LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 9 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
FroZen สมาชิก
· #42
ถึง lion heart
ผมว่ามันก็ยาวกำลังเหมาะเลยนะครับ =w=

/me ต่อ

---
ตอนนี้ผมอยู่ใน"ร้านขายมีด"
ในร้านขายมีดแห่งนี้ ก็มีคน"ที่น่าจะเป็นคนเล่นเกม"อยู่ราวๆ 5 คน

ทันทีที่ผมผลักประตูกระจกเข้าไปในร้าน เสียงกริ่งก็ดังขึ้นบอกว่ามีคนเข้ามา
ทันใดนั้นคนในร้านก็หันมามองผม

ผมยืนแข็งทื่อ แล้วนึกในใจว่า "ตูทำอะไรผิดหรือ ถึงมามองกันแบบเนี่ย"

แต่ผ่านไปแต่พักทุกคนก็หันกลับไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นแล้วหามีดกันต่อไป

ที่ผมยืนตัวแข็งนั้นเพราะแรงกดดันจากสายตา

แต่เมื่อไม่มีสายตามามองแล้ว ผมก็ขยับเขยือนได้ตามปกติ

ระหว่างเดินหามีดที่เหมาะกับตัวเองผมก็สำรวจรอบข้างไปพลางๆ

พบได้ว่า 3 คนใน 5 คนนี้เป็นหนึ่งใน"คนมุง"อุบัติเหตุรถชนเช่นกัน

ผมเดาต่อได้ว่า คงเพราะอุบัติเหตุทำให้ 3 คนนั่นกลัวขึ้นมาและมาซื้อมีดเช่นเดียวกับผม

เมื่อคิดถึงตรงนี้ ทำให้รู้เลยว่า ความคิดของตัวเองนั้นมันช่างโหลมากซะจริงๆ..

.....

ผมยืนนิ่งสักพักหนึ่ง แล้วก็หยิบกระดาษใบปลิวที่ยังอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาอ่านอีกครั้งหนึ่ง

...



"ฝันของคุณจะสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง "



..


ผมยืนจ้องประโยคนี้อยู่ในสักพัก ก็เริ่มรู้สึกมีอะไรปะทุอยู่ข้างใน..
มือที่จับใบปลิวอย่างเบาแรง เริ่มกลายเป็นการกำมือแน่นขึ้นและแน่นขึ้นอีก
จนใบปลิวในมือยับยู่ยี่

เพราะคำพูดที่ผุดขึ้นมาจากความทรงจำ...


......

"นายมันไม่ได้เรื่อง จะทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องสักอย่าง"

"ช้าก็ช้า ต่อไปจะทำอะไรได้"

.......

.....


ผมไม่รู้ตัวว่า ผมยืนกำใบปลิวที่อยู่ในมือนานแค่ไหน จนมีคนในร้านมาทักว่า
"เฮ นายตรงนั้นนะ.. เป็นอะไรรึเปล่า"

ผมสะดุ้งเฮือก และตอบโดยสัญชาตญาตไปว่า "ไม่มีอะไรครับ" ด้วยความเคยชิน
และหันหน้าไปมองผู้ทัก

ผู้ทักเป็นผู้ชายที่ทรงผมชี้โด่ชี้เด่ไม่เป็นทรง ใส่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีน้ำเงินขายาวจนสุดเท้ารองเท้าสีดำ.. และตรงอกเสื้อเขามีเข็มกลัดติดไว้หนึ่งอัน

ผมมองที่เข็มกลัดของเขาแล้วหยุดนิ่งไป..

ผู้ทักเห็นผู้ถูกทักยืนนิ่งก็เลยเดินไปแตะไหล่แล้วพูดซ้ำอีกครั้งราวกับจะเตือนสติ
"เฮ นายเป็นอะไร..."

ยังที่ยังพูดไม่ทันจบคำ ผมก็ทำอย่างที่ไม่เคยทำได้มาก่อน
ผมเหวี่ยงตัวยกขาขวาไปทางขวาแล้วใช้มือซ้ายขว้าเข็มกลัดจากอกเขา

แต่ชายที่ผมไม่เป็นทรงดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาเร็วพอสมควร
เพราะขณะที่มือซ้ายผมจะถึงเข็มกลัด เขาก็เบี่ยงตัวถอยหลังไปนิดหนึ่ง
ทำให้มือผมพลาดไป

แล้วในแทบจะทันที ที่เท้าขวาถึงพื้น เท้าซ้ายของผมก็ยกตามมาทันทีตามสัญชาตญาณ และเป้าหมายก็คือขาของเขา!!

รอบนี้ขาของผมวาดเท้าเตะกวาดเท้าของเขาจนทรงตัวไม่อยู่ และล้มลงไป

ในจังหวะที่เขาล้มลงไป ผมก็ก้มตัวไปดึงเข็มกลัดที่อกเขาออกมาและวิ่งหนีออกไปจากร้านอย่างรวดเร็ว

ขณะที่วิ่งหนีอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนก็พูดออกมาเบาๆว่า
"เหลือเข็มกลัดอีกอัน จะเข้ารอบแล้ว...."


.....ถึงตอนนี้ตัวผมเองก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าตัวเองทำอะไรลงไปนัก......
....แต่ผมก็รู้สึกว่า มาถูกทางแล้ว.....


.....

----

แต่งซะยาวเชียวเรา = ="
CHELSEA สมาชิก
· #43
เฮ้ยขอข้ามีบทบ้างเด้. ไม่อยากจืดจางว้อย....
FroZen สมาชิก
· #44
แต่งเองเลยสิครับ ^^"
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #45
คืนนี้ช่างเป็นคืนที่เงียบ เงียบกว่าคืนทั่วๆไป ถึงแม้เวลาจะล่วงเลยวันเก่ามาได้เกือบชั่วโมงแล้ว แม้ผู้คนส่วนใหญ่จะกำลังหลับไหล
แต่มันก็ช่างเงียบเหลือเกิน เงียบจนได้ยินแม้เสียงลมหายใจของตัวเอง เงียบจนเหมือนเวลาได้ถูกหยุดเอาไว้กับที่

ในตรอกแห่งหนึ่ง

แสงสว่างจากหลอดนีออนที่หริบหรี่ แถมยังกระพริบเป็นช่วงๆ ราวกับจะดับลงได้ทุกเมื่อทุกเวลา ช่างเข้ากับสภาพของเสาไฟฟ้า
ที่สุดแสนจะทรุดโทรมเสียจริงๆ

"ซูดดด… ซู๊ดดดด…. "

แม้สิ่งที่เป็นของเหลวในกระป๋องจะหมดไปแล้ว แต่ผู้ที่ถือมันอยู่ในมือก็ยังคงดูดต่อไป ราวกับจะให้แน่ใจว่าไม่เหลือแม้เพียงหยดเดียวแล้วจริงๆ

"เห้อ.. เกิดเรื่องขึ้นจนได้ "
"เห้อ…" ชายหนุ่มถอนหายใจยาวๆเป็นครั้งที่สองในขนะที่กำลังเดินไปหาสิ่งที่อยู่เบื้องหน้า

สิ่งนั้นดูเหมือน…คน มันคือคนไม่ผิดแน่ เมื่อชายหนุ่มเดินเข้าไปดูใกล้ๆจึงพบว่าเป็นเด็กผู้ชายอายุราวๆ14-15ปีนอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้น
แน่นอนว่า ไม่มีลมหายใจออกมาจากเจ้าของร่างแล้ว ไม่สิ...จะพูดให้ถูกก็คือสภาพชิ้นเนื้อที่อยู่ตรงหน้า มันเละเทะเกินกว่าจะเจ้าของร่าง
จะมีชีวิตอยู่ได้ ของเหลวที่เคยเป็นสีแดงสดบัดนี้ได้กลายสภาพเป็นสีแดงคล้ำจนเกือบจะเป็นสีดำ สิ่งนั้นเปรอะเปื้อนไปทั่วทั่งร่างกายและทั่วบริเวณ ของเหลวที่แห้งสนิทเหล่านั้นบางส่วนกระเด็นไปติดบนผนังกำแพงบ้าง ตามถังขยะบ้าง เป็นภาพที่ชวนให้รู้สึกเหมือนกับกำลังดูหนังสยองขวัญเกรดต่ำอยู่ไม่มีผิด

หากเป็นคนทั่วๆถ้าได้มาพบเจอกับเหตุการณ์ชวนสยองแบบนี้คงไม่มีใครทำจิตใจให้สงบอยู่ได้ถ้าไม่เสียสติก็ต้องตกใจจนทำอะไรไม่ถูกเป็นแน่
ทว่าชายหนุ่มกลับนิ่งสงบ ไม่แสดงอากัปกิริยาใดๆออกมาเลยแม้แต่น้อย ราวกับว่าเรื่องที่ได้พบเจอเป็นสิ่งที่พบเจอได้ทั่วๆไปไม่ต่างอะไรกับเหตุการณ์สามัญธรรมดาที่สามารถพบเจอได้ในชีวิตประจำวัน

"เละเทะน่าดูเลยแฮะ ..."

ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกาศีรษะที่ยุ่งเหยิงของเขาดัง แกร่กๆ ในขณะที่กำลังกวาดสายตาไปทั่วบริเวณ ราวกับจะค้นหาบางสิ่งบางอย่าง บางสิ่งบางอย่างที่สำคัญ บางสิ่งบางอย่างที่มีความหมาย บางสิ่งบางอย่างที่จะเป็นกุญแจดอกสำคัญเพื่อไขเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กระจ่างได้

"ไอ้เราก็ไม่อยากจะออกแรงโดยไม่จำเป็น สงสัยคงต้องรีบหน่อยแล้ว ก่อนที่พวกนั้นจะมาถึง"
ชายหนุ่มค้นตามเสื้อผ้าอย่างละเอียด ค้นตามประเป๋าเสื้อ กระเป๋ากางเกง ทุกๆที่ที่คิดว่าจะเจอ แต่ก็ไม่เจอสิ่งที่เขาต้องการ
"หรือว่าจะถูกเอาไปแล้ว? … ถ้าเป็นแบบนั้นคงโดนยัยนั่นโวยเข้าให้แหงๆ "
"เห้อออออ "
เขาถอนหายใจเป็นครั้งที่สามซึ่งดูเหมือนครั้งนี้จะรู้สึกเหนื่อยใจมากที่สุด การที่จะถูก ยัยนั่น โวย ดูจะเป็นเรื่องที่สร้างความรำคาญให้ชายหนุ่มมากที่สุด
"สงสัยคงต้องจำใจยอมหูชาซะแล้วละมั้งวันนี้ ไปกดน้ำมะเขือเทศมากินแก้เซ็งหน่อยดีกว่า "

ในขณะที่ชายหนุ่มกำลังทำใจยอมรับสิ่งที่กำลังจะเจอต่อจากนี้ด้วยอารมณ์หมดอาลัยตายยาก ประกายของบางสิ่งทีเงาวับก็สะท้อนแสงออกมาให้เห็นจากในมุมมืดใต้เครื่องขายน้ำอัตโนมัติ
"คงไม่ใช่…. หรือว่าจะเป็นเศษตัง"

ชายหนุ่มก้มลงเก็บสิ่งที่ส่องประกายนั้น แค่เพียงได้สัมผัสแม้จะยังไม่เห็นสิ่งที่อยู่ใต้ตู้นั้น รอยยิ้มที่มุมปากก็ผุดขึ้นมาให้เห็น เขาหยิบมันขึ้นมาดูเพื่อให้แน่ใจ สิ่งที่อยู่ในมือของเขานั้นคล้ายเหรียญกลมๆมีขาดโตกว่ากระดุมเม็ดใหญ่ๆเล็กน้อย มันก็คือเข็มกลัด อา… ดูเหมือนว่าในที่สุดชายผู้นี้ก็พบของสำคัญที่เขาพยายามค้นหาแล้ว

"เท่านี้ระยะห่างระหว่างเราก็ใกล้เข้าไปอีกก้าวนึงแล้วสินะ"
ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง คืนนี้เป็นคืนที่จันทร์เต็มดวง ดีจริงๆ อา...ช่างดีจริงๆ
______________________________________________________________________________________
กรรมตายไปแล้วคนนึง
piyoaaa ผ สมาชิก
· #46
เข็มกลัดเอาให้จืดสนิทกว่านี้อีกค่ะ จืดๆเลย เพื่อมโนภาพที่กว้างขวาง
ปล.อุ๊ย คุณTony จะมาร่วมวงมั้ยคะ?

----------
"เร่เข้ามาๆใครตาไวได้ร้อยนึง"

เสียงออกมาจากกลางวง มีทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ล้อมวงรอบโต๊ะตัวย่อมๆ กลางโต๊ะมีแก้วกระดาษ5ใบ

"ดูให้ดีๆ มีลูกปิงปองอยู่ 3 ลูก ใครเปิดเจอลูกเขียวเอาไป10บาท เจอลูกขาวเอาไป2เท่า เจอลูกสีเงิน ได้รางวัลพิเศษ"

แม่สาวเจ้ามือโต๊ะพนันเปิดถ้วย วาดมือไปทางรางวัลพิเศษ เข็มกลัดเงิน หรือ เงิน1พัน
.......เข็มกลัดเงินเหมือนที่ผมมี แบบเดียวกันกับที่ผมได้มาตอนออกจากร้านเนต
เข็มกลัด2เม็ด ที่ได้มาพร้อมเงิน1แสน
ไม่สิ....เคยได้มาถึงจะถูก
ผมโดนเข้าใจผิดว่าเป็น piyoaaa แล้วก็โดนฉกไปแล้วนี่หว่า

เอ่อ สวัสดี ผม CHELSEA คนที่โดนชนไปหน้าเซเว่นนั่นแหละ แปลกใจมั้ย
ทำไมคนดีๆอย่างผมต้องมาเปิดตัวอนาจ เป็นตัวอย่างให้แก่สาธารณะชนด้วยก็ไม่รู้
ผมเดินไปที่โต๊ะ เพราะเข้าใจว่าเป็นหนึ่งในกิจกรรมสะสมเข็มกลัด

"เชิญเข้ามาเลย ใครจะเป็นเศรษฐีคนต่อไป"สาวเจ้ามือเร่หาผู้เสี่ยงโชค
ผมสังเกตว่ารอบๆมีคนที่มีสภาพผิดหวัง เจ็บใจ มากกว่าคนที่จะยิ้มจากไปพร้อมแบงค์เทาๆ
เธอสบตาผม แล้วยิ้ม
"เล่นเกมมั้ย CHELSEA หรือจะขายเข็มกลัดดีล่ะ"
"!!?" เธอรู้ได้ไง
"......พอเก็บเข็มกลัดได้เยอะขึ้น ก็เห็นอะไรได้เยอะขึ้น"เธอยกตะกร้ามาจากใต้โต๊ะ
ตะกร้าที่เต็มไปด้วยเข็มกลัดเกือบร้อย "ชั้นซื้อมาจากพวกที่ไม่อยากเล่นเกม....บางอันก็ได้มาจากพวกที่แพ้พนันนี่"

"ทำไมเธอถึงเอาเข็มกลัดซะเยอะขนาดนั้นล่ะ แค่3อันก็พอแล้วนี่"
"ไม่ต้องรู้มาก ถ้านายถอนตัวจากเกมแล้ว"
".....? หมายความว่าไง"
"อยากรู้ข้อมูลก็จ่ายเงินมา" เธอยิ้มอีกครั้ง แต่เป็นยิ้มที่ดูเหมือนผู้ถือไพ่เหนือกว่า
ผมควักมา200 (ก็จะจ่ายเยอะได้ไง ผมโดนสาวโฉดโฉบเงินไปแล้ว)

"....(จนว่ะ)" เธออุบอิบ "จ่ายมาแค่นี้ชั้นบอกได้แค่ว่า พยายามอย่าเกมโอเวอร์"
"หมายถึงตายน่ะเหรอ? แหงอยู่แล้วดิ"
"ไม่อย่างนั้น ร่างกายจะโดนควบคุมสมบูรณ์แบบ"
"จากอะไร? เดี๋ยวสิ นี่มันชักติงต๊องไปกันใหญ่แล้วนะ"

"......มองหน้าคนแตกตื่นนี่มันก็ตลกดีเหมือนกันแฮะ" เธอหัวเราะ "ชั้นpiyoaaa"
"ว่าไงนะ !!!" ยัยกวนอวัยวะใช้เดินนี่เองเหรอ คนที่ทำเราโดนรถชน
"อ่ะ CHELSEA เข็มกลัด2อัน กับเงิน1แสน ชั้นให้" เธอยื่นซองใส่เงินกับเข็มกลัด
"นี่เธอเป็นพวกเดียวกันกับพวกน่าสงสัยนั่นงั้นเหรอ"
"เปล่า พยายามเก็บให้ได้มากกว่า3ล่ะ ไปต่อยคนอื่นมาเลยก็ได้"
"หมายความว่าไงน่ะ"
"จ่ายเงินมาอีกสิ"

ผมเดินออกมา ได้กลับมาเป็นผู้ร่วมเกมอีกครั้งก็พอแล้ว ไม่คิดจะจ่ายเงินอีกหรอก
การถอนตัวหมายถึงเกมโอเวอร์ ซึ่งมันฟังดูไม่ดีนัก
ผมคิดพลางเดินข้ามทางม้าลาย และบังเอิญไปชนเข้ากับผู้ญิงคนหนึ่งจนกระเป๋าลายจุดของเธอกระเด็น

เข็มกลัดกระจาย ทั้งของผมและผู้หญิงคนนั้น
เธอก็เป็นผู้เล่นงั้นเหรอ
จะแย่งเข็มกลัดไปเลยดีมั้ย
ผลักเธอนิดเดียวรถก็ชนเธอกระเด็นแล้ว

..... เธอจะจับจิตมุ่งร้ายของผมได้มั้ยเนี่ย

//โยนไปหากระต่ายขี้เกียจอย่างเจาะจง
Citizen ม ผู้ดูแลเนื้อหา
· #47
ถามหน่อยครับ
ที่บอกว่าจะเขียนยำใครให้ตายก็แต่ต้องให้เจ้าตัวเขียนตอนตายเอง
หมายถึงเขียนโยนไปหาตัวละครคนอื่นที่มาร่วมแต่งได้ ว่าจะเจออะไรจนใกล้ตายก็ได้
แต่ต้องให้เจ้าของตัวละครนั้นมาเขียนบทตายเองก็คือ ถ้าเขียนแถให้ไม่ตายได้ตัวนั้นก็จะไม่ตาย
แต่ถ้าอีกฝ่ายจะเอาให้ตายอีกก็ต้องแต่งโยนกันไปโยนกันมา
แก้กันจนกว่าอีกฝ่ายจะยอมไปเอง(ยอมเลิกฆ่า หรือ ยอมตาย) แบบนี้ผมเข้าใจถูกใช่ไหมครับ

อีกคำถามช่วงนี้รู้สึกเหมือนเป็นช่วงแนะนำตัวละครเลย ก็เลยอยากถามว่าจะเริ่มโยงกันเมื่อไหร่ก็ได้ใช่ไหมครับแล้วให้คนที่โดนโยนไปแต่งโยนต่อๆไป ก็จะกลายเป็นฟิคเวียน
ทั้งนี้ทั้งนั้นอาจไม่ใช้การโยนแบบเส้นตรงเช่น a>b>c>d
แต่อาจโยนกันเป็นกลุ่มๆแล้วมาเชื่อมกันได้ใช่ไหมครับเช่น
กลุ่ม1 a>f>e
กลุ่ม2 b>g>d
แล้วกลุ่มหนึ่งกับสองก็เอาเนิ้อหามาโยงกันได้อีก ก็จะเกิดเป็นฟิคเวียนใช่ไหมครับ
จนสุดท้ายก็จะกลายเป็นเรื่องเดียวกันที่มีหลายๆเหตุการเกิดขึ้นในหลายๆสถานที่พร้อมๆกัน
ผมเข้าใจถุกหรือปล่าวครับ พอดีไม่เคยแต่งฟิกมาก่อนเลย

จะโยนให้สอดคล้องกันได้
ก็ต้องจับจุดที่แต่ละคนใช้จบตอนของแต่ละตอนว่ามันเอามาต่อได้หรือปล่าว ใช่มั้ยครับ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #48
ปิ๊งป่อง ถูกต้องที่สุดคุณ Citizen (ได้คุยกับคนดังด้วยวุ้ยเรา)

หลักการมันก็ประมาณนั้นนั่นแล ถ้าแถให้ตัวเองไม่ตายได้ก็จงแถไปซะ
คนที่ไม่ได้มาแต่งเองก็จะลำบากตรงที่ตายง่ายพิเศษ (อย่างคุณCHELSEA)

และโยนไปทางไหนได้ก็โยน (ง่ายเนอะ)
CHELSEA สมาชิก
· #49
หึหึ ฟาดหล่อนแล้วโกยเข็มกลัด(ดีไม๊น้อ??)
ไม่ระบุตัว
· #50
เข็มกลัดนี่คือ "อยากให้แต่ละคนมีสีของตัวเอง" ไปเลยอ่าคะ จะได้มีสีสัน
(แต่ถ้าใครอยากได้จืดๆก็ไม่ต้องเอาไปลงสีก็ได้ /โดนตบ)
LazyRabbit สมาชิก
· #51
^
ทะ ทำไมตูหลุดตลอด OTL /ตบคอมที่ไม่สามารถจดจำไอดีได้
ปล.งั้นเด๋วเพื่อไม่ให้เป็นการปั้ม เด๋วเรปนี้จะมาต่อฟิคต่อละกัน! เด๋วอีดิทหน่อ
ปลล.โน่ววววววววววววววว ทั่นpiyoaaaแย่งมุกนู่อ่าาาาาาาาาาาาา
กะัว่าจะไปชนกับคุณFroZenที่หน้าร้านขายมีดซะหน่อย OTL ตอนเปลี่ยนแผนละ

---


โครม!
โอยยยยยยยยย ชนคนอื่นอีกแล้วววว อ่ะ ดอทตี้
"ดะ ดอทตี้!!!" ฉันตะโกน โดยไม่สนใจผู้ชายที่เดินชนฉันเลย
ฉันรีบเดินไปหากระเป๋าสุดโปรดของฉันขึ้นมา ก่อนจะหันไปขอโทษชายคนนั้น
"ขะ ขอโทษนะคะ อ่า วันนี้เป็นครั้งที่สอ-"
"ย้ากกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!"

ผู้ชายคนนั้นเข้ามาผลักฉัน ฉันกระเด็นออกไปจนถึงขอบเกาะกลางถนน
ฉันรีบลุกขึ้นมา ไม่นะ!! ผู้ชายคนนั้นกำลังขโมยเจ้าดอทตี้ไป!
อ่ะ! แล้วที่กระจายอยู่บนพื้นนั้นมัน... เข็มกลัด!! แต่ของฉันมีอันเดียวนี่ รึว่าอีก2อันนั้นของหมอนั่น
"ขอโทษนะ! แต่ฉันขอล่ะ" ชายคนนั้นพูดและคว้าดอทตี้พร้อมกับรีบเก็บเข็มกลัด
ฉะ ฉันจะมาเสียเข็มกลัดที่นี่เหรอ???

ไม่มีทางว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!
ฉันลุกขึ้น จ้องชายที่กำลังจะลุกหนีออกไปพร้อมกับดอทตี้และเข็มกลัดทั้ง3
"คุณคะ... รู้มั้ยคะ ว่าทำไมฉันชอบรองเท้าแคทช่าคู่นี้มาก?"
ฉันพูดออกไป ผู้ชายคนนั้นหันมามองฉันแบบงงๆ
"และรู้มั้ยคะ ว่าทำไมฉันชอบใส่รองเท้านักเรียนโดยที่ไม่ติดกระดุม"
"หะั หา?" ชายคนนั้นเริ่มรู้ถึงรังสีความโกรธของฉันและเริ่มก้าวถอยหลังไป
"ก็เพราะว่า... หึๆ" ฉันเริ่มยิ้ม ปกติฉันไม่ยิ้มในที่สาธารณะ ยกเว้นจะมีเรื่องดีๆ
และใช่ นี่คือเรื่องดีๆ เพราะนานๆทีฉันจะได้มีโอกาสได้ใช้เจ้านี่
ชายคนนั้นเริ่มตั้งท่าจะวิ่งแล้ว แต่เขาก็ยังจ้องฉันแบบงงๆอยู่
ฉันง้างขาวขวาไปข้างหลัง เหมือนกับนักเตะฟุตบอล
"อะ เอ๋?" เขามอง ได้แต่มอง

"ลูกเตะกระต่ายบินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!!!!!"
ฉันตะโกนเมื่อส่งแรงเตะออกไปที่ขา แต่ระยะห่างของฉันที่อยู่ที่เกาะกลางถนนกับเขามันไกล
ใช่ ไกลอยู่เหมือนกัน และฉันก็คำนวนเอาไว้แล้ว ทำไมน่ะรึ.....?
เพราะรองเท้าที่ไม่ได้ติดกระดุมของฉันกำลังลอยออกไปไงละ

เฟี้ยวววววว ตุบ!!
"แจ่ม!!!" ฉันร้องเมื่อเห็นรองเท้าโดนที่มือซ้ายที่กำเข็มกลัดอยู่เต็มๆ!
"เห้ย" หมอนั่นปล่อยเข็มกลัดโดยไม่รู้ตัว ฉันรีบพุ่งเข้าไป คว้าเข็มกลัดที่ตกลงมาได้2อัน
หลังจากนั้นฉันก็พยายามใช้แรงของมือข้างที่กำเข็มกลัด ต่อยไปที่มือที่เขาถือดอทตี้ไว้!
"ปล่อยนะ! เจ้านี่มันของของฉัน!!!" ฉันตวาด ถึงเขาอายุมากกว่า แต่ฉันไม่แคร์เรื่องอายุอยู่แล้ว
"ไม่เฟ้ย!"
"งั้นก็เจอนี่ ลูกถีบทำลายปืนยิงกระต่าย!!!"
ฉันใช้เท้าซ้ายที่ยังมีรองเท้าแคทซ่าอยู่ ถีบเข้าไปที่ตรงนั้นของหมอนั่นเต็มๆ
"อุ๊บ!!!" แน่ละ จุกใช่มั้ยละ เจ้านั่นรีบปล่อยดอทตี้ทันที ฉันคว้ามันคืนมา
ฉันไำม่มีเวลาแล้ว เพราะการสู้กันของเราสองคนทำให้การจราจรชะงัก รถจอดหน้าทางม้าลายเพียบ
และไม่แน่อีกไม่นานตำรวจก็อาจจะมา ฉันไม่คิดว่าเกมนี้จะครอบคุ้มถึงพวกตำรวจหรอกนะ
ฉันเก็บรองเท้าอย่างรวดเร็วก่อนหมอนั่นจะหายจุก โดยที่ยังไม่ทันได้ใส่ ฉันก็รีบวิ่งกลับไปทางเดิม
'ต้องเปลี่ยนแผนเรื่องถามผู้เล่นอื่นแล้ว พวกผู้เล่นอันตรายและเสี่ยงเกินไป!!'
ฉันรีบวิ่งไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดมุ่งหมาย แต่มีจุดประสงค์ที่ยังต้องหนีหมอนั่นอยู่ดี

---

(ทำเล่นๆไว้สรุปของ/สถานการณ์)
เพลย์เยอร์ กระต่ายขี้เกียจ เลเวล0 EXP-0
กระเป๋า ประเภท ดอทตี้(?)
รายการไอเทม
-กระเป๋าดินสอสีฟ้า <ข้างในมีอุปกรณ์การเขียนต่างๆ ของที่สำคัญคือ ดินสอกดดอทติ้งสีขาว
-สมุดวาด/เขียนเล่นส่วนตัวสีส้ม <ข้างในเขียนเรื่องต่างๆไว้มากมาย
-??? <ไอเทมลับ
-เงิน1แสนบาท <ได้มาจากการเข้มร่วมเกมโดยชายสวมเสื้อฮู้ดสีขาว
-เข็มกลัด2อัน <ได้มาจากการปะทะกับชายแปลกหน้า

---

สรุปสถานการณ์ นังกระต่ายสู้กับนายหอย(ขอเรียกงี้นะคะ พิมพ์ง่ายกว่า)
ผลลัพธ์คือ เพราะว่าพวกรถยนต์เห็นการต่อสู้จึงจอดหน้าทางม้าลาย(และไม่แน่ว่าตำรวจจะมา)
แน่นอนว่านายหอยไม่ตาย แค่จุก เพราะฉะนั้นไม่เสียชีวิต(และไม่ทำลายกฏที่ว่าห้ามฆ่าด้วย)
กระต่ายได้เข็มกลัดเพิ่มมาอีก1อัน(ส่วนอีกอันยังตกอยู่บนถนน ให้เขียนต่อเองละกันนะคะ)
และสามารถเอาดอทตี้คืนมาได้ ตอนนี้วิ่งกลับไปจากทางที่เดินมา(จะไปไหนต่ออีกเรื่อง)
โดยที่สภาพมือข้างนึงกำเข็มกลัด อีกข้างถือกระเป๋าและรองเท้า(วิ่งใส่รองเท้าวิ่งข้างเดียว)
piyoaaa ผ สมาชิก
· #52
ชนไปซะแล้วก็รอดให้ได้ละกัน
ศัตรูรายแรกดันเจอระดับ CHELSEA
LazyRabbit สมาชิก
· #53
อยากให้ลบอยู่นะคะ แต่บางอันมีข้อความอยู่อยากให้รวมข้อความมากกว่า

ปล.เย้ เสร็จแล้ว ขอโทษคุณหอยล่วงหน้านะคะที่ทำแรงไปหน่อย
อ่า ถ้าเขียนเข้าข้างตัวเองมากไปก็ขอโทษด้วยนะคะ รู้สึกว่าเทิร์นตัวเองน่าจะได้ไรบ้าง

ปลล.ไอลูกเตะรองเท้าแคทซ่าเนี่ย นังกระต่ายใช้เล่นวิ่งไล่จับตอนประถมอ่ะ
เพราะนังกระต่ายวิ่งช้า เลยต้องหาวิธีอื่นเอา มีอยู่ทีโดนหัวเพื่อนด้วย(ฮา)
เรื่องใส่รองเท้าไม่ติดกระดุมเนี่ย ตั้งแต่ประถมจนตอนนี้ก็ยังไม่ติดเลย
จนเพื่อนรำคาญเสียงแกร่กๆจนบอกว่า "เมื่อไหร่แกจะใส่รองเท้าดีๆซะที" ก็มี
ex0 ผู้สนับสนุน
· #54
เมื่อกี้พิมไปตั้งยาว คอมพ์แฮงค์ เลยย่อเหลือสั้นๆ (ขี้เกียจพิมซ้ำ)
---------------------------

หลังจากผมหนีจากเงาถือมีดมาได้(ตัดตอนหนีไปเลยละกัน)ก็นั่งปลงชีวิตที่สวนสาธารณะ
พร้อมกับนับเงินที่อยู่ในกระเป๋า "มี2000" ใช่แล้วครับ ตอนนี้บนตัวผมมีแค่2000
ฉับพลันใบปลิวใบหนึ่งก็หล่นลงมาตรงหน้าผม ผมเก็บมันขึ้นมาดู
"ถ้าคุณเล่นเกมส์นี้ชนะ ฝันของคุณจะสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง
เงื่อนไขในการเข้ารอบ : สะสมเข็มกลัดแบบเดียวกันให้ครบ 3 อัน
พิเศษ : คุณมีอยู่ 3 ชีวิตและเงินจำนวน 1 แสนบาท "

มันปลิวมาจากไหนไม่รู้แหละแต่ว่า นั่นทำให้ผมฉีกใบปลิวทิ้ง
"สแดงว่าชายชุดดำคนนั้นใช้เงินไป9800บาทแล้วก็ทิ้งกระเป๋าสินะ"
ผมบ่นกับตัวเอง
"ถ้ามองโลกในแง่ดีติดbug ใช่ไหม ติดbug แน่ๆ"ผมพยายามปลอบใจตัวเอง
....ซึ่งนั่นไม่ได้ผล

"เฮ้ยแก ส่งเข็มกลัดกับเงินมาถ้าไม่อยากตาย"ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
"จะดีหรือพี่ผมมีแค่2000นะ แล้วเข็มกลัดนั่นมันอะไร"ผมโกหก
"ข้าไม่เชื่อเอ็งว้อยจะส่งมาดีๆหรือต้องใช้กำลัง"
"ผมไม่มีจริงๆนะพี่"
ชายคนนั้นชักมีดขึ้นมา
"อืม ถ้าทางมีดนี่จะเป็นของทโหลนะ"ผมคิดในใจในขนะที่ใช้ความว่องไว โกยอ้าวชายคนนั้นวตามผมจนถึงตรอกแห่งหนึ่ง
ตอนนี้ผมไม่มีทางหนีแล้ว
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับผม

ผมจะตายมั๊ย

โปรดติดตามตอนต่อไป.....
tank สมาชิก
· #55
"ในตอนนี้ผมต้องการทราบราคากล้องที่ทำพังไปโดยโทรไปหาเจ้าของแล้วบอกว่าผมทำพังครับ
อยากทราบราคากล้องว่ามันเท่าไหร คงไม่ได้เพราะมันตรงไปต้องถามวิธีอ้อม สวัสดีครับท่านคือ
เมื่อตอนนั้นลืมถามราคากล้องน่ะครับอยากทราบว่า... ไม่เอาเดี๋ยวสงสัย งั้นเอาสดๆดีกว่า" ผมคิดในใจ
ผมได้เดินไปที่ร้านเซ่เว่นเพื่อจะแลกเงินจากธนาบัตร 20 บาทให้เป็นเหรียญเศษ เพื่อจะได้โทรศัพท์
พอถึงหน้าประตูผมเป็น เจ้าของร้านยืนบ่นกับพนักงานอยู่
"ฉันเบื่อมากเลยกับการวางสินค้าปลอมคุณภาพต่ำไอยี้ห่อ xxx$#%$#%#%"
ผมยืนฟังได้ ประมาณ 5 นาที
"เห้ยลูกค้า" เจ้าของร้านตะโกนอย่างตกใจ
"เอ่อ หวัดดีครับ" ผมตอบสนองเจ้าของร้านอย่างใจเย็น
"อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก คะ คุณ ฟังผมตั้งแต่ตอนไหนเนี้ย" เจ้าของร้านตอบสนองผมอย่างตกใจ
"อ๋อ ฉันเบื่อมากเลยกับการ... ครับ" ผมตอบสนองเจ้าของร้านอย่างใจเย็น
"ฉะ ฉัน ให้นาย พันหนึ่งค่าปิดปาก" เจ้าของร้านตอบสนองผมอย่างตกใจ
"มันจะดีหรอครับ"
"อย่างน้อยก็ทำให้ฉันสบายใจ"
"งั้นผมขอแลกเงินเฉยๆครับ"
"ได้ๆ เอาไปให้หมด"
เขาไปเดินไปหลังร้านซักพักเขากลับมาและให้กระเป๋าที่บรรจุเหรียญเศษ รวมแล้วได้ 1000 บาทกับผม
"เอ่อ.. ไม่ใช่ครับผมจะละ" ผมตอบแล้วทำหน้า คุณเข้าใจผิดแล้ว!!
"ไม่พอใช่ไหมงั้นเอาไปอีก" เจ้าของร้านตอบ
ผมออกจากเซ่เว่นกับ กระเป๋าที่บรรจุเหรียญเศษ รวมแล้วได้ 2000 บาท
ไม่รู้จะพูดไรดีจึงลากกระเป๋าแล้วเอาถุงที่ใด้ใส่ลงไปด้วยเดินไปที่ตู้โทรศัพท์จากนั้นก็หยอดเหรียญ
(ยอดเงิน 2019 บาท)
โทรไปหาเจ้าของกล้อง
"สวัสดีครับขอสายคุณ เอ็น หน่อยครับ" ผมพูดทางโทรศัพท์
"สวัสดีเคอะ ผู้ชายไปพักร้อนเคอะ" ผู้หญิงเสียงแปลกๆพูด
"งั้นหรอเคอะ" ผมพูดเสียงแปลกๆบ้าง
"เมิงอย่ามาล้อเลียนตูซิว๊ะ" น่าจะผู้หญิงคุณเดิมพูดเสียงแปลกกว่าเดิมอีก
เธอ/เขา? ก็ได้วางหูไป ผมก็ยังไม่ได้ข้อมูลราคากล้องแต่อย่างใด ตอนนี้ผมรู้สึกรำคาญน้ำหนัก
ของกระเป๋ามาก ผมตัดสินใจไป เซ่เว่นอีกที ปรากฏว่าปิดไปแล้ว สถานะการทำให้ผมตรึงเครียด
ผมอยากลดความเครียดมากในความคิดผุดออกมา 2 เรื่องคือ ไปร้านเกม กับ ร้านอาบอบนวด
ผมตัดร้านอาบอบนวดไป แถวนี้ไม่คุ้นเลย จึงลองสุ่มถามใครบางคนแล้วก็เจอเขา
"สวัสดีครับ" ผมทักทายเขา
"ครับๆๆ" เขาทักทายผม
"ผมอยากทราบร้านเกมที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหน"
"แถวนี้ไม่ร้านเกม ถ้าอยากเล่นจริงๆต้องเดินไปอีก 6 กิโลเมตรนู้น"
"ครับขอบคุณที่บอกนะครับ"
"ไม่เป็นไรแถวนี้ขึ้นชื่อในเรื่องมีร้านอาบอบนวดที่ใหญ่ที่สุด เดินตรงไปเลี้ยวซ้ายจะออกตรอกแล้วจะเจอเองครับ"
"คือไม่ต้องการหรอก.." ผมตอบ
"ไม่เป็นไรลูกผู้ชายรู้กัน" เขาพูดพร้อมหัวเราะหึๆในลำคอ
แล้วก็จากเขาเดินทางไปร้านเกมอย่างลังเลใจเดินไปหันหน้าไปทางซ้ายมองที่ตรอกเจอเข็มกลัดตกอยู่ผมเดินเข้าไปเก็บ
แล้วลองออกจากตรอกนั้นมาดูไม่เห็นมีร้านอาบอบนวดอย่างที่เขาบอกเลย ผมคิดใจว่า "เขาคงหลอกผมแน่ๆ"
FroZen สมาชิก
· #56
ตอนนี้ปัญหาคือ.. ไม่รู้แล้วว่าใครอยู่ตรงไหน = ="

และอีกอย่างก็คือ งานงอก.. อาจจะไม่ได้เข้ามาหลายวัน

คงไม่เป็นไรนะครับ ;w;

/me ต่อ

----

ทำเรื่องไปแล้วสิเนี่ย...

ผมยืนหอบแฮ่กๆอยู่ข้างเสาเสาไฟ หลังจากวิ่งออกมาจากร้านขายมีดได้ประมาณกิโลกว่าได้
และยืนคิดทวนในสิ่งที่ทำไป

ตอนแรกกะจะมาซื้อมีด ไหงกลายเป็นขโมยเข็มกลัดไปได้ละหว่า..
....
..


ช่างเถอะหาร้านอื่นก็ได้ ไม่ได้มีร้านเดียวสักหน่อยนี่นะ


เมื่อคิดได้ดังนี้ ผมก็ปล่อยวางเรื่องตะกี้ลงไปอย่างไม่รีรอ
แล้วกลับมาวกคิดเรื่องเกมต่อ

ทีนี้เราก็มีเข็มกลัดสองอันแล้วสินะ..
ต่อไปก็หาอันที่ 3....

และพอคิดถึงจุดตรงนี้ก็ปิ้งไอเดียออก

จริงสิ! เงื่อนไขมันบอกว่าให้หาเข็มกลัดแบบเดียวกัน 3 อันนี่นา ผมคิดในใจ
ถ้าเราไปหาที่ร้านขายเข็มกลัด มันก็จบแล้วสินะ

พอผมคิดได้แบบนี้ก็ยิ้มร่า แล้วรีบวิ่งหาร้านเข็มกลัดทันที
แต่ยังไม่ทันจะวิ่งไปไหน ก็มีรถจักรยานพุ่งเข้ามาหา!!!

แล้วเสียงสองเสียงระหว่างคนขับจักรยานและผมก็ประสานกันเหมือน
กับวงดนตรีออเคสต้ายังไงอย่างงั้น

"ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก"
โครรมม!!!

ผมกับรถจักรยานกระเด็นกันไปคนละทาง ผมลุกขึ้นมาตะโกนใส่ว่า
"เวลาขับนะ ให้ดูตาม้าตาเรือหน่อยดิ ..เวร เจ็บระบมไปทั้งตัวเลยเนี่ย"

แต่คนขับจักรยานหาสนใจคำด่าไม่ ก็ลุกขึ้นมาด่าขึ้นว่า
"คุณนั่นแหละ เดินทำไมไม่ดูตาม้าตาเรือ ดันเดินผ่ามากลางถนนเนี่ย"

ผมได้ยินก็ชะงักแล้วมองรอบข้าง เออจริงด้วย เรานี่รีบขนาดอยู่กลางถนน
ก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยหรอเนี่ย

"ดูสิเนี่ย ของหล่นหมดเลย" คนขับจักรยานบ่นงุบงิบ

ผมหันไปมองของที่หล่น

กระเป๋าผ้า.. สมุดบัญชี.. ไอ้หมอนี่จะย้ายบ้านรึไงเนี่ย..

และเมื่อผมไปมองของที่คนจักรยานทำตกอันสุดท้าย หัวใจของผมก็กระตุกวูบ

ขะ ขะ เข็มกลัด!?

ผมมองมันอย่างตกตะลึง

แบบนี้คงไม่ต้องไปหาที่ไหนแล้วละ เอาตรงนี้เลยก็ได้!!!!

ผมคิดได้แบบนี้ผมก็พุ่งตัวไปหาเข็มกลัด

ตูมมม!!!

ลูกเตะอันหนักหน่วงที่กระทบกับท้องทำให้ผมกลิ้งขลุกๆไปอยู่ตรงข้างถนน

"ไอ้เข็มกลัดนี่ ห้ามแตะนะว้อย" ชายขับจักรยานพูดขึ้น
พร้อมกับหยิบเข็มกลัดขึ้นมา"ท่าทางนายจะเป็น.. คนเล่นเกมด้วยละสิ
เพราะคนที่ไม่เล่นไม่มีทางมาขโมยเข็มกลัดท่าทางบ้านๆไม่มีคุณค่าแบบนี้หรอก"

ผมเอามือกุมที่ท้องอย่างเจ็บปวดแล้วใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่พิงกำแพงเพื่อพยุงตัวขึ้น

"นายนี่ร่างกายอ่อนแอชะมัด โดนเตะทีเดียวก็แทบจะร่วงแล้วนั่น"

เอ็งก็ลองมาโดนดูเองเด้!! ไอ้บ้า!! ผมคิดเคียดแค้นอยู่ในใจ

ผมคิดจะเตะมันกลับ แต่ร่างกายยังไม่ตอบรับความคิด
และยังสั่นไม่หยุดเพราะความเจ็บปวด

"ร่างกายอ่อนแบบนี้.. งั้นฉันขอเข็มกลัดที่ตัวของแกไปละนะ"
ชายขับจักรยานตะโกนประโยคสุดท้ายพร้อมพุ่งตัวเข้ามาหา

ผมเห็นแบบนั้นก็ใช้แรงที่มีอยู่เบี่ยงตัวไปทางขวา แต่ดูเหมือนชายขับจักรยานจะรู้ทัน
เพราะทันทีที่ผมเบี่ยงตัวเขาก็เอี้ยวตัว ต่อยเข้าไปที่แผ่นหลังของผม

"อักก!!" ผมร้องตะโกนด้วยความเจ็บ และกระเด็นไปตามแรงร่วงลงไปกองนอนคว่ำกับพื้นอีกครั้ง

ชายขับจักรยานแสยะยิ้มแล้วก็เดินเข้ามาหา "เลิกดิ้นรนได้แล้วน่า มอบเข็มกลัดมาง่ายๆดีกว่า..
ไอ้กระจอก"

ผมได้ยินคำนี้ก็ฉุนกึก แต่ก็ยับยั้งไว้ แล้วก็รอจังหวะที่ชายขับจักรยานเดินเข้ามา
พอถึงระยะ ผมก็เหยียดขาที่คู้อยู่ออก และเล็งไปที่เท้าซ้ายของชายขับจักรยาน

บึ้ก
เท้าซ้ายที่ถูกถีบด้วยความแรงกระเด็นไปข้างหลัง
ทำให้ชายขับจักรยานเสียสมดุลและล้มลงมาอยู่ในท่าคุกเข่า

ตอนนี้ผมเห็นว่าเริ่มได้เปรียบ จึงใช้ท่าต่อเนื่อง ยกขาขวาใช้ส้นเท้ากระแทกใส่คางของชายขับจักรยาน

เปรี้ยงง!!!!

ชายขับจักรยานเมื่อโดนโจมตีที่คางซึ่งเป็นจุดอ่อนหนึ่งของร่างกาย
เขาก็หงายหลังตามแรงนอนแผ่ไปบนพื้น เข็มกลัดที่อยู่บนมือของเขาก็หลุดร่วงหล่นไปตกบนพื้น

ทันทีที่เห็นลองไปกองแล้ว ผมก็กลิ้งตัวไปหาเข็มกลัดที่เขาทำตก แล้วหยิบขึ้นมา
"ทีนี้ ก็ครบ 3 อันแล้วละนะ" ผมพูดขึ้นดังอย่างข่มใจไม่อยู่

ขณะที่ดีใจกับชัยชนะของตน เสียงครวญครางดังขึ้น
"อื..อ.."

นั่นผมสะดุ้ง และรีบวิ่งออกไปจากที่ตรงนั้นทันที
เพราะกลัวว่าชายขับจักรยานจะมาจัดการกับเขาและชิงเข็มกลัดไปทั้งหมด


ระหว่างวิ่งผมก็หัวเราะขึ้นอย่างอดไม่ไหว ราวกับได้ชัยชนะ
"ทีนี้ก็เข้ารอบแล้วสินะ ฮ่าๆ รู้สึกง่ายชะมัด~"

แล้วผมก็เก็บเข็มกลัดใส่กระเป๋า และรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง

----

กลับไปที่นายขับจักรยาน เขาลุกขึ้นมาแล้วบ่นขึ้นเบาๆ
"ไอ้เจ้าบ้านั่น พิษสงเยอะเหลือเกินนะ.. แต่ช่างเถอะ"

เขาเดินกลับไปที่จักรยานแล้วก็ยิ้ม
"เจ้าหมอนั่นคงอยากได้เข็มกลัดมากจริงๆนะเนี่ย... อยากได้มากจนลืมเก็บของตัวเอง"
ชายขับจักรยานยิ้มเยาะขณะที่มองเข็มกลัด 2 อันที่คู่กรณีทำตกไว้..
"เรานี่โชคดีซะจริงนะเนี่ย~ ถึงจะเสียไปอันหนึ่ง แต่กลับได้มาพร้อมกัน 2 อัน แค่นี้ก็คุ้มไม่รู้จะคุ้มยังไงแล้ว..."

----

"อะไรกันเนี่ย!!!!" ผมตะโกนขึ้นมาด้วยความลืมตัว
เพราะในกระเป๋าไม่มีเข็มกลัด2อันที่เคยเก็บไว้

"หรือว่า.. จะเป็นตอนที่ชนกันกับไอ้หมอนั่น!? บ้าจริง" ผมคิดได้แบบนี้จึงวิ่งกลับไปที่จุดเมื่อกี้

แต่ชายคนนั้นที่เพิ่งสู้ไปกลับไม่อยู่เสียแล้ว..

ผมลงไปคุกเขากับพื้น เอาหน้าซุกไปในมือก่อนที่จะตะโกนด้วยความคับแค้นในใจ

"บ้าที่สุดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!"

--

ป.ล. ชายคนที่ขับจักรยานก็คือคุณ patcharawits นะครับ

EDIT : แก้สำนวนนิดหน่อย
LazyRabbit สมาชิก
· #57
ตอนนี้ปัญหาคือ.. ไม่รู้แล้วว่าใครอยู่ตรงไหน = ="

จะลองรวบรวมเท่าที่เข้าใจนะคะ

---

(อีกครั้ง ส่วนหนึ่งที่เขียน เพราะว่าตัวเองจะได้ใช้ด้วย)
LazyRabbit(เราเอง =w=)
-กำลังวิ่งหนีอยู่เพราะฉะนั้นจะเขียนให้ไปเจอกันตรงไหนก็ได้
อาจจะยกเว้นร้านขายมีดและโต๊ะพนันของpiyoaaaเพราะไปคนละทางกัน
hedekosama
-ปัจจุบันไม่รู้อยู่ที่ไหน ครั้งสุดท้ายที่ระบุคืออยู่ในที่เกิดเหตุรถชน
pai_pai
-ปัจจุบันไม่รู้อยู่ที่ไหน ครั้งสุดท้ายที่ระบุคืออยู่ในที่เกิดเหตุรถชน
CHELSEA
-อยู่กลางทางม้าลายหลังจากปะทะกับLazyRabbit ไม่แน่ว่าอาจจะไปที่อื่นแล้วก็ได้
(แต่ก็ไม่รู้ว่าหนีไปทางอื่นรึตามหาLazyRabbit)
LionHeart
-ปัจจุบันไม่รู้อยู่ที่ไหน ครั้งสุดท้ายที่ระบุคือที่สะพานลอยที่ไหนซักแห่ง ในตอนกลางคืน
Citizen(เล่นเป็นบุึคคลที่3 หรือก็คือ Anonymous)
-ปัจจุบันไม่รู้อยู่ที่ไหน ครั้งสุดท้ายที่ระบุคือที่หน้าตู้กดน้ำที่ไหนซักแห่ง ในตอนกลางคืน
piyoaaa
-อยู่ที่โต๊ะพนันของตัวเอง คาดว่าคงยังไม่ไปไหน
ex0
-อยู่ที่ตรอกที่ไหนซักแห่งกำลังโดนจี้
tank
-อยู่ที่ตรอกที่ไหนซักแห่งที่มีเข็มกลัดตกอยู่
FroZen
-กลางถนนตรงไหนซักแห่งที่ชนกับpatcharawits
patcharawits
-ปัจจุบันไม่รู้อยู่ที่ไหน ครั้งสุดท้ายที่ระบุคือกลางถนนตรงไหนซักแห่งที่ชนกับFroZen และเก็บเข็มกลัดไปแล้ว
เพราะว่าเมื่อFroZenกลับมาไม่พบ จึงแปลว่าหนีออกจากที่เกิดเหตุไปแล้ว
LazyRabbit สมาชิก
· #58
ค๊า แต่ขนาดมีแค่นี้ยังต้องอ่านใหม่หลายรอบเลยแฮะ(ฮา)
ถ้าเกิดว่าว่างๆ อาจจะลองวาด "ไทม์ไลน์" ดูนะคะ

EDIT
^
ทั่นCitizenคะ ตอนนี้เกมนี้มี"หลาย"ตรอกมากคะ
-ตรอกที่ทั่นtankเจอเข็มกลัดตก
-ตรอกที่ex0กำลังโดนจี้
-ตรอกที่Anonymous(Citizen)เจอศพ
สงสัยต้องทำแผนที่ด้วยมั้ยเนี่ย(ฮา)

EDIT2
V
มาแล้วๆ! ได้เวลาเขียนไทม์ไลน์เพิ่มแล้ว หึๆ
maid guy สมาชิก
· #59
"อืม จะร่วมด้วยดีไหมเนี่ย"ข้าบ่นพึมพำขณะที่ข้ากำลังอ่านกติกาการเล่มเกมแปลกๆที่ติดอยู่ที่กำแพงที่ราวกับว่ามันหลุดมาจากนิยายบางเรื่อง จนข้านึกว่านี่มันเป็นโฆษณาเกมออนไลน์แหง ๆแต่คงมีชีวิตแค่3มันจะพอเหรอ เพราะข้าเล่นแต่ละทีก็เดี้ยงมานับสิบครั้ง และหากเป็นจริงคงดีไม่น้อยเพราะว่าข้านั้นก็เริ่มเบื่อกับชีวิตนี้เต็มทนแล้วกับการอยู่ไปวันๆ แต่ระหว่างที่ข้ากำลังดูอยู่ก็มีเสียงพูดว่า "นี่ พ่อหนุ่ม เอ็งสนใจที่จะร่วมหรือไม่กับเกมนี้"

เท่าที่ข้าดูก็เป็นตาแก่ธรรมดาๆคนหนึ่งเท่านั้น แต่ทว่าข้ากลับรู้สึกแปลกๆกับเขาราวกับว่าเขานั้นเป็นตัวตนอื่นทื่ไม่ใช่มนุษย์ ที่ข้ารู้สึกได้เพราะบางครั้งข้านั้นเกี่ยวข้องกับคนที่มีพลังแปลกๆ โดยเฉพาะพลังวิญญาณ

"ลุงพูดอะไรของลุงน่ะ"ข้าพูดไปพร้อมกุมอะไรบางอย่างที่กระเป๋าขวาและขยับแว่นดำ
"ก็ที่ติดประกาศนั่นไง เอ็งไม่สนใจบ้างเหรอ"
"จะบ้าเหรอไงลุง ลุงพูดอย่างกับพวกลุงที่บอกภารกิจในเกมต่างๆเลย มันจะเป็นไปได้อย่างไรกันหาลุง นี่ลุงเมาหรือเปล่า"
"ลุงไม่ได้บ้า หากเอ็งอยากร่วมด้วยข้าก็จะให้เงินกับเข็มกลัด แต่ถ้าเอ็งไม่ข้าก็ไม่ว่า"ลุงแกเขาเอ่ยพร้อมชูเงินให้ปึกหนึ่ง เป็นแบงค์สีเทาที่ดูอย่างไรกมีตั้งแสนหนึ่งกับเข็มกลัดแปลก ๆ
"ลุงเป็นพวกเศรษฐีขี้เบื่อหรือไงเลยเอาเงินมาแจกเนี่ย แล้วนี่มันเข็มกลัดบ้าอะไรเนี่ย"
"ก็บอกในใบประกาศแล้วไงว่าหากรวบรวมครบสามอันเจ้าจะสมปราถนาตามที่ต้องการ"
"ลุงเอ้ย ไปหลอกเด็กดีกว่ามั้ง"
"ไม่เชื่อดูเลย นั่นกำลังดวลกันอยู่เลย"ลุงคนนั้นก็ชี้ไปที่ชายสองคนที่กำลังฉะกันด้วยดาบตรงมุมถนน ชายคนที่ตัวใหญ่กว่านั้นใช้กระบองที่มีขนาดยักษ์กับคนตัวเล็กๆที่ใช้ดาบ เฮ้ย ดาบเลยเหรอวะ และชายตัวใหญ่ก็โดนแทงที่พุงและชายตัวเล็กก็ถุยน้ำลายใส่พร้อมทั้งหยิบเข็มกลัดจากชายตัวโตแล้วตะโกนว่า "เพราะมึงไม่ให้ กูเลยต้องเชือดมึง"พร้อมเดินหนีไป
เฮ้ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะ"ขณะที่ข้าตะโกนนั้นชายร่างใหญ่นั้นกลับลุกขึ้นมาโดยที่บ่นพึมพำราวกับเพิ่งตื่นนอนว่า"เชี่ยเอ้ย เหลือแค่ชีวิตเดียวเอง แม่งเอ้ย"

"ตกลงเอ็งจะเอาไหม"ชายแก่เขายื่นข้อเสนอให้ข้า
"ตกลง"ข้าก็ยอมรับทันทีโดยที่ยังไม่ได้คิดถึงเรื่องอื่นเลย
"เออ แล้วเอ็งชื่ออะไร"
"maid guy"
"ชื่อดีนิ แล้วเอ็งคิดเรื่องที่ปราถนาว่าอะไร"ช่างเป็นคำถามที่อยู่ๆถามอย่างกระทันหันจนข้าต้องตะลึงเพราะว่าไม่ได้คิดเลยว่าข้าต้องการอะไร
"ไม่รู้สิ ค่อยคิดทีหลังก็ได้มั้ง"ขณะที่ข้าตอบนั้นชายแก่ก็หายไป ข้าตกใจมากและตระหนักได้ว่าข้าไม่น่าหลวมตัวเลยพับผ่า แต่ไม่ทันไรชายร่างใหญ่ก็เดินมาพร้อมพูดว่า "เฮ้ย แกเพิ่งได้เข็มกลัดมาใช่ไหมแกส่งมันมาเลย"

ข้าตกใจกับท่าทีของชายคนนั้นที่พูดกับข้าข้าเลยเผลอหลุดปากว่า "ไม่" และชายคนนั้นก็ใช้ไม้กระบองฟาด แต่ข้าก็หลบได้พร้อมพูดว่า "เฮ้ย เดี๋ยวก่อนสิ ทำไมถึงทำแบบนี้กัน"

"ก็กูเหลือแค่ชีวิตเดียวแล้วเลยต้องหา แกเองก็โชคร้ายหน่อยที่ดันมาเจอกับกูเอง"แล้วชายคนนั้นก้ฟาดต่อแต่ข้าหลบได้และควักของที่อยู่ที่กระเป๋าด้านขวา สิ่งนั้นมันคือ

ฉึก!

เสียงมีดพกที่เสียบที่คอหอยของชายคนนั้นเป็นสิ่งที่ยืนยันถึงสิ่งที่ข้าทำ นั่นคือการป้องกันตัว ใช่มันคือการป้องกันตัว ข้าคิดอย่างนั้นขณะที่ชายคนนั้นล้มลงที่เท้าของข้า นี่เป็นก้าวแรกที่ข้าตระหนักได้ว่าชีวิตของข้านั้นได้เปลี่ยนไป ข้านั้นเผลอล้วงกระเป๋าของชายคนนั้นราวกับว่าเป็นเรื่องที่ทำเหมือนกับเก็บของที่ได้มาจากการล่าแย้และได้เงินมาอีกกว่าล้านบาท แทนที่ข้าจะนำไปเก็บไว้กับตัวข้ากลับคิดว่าเอาเงินไปซื้อปืนหรืออาวุธดีกว่า สิ่งนี้เป็นสิ่งทีข้าคิดได้ทันทีหลังจากการฆ่าคนไปแล้ว ทั้งๆที่เมื่อก่อนอาจคิดว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ควรทำแต่ทว่ากลับไม่คิดเลยแม้แต่น้อย และข้าก็เดินหายไปยังมุมมืดมิดในตัวเมือง

และข้าเพิ่งรู้ตัวทีหลังว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของฝันร้ายเท่านั้น

------------------------------------------------------------------
การแต่งอาจจะไม่ประจำทุกวันแต่จะลองดูละกัน
LionHeart สมาชิก
· #60
me/ยกมือถาม(คนอื่น : มรึงอีกแล้วเรอะ !?)

ยูสเซอร์เนมจะโผล่มาเมื่อเราได้เข็มกลัดครบ3 ใช่มั้ยฮับ- -