LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 14 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
maid guy สมาชิก
· #161
"แต่ตอนนี้คงไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้หรอกนะ"ข้าพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ
"หนอย โดนปืนจ่อหัวทั้งทียังพูดอย่างใจเย็นได้อยู่นะ"
"ดูจากการถือปืนแล้ว เธอคงเคยแค่ฝึกการยิงปืนแบบอัตโนมัติสินะ"
"หมายความว่าไง"pai paiถามด้วยความสงสัยและทำหน้าเหมือนกับว่าธอนั้นโดนหยามว่ารู้เรื่องปืนน้อยเกินไป
"เพราะไกปืนของแม็กนั่ม โดยเฉพาะลูกโม่นั้นหนักมาก ถึงแม้ว่าจะเป็นนิ้วมือของผู้ใหญ่จะใช่ว่าเหนี่ยวไกได้ง่ายนะ(เคยทดลองจริงกับปืนเปล่า เหนี่ยวไกได้ยากมากทั้งๆที่เป็นปืนขนาดเล็ก) เธอต้องปลดเซฟตี้มันก่อนถึงจะใช้สิ ตอนนี้ยังไม่ได้ปลดเลยนะ"
"หา"
ระหว่างที่pai paiมัวแต่สนใจปืน โดยการนำปากกระบอกออกไปจากหัวของข้าเพื่อดูว่าเป็นจริงหรือไม่ ข้าก็ใช้มือซ้ายกระชากแขนแล้วเอามือขวาคว้าปืนของเธอไปแล้วใช้ท่อนแขนซ้ายผลักให้ไปชนกับเพื่อนที่กำลังชักมีดอยู่จนทำให้ทั้งคู่ล้มลงไปที่พื้น
"หากเธอคิดจะใช้จริง อย่าเอาแต่ขู่ และจงระวังตัวให้มาก อย่าเผลอเปิดช่องนะ"ข้าพูดพร้อมง้างนกสันปืนเพื่อให้รู้ว่าพร้อมใช้งานจริง
"แต่แกน่าจะยิงไปเลยนะ"เจ้าคุโรงาชิก็เริ่มกระซิบยั่วให้ข้านั้นยิง แต่ก็....
"ไม่"ข้าพูดเสียงเบาเพื่อให้มันได้ยินคนเดียว"จนกว่าจะเสร็จธุระ แล้วจะยิงหรือไม่ก็อีกเรื่องหนึ่ง"
แต่ทันไดนั้นpai pai ก็ได้ตัดสินใจที่จะหยิบปืนอีกกระบอกมาเพื่อยิงข้า แต่ก็ช้าไปเพราะข้ายิงที่ตัวปืนสวนกลับทันทีจนตัวปืนแหลกละเอียด หวังว่าเสียงปืนคงไม่ดังจนไปถึงหุพวกตัวตลกสีฟ้าที่อยู่ข้างล่างหรอกนะ
"หนอย แก บังอาจนัก"pai pai ก็ได้แต่จ้องข้าอย่างโกรธเคืองเต่ดูเหมือนเพื่อนของเธอจะห้ามเอาไว้
"อย่านะ เธอเห็นฝีมือของหมอนั่นแล้วนิ และอีกอย่าง ตอนนี้เราก็แทบจะเรียกได้ว่าเสียเปรียบสุดๆ"ฮิเดโกะได้เตือนสติเพื่อนเธอจนpaipaiนั้นได้แต่เงียบ
"ดีแล้วที่เงียบ เพราะจะได้คุยเรื่องข้อตกลงกันเสียที"
"ข้อตกลงอะไร พูดอย่างกับแกน่ะต่อรองฉันได้"paipaiพูดเสียงแข็ง
"ก่อนอื่นฉันอยากจะรู้ว่าพวกเธอรู้เรื่องของLazyRabbitที่ได้เข็มกลัดตั้ง5อันได้ไงกัน"
"เรื่องอะไรที่ฉันจะบอกแกกัน แล้วค่าตอบแทนที่จะได้ล่ะ"
"เพื่อแลกกับความปลอดภัยของเธอ"
"จากแกล่ะสิ"paipaiพูดแบบนี้ข้าชักยัวะขึ้นมาแล้ว
"ไม่ใช่ จากตัวที่อยู่ข้างนอกต่างหาก หากพวกเธอเห็นคงต้องยอมกับเงื่อขไขของข้าด้วย อ้อ ก่อนอื่น"ข้าโยนกุญแจมือให้hedekosamaทั้งสองอัน"ก็ขอให้เธอใส่กุญแจมือไพล่หลังให้เพื่อนเธอก่อน อ้อ ให้แน่นๆด้วยนะ หากไม่แน่นละก็หัวพวกเธอได้เป็นรูแหงๆ และเธอก็ล่ามตัวเองกับเตียงละกัน"
"ได้ๆๆ จะทำให้เดี่ยวนี้แหละ"hedekosamaก็ทำตามที่ข้าสั่ง
"นี่ ฮิเดโกะ เธอเป็นพวกใครกันแน่"paipaiพูดขณะที่โดนใส่กุญแจมือ
"อย่าพูดแบบนั้นสิตอนนี้อยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่นะ"hedekosamaพูดขณะที่ใส่กุญแจมือล่ามตัวเองกับเตียง
"ดีมาก"ข้าจับแขนpaipaiให้ลุกขึ้นแล้วไปที่ระเบียงเพื่อให้ดูเหล่าตัวตลกสีฟ้า paipaiเห็นดังนั้นเลยถามว่า "นั่นมันตัวอะไร"
"ตัวตลกสีฟ้า ข้าเพิ่งทราบมาว่ามันคอยจะเล่นงานผู้เล่นทุกคน ข้าไม่ทราบว่ามาได้ไงแต่รู้ว่าพวกมันนั้นจะทำตัวเศร้าไม่ก็โมโหตลอดเวลา มักอยู่เป็นกลุ่ม มีอาวุธเป็นแส้ ลูกบอลอะไรพวกนี้ ชอบรุมผู้เล่นแถมยังระเบิดตัวเองได้ และพอแตะสิ่งมีชีวิต ก็เหมือนพวกที่โดนแตะอ่อนแอลงด้วย"แต่ข้าไม่บอกเรื่องของจุดอ่อนมันหรอก
"เอาละ นี่เป็นเงื่อนไขของข้า หากเธอยอมบอกเรื่องที่พวกเธอรู้เรื่องของLazyRabbitที่มีเข็มกลัดครบ5อันได้อย่างไรเพื่อเป็นการปล่อยตัวพวกเธอ แต่ถ้าพวกเธอนั้นอยากให้ข้าช่วยกำจัดตัวตลกสีฟ้าด้วยก็จงมอบเข็มกลัดที่มีทั้งหมดซะ" ข้าพูดพร้อมหยิบมือถือเพิ่อติดต่อกับLazyRabbit
"อ้อแล้่วอีกอย่าง"ข้าพูดขึ้นราวกับนึกออกได้ "ข้าได้วางกับดักไว้ หากหนีมั่วซั่วก็คงไม่เจ็บตัวเล็กน้อยก็ตายได้นะ"
--------------------------------------------------------------------------------------
พรุ่งนี้ไม่ว่างเกือบทั้งคืนแน่นอนเพราะเกี่ยวข้องกับงานศพ
LazyRabbit สมาชิก
· #162
นอกเรื่องนิส ว่าแต่วาน่าจะเข้ามาช่วงไหนเหรอตกลง... หลังจากเมดกายไปแล้ว?
ไม่งั้่นก็ไม่รู้ว่าจะสรุปตำแหน่งคืนนี้ยังไงดี

V
ของนังกระต่าเหลือรู้ทามไลน์เพราะว่าตอนนั้นเป็นอโน TwT
ฝากทั่นCitizenลบให้หน่อยนะคะ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #163
รบกวนนิดค่า อยากให้ทุกท่านช่วยเปลี่ยนภาพเป็นลิงค์ให้หน่อยนะคะ
คอมห่วยสดับ ปะทะกับกระทู้ประกอบภาพเกือบ200โพสเนี่
คอมบ้านชั้นมันรับไม่ไหวค่า .....

แต่มิได้ห้ามวาดนะคะ ถ้าเป็นลิงค์ จะแฟนอาร์ทหรืออะไรก็เหอะ มาเล้ย

ขอความกรุณาด้วยค่ะ ทั้งนี้ก็เพื่อความว่องไวในการโหลด ^^;
ไม่ระบุตัว
· #164
" หนอย....เเกนะ เเกนะ " ชั้นกัดฟันดังกลอดเเล้วมองที่เมดกายด้วยสายตาอาฆาตเหมือนจะพยายามฆ่าขา ฮิเดโกะมองชั้นร่าวกับรู้ว่าชั้นโมโหเเต่ก็ต้องอดทนไป
" เอาล่ะ.......จะยอมบอกไหม?"
" ไม่มีทาง......" ชั้นตอบด้วยนําเสียงเย็นชาเเล้ว มองเขาด้วยสายตาเกียจชัง
" หึ....เก่งดีนี้น่ายัยสาวน้อย" เขาพูดเเล้วจ่อปืนมาที่ ชั้น
" งั้นหรอค่ะ.....ขอบคุณมากนะค่ะ.....เเต่กรุณาอย่ามาดูถูกเด็กอย่างหนูน่ะค่ะ" ชั้นยิ้มให้กับเขา เเละทันใดนั้นชั้นก็เหยีบเท้าเขาเเละเเละมันทําให้ปืนที่จ่อหัวชั้นตกลงมาด้วยชั้นใช่มือที่ถูกล็อคลวงกระเป๋าเเล้วเอาปืนพกที่ชั้นมาเพื่อสํารองด้วยขึ้นมาเขาทําหน้าตกใจเล็กน้อย ก่อนที่จะยิ้มออกมา
" เก่งดีนี้"
" ก็บอกเเล้วไงค่ะว่าอย่าดูถูกเด็กนะค่ะ" ชั้นยิ้มเเล้วยิงขาเขาเเละ ช่วยยัยฮิเดโกะหลังจากช่วยเธอได้เเล้ว ชั้นก็กระโดดออกจากระเบียงบ้าน
" ฮะ...เฮ้ย!!!!!!!!เอาจริงดิ!!!!!!"ยัยนี้ร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ดีๆชั้นก็กระโดดลงมาจากระเบียงบ้าน โชคดีที่ข้างล่างนั้นมีต้นไม้นั้นทําให้เราหล่นอย่างปลอดภัย พวกเราวิ่งหนีกันไกลพอสมควร
" นี้!!ทําไมเธอไม่ยอมทําตามเข้าล่ะ"ฮิเดโกะพูดด้วยนําเสียงโมโหเล็กน้อย ชั้นหันมามองเเล้วทําหน้าเจ้าเลห์
" ถ้ามันเป็นเหยื่อ ชั้นก็ต้องล่ามัน ชั้นไม่มีทางเป็นเหยื่อเด็ดขาด!!!!!!!"
pai_pai สมาชิก
· #165
^
นั้นหนูเองค่ะ
LazyRabbit สมาชิก
· #166
^เด๋ววววววววววว น้องไผ่!!!!!!!!!!!!
แล้วแบบนี้vana-chanจะโผล่มาตอนไหนล้าาาาาาา =[]=!
วาน่าจังยิ่งบอกว่าจะไม่เข้าหลายวัน คงให้แก้ไม่ได้หรอกนะ

--

หลังจากอ่านจนถึงเรปล่าสุดแล้ว รู้สึุกว่าmaid guyจะเป็นพวกชนะผู้ใหญ่ แพ้เด็ก(ในหลายๆความหมาย)
และตอนนี้ เกมกำลังจะกลายเป็น3ก๊กแล้ว = =

---

V
แล้วก็เป็นไปได้อย่าเบิ้ลโพสนะ มันยิ่งทำให้คนอื่น(เช่น piyoaaa)โหลดนานขึ้น = =!
pai_pai สมาชิก
· #167
นานี่!!!!!!!!!!ขอโทดค้า!!!!!!!!!!!!
pai_pai สมาชิก
· #168
งั้นพี่ช่วยลบบทความนั้นด้ไหมค่ะ ขอโทษค้า ขอโทษจริงจริงค้า!!!!!><
hedekosama สมาชิก
· #169
^
Anonymous ด้านบนบนลบนะคะ น้องไผ่ฝากมาบอก =w=;; เพราะงั้นขอแต่งต่อจากพี่เมดกาย~

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ฮึ่ย!!"
ไผ่กัดฟันแบบโกรธๆ ฉันเองก็ได้แต่ทำหน้าเครียดๆตามเหตุการณ์ไป
"นี่... หนีกันเถอะ..."
ฉันพูดขึ้นมาเบาๆ ไผ่ทำท่าตกใจเล็กน้อยก่อนหันมาหาฉันอย่างสงสัย
"โดดลงไปข้างล่างกันเถอะ TT^TT"
ฉันพูดพลางเบือนหน้าไปด้านล่างระเบียง ... โชคดีที่ด้านล่างตรงนี้มีต้นไม้เล็กน้อยรายล้อมเต็มไปหมด~
"เธอกล้าแน่นะ??"
ไผ่ถามขึ้น ฉันพยักหน้าช้าๆ ให้ฉันเสียเข็มกลัดไปงั้นเรอะ?? ไม่เอาหรอกนะเฟ้ย~ แล้วเรื่องอะไรฉันต้องตอบคำถามของศัตรูด้วยเนี่ย!!
"งั้นเอาเลยนะ!!"
ฉันหันขวับไปหาไผ่อย่างตกใจ กรี๊ด!! ไวไปหน่อยไหมฟะ!! (ทำใจไม่ทัน TOT)
"จะไปไหนกันน่ะ!! ข้าบอกแล้วนะ! ว่าข้าวางกับดักเอาไว้!!"
เมดกายพูดขึ้นพลางเล็งปืนมาทางฉันกับไผ่ ไผ่ยิ้มออกมา แล้วกันไปมองเมดกาย...โอ้ย~ ยัยนี่คิดอะไรอีกล่ะ!!
"อย่าดูถูกเด็กสิคะ ^^"
เมื่อไผ่พูดจบเธอก็กระทืบเท้าของเมดกายเต็มแรง เมดกายเองก็ท่าจะเจ็บไม่น้อยเพราะเขาถึงขั้นทำปืนร่วงเลยทีเดียว ไผ่รีบใช้จังหวะนั้นแกะกุญแจมือออกทันที แล้วเธอก็หยิบปืนขึ้นมาเล็งไปที่ขาของเมดกาย
"ไผ่!!!"
ฉันรีบตะโกนออกมาเสียงดัง ทำให้ยัยไผ่หันขวับมาทางฉัน ทั้งที่ปืนของเธอยังเล็งที่เมดกายอยู่
"อย่าป๊อดได้ไหมเนี่ย!!"
ไผ่พูดแล้วทำหน้าเบื่อโลก ก่อนจะยิงไปที่ขาของเมดกาย! โอ้!! ห้องนอนของฉันแปดเปื้อนเลือดแล้ว TT0TT ถ้าพี่ชายฉันกลับมาเห็นเลือดคงอาละวาดลั่นบ้านแน่เลย!!~ (นี่แหละเรื่องที่ฉันกลัว) เมื่อเธอยิงขาเมดกายเสร็จเธอก็รีบมาแกะกุญแจมือให้ฉันทันที แล้วเดินไปที่ระเบียงก่อนจะกระโดดลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว
"เร็วๆสิ!"
ไผ่ตะโกนเร่งฉันมาจากด้านล่าง ฉันกลืนน้ำลายดังเอือกใหญ่ๆ แล้วสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่
"พวกเธอไม่กลัวกัปดักเลยหรือไงเนี่ย หึๆ"
เมดกายพูดออกมาทั้งที่เลือกยังโชกขาอยู่ แอบสงสารแหะ แต่ก็กลัว T-T
"ขอโทษนะคะ... ฉันทนเห็นคุณเจ็บไม่ได้จริงๆ เครื่องพยาบาลอยู่ชั้นล่างตรงห้องครัวนะคะ... ฉันช่วยคุณได้แค่นี้ไปละคะ"
ฉันพูดก่อนกระโดดลงระเบียงตามไผ่ไปอีกคน...


"ที่นี้เราจะไปไหนล่ะ??"
ฉันถามไผ่ที่ทำหน้ามุ่ยๆอยู่ข้างๆ ก่อนที่ไผ่จะผลักฉันจนล้มลง
"ผลักฉันทำไมเนี่ย!!?"
ฉันขึ้นเสียงถามไผ่น้อยๆ แล้วลูบก้นตัวเอง เมื่อกี้นี้มัน...เจ็บชมัด T^T
"ฉันรู้สึกได้ถึงกับดักของเมดกายอะนะ!!"
ไผ่พูดขึ้นแล้วมองดูไปรอบๆ เออ...ใช่!! ฉันลืมไปว่าเมดกายวางกับดักไว้นี่หว่า! นั่นทำให้ฉันต้องลุกขึ้นเดินอย่างระมัดระวังกว่าปกติเป็นเท่าตัว!! แต่...กว่าฉันจะลุกไผ่ก็เดินห่างฉันไปไกลพอควรเลยแหะ!! =*=

"เหงา...จัง...เลย~"
เอ๊ะ! เสียงอะไรฟะ?? ฉันหันขวับไปด้านหลังก่อนอ้าปากค้างอย่างตกใจ!! มันคือตัวตลกสีฟ้า!! แถมมันยังมีกันเยอะบรรลัยอีกต่างหาก (เริ่มไม่สุภาพจนได้) แล้วไอ้ที่พูดว่าเหงาจังเลยนี่มันทำให้ฉันนึกถึงผีช้อนขึ้นมาเลยแหะ!! (ทั้งที่มันไม่เกี่ยวกันเลยแม้แต่น้อยก็ตาม - -*)
"เหงา...จัง....เลย~"
... นี่คงเป็นตัวตลกสีฟ้าที่เมดกายพูดเอาไว้ งั้น...ฉันก็ไม่ควรโดนตัวมันสินะ... แล้วทำไมหน้าตาของมันเศร้าแบบนี้ละเนี่ย?? เห็นแล้วฉันก็ชักสงสารอีกแล้วสิ...
~ปัง!~
กระสุนปืนลอยเฉี่ยวหัวของฉันไปอย่างฉิวเฉียด มันโดนเต็มๆหน้าไอ้ตัวตลกที่อยู่ข้างหน้าฉันเลยเนี่ย!!!!!
"ยัยไผ่!!! หล่อนทำอะไรฟะเนี่ย~~~~"
ฉันหันขวับไปหาเจ้าของกระสุน แล้วรีบโวยทันที ไผ่ทำหน้าไม่รับไม่รู้ เหล่าตัวตลกตัวอื่นร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกันในทันทีว่า...
"กี้~~~"
ก่อนที่มันจะเริ่มร้องไห้ และเริ่มใช้แส้ ลูกบอลและอาวุธของมันขว้างไปมา ตัวของพวกมันบูมขึ้นเรื่อยๆคล้ายจะแตก.... อืม.... งานนี้คงต้องเผ่น =_=bb เมื่อตระหนักดังนั้นฉันเลยรีบวิ่งออกมาทันที โฮก!~ น่ากลัวโคตร~~~
"เฮ้ย!! เธอวิ่งมาไมเนี่ย??"
ไผ่พูดขึ้นอย่างตกใจ เพราะไอ้ตัวตลกพวกนั้นวิ่งตามฉันมาด้วย...
"ช่างเหอะ!! วิ่งไปนู้นก่อนดีมะ! บ้านใครไม่รู้น่าอยู่ซะไม่มี!!"
ฉันพูดก่อนชี้ไปที่บ้านด้านหน้า ยัยไผ่ซึ่งดูแฮปปี้เมื่อเห็นบ้านก็รีบลากฉันไปทันที... เจ้าของบ้านไม่ยอมปิดประตูด้วยแหะ ดีเลย! -_,-bb

-----------------------------

ฉันจำได้แค่ว่าฉันโดนช๊อต... อืม...ฉันโดนช๊อต...
แต่ตอนนี้ฉันลืมตาขึ้นมาแล้ว... และ...ฉันโดนพันด้วยเทปกาวอยู่กับยัยไผ่!!! กรี๊ด!! เวลาเอาเทปกาวออกมันเจ็บนะเฟ้ย TT x TT อย่างน้อยก็ใช้เชือกเหอะ! เล่นเทปกาวแบบนี้ดึงทีจี๊ดถึงใจ!!!

"คิดจะทำอะไรกับพวกเรานะ!!!"
ฉันถามขึ้นเมื่อหันไปมองเห็นยัยกระต่ายขี้เกียจที่ยืนอยู่ด้านหน้า
"เปล่าหรอก็แค่อยากจะเจรจากันนิดหน่อยนะ"
กระต่ายขี้เกียจพูดขึ้น
"เรืองอะไรละไอ้กระต่ายขี้เกรียจ"
ไผ่ขึ้นเสียงอย่างไม่ค่อยพอใจนัก... ยัยนี่นี่อารมณ์ร้อนจริงๆ!!
"พูดอะไรนะฉันคือvana-chanกระต่ายหูตกต่างหากละ"
คนตรงหน้าฉันพูดขึ้น ...เป็นอย่างที่ยัยไผ่พูดจริงๆแหะ ฉันมันสะเพร่า~ ฉันมันโง่เอง~ TT[]TT ยัยไผ่ได้ฟังดังนั้นก็หันมามองฉัน โอ้!! ฉันเชื่อเธอแล้วว่าฉันมันผิดเอง~~~
"........งะผิดคนซักแล้ว"
ฉันพูดขึ้นแล้วยิ้มเจื๋อนๆให้ไผ่ ไผ่มองมาทางฉันประมาณว่า 'ตูว่าแล้ว'
"เรืองนั้นชั่งมันเถอะรู้ไมว่าตอนนี้นะมันชักไปกันใหญ่แล้วมีตัวอะไรก็ไม่รู้อยู่ข้างนอกเติมเลย แถมยังระเบิดตัวเองได้ด้วย"
สงสัยวานะคงยังไม่รู้ว่ามีตัวตลกร่ำไห้อยู่ข้างนอก =_=;
"แล้วไงละ"
ไผ่ถามขึ้น วานะเงียบไปเล็กน้อยก่อนพูดต่อ...
"ขืนเป็นแบบนี้มันต้องแย่แน่ๆฉันอยากรู้ความจิงมาทำไมถึงเกิดเรืองแบบนี้แล้พวกมันคิดจะ ทำอะไรมากกว่าเล่นแก้เซ็งแล้วเรามาหาความจริงที่แล้วก็จะหยุดมันเพื่อไม่ให้มันเป็นเรืองใหญ่และคนตายไปมากกว่านี้ดัวยเรามาร่วมมือกันดีกว่า"
เมื่อวานะพูดจบ ฉันกับไผ่ก็มองหน้ากัน
"แล้วแต่เธอ..."
ไผ่พูดจบ ฉันก็หันไปยิ้มให้วานะทันที...

"ฉันเองก็อยากเข้าร่วมกับเธอเหมือนกัน!!"
ex0 ผู้สนับสนุน
· #170
ผมมีคำถามครับ ถ้าผมจะได้ปีนตึกผมต้องแถยังไงดีครับ - -"(วันนี้เกิดอาการมุขตัน)
tank สมาชิก
· #171
^
^
^
โดนแมงมุมกัด>สายตาดีขึ้น>ปล่อยใยได้
hedekosama สมาชิก
· #172
^
นั่นมันสไปเดอร์แมนแล้วค่า =_=^
piyoaaa ผ สมาชิก
· #173
ดึงฝ่ายCitizenให้มาอยู่ในเหตุการณ์มั่ง ไม่มีผลต่อเนื้อเรื่องหรอกค่ะ
(พยายามให้ยังไม่สู้ ไม่ยุ่งเกี่ยว ยังไม่รู้เลยว่ามีแผนจะดึงใครไปทำอะไรมั่ง แต่ไม่อยากปล่อยลอยแพ)
เรื่องนี้กลายเป็นก๊กกระต่าย ก๊กพิโยะ ก๊กพลเมือง แล้วเนี่ย
แล้วก็ถึงเห็นชั้นไม่ค่อยยุ่งกะคุณ CHELSEA แต่ก็ยังมีคิวออกมานะคะ
--------------------------------------

ที่ไหนซักแห่งของเย็นๆ ของวันที่1
"วันนี้มันวุ่นวายดีจังนะ ซิลค์"
"ไม่หรอก มันก็เป็นอย่างนี้ทุกวัน เพียงแค่เราไม่รู้ตัวก็เท่านั้น"
ทั้ง2คนหันไปทางย่านการค้า ที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของสิ่งผิดปรกติ ยูสเซอร์เนม
และความผันผวนของโลกออนไลน์

"ทำอะไรของเธอเนี่ย !!!!" ด้วยอารามความโกรธที่เห็นตัวตลกเดินไปทั่ว
แล้วทำให้ผู้คนล้มหมดสติไปทีละคนสองคน ทำให้ชั้นดึงสติเข้าสู่ร่างตัวเองได้
piyoaaa แม่สาวคนนี้ยังคงมองชั้นแบบ ตอนนี้เธอจะไปทำอะไรได้?
มันเหลืออดไปหน่อยชั้นก็เลยต่อยเธอเข้าไปทีนึง เผื่อความโกรธมันจะลดลง

แต่ไม่เลย...ยิ่งเห็นหน้าของเธอที่มีความสุขกับการเห็นตัวตลกอาละวาด
รอยยิ้มโรคจิตแบบนั้น มันเหมือนสะท้อนความเลวของชั้นออกมา
แต่ผู้หญิงต่อยกันเองมันไม่ค่อยได้อะไร ชั้นต้องแก้ไขสถานการณ์นี้ต่างหาก

"ไม่อยากจะยอมรับนัก แต่เมื่อเธอเป็นส่วนหนึ่งที่มาจากชั้น ตัวตลกพวกนี้ก็คือความรับผิดชอบของชั้น"
ชั้นหยิบเชือกออกมาจากกระเป๋า มีด้ามจับสองข้างทำด้วยไม้เหมือนเชือกออกกำลังกาย

หนึ่งตัว สองตัว สามตัว ที่ถูกชั้นรัดคอ ใช้เชือกในการฆ่ามันใช้ทั้งความอดทน มุ่งมั่น และเสียเวลา
นอกจากนั้น สายตาและน้ำเสียงเศร้าๆของพวกนั้น.... ชั้นไม่สงสารหรอก มันระเบิดใส่ชั้นนะ
ความเร็วขนาดนี้ด้วยตัวคนเดียว ชั้นจัดการเจ้าพวกตัวตลกนี่ไม่ไหวแน่

ย่านการค้าแห่งนี้มีลักษณะเป็นซอยยาวทรงขวด ตรงกลางมีนาฬิกายักษ์ มีทางลัดซิกแซกตามซอกร้าน
แต่สำหรับคนไม่คุ้นทางคงไม่สังเกต

ชั้นตัดสินใจที่จะปิดทางออกหนึ่งทาง ด้วยการขโมยรถหลายคันมาจอดปิดทางไว้
ทั้งนี้เพื่อต้อนให้พวกมันมุ่งหน้ามาเป็นทางเดียว (จริงๆก็คิดว่าจะระเบิดรถด้วยเลยมั้ย แต่เดี๋ยวไฟมันลาม)

แต่....ตัวตลกกลุ่มใหญ่มุ่งหน้าไปย่านชุมชน พวกมันประมาณ4ตัวพยายามจะเข้าไปในบ้านกุ๊กกิ้กหลังนึง
ไม่ดีแน่ ชั้นเพิ่งเห็นเด็กๆกลุ่มหนึ่งเข้าไปข้างในนั้น
patcharawits สมาชิก
· #174
แจมต่อจากเรปบนนะ

แกรก แกรก แกรก ผมขี่จักรยานอยู่ผมก็ได้เห็นตัวตลกสีฟ้า4ตัวกำลัง
เข้าไปทำร้ายเด็กในบ้าน ผมแสยะยิ้มแล้วบอกกับตัวเองว่า สนุกแล้วสิ
ผมบอกกับไมยูสของผมว่า"รักษาน้ำหนักท้ายไว้เรากำลังจะยกล้อแล้ว"
โครม!!!!ผมยกล้อชนหน้าตัวตลกทำให้ล้อหน้าตวัด
ผมรีบสกิตล้อแล้วปัดทำให้ตัวตลกอีก2ตัวล้ม
ผมรีบเอาจักยานย้ำเน้นๆไปที่ขอของผวกมันทั้ง3จนนอนกับพื้น
ผมลงมาแล้วพูดกับไมว่า"ฟู่นี่มันอะไรกันละเนี่ย"
ระหว่างที่ผมพูดไมก็บอกกับผมว่า"ระวังข้างหลัง!!!"
ผมหันไปเจอตัวตลกกำลังจะเล่นงานผมจากด้านหลัง
แต่อยู่ดีๆมันก็หยุดแล้วเอามือไปจับแถวๆคอ
ผมสังเกตุเห็นเชือกรัดคอมันอยู่รัดมันสักพักแล้วมันก็ล้มลงไป
ผมเห็นผู้หญิงถือเชือก(อ่อเธอนี่เองที่รัดคอไอตัวตลกนั่น)
ผมยื่นมืออกไปบอกว่า"สวัสดีครับผมpatcharawitsยินดีที่ได้รู้จักครับ"
_________________________________________________

งื่ม เจอคนเล่นด้วยแล้วเดียวคุณpinyoaaaต่อด้วยนะครับ
LazyRabbit สมาชิก
· #175
"หืม?" ฉันที่กำลังหาข้อมูลหันไปมองหันไปมองมือถือที่ดังเป็นครั้งที่สองของวัน
จะว่าไปแล้ว ฉันก็พึ่งสังเกตุว่านั้นเป็นจังหวะเพลง Super Bass ของ Nicki Minaj
ฉันแอบคิดว่ารสนิยมเจ้า maid guy คงไม่แย่เท่าไหร่นัก

"ฮัลโหล ได้เรื่องแล้วใช่มะ?" ฉันถามไปแบบอารมณ์ดี
"ได้เรื่องบ้าอะไร! ได้แผลดิไม่ว่า!" เจ้านั้นตวาดใส่ฉัน
"เห้ย ปะ เป็นอะไรมั้ย?" ฉันถามแบบเป็นห่วงนิดๆ
"โดยยัยpai paiยิงที่ขา แต่แค่เฉียดจนได้เลือดมานิดหน่อย เพราะยัยนั้นมันมือสมัครเล่น" หมอนั่นอธิบาย
"งั้นยกเลิกภารกิ-"
"ไม่ ข้าจะทำต่อ" หมอนี่เริ่มหัวแข็งอีกแล้ว
"อะไรกัน! เจ็บตัวไปรอบแล้วยังไม่เข็ดอีกเรอะ!!" ฉันขึ้นเสียง
"เล็กน้อยมาก ไม่ต้องมาห่วงหรอกยัยเด็กเจ้ากี้เจ้าการ" น๊าน มีว่าด้วย
แล้วและจากนั้น หมอนั่นก็เริ่มเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดออกมา

"..." ฉันเงียบไปนิดหนึ่งหลังจากหมอนั่นเล่าจบ ก่อนตัดสินใจ "ฉันจะไปช่วย!!!" ฉันตะโกน
"หา!!?" เจ้านั้นตะลึง "ข้างนอกมีแต่ตัวตลก และข้าไม่ต้องการความช่วยเหลือจากเด็กเอาแต่หนีแบบเจ้า!!!"
"จะบ้าเรอะ ใครบอกว่าฉันจะไปช่วยนาย!"
"ชะอ้าว"
"ฉะ ฉันจะไปตามหายัยสองคนนั้นกับนายต่างหาก เพราะว่าขามีแผลคงเดินไม่ถนัด ชะ ใช่มั้ยละ?"
"...." เจ้านั่นเงียบไป อีกครั้ง
"อะ อีกอย่าง ถ้าพวกนั้นเห็นตัวฉัน อย่างน้อยคงจะไม่หนีอีก เพราะฉันเป็นเป้าหมาย" ฉันอธิบายออกไป
"จริงของเจ้า บางทีอาจจะดีกว่า" หมอนั่นเห็นด้วย
"ละ แล้วก็มีศัตรูตั้งสองคน สองต่อสองย่อมดีกว่าใช่มั้ยละ?"
"อืม" ฉันรู้สึกเหมือนหมอนั่นพยักหน้า
"ฉะ ฉันน่ะเอาตัวรอดเป็นหรอกยะ ว่าแต่นายอยู่ไหนน่ะนั่น?" ฉันเอ่ยถาม
"แถบที่พักอาศัยที่อยู่ติดกับย่านการค้าในเมืองน่ะ" maid guyตอบ
"อ้าว? ใกล้นี่ฟ่า เดินไปยังได้" ฉันตกใจเล็กน้อยเพราะสถานที่อยู่ใกล้กว่าที่คิด
"..." เจ้านั่นเงียบอีกแล้วเป็นปกติ
"งั้นเอาเป็นว่า อืม... เจอกันที่นาฬิกากลางตลาดนะ อีกไม่ถึง30นาทีจะไปถึง" ฉันบอก
"อ่อๆ ข้าจะไปรอแถวนั้นละกัน" ฉันตัดสายไปหลังจากหมอนั่นพูดจบ

"เอาละ ไปกัน" ฉันบอกกับคอมพิวเตอร์ เอ้่ย เจ้ายูสที่อยู่ในคอมพิวเตอร์
"โอเคร๊~!" มันพุ่งออกมาเป็นแสงสีขาว กลายร่างเป็นกระต่ายตรงหน้าฉัน
"ฉันคงต้องพึ่งความสามารถของเธอหน่อย เพราะว่ามีตัวตลกข้างนอก" ฉันอธิบาย
"..." เจ้ากระต่ายทำหน้านิ่งใส่
"โอเค ฉันจะไม่ถามเรื่องตัวตลกว่ามันคืออะไร แต่ขอยืมแรงเธอรวมร่างแล้วโดดข้ามหลังคาได้มั้ย?"
"อืม~!" มันพยักหน้าพร้อมกับมีอีโมชั่น >w< ขึ้นเหนือชื่อ
"โอเค! ไปกันเลย!" ฉันหยิบเจ้าดอทตี้ที่ใส่ของทุกอย่างพร้อม
(แต่ไม่ขอบอกละกันว่ามีไรบ้าง เด๋วไม่นุก)มาสะพายและเดินออกจากบ้าน

เพียงไม่ถึง20นาทีฉันก็มาถึงนาฬิกายักษ์ที่นัดกับเจ้าmaid guyไว้
ดีจริงๆที่แถวย่านตลาดนี่หลังคาเยอะระเบียงแยะ เลยไม่ลำบากเท่าที่คิดไว้
ระหว่างทางฉันได้เห็นสิ่งที่ตัวตลกทำไว้ ทั้งเสียงระเบิด เศษของต่างๆกระจัดกระจาย
และผู้คนที่สลบอยู่ข้างล่างถึงแม้ฉันจะไม่รู้ว่าพวกนั้นตายรึยัง
ฉันยกเลิกการรวมร่างแล้วยืนรอบนหลังคาใกล้ๆเพื่อมองหาเจ้าmaid guy
ตอนนั้นเองที่ฉันถูกมือของใครบางคนแตะไหล่
"!!" ฉันตกใจมากจนรีบล้วงมีดทำกับข้าวออกมาจากดอทตี้
"อ้า่ว? ตกใจด้วยเรอะ" maid guyนั่นเอง "...แล้วนี่ใช้มีดทำกับข้าวเป็นอาวุธเรอะ" เจ้านั่นมองที่มือฉันที่กำมีด
"โธ่ ตกใจหมดเลย!" ฉันก็มองไปที่ขาของหมอนั่นบ้าง "อ้าว? ปฐมพยาบาลมาแล้วเรอะ?" ฉันถาม
"อือ พอดีหลังจากโทรเสร็จข้าก็ไปดูที่ครัวตามที่hedekodamaบอก
แล้วก็เจอเครื่องพยาบาลเข้าจริงๆ" หมอนั่นอธิบาย ระหว่างที่ฉันเก็บมีดไว้ที่เดิม
"ว้า แบบนี้ฉันก็เสียเที่ยวสิ" ฉันทำหน้าเสียดายนิดๆ "กะจะมาช่วยซักหน่อย"
"ไม่หรอก" เจ้านั่นยิ้ม
"ทำไมละ?" ฉันไม่ชอบตอนหมอนั่นยิ้ม
"ก่อนเจ้ามา จ้าลองไปไล่ดูตามบ้านแล้ว ข้าเจอที่กบดานล่าสุดของยัยพวกนั้นแล้ว
แต่ว่า..." หมอนั่นหยุดไป นั่นทำให้ฉันขัดใจและหงุดหงิดเล็กน้อย
"แต่ว่าอะไร?" ฉันทำเสียงหงุดหงิดใส่
"แต่พวกนั้น ได้พวกเพิ่มมาอีกคนแล้วน่ะสิ"
"..." ฉันและmaid guyเงียบทั้งคู่ ตอนแรกคิดว่าจะได้2ต่อ2 แต่ตอนนี้ก็เป็น3ต่อ2อีกงั้นเหรอ...
"แล้วก็ ยัยเด็กที่ไปร่วมด้วย มีทั้งที่ช็อคไฟฟ้า และ... มองเห็นยูสด้วย ข้าเห็นยัยนั้นพูดคนเดียวเป็นบางที"
maid guyพูดแบบช้าๆเหมือนไม่อยากให้ฉันตกใจ

"งั้นเรอะ.. หึ น่าสนใจ" ฉันยิ้มขึ้นมา "แบบนี้ก็เป็นโอกาสของเราแล้วนะ!"
"โอกาสอะไร? โอกาสแพ้แล้วก็เสียเปรียบเนี่ยนะ?" maid guyขมวดคิ้วแบบมีน้ำโหนิดๆ
"จะบ้าเรอะ ก็คิดดูนะ ยัยเด็กใหม่นั่น... เอ่อ ชื่อ?"
"ยูสชื่อvana-chanน่ะ ถึงจะไม่แน่ใจว่าจะชื่อเดียวกับยูสรึเปล่าก็เหอะ"
"โอเคๆ เป็นว่า ถ้ายัยvanaอะไรนั่นมองเห็นยูส แปลว่าต้องมีเข็มกลัดอย่างน้อย 3 อันแน่นอน" ฉันอธิบาย
"อ่ะ จริงด้วยสินะ"
"เพราะฉะนั้น นี่คือเวลารวบรวมเข็มกลัดยังไงละ!"
"นี่มั่นใจว่าจะชนะขนาดนั้นเลยเรอะ" เจ้านั่นถามขึ้น
"ไม่ลองก็ไม่รู้ ไปลุยกันเถอะ!!!"
ฉันตะโกนออกไป แล้วสั่งให้maid guyนำทางไปที่บ้านพัก

---

เอาละ สำหรับตำแหน่งคืนนี้!!

LazyRabbit*
-อยู่กับmaid guy กำลังออกจากย่านการค้าไปย่านชุมชน
ให้maid guyพาไปหาบ้านของพวกvana-chan hedekosamaและpai pai (Day1 ตอนเย็นๆ)
hedekosama
-อยู่กับpai paiและvana-chanที่บ้านหลังหนึ่งในย่านชุมชนติดกับย่านการค้า
(Day1 ตอนเย็นๆ)
pai pai
-อยู่กับhedekosamaและvana-chanที่บ้านหลังหนึ่งในย่านชุมชนติดกับย่านการค้า
CHELSEA
-โรงงานทำรองเท้าผีสิง กำลังจะไปท่าเรือ (Day0 ตอนกลางคืน)
LionHeart*
-อยู่กับยูสของตัวเองใต้สะพานข้ามแม่น้ำแห่งหนึ่ง (Day0 ตอนบ่ายสองกว่าๆ)
Citizen(Anonymous เร)
-อยู่กับAnonymousซิลก์ กำลังเดินเล่นในย่านการค้า (Day1 ตอนเย็นๆ)
piyoaaa*
-รัดคอตัวตลกสีำน้ำเงินที่กำลังจะมาทำร้ายpatcharawits
และคาดว่าอยู่หน้าบ้านพักของพวกvana-chan hedekosamaและpai paiอีกด้วย (Day1 ตอนเย็นๆ)
ex0
-วิ่งหนีพวกนักเลงเป็นโขยงกับtank (Day0 ไม่ทราบเวลา แต่น่าจะเป็นตอนกลางคืน)
tank
-วิ่งหนีพวกนักเลงเป็นโขยงกับex0 (Day0 ไม่ทราบเวลา แต่น่าจะเป็นตอนกลางคืน)
FroZen
-ยังอยู่กลางถนนตรงที่(เคย)เจอpatcharawits (Day0 ไม่ทราบเวลา)
patcharawits*
-ทักทายสาวน้อยจอมรัดคอpiyoaaaผู้ช่วยตัวเองไว้จากตัวตลกสีน้ำเงิน
และคาดว่าอยู่หน้าบ้านพักของพวกvana-chan hedekosamaและpai paiอีกด้วย (Day1 ตอนเย็นๆ)
maid guy*
-อยู่กับLazyRabbut กำลังออกจากย่านการค้าไปย่านชุมชน
พาLazyRabbitไปบ้านของพวกvana-chan hedekosamaและpai pai (Day1 ตอนเย็นๆ)
vana-chan*
-อยู่กับhedekosamaและpai paiที่บ้านหลังหนึ่งในย่านชุมชนติดกับย่านการค้า (Day1 ตอนเย็นๆ)

เอาละ! ตอนนี้ดูเหมือนเหตุการณ์บรรจบของDay1กำลังจะมาถึงแล้วละ!
เหตุการณ์บรรจบที่ว่า ก็คือเหตุการณ์ที่มีคนมารวมกันเยอะๆไง แบบตอนรถชนในDay0น่ะ
ขอให้ทุกคนเตรียมตัวกันให้พร้อม~ นะจ๊ะโอเย้~~~
piyoaaa ผ สมาชิก
· #176
รวมกันให้เพียบ เย้ๆ ฟิคเราคึกคักจังน่อ
ปล.ทุกท่านระวังหวัดด้วยนะคะ เชื้อไวรัสมันเพิ่งคร่าชีวิตแมวชั้นไป2ตัวค่ะ
-------------------------------

"สวัสดีครับผมpatcharawitsยินดีที่ได้รู้จักครับ"

ชายหนุ่มพร้อมยูสผมขาวตาสีดำเข้ามาทักทายหลังจากฟาดเจ้าตัวตลกกระเด็น (แถมยังใช้ล้อหักคออย่างเหี้ยม)
เขาดูท่าทางจะเป็นคนที่สามารถป้องกันตัวเองได้ในระดับหนึ่ง ชั้นเลยตอบว่า

"ขอบใจ แต่กลับไปเหอะ แฟนคุณกำลังกลัวอยู่แน่ะ" ชั้นมองไปทางผู้หญิงท้ายจักรยาน
"เมน่ะเหรอ?" patcharawits รู้สึกตัวขึ้นจากแรงดึงเบาๆที่แขนเสื้อ สาวน้อยมองศพ4ศพเพิ่งตายไปต่อหน้า
"สนามรบไม่เหมาะกับสุภาพสตรี ชั้นพูดเพื่อตัวเธอนะ" ชั้นพูดอีกครั้ง
โอ้วให้ตายเหอะ นี่เป็นโอกาสจะได้กำลังรบเพิ่ม แต่ทำไมชั้นยังมัวพูดอย่างนี้อยู่น้อ

หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่ม พูดอะไรหวานเลี่ยนๆ ประมาณว่า
-ต่อให้ที่นี่เป็นนรก ชั้นก็อยากจะอยู่ข้างๆคุณ- โอ้ ชีวิต!!! ชั้นน่ะแม้แต่เพื่อนยังหายาก
ยูสของชั้นก็จ้องจะครองร่างชั้นลูกเดียว ไม่มีที่จะมาตั้งวงสนทนากินสุกี้
แล้วยิ่งไม่ต้องพูดมากกับคำว่าแฟน บรรยากาศนี้มันทำเอาชั้นรับมือไม่ถูก

เธอมองตาชั้นอย่างแน่วแน่ แววตาของผู้ที่พร้อมจะสู้และทำเพื่อจะรอด
จริงๆแล้วเนื่องจากเธอเป็นยูสจึงไม่ต้องกลัวเรื่องบาดเจ็บ และหากเธอมีความมุ่งมั่นแรงกล้า
ยูสก็สามารถหยิบจับสิ่งของ ต่อยกลับ หรือถืออาวุธได้

"ชั้นยอมแพ้เธอล่ะ ชั้นชื่อพิโยะ อาจจะพอคุ้นๆในชื่อ piyoaaa"
จากสถานการณ์ตอนนี้ ต้องมีคนจัดการกับคอมพวกนั้น สกัดพวกมันไม่ให้ออกไปย่านชุมชน
และก็จัดการกับเจ้าพวกที่มันออกไปแล้ว (ซึ่งอันนี้มันค่อนข้างยาก เพราะมันกระจายกันไป)
อันสุดท้ายคงต้องปล่อยให้ชาวบ้านจัดการกันเอง....

"ชั้นไม่รู้ว่าทางไหนมันอันตรายกว่ากัน แต่ชั้นอยากให้พวกคุณจัดการอะไรซักอย่างกับคอมพวกนั้นที
ร้านคอมในย่านนี้มันกระจายไปหมด ชั้นจะเขียนแผนที่ร้านคอม 15 ร้านให้ ......"

ชั้นเขียนแผนที่ แต่ก็รู้สึกกลุ้มกังวลใจ แน่นอนที่ว่า ชั้นไม่ค่อยคุ้นเคยกับการฝากงานให้คนอื่น
แต่ยิ่งกว่านั้นคือ ชั้นสั่งให้พวกเขาไปบุกฐานทัพตัวตลก เหมือนวิ่งเข้าหาอันตราย..
ชั้นเลยเขียนทางลัดเข้าหลังร้านไปด้วย กับจุดวางหม้อแปลง

"แถวนี้มีของที่ใช้ประโยชน์ได้เยอะพอสมควร และยูส เธอใช้ความสามารถของเธอให้เป็นประโยชน์
ตัวตลกไม่มีผลอะไรกับเธอ เพราะเธอเป็น เอ่อ....จำพวกเดียวกับพวกมัน ใช้ความสามารถนี้ให้ดีล่ะ"

ชั้นมอบหมายให้ไม่ทันไร เด็กสาวข้างในก็เปิดประตูพรวดออกมา มีเด็กคนนึงพกปืนด้วย
โอ้ เด็กสมัยนี้ ไม่สิ ชั้นมัวแต่เสียเวลาที่นี่มากไป ตัวตลกแห่กันออกมาจากย่านการค้าแล้ว

"คุณหนู ชั้นขอยืมปืนของเธอหน่อย" ชั้นคว้าปืนจากเธอ ยิงเข้าไปที่ไหล่ และขาตัวตลก2นัด
(พ่อชั้นบ้าปืน ความรู้ไร้ประโยชน์อีกอย่างแล้วไง)พวกมันตกใจ ตัวตลกที่บาดเจ็บ รู้สึกกลัวและระเบิด
พวกตัวตลกที่อยู่ใกล้เคียงโดนแรงกระแทกกระจายกันกระจุยล้มกลิ้ง

(เจ็บมือชะมัด ปืนนี่มันไม่เหมาะกับผู้หญิงเลยแฮะ) ชั้นส่งปืนคืนไปให้
"ขอบคุณจ้ะ คุณหนู ที่นี่มันอันตรายนะ เข้าไปข้างในแล้วปิดประตูลงกลอนให้แน่นดีกว่า"
แล้วชั้นก็สังเกตเห็น ด้านหลังของเด็กพวกนี้ก็มียูสเซอร์เนม กระต่ายแว่น กับ แฝดผี
และ ยูสเด็กมหาโลลิ

"..... ชั้นยืนยันคำเดิมนะ ข้างนอกมันอันตราย ถึงพวกเธอจะเป็นเพลเยอร์ก็เถอะ"
ไม่ระบุตัว
· #177
เอาละ ขอรวมด้วยหน่อยเถอะ!

---

"ฮัดช่าาาาาาาาาาาาาาาาาาา"
ฉันกระโดดลงไปกลางวงสาวๆ(และชาวหนุ่มอีก1คน)โดยใส่ผ้าคลุมสีม่วงด้วย
"เห้ย ใครฟะ" เด็กผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มโพลงชี้หน้าฉัน
ตอนนั้นเองที่maid guyกระโดดลงมาบ้า่ง
"โธ่ pai paiนั่นน่ะก็เป้าหมายของเธอไง" เจ้านั่นพูดเป็นลางๆให้ฉันรู้ว่ายัยนี่คือpai pai
"ฮ่าๆๆ เปิดเผยแบบนี้ก็ไม่สนุกสิ!" ฉันหันไปพูดกับผู้ช่วย
"แต่ข้าไม่ยักรู้ว่าเจ้าเอาผ้าคลุมใส่กระเป๋าประหลาดนั้นมาได้ด้วย"
"อย่าดูถูกกระเป๋าของผู้หญิงเชียว! อีกอย่างผ้าคลุมอันนี้ฉันกะจะเอาไปใส่คอสเพลย์อีลีเดนซะหน่อย เฮ้อ" ฉันพูดลอยๆ
แต่คงมีไม่กี่คนที่เข้าใจความหมายของประโยคนี้ 100%

"เธอนี่เอง... LazyRabbit หึ มาปรากฏตัวตรงหน้าศัตรูแบบนี้ถือว่าโง่มากนะ" เด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆpai paiพูด
ถ้าให้ฉันเดา... ยัยนั่นคงเป็นhedekosama
"ก็พวกเธอเลยหนีสมุนฉันไปก่อน ฉันเลยต้องมาออกโรงเองแบบนี้ไง" ฉันทำท่าเหมือนเป็นบอสใหญ่
"เดี๋ยวนะ? ข้าเป็นสมุนของเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่?" maid guyถามแบบดูไม่สบอารมณ์ที่โดนเรียกแบบนั้น
"งั้นเรียกว่าผู้ช่วยก็ได้ ฮะๆ" ฉันยิ้ม
"หน็อย! ที่แท้เจ้าmaid guyนี่ก็เป็นฝีมือของแกนี่เอง!!!" pai paiพูดแบบโมโห

"หยุดนะ!!!" เด็กผู้หญิงอีกคนที่อยู่กลางวงตะโกนขึ้น ทำไมยัยนี่ดูคุ้นๆเหมือนเคยเจอที่ไหนมาก่อนนะ?
ทุกคนหยุดตามที่เธอบอก เพราะเธอดูโมโหจริงๆ
ตอนนั้นฉันเริ่มกวาดสายตาสำรวจว่ามีใครอยู่ในที่นี้บ้าง
ยัยpai paiกับhedekosama ส่วนยัยคนที่มีกระต่ายหูตกนั้นคงเป็นvanaอะไรนั่น
ส่วนยูสของpai paiกับhedekosamaฉันเห็นไม่ชัดเลย คงเพราะยังไม่มีรูปร่างมากพอ
มีผู้ชายอีกหนึ่งคนที่มาพร้อมกับแฟนด้วย ชะอ้าว นั่นมันยูสนี่หว่า?
อ่ะ! งั้นแปลว่าก็มีโอกาสได้เข็มกลัดเพิ่มอีกสินะ หึๆ
ยัยผู้หญิงที่ตะโกนนั่น โห มียูสตามหลังเพียบเลย แต่เห็นไม่ชัดแฮะ สงสัยว่าเราจะมีเข็มกลัดน้อยไปหน่อย
สุดท้ายก็ฉันกับเจ้าmaid guy ตอนนั้นผู้หญิงคนนั้นก็พูดต่อ

"ฟังนะ ชั้นไม่รู้ว่าพวกคุณมีเรื่องอะไรกัน แต่ตอนนี้พวกตัวตลกกำลังทำร้ายผู้คนอยู่นะ!" ยัยนั้นเริ่มอธิบาย
"และที่นี่มันอันตรายแค่ไหนก็รู้อยู่ กลับเข้าบ้านไปซะเถอะ!"
ถูกของเธอ... แต่ที่ถูกน่ะคือความอันตรายของที่นี่เท่านั้นแหละั
แต่ถ้ายัยนี่พูดแบบนี้ แปลว่าต้องมีแผนอะไรซักอย่างแน่ๆ
ฉันจึงถามลองเชิงไป "พูดยังกับว่าเธอมีแผนกำจัดพวกตัวตลกอย่างนั่นแหละ?"
ยัยนั่นเงียบไปนิดหนึ่ง "ชะ ใช่! แต่มันก็ไม่เกี่ยวกับพวกเธอ มันอันตราย"
ฉันยิ้มออกมา "งั้น~ ให้ฉันช่วยมั้ยละ?"
"!!" ยัยนั่นตกใจไม่น้อย
"ถ้าให้ฉันเดา มันต้องเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ในร้านเน็ตแน่ๆ เพราะนั้นเป็นจุดที่พวกนั้นออกมา"
"...ใช่" บิงโก!
"โชคดีจริงๆ เพราะพี่ฉันเป็นจ้าวแห่งร้านเน็ตแถวนี้พอดี ฉันเลยจิ๊กแผนที่ของพี่ฉันมา ขาดอย่างเดียวคือ 'ที่ไหน?' เท่านั้น"
ฉันหยิบแผนที่ที่ยัดใส่เจ้าดอทตี้ออกมาให้ผู้หญิงคนนั้นดู
"ทำไมชั้นต้องฝากเรื่องนี้ให้เธอด้วยละ?"
"หนึ่ง เพราะฉันจะได้ไม่ต้องไปทะเลาะกับยัยพวกที่อยู่ข้างหลังเธอ" ฉันอธิบายต่อ
"สอง ฉันมั่นใจแน่ๆว่าเธอทำคนเดียวไม่ได้ สาม เพราะฉันก็เห็นผลงานของพวกตัวตลกเหมือนกัน และไม่อยากให้มันไปถึงแถวบ้านฉันด้วย"
อาจจะฟังดูมีเหตุผลสหรับเธอก็ได้ แต่ฉันต้องรอเธอตัดสินใจก่อน

"เดี๋ยวนะ! ยัยกรพต่ายขี้เกียจ! แกจะเมินพวกฉันเรอะ" pai paiโพลงขึ้นมาขัดจังหวะ
"เปล่าน้่า ฉันแค่เห็นว่าเรื่องของตัวตลกสำคัญกว่าข้อมูลของพวกเธอก็แค่นั้น จริงมั้ย?" ฉันหันไปหาmaid guy
"อืม ข้าเห็นด้วย" ยังไงๆก็ต้องเห็นด้วยอยู่แล้ว
"ถ้าเธออยากตามมากำจัดฉัน ก็มาช่วยรีบๆทำให้เรื่องนี้มันเสร็จแล้วมาสู้กันก็ได้นิ?" ฉันยิ้มให้ แต่เธอคงไม่รับ
ฉันหวังว่าpai paiจะเป็นพวกยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ
LazyRabbit สมาชิก
· #178
หลุดอีกละ ว่าจะเติมสรุปสถานการณ์กับแก้คำผิดซะหน่อย

เอาเป็นว่า ก๊กกระต่ายมาจอยแล้วจ้า
แล้วดูเหมือนจะอยากกำจัดตัวตลกมากกว่าหาข้อมูล
เลยเสนอตัวขอช่วยpiyoaaa(อันนี้ให้คุณpiyoaaaตัดสินใจนะคะว่าจะให้มั้ย)
พอพวกpai paiเห็นว่าทำเมิน เลยเสนอว่า "ก็มาช่วยทำให้เสร็จ จะได้มาสู้กันทีหลัง"
(อันนี้ก็ให้พวกpai paiตัดสินใจเองว่าจะมาช่วยpiyoaaaมั้ยอีกเหมือนกัน)

V
ทั่นCitizenอย่าลืมช่วยลบข้อความให้ด้วยหน่อ(แต่มีอะไรบ้างคงต้องหาเอง =w=;; )
จัดระเบียบเว็ปคงเหนื่อยมากสินะคะ
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #179
ไม่ว่างมาหลายวันวันนี้เพิ่งว่าง เดี๋ยวมาแต่งต่อละครับ
ลบอันไหนมั่งอะครับ ตาลายมว๊ากกก
maid guy สมาชิก
· #180
เล่นแต่งแบบนี้ก็คงต้องรอคู่pai paiกับhedekosamaมาแต่งต่อสินะ

ปล.รู้สึกว่าจะแต่ให้ตัวเองมีความปราณีต่อเด็กและสตรีมากไปหน่อยเลยโดนเล่นงานคืนประจำ

กรุณาเรียกว่าพวกแฟมินิสได้ม้าย
V
V