LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 15 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #101
ตายเลย ซี้แหง ตาย3รอบก็ลาโลก
ตื่นอีกทีไปอยู่โลกหน้านู่น ไปอยู่คุยกับตาลุง40ได้เลย
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #102
ตายจริงสิครับ
tank สมาชิก
· #103
มุขในตำนาน ป้าคนนี้ตั้งชื่อผักผลไม้ให้บัญญัติในคำศัพท์ภาษาอังกฤษ
CHELSEA สมาชิก
· #104
^
มีคนรู้จริงๆด้วย
ex0 ผู้สนับสนุน
· #105
เอิ่ม มุขเดี่ยว7 ตอนต่อไปCHELSEAเล่นมุขขี้หักในแน่ๆ
------------------------------------------
ผมอยู่ที่ตรอกแห่งหนึ่ง(ตรอกเยอะจัง)
ตอนนี้ผมได้เข็มกลัดมา2อันแล้ว
มีชาย2คน คนหนึ่งผอมสูง อีกคนตัวอ้วนเตี้ยเดินเข้ามาในตรอก
ผมรีบหลบในถังขยะและแอบฟังพวกเขาคุยกัน
"รู้มั๊ยถ้าเก็บเข็มกลัดได้3อันจะมีเรื่องเซอไพรซ์น่ะ"ชายอ้วนพูดขึ้นมา
"เหลืออีกแค่อันเดียวก็จะมีเรื่องเซอไพรซ์เกิดขึ้นงั้นเหรอ?"ผมบ่นพึมพำ

"เรื่องเซอไพรซ์ที่ว่ามันอะไรกันน้า"ผมนึกสงสัย

"เสียงอะไรน่ะ" ชายตัวสูงตะโกน
"ไปดูกันเถอะ"ชายตัวสูงชักปืนออกมา
ชายทั้ง2ค่อยๆเดินตรงมาหาผม .....

ผมรีบกระโจนออกมาจากถังขยะ และกระชับท่อแป๊ปในมือ
"เฮ้ย!"ทั้งสองดูจะตกใจเล็กน้อย ผมรีบฟาดมือข้างที่ถือปืนของชายตัวสูง

และเหวี่ยงท่อไปทุบหัวของชายตัวสูง ชายตัวสูงล้มลง
"ทีนี้เหลือแค่ชั้นกับแก"ผมตะโกนขู่ชายอ้วน แต่ไม่ได้ผลดูเหมือนเขาจะไม่กลัวเลย

เพราะว่าชายตัวสูงคนนั้นยังไม่ตาย เขาลุกขึ้นมาอย่างน่าแปลกใจ
"เหลืออีก2ชีวิต"มันพูด"ได้เวลาเอาคืน!"ชายร่างสูงเข้ามาล็อคคอผม
ขณะที่ชายอ้วนเดินไปเก็บปืน


ผมเหวี่ยงชายร่างสูงข้ามหัวผมไปและรีบหยิบท่อขึ้นมา
-----------------------------------
STATUS โดนรุม 2-1 อีกฝ่ายมีปืน1กระบอก(กะว่าวันนี้ตอนเดียวดันมีไอเดียปิ๊งมาเป็น2ตอน)
LazyRabbit สมาชิก
· #106
เอาละ มาสรุปตำแหน่งล่าสุดหน่อย

(หมายเห็ด-สถานที่ที่ถูกระบุนี้ึคือสถานที่ล่าสุดที่เจ้าตัวหรือคนอื่นที่กล่าวถึงระบุ)
LazyRabbit
-หนีmaid guyมาอยู่ที่จอดรถใต้ดินของตึกร้างแห่งหนึ่ง (ในคืนของวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
hedekosama
-อยู่กับpai paiระหว่างทางไปร้านขายชุดคอสเพลย์/ที่ทำงานพิเศษ คาดว่าจะไปตามหาLazyRabbit
(ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน คาดว่าหลังจากเหตุการณ์ที่LazyRabbitพบกับบากะฮีโร่ได้ซักพัก)
pai pai
-อยู่กับhedekosamaคาดว่าจะไปตามหาLazyRabbit
(ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน คาดว่าหลังจากเหตุการณ์ที่LazyRabbitพบกับบากะฮีโร่ได้ซักพัก)
CHELSEA
-หน้าโรงานทำรองเท้าผีสิง(มาจากไหนวร๊า) จะไปท้าผีเอาเข็มกลัด
(ในคืนของวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน <แอบสงสัยว่าถ้าจะเอาเข็มกลัดสู้ไปตอนกลางวันไม่ดีกว่าเหร๊อ~)
LionHeart
-อยู่ในเหตุการณ์รถชน
Citizen(Anonymous)
-หน้าตู้กดน้ำ (ในคืนของวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
piyoaaa
-(น่าจะ)บ้านตัวเอง (ตอนเช้าหลังจากวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
ex0
-ตรอกแห่งหนึ่งกำลังโดนรุม (ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน เพราะพบเห็นกระต่ายเตะหอย(???))
tank
-กำลังหนีจากตรอกที่ไหนซักแห่ง (ทำไมตรอกมันเยอะจริงฟะ)
(ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน คาดว่าอาจจะเป็นตอนกลางคืนเพราะtankหลับด้วย)
FroZen
-ยังอยู่กลางถนนตรงที่เจอpatcharawitsเช่นเดิม (ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
patcharawits
-หนีออกจากจุดที่เจอกับFroZen (ไม่ทราบเวลาแต่ยังอยู่ในวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
maid guy
-ไล่ตามLazyRabbitแถวๆสวนสาธารณะ ไม่ทราบว่าตอนนี้เป็นตายร้ายดียังไง (ในคืนของวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน)
vana-chan
-ถนนคนเดินพึ่งเปิดใหม่ ตอนนี้กำลังจะกลับบ้าน
(ไม่ทราบเวลาแต่น่าจะอยู่ในตอนกลางวันของวันใดวันหนึ่ง)

ตอนนี้ไทม์ไลน์ที่ช้าที่สุดเท่าที่สามารถระบุได้แน่นอน คือ
ไทม์ไลน์ของ LionHeart = อยู่ในเหตุการณ์รถชน
ตอนไทม์ไลน์ที่ไกลที่สุดเท่าที่จะสามารถระบุได้แน่นอน คือ
ไทม์ไลน์ของ piyoaaa = เช้าหลังวันที่เกิดเหตุการณ์รถชน

ปล.ถ้ามีคนต่อเพิ่มจะอีดิทจนกว่าเราจะไปนอนละกัน
CHELSEA สมาชิก
· #107
คืนผีหลอน

"ห๊ะ!? นายรู้เบาะแสของเข็มกลัดเหรอ? ตรงไหนน้อง..."

"อื้อ.. อยู่นี่เอง ข้างหลังผมนี่แหล่ะ พี่แค่เดินเข้าซอยนี้ไปเรื่อยๆ แลวพี่ก็จะเจอเป็นโรงงานอยู่ท้านๆซอยเลยพี่"

ชายหนุ่มตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าโอกาสทองในการหาเข็มกลัดเพิ่มอยู่ตรงหน้า

"อา แต่อย่าเพิ่งดีใจไปหน่อยเลยพี่ เพราะตรงนั้นก็คือโรงงานผีสิงนะครับ เป็นสถานที่ติด 1 ใน 10 สถานที่เฮี้ยนที่สุดในประเทศเชียวนะเพ่"

"เห๋????"

"งี้ละกันพี่ ผมจะเล่าประวัติของโรงงานที่อยู่ข้างในนั้นให้พี่ฟัง จนพี่จะขยาดหรืออยากจะเข้าไปเลยทีเดียว" เด็กหนุ่มรุ่นน้องกล่าวพร้อมทั้งหันหน้าชี้นิ้วไปข้างหลัง

"ในโรงงานนั้นนะพี่ เมื่อก่อนนี้เป็นโรงงานทำรองเท้า ขณะที่กิจการกำลังดำเนินงานไปด้วยดี ได้เกิดอุบัติเหตุร้างแรง คือเครื่องปั้มลมเกิดระเบิดคนงานหลายคนเสียชีวิตสยอง นับตั้งแต่นั้นคนงานที่ทำงานอยู่ ถูกผีหลอกวิญญาณหลอน กลางวันแสกๆ จนต้องทะยอยลาออกไปเรื่อยๆจนหมด กิจการประสบความวินาศ เจ้าของโรงงาน ยิงตัวตายในห้องทำงานชั้นบนของโรงงาน และกลายเป็นสถานที่รกร้างเรื่อยมา เล่าลือกันว่าผีดุมาก ปัจจุบันนี้ยังมีเศษรองเท้ากระจายเกลื่อนและปั้มลมมรณะก็ยังอยู่เลยฮะพี่"

"อื้อหือ!!!!" นายเชลซีได้แต่ยืนอึ้ง

"เมื่อ 2 ปีก่อน ผมก็ได้ชวนเพื่อนแวะไปที่แห่งนี้กัน ด้วยความหวังว่าจะเข้าไปพิสูจน์ดู และเอาเข็มกลัดนั่นด้วย ผมไปตอนประมาณ 6 โมงครึ่ง กำลังโพล้เพล้เลยครับ พอไปถึงทั้งผมกับเพื่อนก็ยังอึ้งเลย บรรยากาศเงียบ แบบวังเวง พอจะเดินเข้าไปในบ้าน แต่ให้ตายเหอะ!!! ไม่รู้ทำไม สาบานได้ว่าผมไม่ได้โกหก ผมรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงคนคุยกัน ทั้งๆที่ในซอยนี้ก็ไม่มีคนอาศัยอยู่เลย พอเดินเข้าไปในตัวอาคาร ผมได้ลองตั้งกล้องไว้ ผลปรากฎว่า ในกล้องมีเงาแว๊บไปแว๊บมา เห็นเป็นเงาเหมือนกับแขนคนที่ใส่เสื้อแขนยาว นึกว่าผมจะเป็นคนเดียว เพื่อนผมมันก็เจอดีเหมือนกัน มันเห็นเหมือนมีเงาขาวๆกำลังเดินขึ้นบันได นี่ผมพูดนี่ยังขนลุกไม่หายเลย"

"แล้วยังไงต่อ" ชายหนุ่มถามด้วยความกลัว

"โกยแนบเลยสิพี่ อยู่ต่อให้หัวโกร๋นเหรอครับ"

"ไม่ใช่แค่นั้นนะพี่ เมื่อไม่กี่เดือนก่อน โรงงานร้างนี้ก็ดังยิ่งขึ้น เมื่อมีรายการผีรายการหนึ่ง อะไรคนอะไรซักอย่างนี่แหล่ะพี่ ทางช่อง 7 ได้เข้าไปถ่ายทำรายการ และก็ได้บอกว่าได้เจอกับพลังงานพิเศษ ได้เจอคนมาสะกิด ทั้งที่ไม่มีใครอยู่ จนกลายเป็นข่าวดังลงหนังสือพิมพ์ และสื่อโทรทัศน์อยู่หลายครั้งหลายหน ล่าสุดเมื่ออาทิตย์ที่แล้วก็มี่รายการหนึ่งทางช่อง 5 นะถ้าผมจำไม่ผิด ให้พิธีกรชายเข้าไปลองของ ปรากฏว่าได้ยินเสียงเหมือนตะโกนไล่จนวิ่งตลบฝุ่นออกมาแทบไม่ทัน"

"ยังไงพี่ก็จะเข้าไป" นายเชลซีพูด พลางดูเข็มนาฬิกา

"พี่จะสู้??"

"สู้!!!!"

"ขอพลังความกล้าจงอยู่กับท่าน..... "

TO be Continue........
vana-chan สมาชิก
· #108
ขอต่อจากที่เขียนไปอันที่แล้วละน่อ
-------------------------------------

หลังจากที่ไอ้ปังตอถุงคลุมหัวนั้นจาก ไปฉันก็ไปดูสภาพศพที่เละแทบไม่เป็นชิ้นดี แต่ว่ามันดูแปลกจังเจ้านั้นมันไม่ได้เก็บเข็มกลัดไปด้วยอะฉันเห็นว่าได้โอกาศฉันก็เก็บเข็มกลัดไป
ทันไดก็มีเสียงเดินใกล้เข้ามาจึงหยิบเข็มกลัดไปสองสามอันได้แล้วรีบซ่อนตัว มีชายคนหนึงเดินมาเขากดตู้ที่อยู่ใกล้กับศพแล้วดูเหมือนว่าจะเก็บไปได้เหรียนหนึงฉันรู้สึกเสียดายนิดๆแต่ฉันก็เก็บได้ครบแล้วเหมือนกับจดหมายที่ส่งมา(ถึ่งจะไม่ใช่จดหมายเชิญเข้ารร.ฮ็อดดอกแต่ก็น่าสนใจ)
หลังจากที่ชายคนนั้นเดินจากไปฉันก็เก็บเก็บกลัดไว้ในถุงเล็กที่พกมาใสเข็มกลัดแล้วจู่ๆก็มีคนที่หน้าคลายฉันโพลออกแล้วพูดว่า


""โย่ว หวาดดี ฉันคือยูสของเธอยินดีที่ได้รู้จักเฟ้ย!!""


...หาอะไรเนียไอ้ตัวที่เป็นมาสคอตออกมาเป็นรูปร่างแต่กลับดูไฮเปอร์เล็กน้อยสำเนียงออกจะคล้ายพวกกุ๊ยเล็กน้อยสรุปคือไม่เหมือนฉันเลย


“หมายความว่าไงอะยูสที่ว่าคืออะไรนะ?”ฉันตอบกลับ

“เรืองเล็กน้อยไปต้องไปสนน่าเอาเป็นว่าไวใจฉันได้นา"


มันจะน่าไวใจได้ไงวะ = v=* ฉันอุทานในใจดูยังไงก็ ด็อปเพล็ยแกลเกอร์ชัดๆถ้าอี้นีมันอยากได้ร่างเนื้อฉันแทนจะทำไงละ


""ฉันก็คือตัวเธอสำหรับเล่นเกมชีวิตบ้าๆบอของใครก็ไม่รู่ที่สร้างมาละกัน""

“เห...นี้เธอไม่รู้คนที่สร้างเกมนี่หรอกหรอ”

""ไม่รู้สิไม่มีข้อมูลของมันเลยรู้แต่ว่าหน้าที่ของฉันนั้นต้องทำยังไงอะให้ตายอะไรกันแน่อยากรู้จิงไอ้คนคิดนี้ต้องโรคจิตแน่ๆเลย""


อืมก็คงจะเป็นอย่างนั้นละนะ = v=


“เออ...ชั่งเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดอะนะ เวลาจะอะไรเราต้องเรียกคนละชื้อกันละคนอื่นๆจะได้ตบตาคนอื้นๆไปด้วย เข้าใจนะ E2”

""รับแสบ!! E1""


นานรับมุขเป็นด้วย...


“เอาละเรากลับบ้านกันเถอะ”

““อืม!!!””

-----------------------------------
เขียนอันนี้เสร็จแล้วตันไม่รู้จะเอาไงต่อดีละเนีย
(น่าจะมีแผนที่เมืองสำหรับเล่นเกม์นี้น่อ)
tank สมาชิก
· #109
"ปูด~" เสียงผายลม ผมเอง
ท้องใส้ในตอนนี้ปั่นป่วนมาก ผมทำหน้าตาถล่นและพูดในใจว่า
"ห้องน้ำ-อยู่-ไหน"
ผมรีบวิ่งไปเคาะประตูบ้านที่อยู่ใกล้ผมมากที่สุด
"ก๊อกๆ" เสียงเคาะประตูและพูดว่า
"มีใครอยู่ไหมครับ"
"มี...." เสียงผู้ชายพูด
"ขออนุญาติใช้ห้องน้ำหน่อยครับ"
"ตอนนี้ไม่ได้"
ผมเคาะ 3 ครั้งอีกที
"ขอร้องแหละครับ"
"เอะ~ ตอนอื่นค่อยมากก็ได้"
"ผมปวดจริงๆทนไม่ไหวแล้ว"
"เอ่อ.. งั้นก็ได้ทนเลอะหน่อยนะ"
"ไม่เป็นไร ขอบคุณมากเลยครับ"
"เออๆ" เสียงตอบไม่เต็มใจ
เขาก็เปิดประตูให้ ผมมองที่หน้าเขาผมรู้สึกว่าหน้าเขาเหมือน เอเลี่ยนใน ET มากแต่นั้นไม่ใช้ประเด็นสำคัญ
ผมรีบตรงไปที่ห้องน้ำเห็นคราบน้ำมันเต็มพื้นเลยแต่นั่นไม่ใช่ประเด็นอีก ประเด็นของผมก็คือตรงขอห่านมี
สติ๊กเกอร์ติดว่า "I LOVE YOU" มันทำให้ผมหายท้องใส้ปั่นป่วนเป็นปลิดทิ้งและผมก็เดินออกจากห้องน้ำและ
ออกจากบ้านนั้นมาและกล่าวขอบคุณเจ้าของบ้านเล็กน้อย
"คือผมต้องขอขอบคุณอีกทีนะครับ"
"เออไม่เป็นไรว่าแต่คุณปวดอะไรกันแน่ปลดปล่อยไวมากเลย" เขาถามแบบสงสัย
"... ปวด...หัวมั้งครับ"
"อุบะอุบะ" น่าจะเป็นเสียงหัวเราะเขาผมคิดอย่างงั้น
"ปวดหัวไปทำอะไรที่ห้องน้ำละคุ๊ณเอ๊อดีๆมีโอกาศเราคงได้พบกันอีกเนอะ"
"ไม่มีทาง" ผมคิดในใจ
"ครับผม" ผมตอบพร้อมกับแกล้งหัวเราะ
"อะ ฮ่า อะ ฮ่า"
และระหว่างหัวผมดันประตูให้ปิดสนิทเดินหันหลังให้บ้านนั้นพร้อมลากกระเป๋า ผมลางไม่ดีเล็กน้อยจึงหันหลังไป
เขายืนยิ้มให้ผมอยู่ริมประตู แล้วผมจึงก้าวยาวๆถี่ๆจริงๆแล้วทำให้ผมรู้สึกเดินเหมือนเป็ดมากซึ่งหันหลังยิ้มให้จนกว่าเขาปิด
ประตูไปเดินไกลจากบ้านได้ระยะหนึ่งแล้วเขาก็ยังไม่ปิดผมเขามาหลับในตรอกที่ลับสายตาเขา
"ได้เวลาเอาคืน!" ผมได้ยินเสียงค่อนข้างโกรธแค้นมากจากใกล้ๆตัวผม
ผมหันไปเจอชายร่างสูงๆถูกเหวี่ยงโดยชายผู้หนึ่งที่ดูเหมือนมีศิลปะการป้องกันตัวสูง
"หืม?" ผมอุทานออกไปเสียงเบาๆ
เขาหยิบท่อแป๊ปไปฟาดหัวชายอ้วนที่กำลังลุกพร้อมปืนอย่างไม่รอช้าและไปฟาดหัวชายร่างสูงอีกทีทั้งสอง
น่าจะสลบอยู่? แล้วเขามองมาที่ผมพร้อมกับกำท่อแป๊ปไว้แน่น
"หืม!? มองอะไรครับ" ผมพูดกับเขา
เขาวิ่งตรงเข้ามาทำท่าเหมือนจะฟาดหัวผม ผมเหลือบเห็นข้างหลังเขากำลังถูกเล็งด้วยปืน
"เดี๋ยวก่อน ดูข้างหลังนายก่อนดีไหม" ผมพูดพร้อมยกกระเป๋าขึ้นบังหัว
เขาวิ่งชนผมล้มก้นจ้ำเบ้าและหัวไปมองเขา ระหว่างที่หันไปมองเขานั้นเอง
"ปัง! กิ๊ง!!" เสียงปืนดังขึ้นและเหมือนจะชนเหล็กหรือของแข็งอะไรซักอย่าง
ผมสงสัยมากมันดังมาจากไหนแล้วผมจึงเอากระเป๋าที่ยกอยู่ลงมาดูใช่เลยมันเป็นรู ดังนั้นผมจึงวิ่งตามเขาคนนั้นไปพร้อมอุ้มกระเป๋า
------
ฝากต่อด้วย ex0
patcharawits สมาชิก
· #110
ผมกำลังปั่นจักรยานอยู่ใช่แล้วผมอยู่บนถนน
เพราะผมได้ยินว่าที่ๆผมไปจะมีตลาดนัดทุกๆเย็น
ผมคิดในใจเรื่องเมื่อวานว่าผมนั้นโชคดีมากๆที่เสียเข็มกลัดไปหนึงแต่ได้ถึง2
ผมเดินไปในตลาดนัดระหว่างที่ผมซื้อขนมหัวผมก็มีความคิดว่า
เอ๋เราน่าจะมีอาวุทมั่งสิผมก็คิดอีกว่าถ้าใช่ปืนแบบในเกมคงไม่ได้แน่
ผมก็คิดทันทีว่า"มีด"เป็นสิ่งที่พกง่ายใช้ได้ไวและไม่หมด
ผมจึงเดินหาร้านซึ่งก็หาได้ไม่ยากในตลาดนัดอยู่แล้ว
ผมเดินเข้าไปในร้านมีดเจ้าของร้านถามผมว่าเอาอะไรดีครับ
ในหัวผมก็คิดว่า"เอามาม่ามั้งสาส"แต่ผมกลับตอบกลับไปว่า
มี"butterfly knife"ไหมครับเจ้าของร้านก็ตอบอย่างห้วนๆว่ามีเดะ
ผมจ่ายเงินไปสองร้อยบาทเจ้าของร้านจะเอามีดไปห่อกระดาษ
ผมเลยบอกไปว่าไม่ต้องก็ได้ครับแล้วหยิบมีดจากมือเจ้าของร้านแล้วเหน็บ
ไว้ที่กางเกงแล้วบั่นจักรยานออกไป
ผมพยายามหาโรงแรมประมาณ2ชั่วโมงกว่าจะเจอ
ผมเดินเข้าไปที่เค้าเตอร์แล้วบอกอาแปะที่เค้าเตอร์ว่าจองห้องนึงครับ
อาแปะบอกเสียงห้วนๆว่า ได้ เดี๋ยวอั๋วขึงไปเช็คห้องแปปนึง
ระหว่างที่ผมรออาแปะไปเช็คห้องผมก็เหลือบไปเห็นเข็มกลัดอันนึงวาง
อยู่บนเค้าเตอร์ผมจึงถามอาแปะว่าเข็มกลัดนี่ของใครเหรอครับ
อาแปะบอกว่าของลูกค้าที่ลืมไว้แล้วอาแปะก็บอกว่าถ้าอยากได้อั๋วก็ยกให้
ผมขอบคุุณอาแปะอย่างสุดซึ้งแล้วขึ้นไปชั้น5ไปที่ห้อง597แล้วเข้าไป
เมื่อผมเข้าไปผมวางของทุกอย่างใช่จักยานผมจอดอยู่ชั้นล่างผมเปิดน้ำ
อุ่นๆลงในอ่างพลางคิดเรื่องลามกไปใช่แล้วผมกำลังจะช่วยตัวเองทันใดนั้นผมก็ได้ยิดเสียงหญิงสาวกระซิบจากข้างหลังผมว่า ทำอะไรน่ะ
ผมสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นสาวน้อยอายุประมาณ16ในชุดนักเรียน
ในหัวผมนั้นร้อนไปหมดผมจึงตอบไปว่าอ่าห์ๆครับงั้นเธอช่วยออกไปจากห้องน้ำ
กอ่นได้ไหมเธอตอบว่าได้
โอเคตอนนี้ผมใส่ชุดแล้วเธอขึ้นไปรอบนเตียงแล้วผมก็ขึ้นไปถามเธอว่า
เธอคือใครเธอตอมผมว่า"ยูส"
ผมถามกลับไปว่ามันคืออะไรเหรอ
เธอบอกกลับประมานวา่มันคือตัวตนอีกตัวนึงของนายไงล่ะแต่คนอื่นมองไม่เห็นหรอกนะ
ระหว่างที่ผมกำลังงุนงนเธอก็ได้บอกว่า งั้นวันนี้จบแค่นี้ก่อนนะนอนกันเถอะ
ตอนนี้ผมอยู่บนเตียงกับเธอหันหลังให้เธอก็กอดผมจากข้างหลัง
เธอถามผมว่าจะปิดไฟไหม?ผมตอบกลับไปว่าอืมก็ได้ครับ
คืนนี้ผมและเธอนอนกอดกันทั้งคืน
ผมตื่นมาตอนเช้าตรู่พร้อมกับเธอ
ผมออกปั่นจักรยานโดยที่มีหญิงสาวนั่งกอดเอวอยู่ข้างหลังในยามเช้าตรู่
ใช่
ใช่แล้ว
ชีวิตผมไม่ได่ว่างเปล่าอีกต่อไปแล้ว
maid guy สมาชิก
· #111
ชิ นังผู้หญิงนั่นทำไมถึงวิ่งเร็วแบบนี้วะ แถมยังเล่นข้าซะแทบแย่เลย ท่าจะไม่รุ่งแล้วแบบนี้รีบกลับที่จุดพักก่อนดีกว่า ที่สำนักงานร้างไง หลังจากที่ข้าได้ปืนกับหน้าไม้มาข้าก็ต้องรีบย้ายหนีเพราะพวกตำรวจดันตามหาคนร้ายที่ทำการปล้นคน ก็ข้านี่แหละที่เป็นคนทำ

ระหว่างที่กำลังเดินไปที่โรงจอดรถในสำนักงานร้างที่ข้าใช้เป็นแหล่งกบดารอยู่นั้นข้าก็พบกับเหยื่ออีกครั้งโดยบังเอิญ นังนั่นไงที่เอากบเหลาดินสอทุบหัว สงสัยพระเจ้าคงให้ข้าทดสอบอีกครั้งว่าจะทำได้หรือไม่ แต่ถ้านังนั่นหนีอีกละ จะทำอะไรอีก ถึงแม้ว่าทางเข้าออกจะมีสองทางก็...... หึ ข้านึกอะไรออกแล้วว่าจะใช้เชือกเป็นกับดักอย่างไรดีกับทางเข้าออกที่นี่ดี

รระหว่างที่นังนั่นกำลังนั่งพักอยู่ ข้าสงสัยว่าทำไมนังนั่นคุยกับตัวเองอีกแล้ว และคราวนี้คงต้องลงมืออย่างใจเย็น ใจเย็นๆ
"เจอกันอีกแล้วนะเธอ"ข้าทักไปอย่างนั้น
"นี่แกอีกแล้วเหรอ ตื้อจริงเชียว"หล่อนก็ทำท่าจะหนีแต่ข้าก็ชูมือขึ้นเหมือนแสดงให้เห็นว่าข้าเสมือนไม่มีอาวุธ
"ไม่หรอก ข้ามาเจรจาเท่านั้น"
"พูดอย่างกับฉันจะเชื่อแกอย่างนั้นแหละ"
"ไม่หรอก ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอแน่ เพราะว่าข้าจะยื่นข้อเสนอให้กับเธอที่เธอต้องสนใจแน่คือ ข้าจะช่วยคุ้มครองเธอไงเพื่อแลกกับเข็มกลัด2อันไง""
"ทำไมฉันต้องถูกแกคุ้มครองด้วย"
"เพราะเธอมีชื่อเสียงที่ได้เข็มกลัดถึง5อันไง ทั้งๆที่น่าจะมีได้แค่3อันเท่านั้นถึงจะเข้ารอบต่อไปไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นจึงมีคนแบบฉันที่คิดจะล่าเธออีกไงล่ะ"
"แกก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันน่ะวิ่งได้เร็วแค่ไหน"
"ถึงจะวิ่งเร็วแค่ไหนก็คงไม่พ้นเจ้านี่หรอกนะ"ข้าโชว์ปืนลูกโม่ให้นังนั่นดูพอเป็นพิธี LazyRabbitเห็นแล้วถึงกับตกใจ
"ตอนแรกที่ข้าไม่ใช้เพราะเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่ถ้าคิดหนีอีกข้าคงไม่ปราณีอีกต่อไป ลองคิดดูละกันว่าจะเลือกเอาว่าจะยอมเสียเข็มกลัดที่มีเกินไปหรือเสียทั้งหมดพร้อมกับชีวิต1ชีวิต"
ข้อเสนอนี้ทำให้LazyRabbit นั้นต้องคิดอยู่สักพักหนึ่ง
------------------------------------------------------------------
จะตัดสินใจให้หรือไม่ให้นั้นขึ้นอยู่กับน้องต้าย
ปล.เราให้เบาะแสการวากับดักแล้ว หากหนีไปโดนชัวร์
LazyRabbit สมาชิก
· #112
เอาละ ขอย้อนไปหลังจากพึ่งหนีมาถึงชั้นจอดรถใต้ดินใหม่ๆก่อนหน่อ
อ่ะ แล้วก็ ยูสกระต่ายสีขาว ขอเปลี่ยนชื่อเป็น "กระต่ายขี้เกียจ" แทน "LazyRabbit" นะ
(เปลี่ยนอิ๊งเป็นไทย) เพราะว่าเมื่อคืนตอนพิจารณาเรื่องยูส เจ้านี่เหมาะกับชื่อนี้มากกว่า

---

"จริงสิ! ตอนนี้หนูอยู่บ้านเพื่อน อะไรนะ ไม่เชื่อเหรอ? โธ่แม่
นี่บ้านเพื่อนทางเน็ตหนูเอง ผู้หญิง! พรุ่งนี้กลับแน่... จริงๆ อืมๆ ขอบคุณคะ"

ฉันกดปุ่มวางหูมือถือไป หลังจากนั้นก็กลับมาพิงผนังมองเจ้ากระต่ายอีกครั้ง
"เอาละ เรามาคุยแบบจริงจังหน่อยดีกว่าเน๊อะ~" เจ้ากระต่ายผู้ มีอีโมชั่น >w< ขึ้นเหนือชื่อกระต่ายขี้เกียจ
"หมายความว่าไง?" ฉันไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ว่าตัวฉันจะจริงจัง
"เค้าจะสอนเธอเรื่องยูสยังไงละ! ถ้าเกิดเกิดเหตุการณ์แบบเมื่อกี้ขึ้นมาอีกเค้าก็ไม่รู้ว่าจะมีเวลาอธิบายให้เธอแค่ไหน"
ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ
"เอาละ ก่อนอื่น เค้าขอบอกว่าเธอน่ะโชคดีมากๆเลยละรู้ตัวมั้ย" มันเริ่ม
"โชคดี? ยังไงน่ะ? ที่เจอคนจ้องเอาชีวิตทั้งนั้นน่ะนะ?" ฉันหรี่ตาลงเหมือนกำลังโมโห
"ไม่ใช่ๆ บอกแล้วไงว่าจะพูดเรื่องยูสน่ะ" มันพูดต่อ ฉันได้แต่ฟัง
"เธอโชคดีมากๆ ที่เธอแยกแยะโลกเน็ตกับความจริง ไม่ค่อยเอายูสไปเกรียน ไม่ได้หลอกตัวเองว่าเป็นคนอื่น และใช้เวลาอยู่กับยูสเยอะมาก"
"ทำไมละ์? นั่นได้อะไรนอกจากการเป็นเด็กติดเน็ตรึไง?" ฉันกอดเข่าซุกหน้าตัวเอง
"แน่นอนละ เธอรู้มั้ย ยูสของตนอื่นน่ะนะ แต่ละคนต่างไป เผลอๆน่ะ เพศยังต่างด้วย! เพราะว่าพวกนั้นหลอกตัวเองว่าเป็นอีกคนในเน็ต"
"อ๋อ อย่างที่เธอเป็นกระต่ายน่ะเรอะ..." ฉันยกตัวอย่าง
"เอ่อ ประมาณนั้น... แต่ก็ช่างเถอะ เธอรู้มั้ยว่าพวกยูสของคนอื่น ล้วนต้องการร่างของเจ้าของ เำพราะฉะนั้นจึงสิงเจ้าของบ่อยๆ"
ตรงนั้นทำให้ฉันตกใจ "หา? แล้วเธอ?"
"อย่างที่เค้าบอก เธอแยกแยะโลกทั้งสองจากกัน และให้เวลากับยูส เพราะฉะนั้นพวกเค้า หมายถึงพวกยูสของเธอน่ะ
จึงมีตัวตนที่เป็นของตัวเองสูง ไม่ได้มีความต้องการยึดร่างมากเท่ายูสตัวอื่น" มันอธิบาย
"..." ฉันนั่งฟังแบบตะลึงเล็กน้อย
"พวกที่หลอกว่าเป็นคนอื่นในเน็ตน่ะ จะทำให้ยูสมีความรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนจริงๆ ผลเลยเป็นแบบนั้น..." มันพูดต่อ
"และเรื่องก่อการเกรียนละ?" ฉันหันไปหามัน
"นั้นก็เหมือนกัน ถ้าไม่ค่อยก่อเกรียนยูสก็ไม่เกรียน... แค่นี้แหละ" มันลอยวนไปวนมารอบๆหัวฉัน
"แต่ว่านะ มันไม่ได้หมายความว่ายูสของเธอจะเป็นยูสดีๆทุึกตัวหรอกนะ... เธอคงเข้าใจใช่มั้ยว่าใครอันตราย?" มันเตือน
ฉันรู้...รู้ดีที่สุด ตลอดเวลาหลายปีที่เล่นเน็ตนี่ มีช่วงที่น่าอับอายอยู่เยอะ้เลย...

"อ่ะ จะว่าไป เจ้าคนที่ทำร้ายฉันก็มียูสใช่มั้ย?" ฉันเริ่มเปิดประเด็นใหม่
"ใช่ แต่เพราะเธออาจจะพึ่งได้เข็มกลัดมา และตอนนั้นไม่มีสมาธิด้วย เลยไม่รู้สินะว่าเป็นใคร" มันลอยตัวตีลังกาข้ามหัวฉัน
"เธอรู้?" ฉันถาม
"ใช่ฉันรู้... หมอนั่นชื่อ maid guy " เจ้ากระต่ายบอก นั่นทำฉันตะลึงเล็กน้อย
"อะไรกัน... ผู้พิทักษ์หม้ออุด้งแห่งสาวตะวันออกจากพวกหื่นเนี่ยนะ จะเอามีดมาจี้คอฉันเหมือนโจรชั่วเมืองเลว" ฉันจับที่คอตัวเอง
เจ้ากระต่ายหยุดเล็กน้อย ก่อนจะบอกว่า "...ใช่"
"หึๆ พวกคนสมัยนี้ ทำเกรียนได้แค่หน้าคอม... และทำดีได้แค่หน้าคอมจริงๆ" ฉันหัวเราะฮ่ะๆเบาๆ

"แต่ว่านั่น ก็ยังไม่ตอบคำตอบที่ใหญ่ที่สุดของฉันตอนนี้" ฉันกำมือแน่น
"อะไรเหรอ?" มันหันมาถาม
"ฟังนะ เธอก็รู้เรื่องของฉันในเน็ตดี..." ฉันเริ่มเล่า
"ฉัน ไม่เคยบอกชื่อจริงกับใครตรงๆยกเว้นเพื่อนสนิทสมัยบอร์ดร้างนั่น
ฉัน บอกเรื่องเกี่ยวกับตัวเองอย่างมากแค่อายุ ชั้นเรียน และโรงเรียน ถ้าไม่ได้อยู่กับเพื่อน
ฉัน ไม่เคยเอารูปของตัวเองไปโพสที่ไหน ความจริงคือฉันไม่เคยถ่ายรูปลงคอมด้วยซ้ำ
ฉัน ไม่เคยเล่นแชทหรือโซเชี่ยวเน็ตเวิร์คแบบจริงจัง เช่น FB Hi5 Twitter หรือแม้แต่แค่MSN
ฉัน ไม่เคยไปงานมิตติ้งหรืองานการ์ตูนที่ไหนเลย ฉันไปงานหนังสือแต่ก็ไม่เคยเจอใครในเน็ต
ในห้องเรียน มีไม่ถึง5คนในห้อง ที่รู้ว่าฉันคือLazyRabbit และคงไม่มีใครเอาไปพูดเท่าไหร่เพราะฉันมันจืดจาง
พูดตรงๆได้เลยว่า ตัวตนของฉันกับเน็ตมันเกือบถูกแยกจากกัน
และไม่มีใครในเน็ตที่น่าจะรู้ตัวตนของฉันในโลกแห่งความจริงว่าเป็นแบบนี้
บอกตรงๆ ในเน็ตไม่มีใครรู้ชื่อเล่นที่ฉันใช้ในโลกความจริงด้วยซ้ำ"
"อืม ฉันเข้าใจ" เจ้ากระต่ายดิจิตอลตอบ "แล้วปัญหาคือ?"
"ปัญหา? ปัญหาก็คือนี่แหละ! ดูสิ! มีคนที่รู้ว่าฉันมีเข็มกลัดทั้งๆที่ฉันไม่รู้ว่าเขาคือใคร!
ฉันพึ่งได้เข็มกลัดมาวันนี้และฉันยังไม่ทันได้เปิดคอมเล่นเน็ตเลย! ฉันไม่ได้บอกใครด้วยซ้ำว่าฉันเล่นเกมนี้!!!
ถึงบอกไป ก็ไม่มีใครที่ควรจะรู้ถึงหน้าตาหรือที่อยู่ของฉัน!
แถมดูท่าจะรู้ด้วยซ้ำว่าฉันมีัเข็มกลัดถึง5อัน! แล้วยังรู้อีกว่าตอนนั้นฉันอยู่แถวๆสวนสาธารณะ!
ทีเจ้าเสื้อโค้ดนั้นมีเข็มกลัดตั้งหลายสิบอัน! กลับไม่มีใครตามหมอนั่น(รึอาจจะมีแต่ตายไปแล้ว)มาแบบนี้ซักนิดเดียว!!!
อาวุธอย่างเดียวที่ฉันมีตอนนี้คือเธอ! และฉันไม่คิดว่าเราจะหนีได้ตลอดไปด้วย!!"
ฉันร้องตะโกนเหมือนกับว่ากำลังระบายอารมณ์อยู่
"งั้นแปลว่า..." ฉันสงบสติอารมณ์ก่อนจะตอบมันไป
"ใช่ ต้องมีใครบางคนกำลังปล่อยข่าวเกมนี้ เพื่อทำลายฉัน"
ฉันกำมือแน่นกว่าที่ผ่านๆมา ความโกรธอัดแน่นอยู่ในนั้น...

และตอนนั้นเอง ก็มีเสียงของใครบางคนเดินเข้ามา ฉันหันไปมอง
'เจ้าหมอนั่น...!' มันคือเจ้าคนที่ไล่ตามฉันนั้นเอง
"เจอกันอีกแล้วนะเธอ" มันทักทายมา แต่ฉันทำหน้าบึ้งใส่
"นี่แกอีกแล้วเหรอ ตื้อจริงเชียว" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ เริ่มลุกเตรียมหนี
"ไม่หรอก ข้ามาเจรจาเท่านั้น" แน่ะ ยังพูดงี้อีก ไม่กี่นาทีที่แล้วพึ่งเอามีดจี้คอมานะว้อย
"พูดอย่างกับฉันจะเชื่อแกอย่างนั้นแหละ" ฉันตอบไปตามตรง
"ไม่หรอก ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรเธอแน่ เพราะว่าข้าจะยื่นข้อเสนอให้กับเธอที่เธอต้องสนใจแน่คือ
ข้าจะช่วยคุ้มครองเธอไงเพื่อแลกกับเข็มกลัด2อันไง"
น๊าน เอาแล้วไง เจ้านั้นเริ่มต่อรองมาแล้ว สงสัยมันจะรู้จริงๆว่าฉันมีเข็มกลัดเยอะ และไม่มีใครหรืออะไรปกป้อง
"ทำไมฉันต้องถูกแกคุ้มครองด้วย" ฉันถามไปเหมือนกับเป็นฉากที่ตัวละครสุดหยิ่งโดนใครบางคนเจรจา
"เพราะเธอมีชื่อเสียงที่ได้เข็มกลัดถึง5อันไง ทั้งๆที่น่าจะมีได้แค่3อันเท่านั้น
ถึงจะเข้ารอบต่อไปไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นจึงมีคนแบบฉันที่คิดจะล่าเธออีกไงล่ะ"
นั้นไง มีชื่อเสียงที่ได้เข็มกลัด5อัน แปลว่ามีคนปล่อยข่าวเ้รื่องฉันแบบละเอียดแน่
แต่ฉันยังอยู่คุยกับมันยาวๆอยู่ จึงเบี่ยงประเด็นไป "แกก็เห็นแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันน่ะวิ่งได้เร็วแค่ไหน"
"ถึงจะวิ่งเร็วแค่ไหนก็คงไม่พ้นเจ้านี่หรอกนะ" เจ้านั่นชูปืนขึ้นมา ไอ้เรือหายเอ๊ย!
"ตอนแรกที่ข้าไม่ใช้เพราะเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่ถ้าคิดหนีอีกข้าคงไม่ปราณีอีกต่อไป
ลองคิดดูละกันว่าจะเลือกเอาว่าจะยอมเสียเข็มกลัดที่มีเกินไปหรือเสียทั้งหมดพร้อมกับชีวิต1ชีวิต" มันอธิบาย
พูดเหมือนตัวเองเป็นคนดี ไม่สิ หมอนี่เป็นคนดีนะ แต่แค่ในเน็ตน่ะ
แต่ข้อเสนอนั่นก็ทำให้ฉันคิดอยู่พักหนึ่ง

"นี่ๆ! มองไปข้างหลังของหมอนั่นสิ!" เจ้ากระต่่ายขี้เกียจบอก
ฉันทำตาม และมองเห็นเงาลางๆข้างหลังหมอนั่น... นั่นมัน! maid guyนี่!! แปลว่าหมอนี่ใช่จริงๆ
ฉันเริ่มพูดลอยๆออกไป "เฮ้อ maid guyนะmaid guy ฉันนึกว่านายจะเป็นคนดีซะอีก"
เจ้าหมอนั่นทำหน้าตกใจสุดๆ "รู้ชื่อของข้าได้ยังไง!?" แหม ถามไม่ดูตัวเอง
"แหมๆ ขนาดนายยังรู้ชื่อของฉันได้เลยนี่? เล่นงานคนที่ไม่มีความรู้เท่าเทียมกันเนี่ยมันไม่ฮีโร่เอาซะเลยนะ" ฉันโบกนิ้วชี้ไปมา
ก่อนพูดต่อ "ฟังนะ ฉันไม่คิดว่าการคุ้มครองจากนาย มันไม่คุ้มกับ2เข็มกลัดหรอกนะ แค่อันเดียวก็เหลือแล"
เจ้าหมอนั่นเริ่มชูปืนออกมาอีกครั้ง เหมือนกำลังขู่ สุดยอดวะ แมร่งขู่เด็กสาวอายุ15ได้ลงคอ(ประชด)
"แต่ฉันว่า ถ้านายบอกอีกอย่างที่ฉันอยากรู้ได้ ฉันอาจจะให้เข็มกลัดอีกอันก็ได้นะ?"
ฉันยิ้มออกมา ส่วนเจ้านั่นทำหน้างงๆ
"ฉัน! จะซื้อการคุ้มครองจากนายด้วยเข็มกลัด1อันเท่านั้น!
แต่ถ้านายบอกได้ว่า ใครเป็นคนบอกข่าวเรื่องของฉัน ได้ ฉันยอมให้เข็มกลัดอีกอันหนึ่ง!!"
ฉันประกาศออกไป ข้อเสนอใหม่ถูกเขียนขึ้นแล้ว

---

สรุืปคือ กระต่ายต่อรองกลับ ว่า
ถ้าลดราคาการคุ้มครองเหลือแค่1เข็มกลัด ตัวเองจะซื้อ
แต่ถ้าบอกด้วยว่า ใครปล่อยข่าวเรื่องของตัวเอง จะให้เข็มกลัดอีก1อัน
เท่ากับว่า ถ้าลดแต่ไม่บอก ก็จะได้เข็มกลัดแค่1อัน
จะยอมลดหรือไม่ แล้วแต่ทั่นmaid guyละกัน
maid guy สมาชิก
· #113
ข้าได้ฟังเงื่อนไขของนังเด็กกะโปโลนั่นในตอนแรกข้าก็เกือบจะยิงทิ้งแล้ว เพราะแค่ข้าลดตัวจะช่วยก็รู้สึกแย่อยู่แล้ว แต่ช่างเถอะ ยังไงเสียหากร่วมมือกันก็คงดีกว่าที่จะลุยคนเดียว และหากยัยนั่นคิดหนีตอนนี้ก้มิแคล้วโดนกับดักที่ตั้งไว้ที่ทางเข้าออกแหงๆ

"อืม ก็ได้ ข้ายอมบอกว่าได้ข่าวมาจากไหน ที่จริงก็ไม่ได้ยินมาโดยตรงหรอกแต่ข้าแอบฟังมาว่ามีคนที่น่าจะชื่อว่าhedekosamaร่วมมือกับpai-paiจะร่วมกันล่าเธอ ตอนแรกข้าก็อยากจะลองทดสอบเธอเท่านั้นว่าเธอมีฝีมือแค่ไหนที่มีค่าคู่ควรที่จะมีเข็มกลัดถึง5อันจึงลองทดสอบหน่อย แต่ก็รู้ว่าเธอแค่มีฝีมือการหลอกล่อและการหนีเท่านั้น แต่หากเจอหลายคนเธอคงไม่รอดแน่"
"แล้วนายไปแอบฟังได้ยังไงกัน"
"ตัวข้านอกจากที่จะตาแพ้แสงที่ทำให้มองเห็นกลางคืนชัดแล้ว บางครั้งตัวตนของข้าก็เหมือนจะคุบคุมได้บ้าง(เรื่องจริง เจอกับตัวเอง) อย่างบางครั้งข้านั้นก็เด่นเป็นสง่าในกลุ่มคนแต่บางครั้งก็ไม่มีใครรู้สึกตัวว่าข้าอยู่ข้างหลังหรือแม้กระทั่งอยู่ต่อหน้า และตอนนั้นข้าแอบฟังแต่ไม่ลงมือเพราะตอนนั้นข้ามีแต่มีดพกเท่านั้น หากต่อให้ลุยก็โดนรุมอยู่ดี"
"นายเป็นนินจาหรือไง"
"และอีกอย่าง ที่เธอดังนั้นเพราะเธอนั้นทำตัวเด่นเกินไป โดยเฉพาะเรื่องที่ได้เข็มกลัดทีเดียวถึง3อันด้วยทั้งๆที่ไม่มีฝีมือแต่กลับดวงดีแบบนี้ ไม่ว่าใครก็อิจฉาเธอน่ะสิ"
นังกระต่ายนั้นก็เงียบไป
"เอาละ จะส่งเข็มกลัดมาให้สองอันไหม"ข้าตบท้ายพร้อมยื่นมือเปล่าให้"ถ้าหากเธอส่งให้ทั้งสองอันข้าจะช่วยเหลือแบบเต็มที่แต่ถ้าให้อันเดียวละก็ข้าอาจจะช่วยไม่ใกล้ชิดเพราะข้าต้องล่าหาเข็มกลัดอีก หรือบางทีข้าอาจจะทนไม่ไหวข้าอาจจะชิงของเธอทั้งหมดก็ได้"
------------------------------------------
เรื่องของเรื่องก็คือ อยู่ๆได้เข็มกลัดทีเดียว3อัน รวมเป็น5อันเลยมีคนจ้องจะเอาหลายคนก็เลยเสนอเพื่อเปลี่ยนเป้าหมาย
ถ้าเลือกให้อันเดียวหากต้องการความช่วยเหลือต้องมาที่สำนักงานร้างซึ่งจะวางกับดักไว้(เพราะเจ้าตัวจะไปล่าอีก1อัน)
แต่ถ้าเลือกหนีจะเจอกับดักที่ทำให้ขยับไม่ได้(ไม่ถึงตายแค่อาจจะเจ็บสาหัส)พร้อมถูกยึดเข็มกลัด2อันและจะไม่ได้รับการคุ้มครองจากเมดกาย
LazyRabbit สมาชิก
· #114
ฉันได้ฟังคำชี้แจงของหมอนั่นแล้ว ก็ยิ่งคิดหนัก
'อ่า แล้วยัยพวกนั้นไปรู้มาจากไหนอีกทีกัน?' ฉันคิด แล้วก็หยุดไปเพราะคนตรงหน้ารีบไปไหนไม่รู้
"ได้ๆ แต่ฉันขอไปหยิบหลังเสานั้นนะ เพราะฉันไม่อยากให้นายรู้ว่าฉันเก็บเข็มกลัดไว้ตรงไหน"
ฉันชี้ไปที่เสาปูนต้นใหญ่ในลาน "ฉันยังไม่เชื่อใจนายหรอก"
สีหน้าของmaid guyดูลังเลเล็กน้อย แต่ก็ลองเสี่ยงดู "ได้ เร็วๆละ"
ฉันเดินไปอยู่หลังเสาปูนนั้น พูดลอยๆออกมา "อย่าแอบดูน้า!" เหมือนเด็กเล่นเกมซ่อนแอบ
เสานี่ใหญ่พอสมควร มันจึงบังตัวฉันได้สนิท ดูจากมุมนี้สายตาของเข้านั่นคงไม่เห็น

ฉันหยิบเจ้าดอทตี้ขึ้นมาแบบกลับหัว มองที่เท้าของมัน ใช่แล้ว หลังเท้าทั้งสองข้างของเจ้ากระเป๋าัสัตว์ประหลาดนี่มีซิบอยู่
ฉันรูดซิบที่อยู่หลังเท้าขวา และมีเข็มกลัดโผล่ออกมาสองอัน แต่ว่ามันไม่ได้หยิบออกมาง่ายๆหรอก เพราะฉันกลัดไว้อยู่
ถ้ามีใครรีบขโมย อาจจะดึงไม่ออกก็ได้ นี่คือการป้องกันของฉัน
ฉันแยกเข็มกลัดเป็นสองส่วน ที่อยู่ทางเท้าซ้ายมีสามอัน ส่วนทางนี้มีสอง ฉันเอามันออกมาอย่างช้าๆ กำมันทั้งสองไว้ในมือ
และจากนั้นก็ปิดซิป และสะพายเจ้าดอทตี้ตามปกติเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ฉันเดินออกจากหลังเสา

"ก่อนที่ฉันจะให้นาย ฉันจะต้องบอกอะไรก่อน..." ฉันยืนหน้าหมอนั่นแต่ยังกำมือไว้อยู่
maid guyทำหน้าหงุดหงิดเหมือนฉันเป็นพวกเล่นตัว แต่เรื่องนี้ฉันต้องพูดจริงๆ เพราะไม่งั้นจะมีคนแบบหมอนี่อีก
"ฟังไว้นะ คนที่มีเข็มกลัดเยอะ ไม่ได้หมายความว่าสู้่เก่ง ฆ่าคนเก่ง ฆ่าคนเยอะ" ฉันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
"คนบางคนที่มีเข็มกลัดเยอะอาจจะแค่เล่นเกมโกงๆกับคนอื่นก็ได้" ฉันนึกถึงเจ้าชายในเสื้อโค้ดนั้น
ฉันยื่นมือออกไป "อ่ะ แล้วก็อย่าตกใจกับสิ่งที่เห็นละ" ฉันพูดลอยๆ
"หา?"
"โอเค ถือว่าฉันไม่ได้พูดละกัน" ฉันปล่อยเข็มกลัดทั้งสองลงในมือของมือของหมอนั่น

"ยินดีต้อนรับสู่เกมมมมมมมมมมม~~~!!!"
เจ้ากระต่ายตะโกนใส่หน้าmaid guyทันทีที่เขาได้รับเข็มกลัด
อ่อ แล้วก็มีอีโมชั่น >[]< ขึ้นเหนือชื่อด้วย

ฉันรอดู ว่าเขาจะมีปฏิกิริยายังไง...

---

ที่กกระต่ายพูดไปงั้น เพราะแอบๆด่าmaid guyว่า "อย่าใช้แต่กำลัง ใช้สมองซะบ้าง" ด้วย = =

EDIT

เด๋วทั่นmaid guyต่อครั้งหน้าถ้าไม่มีปัญหาอะไรอีกก็จะพ้นวันแล้วละคะ
V
piyoaaa ผ สมาชิก
· #115
ขยันจังน้อ ดันจะรอจนก่วสตอรี่ของคุณกระต่ายจะพ้นวันนะเคอะ
me // ฉีกซองเลย์ เสพสูบภาพลุงๆ พลางอ่านเรื่องไปพลางๆ

ปล.และแล้ว Maid Guy ก็มีกระต่ายไว้(.....เอ่อ....)เป็นของตัวเอง
จากสถานการณ์ที่เห็น พอฟัดพอเหวี่ยงกันเลยทีเดียว
maid guy สมาชิก
· #116
^
piyoaaaครับ กระต่ายนั่นเป็นยูสของLazyRabbitครับ ของผมนั้นเดี๋ยวคิดทีหลัง
-----------------------------------------------------------
หลังจากที่ข้าได้เจ้าเข็มกลัดข้าก็ตกใจเพียงเล็กน้อยกับกระต่ายที่ทำหน้า>[]< เล็กน้อย เพราะข้านั้นอาจเรียกได้ว่าเคยชินกับเรื่องผีสางอยู่พอสมควรเพราะข้านั้นมีญาติที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่พอสมควร แต่นี่คงจะเกินไปหน่อยละมั้ง
"นี่มันตัวอะไรเนี่ย"ข้าทักไป แต่ก็เกือบยกปืนขึ้นมาแล้ว
"หวัดดีจ้า เค้าเป็นยูสของLazyRabbitชื่อว่ากระต่ายขี้เกียจ"
"แล้วยูสอย่างแกมีประโยชน์อะไรเนี่ย"
"ยูสนั้นมีหน้าที่คอยช่วยเหลือผู้ที่เป็นเจ้าของแล้วมีความสามารถในการเข้าอินเตอร์เน็ทได้อย่างเสรี อย่างตอนที่วิ่งหนีนั้นเพราะเค้าเองแหละ"
"มิน่าล่ะ แล้วยูสนี้มันมีหน้าตาแบบนี้เหรอ"
"แล้วแต่บุคคล ไม่จำกัดหญิงชายแต่อย่างได"
"เอ่อ แล้วจะคุยกันอีกนานไหม"LazyRabbitก็ถามข้า ตัวข้านั้นก็ได้แต่หัวเราะ
"ขอโทษทีละกัน เอาละ"ข้าล้วงโทรศัพท์ให้กับLazyRabbit
"นี่เอาไว้ติดต่อกับข้าแล้วกัน เมื่อไหร่ที่ต้องการความช่วยเหลือจงรีบหนีมาที่นี่หากเธอไม่อยู่กับข้าแล้วข้าจะช่วยเหลือเธอเอง"
"เนี่ยนะ การช่วยเหลือของนาย"แล้วLazyRabbitก็ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ
"หรือจะให้ข้าไปอยู่กับเธอเลยล่ะ"ข้านั้นพูดเหมือนเป็นเรื่องปกติ
"ไม่ล่ะ ขอผ่านดีกว่า"
"งั้นก็ดี อ้อ ก่อนอื่นขอตัวสักครู่ ข้าจะปลดกับดักที่ทางออกก่อน เธอจะได้ออกไปได้ยังไงกัน"
"แล้วทำไมต้องวางกับดักด้วยล่ะ"
"กันเธอหนีตอนเจรจาไง"ข้าพูดพร้อมยื่นมีดไปที่เชือกเส้นเล็ก พอตัดเชือกแล้วลูกดอกหน้าไม้ก็ปักไปที่พื้น โดยกับดักนั้นจะทำให้เหยื่อนั้นไปไหนไม่ได้เพราะว่าลูกดอกนั้นจะปักติดที่พื้น
"นี่เล่นถึงตายเลยเหรอ"LazyRabbitพูดด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว
"ไม่งั้นข้าก็ไม่ได้น่ะสิ แล้วขอตัวก่อนนะ"แล้วข้าก็เดินหายไปในเงามืดเพื่อหาเหยื่อรายต่อไป

"หนอยหมอนี่มันยียวยกวนประสาทชะมัด"LazyRabbitบ่นพลางเตะหินที่อยู่ข้างทาง"
"เค้าว่าเพราะเขาน่ะไม่อยากให้เห็นยูสของเขาเองมากกว่ามัั้ง"
"ทำไมเหรอ กระต่ายขี้เกียจ"
"เพราะฉันเห็นแว๊บหนึ่งแต่เธอไม่เห็นน่ะสิว่ายุสของเขานั้นเป็นยุสที่น่ากลัวที่สุดและสยองที่สุดน่ะสิ"
------------------------------------------------------------------------
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #117
-ตัวละครที่คุณ vana-chan เจอจะปรากฎอยู่ในตอนนี้

ณ โรงแรมสุดหรูระดับ5ดาวย่านใจกลางเมือง
ชายหนุ่มยืนเท้าระเบียงด้วยสีหน้าไร้ซึ่งความทุกข์ร้อนใดๆ แสงสว่างจากหลอดไฟตามบ้านเรื่อนร้านค้า และ
สถานที่ทำการต่างๆ ทียังเปิดอยู่ในเวลานี้ทำให้ทั้งเมืองดูราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืนที่เต็มไปด้วยแสงสว่าง
ของดวงดาวนับใหญ่น้อยไม่มีผิด เมื่อได้มองจากห้องพักที่อยู่สูงถึงชั้น14แบบนี้แล้ว ช่างเป็นทิวทัศยามค่ำ
คืนที่งดงามจริงๆ

'ฮะฮะ ทิวทัศน์แบบนี้เหมือนประชดเลยเนอะ'
ชายหนุ่มพูดกับตัวเองในขณะเงยหน้ามองท้องฟ้าแสนมืดมิด ในค่ำคืนที่ไร้แสงจันทร์ของเดือดมืดแบบนี้
การที่ไม่มีแสงสว่างจากดาวแม้แต่ดวงเดียว ยิ่งทำให้ดูมืดสนิทเข้าไปใหญ่แต่สำหรับชายหนุ่มแล้วช่างเป็น
บรรยากาศที่ให้จิตใจของเขารู้สึกสงบอย่างบอกไม่ถูก อา... ช่างเงียบสงบดีจริงๆ

"คลื่นลมสงบ ก่อนพายุใหญ่จะมายังไงหล่ะ"

เสียงของผู้หญิงที่ดังมาจากข้างหลังช่วยดึงสติของชายหนุ่มให้ออกมาจากโลกส่วนตัว

"ว่ายังไงได้มาหรือปล่าว"

เจ้าของเสียงเป็นสาวน้อยที่อายุไม่น่าจะเกิน16-17ปี แต่งกายด้วยชุดประหลาด ไม่สิต้องบอกว่าเป็นการแต่งกาย
ที่คนปกติทั่วไปเค้าไม่แต่งกันมากกว่า คนที่จะแต่งกายด้วยชุดสไตล์โกธิคของยุควิกตอเรียในสมัยปัจจุบัณแบบนี้
คงมีแต่พวกดาราไม่ก็พวกคอสเพลเยอร์ทั้งหลาย แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อรวมเข้ากับรูปลักษณ์ของเธอแล้วมันช่างเข้า
กันอย่างน่าประหลาดเธอมีสีของดวงตาและเส้นผมที่แปลก แปลกมาก แปลกกว่าคนทั่วๆไป ผมสีขาวบริสุธิ์ยาว
สลวยไปจนถึงแผ่นหลังเส้นผมสีขาวนวลละเอียดราวกับหิมะนั้น ช่วยขับให้ดวงตาสีม่วงเข้มดุจดังอเมทิสต์ของ
เธอดูโดดเด่นขึ้นมาเป็นพิเศษ

การที่คนเราจะมีสีผมและสีตาที่แปลกเกินกว่าคนทั่วไปแบบนี้ได้ คงจะมีแต่การย้อมสีผมหรือใส่คอนแทกเลนส์เท่า
นั้นทว่าทั้งเส้นผมและดวงตาของเธอนั้นช่างดูเป็นธรรมชาติ... ..ธรรมชาติเกินกว่าจะเป็นเพียงแค่ของปลอมที่
ถูกทำขึ้นไม่ว่าจะมองมุมไหนก็เป็นของจริงอย่างแน่นอน ...เป็นสิ่งถูกสรรสร้างขึ้นโดยธรรมชาติอย่างแท้จริงมิใช่
โดยฝีมือมนุษย์

"ได้มาสิ …. เอ้า"

ชายหนุ่มโยนเข็มกลัดในมือให้กับหญิงสาว

"เป็นฝีมือของพวกนั้นอย่างที่คิดไว้จริงๆด้วยสินะ"

"ก็นะ ว่าแต่ ซิลก์ ทำไมเธอถึงแน่ใจขนาดนั้นหล่ะ ว่าเป็นฝีของพวกนั้น
บางทีเข็มกลัดนี่มันอาจจะกระเด็นไปตอนที่กำลังสู้กันก็ได้นะ”

"ไม่ผิดหรอก... ฟังนะ เร เข็มกลัดหน่ะเป็นเสมือนสื่อกลางที่ถ้าหากรวบรวมเอาไว้
ก็จะทำให้ยูสเซอร์เนมในตัวถูกปลุกขึ้น"

"แล้ว...?"

"ต่อให้เจ้าของร่างเสียชีวิตไปแล้วแต่สิงที่เรียกว่ายูสเซอร์เนม ก็ยังไม่ได้ถูกทำให้สลายไป
มันยังคงสามารถสิงสถิตอยู่ในเข็มกลัดได้"

"อืม แล้วยังไงต่อหล่ะ"

"แต่ว่านะ ทั้งๆที่เจ้าของร่างเสียชีวิตไปแล้ว แต่เข็มกลัดชิ้นนี้กลับไม่มีจิตของสิ่งที่เรียกว่ายูสเซอร์
หลงเหลือออยู่เลยแสดงว่ามันถูกกำจัดออกไปอย่างสมบูรณ์ยังไงหล่ะ"

"ถ้างั้นตอนนี้เข็มกลัดอันนี้ก็ไม่ต่างจากเข็มกลัดธรรมดาทั่วๆไปแล้วหน่ะสิ"

"ไม่หรอก เข็มกลัดหน่ะก็เป็นสมือนทั้งตัวกระตุ้นเพื่อปลุกและภาชนะที่เอาไว้กักเก็บยูสเซอร์เนมยังไงหล่ะ"

"งั้นพวกคนที่เธอเรียกว่า ’นักเก็บกวาด’ นั่นก็เป็นพวกเดียวกับเรางั้นหรอ"

"ก็ไม่เชิงหรอกนะ ถึงนักเก็บกวาด จะออกมาไล่ทำลายยูสเซอร์เนมโดยไม่ฆ่าคนบริสุทธิ์ก็เถอะ
แต่เรายังไม่รู้เป้าหมายของเขาอยู่ดี"
"แต่ก็มั่นใจได้ในระดับหนึ่งหล่ะนะว่าไม่ใช่ ศัตรูของพวกเรา"

"แล้วจะเอายังไงกับเข็มกลัดอันนี้หล่ะ ซิลก์"

"ก็ทำลายมันทิ้งหน่ะสิ… มันป็นหน้าที่ของชั้นนี่นา"

เข็มกลัดได้ถูกทำลายไป… ทำลายไปอีกหนึ่งชิ้น แม้จะยังไม่รู้ว่าผู้ที่สร้างเกมเป็นใครมีและวัตถุประสงค์อะไร
แต่การที่เข็มกลัดถุกทำลายไปแบบนี้ไม่ก้ให้เกิดผลดีกับผู้สร้างเกมแน่ๆ ในขณะเดียวกันที่ นักเก็บกวาดออก
ปริศนายังคงออกไล่ทำลายยูซเซอร์อยู่ต่อไป เหล่าผู้เล่นที่มีเข็มกัดในครอบครงกำลังจะทำอะไรกันอยู่นะ…

____________
-ปริศนาคุณสมบัติของเข็มกลัดกระจ่างแล้ว แต่ทว่ายังไม่รู้ว่ามันทำอะไรได้อีกบ้าง
LazyRabbit สมาชิก
· #118
"เอาละ งั้นกลับบ้า่นกันดีกว่าเนอะ... ถ้ากลับเร็วแม่คงดีใจ" ฉันพูดกับยูสเซอเนม
มันพยักหน้าให้ ฉันเดินออกจากลานจอดรถโสโครกนี่ เจ้ากระต่ายลอยตามติดๆ
ตอนนี้อาจจะเกือบๆ5ทุ่มแล้่วก็ได้ ฉันไม่มีนาฬิกาด้วยสิ ไม่เห็นคนเลยแฮะ

ตอนนั้นเองที่ท้องฉันร้องขึ้นโครมคราม อ่า... เกือบลืมไปว่าไม่ได้กิน/ดื่มอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง
"แถมนี้มีเซเว่นมั้ยนะ..." ฉันบ่น เจ้ากระต่ายลอยมาตรงหน้าฉัน
"ไปเซเว่นก็ดีนะ! เราจะได้หาอาวุธให้เธอด้วยไง" มันร้อง
"เดี๋ยวนะ อาวุธบ้าอะไรหาได้ในเซเว่น?" ฉันยกคิ้วสูงด้วยความงงงวย
"หรือว่าเธออยากพกปืนหรือว่ามีดแบบmaid guyละ?" มันถามด้วยน้ำเสียงเหมือนกับประชด
ฉันส่ายหน้าให้ "จะบ้ารึไง ฉันพึ่ง15 ขืนพกทั้งสองนั่นแล้วเจอตรวจละก็แย่แน่" ฉันขมวดคิ้ว
เจ้ากระต่ายยิ้ม มันลอยสูงขึ้น ฉันมองมันว่ามันกำลังทำอะไร(จะมีใครคิดว่าฉันมองจานบินอยู่มั้ยนะ) และมันก็ลอยลงมา
"มีเซเว่นอยู่ทางนั้น!" มันชี้ด้วยอุ้งเท้าเล็กๆของมัน แล้วฉันก็เดินตามทางที่มันบอกไป

ปิ้งป่ิอง
เสียงประจำร้านเซเว่นดังขึ้นเมื่อฉันเดินเข้า ฉันทำท่าทางบอกให้กระต่ายขี้เกียจเงียบเข้าไว้
ฉันเริ่มเดินไปที่ตรงที่มีของใช้เครื่องเขียนต่างๆอยู่ เจ้ากระต่ายมองและพูดว่า
"นี่ เอาเป็นไม้จิ้มฟันดีมั้ย" มันพูดออกมา
ฉันตอบไปเหมือนกับคนกระซิบ "บ้าเรอะ!" และทำสีหน้ามีน้ำโห
"เชื่อฉันๆ ซื้อไม้จิ้มฟันขวดนี้ไปซักขวด แล้วจากนั้นที่แลกฉันให้เธอเลือกเองเลย!" ฉันบอกอย่างร่าเริง
'ไม้จิ้มฟันเนี่ยนะ... แต่เอาเหอะ มีเงินซะอย่าง' ฉันเดินไปหยิบไม้จิ้มฟันมาขวดหนึ่งและมาดูของอื่นๆต่อ

สุดท้าย ผลลัพธ์ที่ได้ คือ ไม้จิ้มฟัน1(ขวด) มีดปลอกผลไม้1(สงสัยฉันจะติดEXEมากไป)
กรรไกรคมๆใหญ่ๆ1 คัดเตอร์งามๆ1 มีดทำครัวเล่มใหญ่อีก1
ฉันจ่ายเงินไปเล็กน้อยมากเมื่อเทียบกับที่ฉันมี ฉันรับถุงพลาสติกจากพนักงานหน้าจืดและเดินออกมา

ตอนนี้ดึกสุดๆถึงแม้ฉันจะไม่รู้เวลา และด้วยเวลาแบบนี้ฉันจึงไม่อยากนั่งแท็กซี่เท่าไหร่(แถมแถวนี้ก็ไม่มีด้วย)
สุดท้าย ฉันก็ตัดสินใจเดินกลับบ้านเอง แต่ฉันก็ไม่ได้เดินคนเดียวหรอกนะ
...เพราะฉันมียูสเซอเนมติดตามอย่างใกล้ชิดยังไงละ

เช้าวันทัดมา
ฉันตื่นขึ้นบนเตียงนอนของบ้านตัวเองเมื่อตอนเที่ยงกว่าๆ เพราะเมื่อคืนกว่าจะถึงบ้านก็ตั้งเกือบตีสอง
ฉันลุกขึ้นมาอาบน้ำ โดยมียูสเซอเนมตามติดเหมือนเดิม
ฉันแต่งตัวด้วยชุดอยู่บ้าน เพราะวันนี้ฉันกะว่าจะไม่ออกไปไหน เหตุผลน่ะเหรอ? เดี๋ยวก็รู้
ฉันใส่ที่คาดผมผ้าสีอ่อนที่ใช้ประจำตอนอยู่บ้าน และก็ใส่รองเท้าแตะอยู่บ้านที่เป็นรูปเจ้าสติช น่ารักใช่มั้ยละ
ปกติแล้วฉันอยู่บ้านกับพี่และพ่อ เพราะแม่ไปทำงาน แต่พ่อชอบออกไปเที่ยว ส่วนพี่ก็อยู่ในห้องของตัวเองเท่านั้น
ฉันเดินลงมาชั้นล่าง อ่า... นั่นไงคอมพิวเตอร์PCเก่าๆอันบึมของฉัน
ฉันเดินไปเปิดสวิตซ์ของเครื่องตอนที่เจ้ากระต่ายพูดขึ้นมา
"นี่ๆ ฉันสามารถอัพเกรดอินเตอร์เน็ตของเธอให้ไวขึ้นได้นะ" มันพูด
"ฉันรู้..." ฉันบอก "และก็รีบๆทำด้วย วันนี้ฉันจะไม่เล่นแบบเดิมหรอกนะ"
"ทำไมละ?" มันถาม
"วันนี้... ฉันจะหาข้อมูลของเกมนี้น่ะสิ" ฉันส่งสายตาจริงจังไปให้มัน
เจ้ากระต่ายพยักหน้าอย่างรู้ใจ และจากนั้นก็กลายเป็นแสงสีขาวพุ่งใส่คอมพิวเตอร์
ฉันนั่งลง และเริ่มเปิดหมาไฟ พิมพ์ชื่อเว็ปที่ฉันมั่นใจว่าต้องมีข้อมูลแน่ๆลง

ฉันเข้าไปในเว็ปบอร์ดของเว็ปคลังรูปแห่งหนึ่ง และเริ่มตั้งกระทู้ใหม่
ด้วยหัวกระทู้ว่า ขอถามหน่อย ใครรู้จักเรื่องของเกมนี้บ้าง ด้วยูสเซอประำจำตัวของฉัน LazyRabbit

---

เซเว่นที่ไปเนี่ย ก็คือเซเว่นแรกสุดที่มีเหตุการณ์รถชนนั้นแหละ เพราะมันคงไม่มีเซเว่นเยอะหรอกเนอะ
ปล.พอต่อจากทั่นCitizenแบบนี้แล้ว รู้สึกเหมือนเป็นการตัดฉากกลับแบบในอนิเมยังไงอย่างนั้นเลยแฮะ
ผู้มีเข็มกลัดทำอะไรอยู่>กลับบ้านดีกว่าเนอะ เข้ากันเสียนี่กระไร -*-

EDIT

ทั่นCitizen เค้าทันก่อนอีดิททิ้งน้า~ =w=~
V
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #119
^
เนอะ
ผมว่าเวลาเขียนน่าจะใส่ช่วงเวลาที่กำลังเขียนด้วบยนะครับ จะได้รู้ว่าเชื่อมกันหรือปล่าว
เพราะตั้งแต่รถชนถึงตอนนี้มันก็น่าจะดึกแล้วนะ อย่างที่คุณLionHeartเขียนไว้พออ่านถึงตอนสองรู้ได้ว่า
เหตุการณ์ของเค้าเป็นคืนก่อนรถชนก็คือเหตุการณืแรกสุดแล้วตอนที่สองก็เริ่มช่วงรถชน

ปล.ถึงคุณpiyoaaaขอถือวิสาสะกำหนดลักษณะและคุณสมบัติของเข็มกลัดขึ้นมาอย่างที่ได้กล่าวไปในตอนนี้นะครับถ้าคิดว่าไม่เหมาะสมก็เปลี่ยนได้นะครับแต่ผมยังไม่ได้บอกรายละเอียดว่าเข็มกลัดมันทำอะไรได้บ้าง ไว้รอคุณpiyoaaa เกริ่นมาก่อนแล้วกันว่ามันทำไรได้บ้าง

ปล.2 ถึงคุณvana-chan ตัวะครที่คุณเจอที่กำลังสับยูสที่อาละวาด ผมขอเรียกว่า นักเก็บกวาดนะครับ ผมคิดว่าตัวนี้คงไม่ใช่ผู้เล่นแน่นอน ไว้ผมจะยืมเอาไปทำอะไรที่มันสุดโต่งร่วมกันหน่อยนะครับ
CHELSEA สมาชิก
· #120
ประมวลภาพโรงงานร้างเรียกน้ำย่อยก่อนปฎิบัติภารกิจจริง บรื๋อ....

รูปภาพ
สถาพโรงงาน ถายนอก

รูปภาพ รูปภาพ
ทางเข้าตีกที่มีเศษสิ่งก่อสร้างพังๆ

รูปภาพ รูปภาพ รูปภาพ
สภาพโกดังพุพังไปตามกาลเวลา ค่อนข้างอันตรายมากๆหากเดินไม่ดูทาง+
ห้องน้ำในโกดังร้าง หลอนโคตรๆ

รูปภาพ รูปภาพ รูปภาพ
บรรยากาศภายนอกโกดัง มีพุ่มไม้น้อยใหญ่ให้ซุ่มเพียบ

บรรยากาศได้ใจ+หลอนมากๆ
บางห้อง,ทางเดินเกือบ60%ของพื้นที่ทั้งหมดมืดมากๆ

เอาหล่ะ ไฟฉายพร้อม เข็มทิศพร้อม