดึงเธอเพื่อให้เดินตามชั้น
อะ.เอ๋!!!"ไปไหนน่ะ!!!" เธอทําหน้างุนงงใส่ชั้นที่ดึงเธอ
" เดี่ยวก็รู้...."ชั้นควักมีด2เล่มในกระเป๋าให้กับเธอ
" นี้...เธอให้ชั้นหรอ"
" เออ รับไปเหอะน่า!!"ชั้นพูดด้วยนําเสียงรําคาญ เธอมองมีด2เล่มที่ชั้นยืนให้เเล้วรับมาเเต่โดยดี
" เเล้วของเธอล่ะ"
" อ่า....ไม่ต้องห่วงหรอกชั้นเหลือ2อันนะ"
" นี้.....ฮิเดโกะเธออย่างรู้ใช่ไหมว่าเราจะไปไหนกันนะ"
" อือ " เธอพูดกับชั้นด้วยสีหน้างุนงง
" ไปฆ่ายัยLazyRabbit กับ maid guy ไงล่ะ....... "
piyoaaa ผ สมาชิก
· #91
ถ้าคุยกับยูสได้แล้วจะสามารถเซฟได้ (แล้วกัน)
แล้วก็ คือ.....คุณสามารถแกล้งตายได้นิคะ
ก็แหม ชีวิตจริงมันเซฟไม่ได้ ขอบคุณ คุณCitizenที่ช่วยกระทุ้งค่ะ
อ่านเรื่องแนวนี้เยอะรึเปล่าคะเนี่ย รู้สึกว่าตามความคิดชั้นทันอย่างน่าประหลาด

นอกเรื่องหน่อยเฮอะ สาววายเค้าเอาอุด้ง วาย โซบะ ได้ด้วยวุ้ย

ต่อเรื่องเค้าได้ แล้วก็ถ้ารวมร่างกับยูสก็เปลี่ยนเพศได้ เปลี่ยนเป็นสัตว์ได้ถ้ายูสตัวนั้นเป็นสัตว์
อยากจะลงท้ายตัวเองว่า "เมี๊ยว" ก็ตามใจ(แต่ชั้นอาจมองคุณไม่เหมือนเดิม)
ในชีวิตจริง ชั้นยังเคยใช่ชื่อเป็นลุงหมีกล้ามเลย ทุกคนดูตื่นเต้นกับยูสจังเลยแฮะ
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #92
ผมชอบอ่านแนวมิสเทอรี่ของญี่ปุ่นหน่ะครับ
นักเขียนทีชอบเป็นพิเศษก็ นาริตะ เรียวโงะ
เรื่องที่ตามอ่านมากที่สุดก็ คินดะอิจิโคสุเกะ ของอ.โยโคมิโซะ เซชิ
เรื่องที่ชอบมากเป็นพิเศษก็
"คนขุดสุสาน" ของ ทาคาโนะ คะซุอากิ
เดี๋ยวนี้แทบไม่ได้อ่านเลยครับไม่ค่อยมีเวลา

เกบไว้ดิท
LazyRabbit สมาชิก
· #93
แฮ่ก แฮ่ก วันนี้นั่งพิมพ์ทั้งวันเลยแฮะ......
ex0 ผู้สนับสนุน
· #94
แต่งต่อ(วันนี้เอาสั้นๆ)
---------------
ชายคนนั้นพุ่งเข้ามาหาผม
"บร๊ะแม่มาโxกะช่วยตูด้วย"ผมคิด
ทันใดนั้นผมสังเกตเห็นท่อแป๊ปตกอนู่ ป๊าบ! ผมหยิบท่อแป๊ปมาทุบหัวชายคนนั้น
ผมไม่ได้เก่งอะไรหรอกแค่ท่อแป๊ปมันยาวกว่ามีด (มั้งนะ!)
ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! ป๊าบ! เสียงท่อแป๊ปกระทบกับหัวเจ้าโจรจนฟ้ามืด! "ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ"ตัวผมที่เข้าโหมดกูโระเริ่มหัวเราะ

ผมหัวเราะกับตัวเองซักพักใหญ่ก่อนจะตั้งสติได้
"นี่เราทำอะไรลงไปนี่ " ผมเก็บเข็มกลัดของชายคนนั้นแล้ววิ่งออกมาจากตรอก


"เมืองทั้งเมืองบ้าไปแล้วเหรอเนี่ย นี่ชั้นอยู่ไหน ที่สำคัญใครเผาบ้านตูฟระ"
ผมวิ่งไปบ่นไปพร้อมกับมือที่ถือท่อแป๊ปเปื้อนเลือด

จะมีอะไรเกิดขึ้นผมไม่สนแล้วความคิดเดียวตอนนี้คือ "ต้องรอด"
ใช่แล้ว"ต้องรอด"
....ระหว่างทางที่ผมวิ่งผมพบเห็นเหตุการต่างๆที่ไม่น่าเกิดขึ้นง่ายๆมากมาย
ผู้คนขับรถอย่างบ้าคลั่ง....และชนผู้คนอย่างบ้าคลั่งเหมือนในGT_
เข่นฆ่ากัน.....(แน่นอนผมก็เกือบเป็นเหยื่อ)
แม้กระทั่งหอยโดนกระต่ายเตะ(บรรทัดนี้ไม่มีอะไรหรอกครับแค่เอาฮา)
---------
โปรดติดตามตอนต่อไป
piyoaaa ผ สมาชิก
· #95
"เอาร่างชั้นคืนมา เจ้าคนหลงยุค!!!"

หนุ่มหน่อมแน๊มกลายร่างเป็นสาวหน้าจืดกลางรถเมล์ บังเอิญผู้โดยสารแออัดประกอบกับเสื้อโค้ดอำพราง
ทำให้ผู้โดยสารอื่นๆไม่สังเกตถึงความผิดปรกติ
"เป็นอะไรมั้ย piyoaaa" เสียงผู้ชราถามขึ้น ชั้นเงยหน้าขึ้นไป เป็นคุณลุงที่โผล่มาตอนแรก

หน้าตาเค้าโทรมลงนะเนี่ย ฉันมองยูสเซอร์ด้านหลังเขา 0000
"คุณลุง? คือ สี่ศูนย์ ที่ชั้นรู้จักในเนตหรอกเหรอ" น่าตกใจนิดหน่อย
คุณ40นี่ชั้นรู้จักในเว็บอื่นมานาน เค้าเป็นคนว่าไงดีล่ะ โลกมึดหน่อยๆบ้าอำนาจพอสมควร
ชอบสั่งสอนเหมือนคนแก่ และก็เป็นเพื่อนชั้น เพื่อนสนิทด้วย (ตัวจริงจะว่ามั้ยเนี่ย)
"ไม่นึกเลยว่าจะได้เจอตัวจริง.....เล่นเกมไปได้สวยมั้ย" คุณลุงเป็นห่วง
"เกมสนุกมากเลยค่ะ ว่าแต่ลุงเถอะ โทรมพอดูเลยนี่"

ชั้นกับลุงนั่งกินก๋วยเตี๋ยวกันเล่าความหลังและเรื่องของเกมเกมนี้...
"เป็นเกมที่อินเตอร์เนตมาปนกับความเป็นจริง" ลุงพูด ไม่รู้ใครมันทำ ทำไปทำไม
"Que Bono?" ชั้นพูดพลางเหลือบไปทางยูสเซอร์เนมของชั้นที่ยืนล้อมวงกันรอบโต๊ะ
นั่นสิ.....ใครได้ประโยชน์จากเกมนี้กัน

ต้องยอมรับว่าชั้นรัดคอผู้เล่นมาก็จำนวนนึงแล้ว เมื่อผู้เล่นตายครบ3ชีวิต
แทนที่มันจะหลับไม่ตื่น กลับตื่นมาแล้วกลายเป็นคนอื่นโดยสิ้นเชิง
เปลี่ยนทั้งร่าง ทั้งเพศ ทั้งนิสัยเลย

บางคนได้เข็มกลัดมา3ชิ้นแล้ว แป๊บเดียวก็โดนยูสของตัวเองยึดร่างไป

"ลุง....จะเล่นต่อใช่มั้ย?"
คุณลุงพยักหน้า "ไม่ใช่แค่เพื่อความฝัน แต่จะปล่อยให้โลกมันมั่วแบบนี้ไม่ได้แล้ว"
"...... แต่แบบนี้ก็สนุกดีออกนี่"
"เกมที่เล่นกับชีวิตคนแบบนี้มันปล่อยไว้ไม่ได้" ลุงยังยืนยันหนักแน่น
"แล้ว....ลุงจะทำยังไงต่อล่ะ?"
"จัดการตัวการของเรื่องทั้งหมดซะ...."
"เจอตัวการแล้วเหรอ?"
"อยู่ใกล้ๆนี่เอง อยู่มานานแล้วด้วย"

เรานิ่งเงียบไปซักพัก จัดการก๋วยเตี๋ยวเสร็จ จ่ายเงิน

ฉันเดินกลับบ้าน พลางคิดเรื่อยเปื่อยถึงการหารายได้วันต่อไป
"....."
ชั้นได้ยินเสียงรองเท้า มีคนตามมาข้างหลัง
"....."
มันยังตามมาอยู่ ชั้นตั้ดสินใจหันไปด้านหลัง

มีชายแปลกหน้าเงื้องมีดอยู่ข้างหลังนี้เอง คมมีดที่สะท้อนแสงจันทร์นั้น
หวังจะเชือดชั้นอย่างไม่ต้องสงสัย
ศิลปะการแย่งอาวุธที่ ทั้งบิดามารดาสอนชั้นปากเปียกปากแฉะ
มันได้ใช้ประโยชน์ตอนนี้เอง ชั้นปัดหลบและหักแขนเขา จากนั้นก็กระแทกศอกใส่ลิ้นปี่

เขาหยุดนิ่ง และหนีไป

ชั้นกลับบ้านด้วยความหวาดระแวง ผู้ชายคนนั้นอาจจะคิดว่าชั้นกับลุงร่วมมือกันทำอะไรซักอย่างแน่ๆ
เลยจะกำจัดชั้นงั้นสินะ ? คุณลุงจะเป็นอะไรมั้ยเนี่ย

ชั้นติดต่อลุง40ในตอนเช้าและได้พบว่า
ลุง0000 ตกจากตึกสูง เสียชีวิตไปแล้ว....

-------------------
ชั้นก็ชอบนิยายสืบสวนญี่ปุ่นค่ะ กลิ่นเอเชียนี่มันดีจริงๆ
นิยายของมิยาเบะ มิยูกิก็สนุกนะคะ ของ จี้ฉิงก็สนุก (ในความคิดฉันน่ะนะ)
อาเคจิ โคโกโร่ ก็ดีนะ

ของทางฝรั่ง อืม....ชั้นว่าปัวโรต์หน่อมแน๊มมาก น่ารักดี
ส่วนโฮล์มทำให้ชั้นรู้สึกว่า อยากยันเจ้าสำอางค์นี่ซักทีนึงจัง
vana-chan สมาชิก
· #96
ว่าแต่ฆ่ายูสแล้วมีผลต่อตัวจิงไมหรือแค่เกมส์โอเวอร์ดีละ
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #97
^
ไม่สามารถฆ่ายูสโดยตรงได้ครับเนื่องจากคนทั่วไปมองไม่เห็น
ยูซจะออกมาได้มีเงื่อนไขว่าต้องมีเข็มกลัดครบสามอัน


ร่างที่ถูกยูสยึดถ้าถูกฆ่าจะตายได้(ต้องถูกยึดโดยการตายครบสามครั้ง)
กรณีนี้จะถือว่าเป็นการฆ่ายูสซึ่งจะตายทั้งคนทั้งยูส
ต่อให้ฆ่าคนที่ตายครบสามครั้งไปแล้ว ยูสก็แค่ไม่มีที่สถิต ซึ่งตรงนี้ผมไม่แน่ใจว่ายูสมันจะสลายไปหรือไปสิงอย่างอื่นต่อ

เพราะถ้ายังตายไม่ครบสามครั้งแต่ถูกยูสยึดร่างไป
เมื่อเราฆ่ามันจะไปหักที่ชีวิตเจ้าของร่างไม่ได้หักชีวิตยูส
LionHeart สมาชิก
· #98
กินยาแล้ว พอดีขึ้นบ้าง นอน ๆ แล้วเบื่ิอ ๆ เลยลุกมาเขียนตามแรงที่มี
ยาแก้แพ้มันทำให้่ง่วงได้ดีจังแฮะ -A-

--------------------------------------------------------------


ผมตื่นขึ้นมาในเวลาสิบเอ็ดโมงใกล้จะเที่ยง เพราะแสงแดดสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างทำเอาผมหลับต่อไม่ลง
ผมเดินไปปิดผ้าม่านสีขาวเพื่อทำให้แสงแดดที่ส่องเข้ามานั้นอ่อนลงจนไม่กระทบถึงสายตา ก่อนจะทำธุระตัวเองให้เสร็จ

วันที่น่าเบื่ออีกวันสินะ…

เวลาเที่ยงสิบห้านาที ผมแต่งกายด้วยชุดธรรมดา และคลุมทับด้วยเสื้อกันหนาวตัวเดิม
ผมคว้าเข็มกลัดหน้าตาแปลก ๆ สองเม็ดที่ได้จากเด็กกะโปโลเมื่อวานพลางจ้องมองมัน

…บางที อาจจะไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดนะ?

ผมยิ้มให้กับมัน ก่อนส่งเข็มกลัดทั้งสองลงกระเป๋าเสื้อกันหนาว ส่งไปยังหน้าประตูออกจากห้องไปตามปกติ

………………………………………..

“โอกาสหน้าเชิญใหม่นะค้า”

เสียงพนักงานร้านสะดวกซื้อ…เซเว่นนั้นแหละ เรียกให้มันยาวยืดทำไม ดังไล่หลังผมมา
หลังจากผมออกมาจากร้านพร้อมกาแฟร้อนในมือ…เป็นสิงที่ผมติดนอกจากบุหรี่

ผมจิบกาแฟพลางคิดถึงเจ้าเข็มกลัดสองเม็ดที่นอนอยู่ในกระเป๋าเสื้อ พลางคิดว่า
“จะไปหาอีกเม็ดที่ไหนดีนะ…”

"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้ห้าหมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ย!” เสียงตาลุงคนหนึ่งดังขึ้น
"ห้าหมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" สาวน้อยคนหนึ่งที่ผมไม่คุ้นหน้า เป็นคู่สนทนากับตาลุงที่ดูเหมือนพนักงานบริษัทคนนั้น

ลุงเชื่อเรื่องเกมส์นี้ด้วยเรอะ…

"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น เจ็ดหมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้ ขอร้องล่ะ !"
พูดจบ เด็กสาวก็มอบเข็มกลัดหนึ่งเม็ดในตาลุงนั่นแลกกับเงินปึกใหญ่ที่ดูจะมีค่าเจ็ดหมื่น

ใช้การซื้อขายกันอย่างนั้นเหรอ…

ผมเดินผละจากหน้าร้านค้ามา ได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายจากเบื้องหลังเล็กน้อย
เมื่อมองกลับไปพบชายหนุ่มคนหนึ่งนอนบนพื้นพร้อมแม่สาวเจ้าของรถสบทอะไรสักอย่าง
ก่อนจะถ่มน้ำลายใส่พื้นแล้วขึ้นรถขับออกไป ที่หน้าแปลกคือ ชายคนนั้นลุกขึ้นมาได้ราวกับไม่บาดเจ็บแม้แต่น้อย

อ่า…นี่สินะ ความตายในโลกแห่งเกมส์ประหลาดนี้…

----------------------------------------------------------

นอนต่อละงับ ราตรีสวัสดิ์ -A-/
(เดี๋ยวมันก็ลุกมาเล่นเกม เชื่อสิ...)
CHELSEA สมาชิก
· #99
ขอเริ่มแต่งเลยนะ (มีคำไม่สุภาพอยู่ขออภัยด้วยนะครับ)

เหตุเกิดที่ตลาดน้ำ

หลังจากกลับมาจากความตาย "หนอย อีนังกระต่ายป่า มึงมาท้าทายอำนาจมืดกู อี.... อย่าให้ชั้นเจออีกนะ คราวนี้แหละ ฮึ่ม! จะจับยัดเยียดความเป็นผัวให้เลยทีเดียวเชียว นังบ้า..."

"ว่าแต่ตอนนี้ยังไม่มีไรทำเลย สบายๆชิวๆ โฮหี้เลยวู้!!!"
"ไปเที่ยวตลาดน้ำที่เมืองไทยดีกว่า"

เมื่อชายหนุ่มมาถึงเมืองไทย ก็ไม่รีรอที่จะเที่ยวตลาดตามที่ตั้งใจไว้
ครั้นเมื่อเห็นร้านผลไม้เข้า และเห็นผลไม้มากมาย ชายหนุ่มมาดูที่ กล้วย ก่อนอันอื่น

แล้วถามแม่ค้าว่า "What is this?"
แม่ค้าไม่รู้ภาษาอังกฤษจึงไม่ได้ตอบอะไร ชายหนุ่มเห็นดังนั้นจึงลองบีบดู
บังเอิญมือหนักจึงบีบกล้วยเละ แม่ค้าเห็นจึงร้องโวยวายว่า "แบนแน่ๆ"

เมื่อได้ฟังจีงร้องอ๋อแล้วก็บอกว่า "Oh! Banana"

หลังจากนั้นชายหนุ่มก็มาชี้ที่ มังคุด และถามว่า "Is this mango?"
แม่ค้าชาวไทยกำลังโกรธที่เขาทำกล้วยเละเลยตอบไปว่า "แมงโกส้น teen มึงสิ"
ชายหนุ่มก็ร้องอ๋อแล้วบอกว่า "Oh Mangosteen!"

แล้วก็เหลือบไปเห็น มะละกอ ก็เอามือที่เลอะกล้วยไปจับ แล้วถามว่า "What is this?"
แม่ค้าเห็นดังนั้นก็ยัวะมากที่มะละกอเลอะเทอะ จึงคว้าเอาสากขึ้นมาจะตีเขา
แต่มีคนตะโกนห้ามแม่ค้าว่า "ป้าๆ อย่า"

ชายหนุ่มเมื่อได้ยินดังนั้นจึงนึกว่ามีคนบอกชื่อมะละกอ จึงร้องว่า "OH! papaya"

"ไอ้สัตว์ อยู่ไม่ได้แล้ว เผ่นดีกว่า!!!! โลก(ประเทศ)นี้มันโหดร้าย ว๊ากกกกกกกกก"

(ขอขอบคุณ ken1391สำหรับข้อมูล)


ยังมีต่อ...........
vana-chan สมาชิก
· #100
เกมนี้ตายแล้วตายจิงๆอะเปล่าเนียถามบ่อยจังเนอะเราเนีย = w="