LOLIBAKAพื้นที่ของคนรักงานสร้างสรรค์

ชวนกันมาแต่ฟิคเวียนหน่อย

พูดคุยทั่วไป 13 ต.ค. 2011 ♥ 0 👁 17 💬 279

คุยเรื่องอะไรก็ได้ — กระทู้จากระบบเดิมทั้งหมดอยู่ที่นี่

ขอเชิญปวงประชา โลลิบากะทุกท่าน(ที่ว่าง) มาร่วมผลัดกันแต่งฟิค
โดยให้ผองเพื่อนโลลิบากะร่วมแสดง ผลัดกันแต่งจะได้ไม่มีคำว่า"คนที่ถูกลืม"ไง

ความยาวไม่จำกัด จะแต่งมายาวซัก 3 หน้ากระดาษก็ยังได้

ไม่มีการใช้เวทย์ ไม่มีการกลับมาเป็นซอมบี้ ลิฟวิ่งเดธ ไม่มีการมั่วใช้ตัวละคร2มิติ
ขอให้ตัวละครมีความสามารถที่เป็นไปได้สำหรับมนุษย์จริงๆ
พกอาวุธได้มีจำกัด ใครพกปืนก็ต้องนึกถึงกระสุนกันด้วย (ยกเว้นไม้จิ้มฟัน+ไม้ปั่นหู มีได้ไม่อั้น)

และสำหรับการแต่งเรื่องจนถึงความตาย ของแต่ละท่าน
ท่านที่กำลังตายเท่านั้นที่มีสิทธิ์เขียนวาระสุดท้าย หรือจุดพลิกกลับ+ทางรอดสุดท้าย
ไม่มีการเขียนให้ไอ้โน่น ไอ้นี่ตายเป็นว่าเล่นนะคะ
ยำจนปางตายได้ แต่การเขียนวาระสุดท้ายเป็นหน้าที่ของเจ้าตัว

หากมีการวางกับดักระหว่างทาง ให้เขียนเป็นเบาะแสไว้ด้วยเล็กน้อย ประมาณว่า
นายสมบัติวิ่งเข้าไปในป่า ในขณะที่เขากำลังถึงทางตันกำลังจะโดนยำตายนั้น
เขาเหลือบไปเห็นต้นมะม่วง แล้วกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ

หรือจุดสังเกตอื่นๆ ถ้าวุ่นวายก็ไม่ต้องวางมันเลยก็ได้ กับดักเนี่ย

--------หลักๆมีอยู่เท่านี้ ที่เหลือก็เชิญใช้ช่องว่างทางกฎหมายได้ตามสบาย-------

เข้าเรื่อง 3 LIFE
ถ้าวันนี้มี คุณชีวิตได้มากกว่า 1 ครั้ง
ชีวิตที่มีโอกาสรีเซทใหม่ เหมือนเกมลุงหนวดตีเห็ด

แล้วในวันเดียวกันนี้ มีคนมาชวนคุณเล่นเกม
ไม่ใช่เกมธรรมดา แต่ถ้าผ่านไปได้ถึงรอบสุดท้ายได้
ฝันของคุณสามารถกลายเป็นจริงได้หนึ่งอย่าง ไม่ว่ามันจะเป็นฝันที่เหลือเชื่อแค่ไหนก็ตาม

"ฟังดูติงต๊องอ่ะ....."
"อ้าว~ ไม่ลองดูหน่อยเหรอ ไม่ถึงตายหรอกน่า"
"เอ้า! งั้นถ้าชั้นอยากได้ประเทศอเมริกาล่ะ จะให้ได้เรอะไง!"
"ขอให้โลก2มิติ มารวมกับโลกจริงยังได้เลย จะเล่นมั้ย?"

บทสนทนาโง่ๆข้างต้นนี่ ทำให้ฉันต้องยืนเอ๋อหน้าเซเว่น พร้อมด้วยเข็มกลัด 2 เม็ด
ชวนนึกถึงเกมอมตะของนินเทนโย่ สาวหน้าจืดคู่สนทนาเมื่อครู่ ให้เจ้าสิ่งนี้พร้อมกับเงิน1แสนที่ดูไร้เหตุผล
ทิ้งคำพูดสุดท้ายไว้ว่า "สะสมเข็มกลัดให้ครบ3เม็ดก็ผ่านเข้ารอบ"

? หรือนี่จะเป็นเกมหาของ ไม่สิ! คงให้แข่งกับผู้เล่นคนอื่นมั้ง เดิมพันเป็นเข็มกลัด
แล้วจะให้แข่งอะไรน่ะ? เป่ายิ้งฉุบเรอะ?
"เธอคนนั้นน่ะ ชั้นให้5หมื่น ขอซื้อเข็มกลัดนั่นอันนึงได้มั้ยน่ะ" คุณลุงท่าทางเหมือนพนักงานบริษัทโผล่มา
"5หมื่นกับเข็มกลัดโปเกเนี่ยนะ?" ลุงแกคงบ้าไปแล้วแหง
"ถ้าไม่พอชั้นให้อีกเป็น 7หมื่นเลยเอ้า! ชั้นจำเป็นต้องชนะเกมนี้...ขอร้องล่ะ"

อะไรก็ไม่รู้ แต่ชั้นก็รับเงินคุณลุงแกมา เขาเป็นสมาชิกโลลิบากะด้วยเหรอ?
คิดไม่เท่าไหร่ อยู่ดีๆรถก็ดิ่งพุ่งเข้าชนหนุ่มสายพันธุ์โอตาคุคนหนึ่งกระเด็นข้ามหัวชั้นไป
สาววายคนนึง(พอจะสัมผัสได้จากรังสีม่วง) เดินลงมาจากรถแล้วเหยียบยอดอกหนุ่มโอตาคุคนนั้น
กระชากเงินและเข็มกลัดมาจากกระเป๋าเสื้อ
"เป็นไงล่ะไอ้ piyoaaa!!! เก่งนักเหรอไงเกลียดเอ็งมานานแล้ว!" สาววายตะคอกใส่หน้า ถุยน้ำลายทีนึงแล้วเดินจากไป

คือ.....คงมีแต่ชั้นที่รู้ว่าพ่อหนุ่มนั่นไม่ใช่ piyoaaa น่าสงสารพ่อหนุ่มนั่นจริงๆ แต่ในขณะที่ชั้น
กำลังจะเดินเข้าไปช่วย ไม่น่าเชื่อ! เขาไม่เป็นไรแล้ว!! หายจากอาการบาดเจ็บโดยสิ้นเชิง!
แถมยังมีแรงมาบ่นด้วย
".......โด่เอ๊ย เลยเหลืออยู่2ชีวิตเลยเนี่ย.. แม่ง(อุบอิบ)"
"!?"

ไม่รู้มีใครบ้างที่เล่นเกมนี้ ไม่รู้ด้วยว่าเขาอยากได้อะไรถ้าชนะเกมนี้
ฉันผู้มีเข็มกลัด1ดวง เงิน1แสน7หมื่น กับชีวิตอีก3ชีวิต ดันเข้าร่วมเกมประหลาดนี่เข้าจนได้
ยิ่งมีคนหาว่าชั้นเกรียนแม่อยู่ การเล่นเกมนี้มันดูอันตรายราวกับเวทีละเลงเลือดเลยทีเดียว

เดี๋ยวกะว่าจะขายเข็มกลัดนี่ทิ้งดีกว่า อันตรายเป็นบ้า

ไม่รู้ว่าคนอื่นๆจะเป็นยังไงบ้างนะ

--------------------------(เชิญต่อได้จ้า ใครอยากเขียนตัวเองไล่ตื้บ ไล่บี้ใครก็เชิญ)
โอย.....จะล่มมั้ยน้อ -*-

ให้กำลังใจผู้เขียน

ยังไม่มีใครให้กำลังใจ มาเป็นคนแรกกัน

279 คำตอบ

ผเจ้าของกระทู้ มผู้ดูแล

ต้องเข้าสู่ระบบก่อนจึงจะตอบกระทู้ได้

เข้าสู่ระบบ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #241
"จงอธิบายเรื่องราวทั้งหมดมาซะ" เมดกายพูดกับชั้นด้วยท่าทางดุดัน
"อืม...ใจเย็นๆนะ ถ้าจะสรุปกันสั้นๆก็ ตั้งแต่บลูส่งตัวตลกมาที่โลกนี้จนถึงตอนนี้ เอ่อ.. โลกเรากำลังเปลี่ยนไป"
ชั้นก็ตอบแบบอธิบายยาก เกาหัวแกรกๆ "เอางี้ละกัน บลู...ชั้นขออะไรเย็นๆซักกระป๋องสิ"

"ชั้นไม่ชอบเขา...เขาฆ่าเพื่อนชั้น" บลูเบอรี่ตอบ
"ก็ตัวตลกของเธอไปทำร้ายเขาไม่ใช่เหรอ? เธอต้องขอโทษเขาด้วยนะ" ชั้นพูดด้วยเสียงอ่อนลง
"เรื่องตัวตลกอย่าว่าเธอเลยนะคะ ชั้นเป็นคนเรียกมาเอง" ยูสpiyoaaaขอร้อง
" ? " (งงแล้วนะเฟร้ย) เมดกายงงเต้ก
"คือว่า แนะนำให้รู้จักนะ"
ชั้นวาดมือไปทางเด็กเล็กตาสีฟ้า " นี่คือบลู Blueberry เป็นร่างแปลงของเว็บ และก็เป็นนายของตัวตลก"
วาดมืออีกครั้งไปทางยูสpiyoaaa " นี่คือ piyoaaa ที่เป็นยูสของชั้น และร่วมมือกับบลูอยู่"

"มิตร หรือ ศัตรู?" เมดกายถาม
"อืม....แล้วแต่จะตีความ เท่าที่ชั้นรู้ ทั้ง2คนนี้สร้างเกมนี้ขึ้นมา" ชั้นตอบ
บลูกำมือแล้วเป่าลมหายใจลงไป เมื่อแบมืออีกครั้งปรากฎแป๊บซี่เย็นๆ2กระป๋อง

"เอ้า ! อย่างที่เห็น เธอมีความสามารถคล้ายการเนรมิตสิ่งของ และทำให้วัตถุเป็นข้อมูลคอมพิวเตอร์"
เมดกายรับกระป๋อง "โยนงี้เดี๋ยวก็กระฉูดกระจุยกระจายหรอก ไงต่อ"
"เพียงแต่ว่า ความสามารถนี้ใช้ได้ เฉพาะบริเวณที่มีเข็มกลัด คอมพิวเตอร์ หรือโทรศัพท์มือถือ"

"งั้น หมายความว่า เด็กนั่นคิดจะใช้พลังนั่นทำให้พวกเราสมปราถนารึไง? แล้วที่พวกเราต้องสู้กันล่ะ"
"เอ...นั่นสิ เล่นซะชั้นหูแหว่งไปเลย แถมยังโดนสะกดจิตเป็นครั้งแรกของชีวิต"
"....ตอบคำถาม"
"ใช่ พลังของบลู ทำได้กระทั่งทำลายดาวดวงนี้ เปลี่ยนดาวดวงนี้เป็นข้อมูลแล้วเขียนข้อมูลใหม่"
ชั้นดื่มแป๊บซี่เอี๊อกๆ อย่างไม่ทุกข์ไม่ร้อน ชั้นก็ไม่รู้ว่าเมดกายเขาคิดยังไง แต่นี่เป็นเรื่องที่น่าสนุกดีออก
"ที่เราต้องสู้กับยูสเอย ตัวตลกเอย ไม่ว่าจะชนะหรือแพ้ มันก็เพื่อการดึงโลกออนไลน์ให้เข้าใกล้ความจริงเท่านั้น"

เมดกายนิ่งเงียบ ครุ่นคิด และพยายามทำความเข้าใจ
"งั้น เกมนี้จบแล้วเหรอ?"
"....เปล่า เราอาจจะต้องทะเลาะกันนิดหน่อยเพื่อที่จะได้พรเป็นคนแรก
หรือไม่ก็สู้กับพวกที่ไม่อยากเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้" ชั้นหัวเราะ "หรือนายก็ด้วยล่ะ? เมดกาย"
".... ชั้นมีความปราถนา ..."
"งั้นก็ดี ได้ยินว่ามีพวกที่คอยทำลายเข็มกลัดแล้วก็ฆ่ายูสอยู่ด้วย ถ้ามีนายเป็นพวกเราก็อุ่นใจ เนอะ"
บลูยังคงมองเมดกายนิ่ง

"มีอะไรสงสัยอีกมั้ย?" ชั้นถาม
"เธออยู่ฝ่ายใคร โลกนี้ หรือ ยูส?"
"อยู่ฝ่ายที่สนุก" ชั้นตอบ บี้กระป๋องโค้กลงถัง "...ซึ่งตอนนี้ อยู่กับบลูดูน่าสนุกดี"

คิดจะร่วมมือกับคนที่ทำให้ LazyRabbit ตกอยู่ในอันตราย และทำให้เขาต้องฆ่าคน
หรือจะยอมทิ้งความปราถนา ต่อสู้เพื่อให้ทุกสิ่งทุกอย่างกลับเป็นเหมือนเดิม
---------------------------
สบายดีไหมทุกท่าน ไม่ได้โผล่มาซักพักเพราะมัวแต่วาดเขียน
โดเรม่อนภาคตาลุงลงพุง หน้าเหี่ยวหนวดแมว ดึงของวิเศษมาจาก กระเป๋าหน้าท้องมิติที่4(ที่ดูไงก็เหมือน กางเกงในไม่ได้ซัก)
ขอให้ได้วาดตาลุงเหอะ เหอๆ

Blueberry บลู
เป็นจิตวิญญาณ ร่างแปลง ของเว็บ มีลูกน้องเป็นพวกตัวตลก
นิสัยก็ค่อนข้างรักพวกพ้อง รักยูสทุกคน ให้อะไรก็รับ ขออะไรถ้าทำได้ก็ให้
สบายๆ ตึงบ้างหย่อนบ้าง เป็นเว็บที่ดี
ปัญหาคือ เธออยากรวมโลกอินเตอร์เนตกับโลกจริงเข้าด้วยกัน ยูสจะได้มีอิสระที่จะทำอะไรเหมือนคนทั่วไป
อย่างเช่นสูดอากาศ เดินช๊อปปิ้ง มีความรัก พบกับคุณปอ เธอจึงสร้างเกมนี้ขึ้นมา เป็นความคิดที่บริสุทธินะ..
maid guy สมาชิก
· #242
"ข้ามีคำถามอยู่ก่อนที่ข้าจะตัดสินใจที่จะเลือกว่าข้าจะอยู่ฝั่งไหน"ข้าถามผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า
"ว่าไง"ยัยนั่นถามข้า
"หนึ่ง ความปราถนาของข้าตอนแรกนั้นไม่ได้มีหลักอะไรแน่นอน แค่เมื่อร่วมได้สักพัก ข้านั้นเพิ่งนึกออกได้ว่าข้าต้องการที่จะขอโทษกับใครคนหนึ่ง แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าเจ้าหล่อนไม่ได้อยู่ในโลกนี้หรือโลกอินเตอร์เน็ท"ข้าเงียบสักพักก่อนที่จะพูดต่อไปว่า "นั่นคือโลกแห่งความตาย"
"โฮ่ นายนี่เอาเรื่องเหมือนกันแฮะ
"สอง หากข้าร่วมมือกับเธอ จะมั่นใจได้ไงกันว่าเธอจะไม่แว้งกัดเหมือนกับนังกระต่ายนั่น"
"ท่านเมดกาย ตอนนี้พวกเราเห็นกระต่ายกับอิจิกำลังมาแถวนี้ค่ะ"ลิลี่พูดออกมา
"หึ ออกมากันแล้วสินะ คำถามที่สามพวกยูสที่มีตัวตนนี้จะตายได้หรือไม่และสุดท้าย เธอจะอยู่เป็นแนวหน้ากับข้าหรือจะคอยเอาแต่สังการและปล่อยให้ข้าฉะกับศัตรูกัน"
--------------------------------------------------------------------------------------
ขอถามหน่อยว่าอนุญาตให้ใช้ตาสะกดจิตได้ไหมเพราะยูสออกจากร่างไปแล้วแต่(คิดไว้ว่า)พลังของยูสจะยังอยู่กับตัว ไม่งั้นหากคิดฉากบู้คงได้(เกือบ)คิดใหม่มั้งหมด
2.ใช้เจ้านี่ได้ไหม>>251918
LazyRabbit สมาชิก
· #243
วันนี้อยากเล่นของแปลก ขอใช้สำเนียง+มุมมองแบบHomestuckหน่อยซักนิดนะ

---

ชื่อของคุณคือ LazyRabbit และคุณกำลังเดินทางไปยังที่กบดานของลูกน้องของคุณ
ตอนนี้พี่ชายของคุณ อิจิ ก็กำลังเดินตามมาด้วยเช่นกัน
พร้อมกับยูสอีก2ตนบวกกับของพี่ชายของคุณอีกหนึ่ืงตน
คุณกำลังเล่นเกมประหลาดที่คุณไม่รู้จุดประสงค์ แต่อีกไม่นานคุณก็จะรู้แล้วละ

==>เป็น LazyRabbit

(จบแนวHomestuckไม่อยากยาวเด๋วงงกัน 555+)
---
LazyRabbit
---

"ท่านอยากคุยกับเธอเรื่องหมอนั่นด้วย" เจ้าคนสูงกว่าเอ่ยขึ้น ฉันไม่ต้องเดาว่าใคร
"maid guyน่ะเรอะ... ทำไมละ" ฉันกินซาลาเปาไส้ครีมที่ซื้อมาพร้อมกับเซเว่นเมื่อกี้
"อย่างที่บอก ท่านสังหรณ์ไม่ดี แต่นั้นก็มีเหตุผล" ฉันฟังต่อ...
"ท่านคิดว่าหมอนั่นต้องโกรธมากแน่ๆ ที่เธอไปทำอะไรที่เขาคิดว่า... เอ่อ... หยามเกียรติ?"
ฉันตอบไป "อ๋อเหรอ แล้วทีหมอนั่นยังหยามทั้งความเชื่อใจ ทั้งศักศรี
ความแข็งแกร่ง และ... อะไรหลายๆอย่างของฉันได้ในคราวเดียวเลย"
"อ่อ จริงวะ เจ้านั้นคงไม่รู้ว่าเกียรติของเธอคือการที่ทำให้คนอื่นอยู่ในการควบคุมของเธอ"
ใช่ อาจจะไม่เชิงเกียรติ แต่คนคุมคนอื่นคือสิ่งที่ฉันให้ความสำคัญมาก โดยเฉพาะในเกมแบบนี้
"แต่ช่างเหอะ ถามจริง ทำไมย้ายจุดเซฟของหมอนั่นมานี่ละ?"
คำถามแบบเดียวกันที่ฉันเจอก่อนหน้านี้ถูกพ่นออกมา
"ตอนแรกฉันกะจะยึดเข็มกลัดของหมอนั่นให้หมดน่ะ" ฉันบอก
"อ้าว แล้วทำไมตอนนั้นไม่ละ?"
ฉันกลับมานึก.... 'ก็ขืนทำงั้นก็ต้องเจอกับพวกนั้นแน่ๆน่ะสิ'
"เรื่องของฉัน" ฉันตอบด้วยน้ำเสียง อย่ายุ่งกับเรื่องนี้
"มีเหตุผลอื่นอีกมั้ย" อิจิถามต่อ
"มี ก็เรื่องอะไรจะให้มันกลับรังไปง่ายๆละ ขืนกลับก็ไปเอาอาวุธ
แล้วคงมาตะลุมบอนแบบพระเอกอีก... ฉันรับไม่ได้"
อิจิเงียบไปพักหนึ่งก่อนตอบ "นั่นสินะ ก็โลกนี้ไม่มีที่สำหรับคนดีนี่
ถ้าเธอปล่อยไปละก็ต้องแย่แงมๆ ...ฮิๆ หมอนั่นโชคดีชะมัด"
ฉันทำหน้างงๆ "โชคดีอะไร?"
"ที่มีคนอย่างเธอปกป้องน่ะสิ จริงๆหมอนั่นต้องปกป้องเธอแท้ๆ" เขาหัวเราะ
อย่างน้อยฉันก็ชอบ- ไม่สิ เกลียดน้อยกว่าตอนเจ้านั้นหัวเราะ

ตอนนั้นเองที่เสียงโทรศักพท์ดังขึ้น ฉันรู้ว่าต้องเป็นหมอนั่น
ฉันรับ "พูดถึงนายนายก็โทรมาพอดีเลยนะ คราวหน้าคงไม่ต้องนินท-"
"อย่ามาเล่นมุขสุ่มสี่สุ่มห้าได้มัย ตอนนี้เกิดเรื่องแล้วโว้ย"
หมอนั่นพูดเสียงดังซะจนอิจิก็ยังได้ยิน หมอนั่นทำหน้างงๆ
ฉันบอกให้maid guyเล่าเรื่องของทางนั้นมาให้ฟัง และก็ทำตาม
'อะไรกัน? Blueberryโผล่ออกมาแล้วเรอะ? เด๋วนะ รึว่า...'
ฉันนึกบางอย่างออก... บางอย่างที่สำคัญ ดูเหมือนเรื่องนี้จะถูกเชื่อมกันซะแล้ว
ฉันไม่อยากพูดออกไปให้หมอนั่นตื่นตูม จึงพูดอย่างอื่นไป
"นี่นายอย่ามามั่วข้อมูลได้ไหม นายก็เห็นแล้วนิว่ายัยนั่นน่ะ..."
"ก็ถึงได้ถามอย่างสุภาพไงเล่าว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่ไงยัยบ้า!!"
หมอนั่นเกือบจะตะโกน ถึงจะไม่ได้ตะโกนจริงๆ แต่อิจิก็ยังได้ยินอยู่ดี...
ฉันพยายามพูดอย่างอื่นเพื่อคุมสติตัวเองเอาไว้ ฉันตัดสินใจจะถามบางอย่าง
"เอาเถอะ นายอย่าวู่วามแล้วกัน" ฉันนิ่งๆอีกครั้งและลังเลจะถามดีมั้ย
"อือ"
"แล้- เห้ย!! วางหูก่อนทำไมฟะ!!" ฉันตวาด แต่หมอนั่นคงไมไ่ด้ยิน
หมอนั่นดันทำให้การหาข้อมูลของฉันขาดตอนอีกแล้ว
ฉันกุมขมับ แต่ช่างเถอะ อย่างน้อยก็นึกอะไรออกแล้ว
อ่า... ซาลาเปาหมดซะแล้ว...

"สรุปลางร้ายของนายคืออะไรกันแน่ยะ?" ฉันทิ้งกระดาษห่อซาลาเปาระหว่างถามอิจิ
"อ๋อ ท่านคิดว่าหมอนั่นต้องคิดว่าเธอหักหลังเขาแน่ๆละ"
"ตกยุคยะ ฉันเดาออกนานตั้งแต่ฉันเอามีดทิ่มหมอนั่นแล้ว" ฉันตอบตามความจริง
"ชะ ชะอ้าว..." หมอนั่นทำหน้าเหวอๆเล็กน้อย เหมือนจะถามอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่
สุดท้ายพวกเราจึงเดินแบบเงียบๆ จึงกระทั่งอะพูดขึ้น
"อ่ะ พวกของpiyoaaaกับmaid guyแล้วกBlueberryอยู่แถวนี้ละ"
ยัยนั้นชี้ทางให้นิดหน่อยก่อนจะกลับไปเล่นกับเกมเมอร์
แต่จริงๆถึงจะไม่บอก แต่ฉันก็เดาออกอยู่แล้ว... ก็รังสีโผล่มาซะขนาดนั้น ฮิๆ

"ฮัลโหล~" ฉันทักไปแบบสบายๆเหมือนไม่ไ่ด้อยู่ในสงคราม
พวกนั้นไม่ได้ตอบ แต่ฉันไม่หวังอยู่แล้ว ฉันมีแต่เรื่องจะถามตะหาก
"อ้าวๆ สวัสดีคุณpiyoaaa แล้วข้างๆนั้นคือคุณBlueberryสิน้า~" ฉันยิ้ม
"เธอต้องการอะไร?" Blueberryถามฉัน ...ดูๆไปแล้วก็โลลิแฮะยัยนี่
"ฉันอยากถามอะไรคุณpiyoaaaหน่อยน่ะ" ฉันบอก ส่วนpiyoaaaก็ได้แต่งงๆ
"มีอะไรเหรอ?" piyoaaaถามกลับ
"ฉันแค่จะถามนิดหน่อยว่าเธอรู้จักกับยูสที่ชื่อ0000ใช่มั้ย?"
ฉันยิ้มระหว่างถาม แต่piyoaaaกลับทำหน้าตกใจ ก่อนจะขมวกคิ้วแบบจริงจัง
"เธอรู้เรื่องของ0000ด้วยเหรอ?" ถามกลับอีกแล้ว ไม่ตอบหน่อยรึไงน้า
"ไม่หรอกแค่เดาน่ะ" ฉันยิ้มอีกครั้ง แต่ดูเหมือนpiyoaaaจะไม่เชื่อว่าฉันเดา
"ฮิๆ เธอคงลืมกระทู้ของ0000และBlueberryในบอร์ดไปแล้วสินะ?"
ฉันพูดต่อ "ที่0000บอกว่าเพลย์เยอร์ที่ร่วมมือกับBlueberryคือตัวการ"
"แน่นอนว่าฉันจำได้ แล้วไง?" piyoaaaกอดอก และยิ่งดูจริงจังขึ้น

"ฉันคิดว่ามันจะเชื่อมกันมากๆเลย ถ้าฉันจะบอกว่าเป็นเธอ
0000ซึ่งฉันคิดว่าน่าจะความสัมพันกับเธอหรือยูสของเธอบางอย่าง
บอกว่าเพลย์เยอร์ที่ร่วมมือเป็นตัวการ ซึ่งตามความจริง น่าจะบอกว่า
ยูสของเพลย์เยอร์คนนั้นตะหากที่เป็นตัวการ ไม่งั้นเธอคงไม่มาเก็บกวาดแบบนี้
ประกอบกับเธอรู้ตำแหน่งของร้านคอมอย่างดี ฉันยิ่งมั่นใจว่าเธอเกี่ยวเต็มๆ"
ฉันยิ้มกว้าง กว้างจนดูน่ากลัว piyoaaaได้แต่นิ่ง
"จริงๆฉันจะถามลูกน้องที่อยู่ตรงนั้นอยู่ ว่า0000เกี่ยวกับเธอมั้ย
แต่เพราะหมอนั่นสะพร่าวางหูไปเสียก่อน เฮ้อ~"
"เธอกำลังจะพูดอะไรกันแน่?" piyoaaaทำท่าเข็มงวดสุดขีด
"ฮิๆ เธอจำพวกนักเก็บกวาดได้มั้ยละ"
piyoaaaทำหน้านิ่งๆ ฉันถือซะว่าตอบว่าใช่ละกัน
"ฉันคิดว่าพวกนั้นกำลังมาตามล่าเธอ เพราะยูสของเธอคือตัวการ"
ฉันยิ้ม แต่อีกฝ่ายไม่ "หา?" นั้นคือเสียงตอบรับจากเธอ

"เอาละ ตอนนี้ฉันแยกเพลย์เยอร์ออกเป็นสองส่วนดีกว่าเธอจะได้เข้าใจง่ายๆ"
ฉันหยิบสมุดสีส้มและดินสอดิทติ้งสีขาวออกมา ฉีกกระดาษและเขียน
"ตอนนี้มีคนอยู่สองพวก คือคนที่ต้องการจบเกมนี้ กับคนที่อยากชนะเกมนี้
ฉันคิดว่านักเก็บกวาดอยู่โซนพวกที่ต้องการจบมากกว่าอยากชนะ"
"แล้ว ยัง ไง ?" piyoaaaหน้าบึ้งซะแล้ว
"ฉันคิดว่าพวกที่ต้องการจบเกมนี้ไม่เห็นด้วยกับการเปลี่ยนแปลงโลก
ซึ่งฉันขอคาดคะเนว่าBlueberryกำลังต้องการทำอยู่
จากหลายๆเหตุการณ์ที่ทำให้ฉันรู้สึกว่าโลกนี้กำลังเปลี่ยนไป
เพราะงั้นพวกนั้นจึงต้องการกำจัดตัวการมากกว่ากำจัดผู้เล่นด้วยกัน
แน่นอนว่าฉันต้องขอร่วม0000ไว้กับกลุ่มนี้ด้วย คงไม่ว่าอะไรนะ
ว่าแต่ ที่ฉันพูดว่ามาเธอคิดว่าฉันพูดถูกมั้ยละ?"
piyoaaaไม่ยอมพูดอะไรอีกแล้ว ส่วนคนอื่นๆก็ได้แต่มองฉัน
"ถ้าเธอคิดว่าใช่ละก็ ฉันว่าเธอกำลังตกอยู่ในอันตรายแล้วละ~"

---

อูอา มั่วได้ใจ
ความจริงหลักๆคือ อยากเอานักเก็บกวาดกลับมาร่วมเท่านั้นแหละ /โดนตบ
เพราะว่าอุตส่ามีเขียนไว้แต่เงียบไปยาวทีเดียว
piyoaaa ผ สมาชิก
· #244
ท่าน Citizen อยู่ไหน!!!!
เคลียทางให้เรียบร้อยแล้วเนี่ย ทั้งเรย์ ทั้งซิลค์จะออกมาตอนไหนก็ไม่ผิดปกติแล้ว
ยังไงจะบอกว่าระหว่างที่ชาวบ้านชาวช่องกำลังตะลุมบอน ท่านกำลังไปหาข้อมูลสุดยอดมาก็ได้

ฮุๆ คุณกระต่ายขี้เกียจ อันที่จริงนี่ไม่ใช่สิ่งที่ชั้นต้องหน้ามุ่ยเลยนะค้า ดีใจจนหน้าบาน
เรื่องมาถึงขั้วสุดท้าย แบไต๋แบตับหมดแล้วด้วย ใครอยากเดินเรื่องแนวไหนก็แบ่งชัดแล้ว

แอนด์ เมดกาย ใช้สะกดจิตไม่ได้ดีกว่าค่ะ (ชั้นรับมุขไม่ออกจริงๆว่าจะไปอีท่านไหน)
แต่ว่าชั้นใจดี ถ้าอยากใช้ ควรจะมีจุดอ่อนจุดแข็ง หรือหลักการที่มาของพลังว่ามันเป็นการสะกดจิตแบบไหน
ซับลิมินัล โซนาร์ อะไร ส่งคลื่นเสียงหรือใช้คลื่นภาพ บลาๆ จะได้ตั้งรับหาทางตอบโต้ถูก

และก็ใช้ดาบซ่อนได้ค่ะ ตามสบาย ชั้นก็จะอัพเกรดใช้พิษ กับอาวุธยิงด้วยเหมือนกัน
พึงระลึกเสมอว่า อาวุธของท่านก็เหมือนอาวุธของศัตรู มีได้ ก็แย่งได้

อยู่ดีๆพอมองมุมนี้ 0000 กับตาลุงดูเป็นคนดีม๊ากมาก โฮ่.....
เอ๋?.......ไหงชั้นดูเลวจังแฮะ ชั้นเสียหายนะคะ หูแหว่งด้วย ไม่มีใครเป็นพวกฝั่งนี้มั่งเหรอ?
------------

"นั่นสิ คนพวกนี้วุ่นวายกับชีวิตพวกชั้นพอดู" piyoaaaตอบผ่านทางโทรศัพท์ โธ...เจ้าคุณเธอยึดร่างไปไม่บอกอีกแล้ว
"ช่วยระวังตัวของเธอด้วยแล้วกัน ทางนี้จะเปลี่ยนข้อมูลให้ยูสของเธอเป็นศัตรูเมื่อไหร่ก็ได้" piyoaaa พูดต่อ
"ตอแหล แล้วทำไมไม่ทำตอน 0000 จะฆ่าเธอล่ะ ไอ้เปลี่ยนข้อมูลอะไรนั่นน่ะ"
"ตอนนนี้มันไม่เหมือนกัน ชั้นมีบลูอยู่ด้วยกันแล้ว" piyoaaa พูดจบแล้ววางสายคืนร่างให้ชั้นเหมือนเดิม

"ขอโทษนะที่เสียมารยาทคุยโทรศัพท์ไปเมื่อกี้ และก็...ชั้นเข้าใจที่คุณกังวล คุณรู้จักชั้นน้อยกว่าเด็กคนนั้นซะอีก"
ชั้นพยายามจะเข้าใจ มันอาจจะน่าตกใจเหมือนตอนที่รู้ว่า คุณลุง0000เพื่อนรักโลกเนตของชั้นคิดจะฆ่าชั้นก็ได้
เพื่อนที่คิดว่าไว้ใจกลับหันมีดใส่ หวังจะเอาชีวิต นี่มันเจ็บเหลือเกิน ในฐานะมนุษย์แล้ว
(แต่ชั้นไม่ว่าหรอกที่ยูส0000 ไล่ปาดคอหอยชั้นตามคำสั่งสุดท้ายของลุง เขาค่อนข้างภักดีเหมือนฮาจิโกะ)

"มันอาจจะเป็นคำพูดลอยๆ แต่ถ้าคุณไม่เชื่อใจชั้น ชั้นก็คงไม่อาจจะเชื่อใจคุณได้เหมือนกัน"
"...หมายความว่า?"
"เมื่อคุณสับสน จิตใจคุณก็จะอ่อนแอ อาจจะสู้ไม่ได้แม้แต่ตัวของคุณอีกคนเองด้วยซ้ำ
ชั้นต้องการให้คุณเป็นพวกชั้น เพราะจิตใจของคุณ...มุ่งมั่นและแข็งแกร่ง และยิ่งแกร่งขึ้น เมื่อมีคนที่ต้องปกป้อง"
"อย่าพูดเหมือนรู้จักข้า" อย่าถามว่าเมดกายกำลังทำหน้ายังไง ชั้นก็ไม่รู้ ผมมันบังหน้า
"คงมากไปถ้าจะขอให้คุณปกป้องชั้นหรือบลู แต่ชั้นอยากจะสู้ร่วมกันกับคนที่มีจิตใจอย่างคุณ"

ในที่สุดพระอาทิตย์ก็เริ่มขึ้น ตัวตลกที่เหลือน้อยเต็มทีสลายหายไปแล้ว
เขาว่ากันว่าเวลาที่ฟ้ามืดที่สุดก็คือช่วงที่ดวงอาทิตย์กำลังมา จิตใจของชั้นตอนนี้ก็คล้ายกันกับ
ความมืดมิดที่รอดวงตะวันมาให้ความกระจ่าง

คำตอบอยู่ที่คุณ เมดกาย
maid guy สมาชิก
· #245
"หึ เธอซึ่งเข้าใจในจิตใจของข้า ข้าก็จะร่วมด้วย"ข้าตอบไปในทันทีหลังจากที่ยัยนั่นถามข้า"เพราะในเมื่อข้าไม่พิศมัยโลกนี้อยู่แล้ว ขอเพียงแค่ได้พกกับยัยนั่นอีกครั้งข้าก็ไม่สนใจแล้ว"
"นึกแล้วว่าท่านต้องร่วมมือด้วย"คนที่อยู่ตรงหน้าข้าตอบมา
"ในเมื่อเธอแนะนำยูสของเธฮแล้ว ข้าจะแนะนำยูสของข้าบ้าง คุโรงาชิ ลิลี่ มาได้แล้ว"
"ได้เลย(ค่ะ)"ทั้งสองตัวออกจากที่ซุ่มยิงทั้งคู่ โดยคุโรงาชินั้นกระโดดลงมาอน่างแรงจนหากร่างมันเป็นเหล็กคงสะเทือนแน่นอน แต่ทว่าลิลี่นั้นกลับร่อนลงอย่างสง่างามราวกับนางฟ้าจนกระโปรงแทบเปิด
"เธอเคยสู้กับเจ้าคุโรงาชิมาแล้ว เจ้านี่คือยูสที่ถนัดในด้านการโจมตีทุกแขนง แต่ความเร็วต่ำกว่าน้องสาวของมันเล็กน้อย ความสามารถอื่นคือ 'เนตรหลอนสังหาร' สามารถสะกดจิตให้เหยื่อได้เห็นความตายที่สยดสยองของแต่ละคน เช่นถูกเผาทั้งเป็น ถูกเชือดเป็นชิ้นๆ สามารถใช้กับเหยื่อได้หลายๆคนและใช้กับเหยื่อซ้ำได้ แต่จะใช้ได้เมื่อผ่านไประยะหนึ่ง อาจราว2ชั่วโมงจนครึ่งวัน ซึ่งเมื่อใช้จะทำให้เหยื่อนั้นทำอะไรไม่ได้จนกว่าจะคลายด้วยตัวเองเช่นที่เธอทำเมื่อคราวก่อนหรือได้รับบาดเจ็บจากโลกแห่งความจริง"
"หึหึ ใจจริงข้าก็อยากจะสู้กับเจ้าพิโยโตะอีกรอบหนึ่ง แต่ก็เอาเหอะ ไว้สู้นอกรอบก็ได้"คุโรงาชินั้นทัก
"ส่วนนี่ลิลี่ ยูสผู้น้องที่มีความสามารถในเรื่องความเร็วเป็นเยี่ยม แต่ค่อนข้างแย่ในการสู้ระยะประชิด ความสามารถพิเศษของเธอนั้นคือ"
"ท่านจะบอกกับคนพวกนั้นจริงหรือ"ลิลี่พูดกับข้าทันทีที่กำลังบอกความสามารถ
"ไม่เป็นไรเพราะว่าไหนๆแล้วก็เป็นพวกเดียวกัน แถมความสามารถด้านเนตรของเธอคือ'เนตรมายาลวงหลอก'สามารถสร้างเหตุการณ์ปลอมกับเหยื่อได้ เช่นสร้างว่าข้าพลาดท่าและเธอนั้นตัดแขนข้าและจ้วงแทงข้า และข้าก็สามารถรับรู้ความทรงจำที่สร้างขึ้นเช่นกัน ซึ่งจะทำให้ข้ารู้การเคลื่อนไหวล่วงหน้า ซึ่งเกิดในช่วงวินาทีเดียวเพราะโลกแห่งจิตนั้นเวลาไหลผ่านไปเร็วมากเช่นในโลกแห่งจิต1วันเท่ากับเสี้ยววินาทีของโลกแห่งความจริง แต่การใช้ซ้ำกับเหยื่อนั้นขาดความต่อเนื่องมากกว่าเนตรหลอนสังหาร เพราะใช้ซ้ำได้ราวครึ่งวันเป็นอย่างน้อยหรือเป็นวัน ไม่มีทางต้านได้และใช้ได้แค่เหยื่อคนเดียว"
"หึ เหมือนชั้นจะได้ตัวอันตรายมาเป็นพวกแล้วสินะ"ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าพูดออกมาแล้วยื่นมือมา
"คนที่น่ากลัวที่สุดเมื่อเป็นศัตรูเมื่อได้มาเป็นพวกนั้นแล้วก็พึ่พาได้ที่สุด"ข้ายื่นมือมาจับมือ"piyoaaaเป็นชื่อยูสของเธอสินะแล้วข้าจะเรียกเธอว่าอย่างไรดีล่ะ"
------------------------------------------------------------------------------------------
ไอเดียตอนนี้ได้มาจากเกมinfamous2ที่ตัวเอกเลือกระหว่างปกป้องโลกแลกกับความตายของเผ่าพันธ์ผู้มีพลังพิเศษหรือครองโลก

ในเมื่อเขาไฟเขียวให้ใช้ได้เราก็ใช้ไปดิ
V
patcharawits สมาชิก
· #247
มีใครกล่าถึงป๋มยังเอ่ย
LazyRabbit สมาชิก
· #248
infamous2หรือ ยังไม่ได้ตามดูคลิปเลยแฮะ
แต่ชอบภาค1มากกว่ายังไงก็ไม่รู้สิ = =
อ่า จะว่าเหตุการณ์ตอนนี้คือ maid guyตอบเป็นพวกกับpiyoaaa
กันต่อหน้าLazyRabbitเลยสิเนี่ย แต่เจ้าตัวไม่ฉุนหรอกมั่นได้
แต่ตอนนี้มุขตันนิดหน่อย ขอจองไว้ก่อนมาอีดิทละกัน

---

"หาว~" ฉันหาว อ่า แสงอาทิตย์เริ่มส่องแล้ว แต่แสงมันก็น่าสนกว่าฉากลูกผู้ชายตรงนี้
Blueberryจ้องมาที่ฉัน เธอทักขึ้น "เธอมีความฝันอะไรรึเปล่า?" เธอถาม
ฉันลองย้อนกลับไปคิดดูว่าฉันมีมั้ย ช่าย อยากรวย อยากได้คอมแจ่มๆ อะไรแบบนี้
แต่ก็มีความรู้สึกลึกๆที่มันบอกว่า ความฝันของฉันเป็นอะไรที่เพ้อเจ้อกว่า่นั้น
โอ๊ะ เดี๋ยวนะ โอเค นึกออกแล้ว "มี แต่มันไร้สาระและเว่อเกินไป"
Blueberryทำท่าหัวเราะ "ไม่มีอะไรเกินจริงถ้ามีฉันเป็นคนให้พร"
"ไม่ๆ มันไร้สาระจริงๆ การรวมโลกของเธอยังดูดีกว่าความฝันของฉัน จริงๆนะ"
ฉัน... ไม่้อยากหวังกับไอความฝันบ้าๆนั้น ฉันหวังว่ามันจะอยู่ในฝันต่อไป

"งั้นเธอก็ไม่คิดที่จะชนะเกมนี้น่ะสิ?" Blueberryถามอีกครั้ง นั้นทำให้ฉันคิดอีก
"ทั้งใช่และไม่ ไม่เพราะฉันไม่มีความต้องการที่จะต้องชนะมากพอ
และใช่ เพราะขณะเดียวกันฉันก็อยากชนะ... แต่ในความหมายของฉันน่ะนะ"
"หา?" Blueberryทำหน้างงๆ
"ฉันชอบเล่นเกมที่มีเนื้อเรื่องและปริศนา... และสำหรับฉันนี่ใช่
แต่ชนะของฉันไม่ใช่การเครียลเกม แต่เป็นการผูกเรื่องและพิสูจน์บางอย่างตะหาก"
"โห แปลว่าเธอก็ใกล้ชนะแล้วสิ!" Blueberryร้อง
"ไม่ ไม่เลย ไม่เข้าใกล้เลยซักนิด" ฉันยิ้ม Blueberryทำหน้างงๆ
"หลังจากที่เธออยากรวมสองโลกนี้ ทำให้การชนะของฉัน
ต้องเห็นผลลัพธ์จากการที่เกมนี้จบด้วยน่ะ ฉันจะชนะเมื่อฉันหมดข้อสงสัย
และข้อสงสัยของฉันตอนนี้คือจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากเกมนี้จบลง" ฉันอธิบาย

"อ๋อ~! เธอนี่ขี้สงสัยจังเลยเนอะ แล้วเธอคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นละ?" Blueberryถาม
"ฉันคิดว่า ถ้าเธอรวมโลกสองโลกไว้ด้วยกัน ฉันคิดว่าไม่ดีต่อยูสเท่าไหร่..."
Blueberryทำหน้าตกใจ และถาม "อ้าว! ทำไมละ!"
"เธอคิดว่าในเวลาชั่วข้ามคืนผู้คนเหล่ามนุษย์จะเชื่อใจสิ่งมีชีวิตอีเล็กทรอนนิคได้ทันทีรึ?
แล้วไหนจะวีรกรรมของตัวตลกสีน้ำเงินที่ทำให้ผู้คนปั่นป่วน ต้องมีคนเอามาอ้างแน่
ฉันคิดว่าคนต้องไม่ชอบและดูถูกพวกนั้นแน่ เพราะมนุษย์ถือว่าเทคโนโลยีน่ะ ตัวเองสร้างมาก่อน
และตัวเองเป็นผู้ที่อยู่บนโลกมาก่อน เธอน่าจะรู้ว่ามีข่าวเหยียดเผ่านพันธ์ฺมากแค่ไหนในหมู่มนุษย์
และฉันคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับพวกสิ่งมีชีวิตอีเล็กทรอนนิคเช่นกัน..."
Blueberryบุ่ยหน้า เธอไม่เห็นด้วยแน่ๆ "ฉันคิดว่าพวกเขาต้องอยู่ด้วยกันได้แน่ๆ!"
"ฮ่าๆ แล้วแต่เธอจะทำ นี่แค่การคาดคะเนของฉัน" ฉันยักไหล่

"แล้วเธออยู่ฝ่ายไหนกันละ? คนที่อยากจบหรือชนะ?" Blueberryเองก็ขี้สงสัยไม่แพ้กัน
ฉันทำหน้าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนยิ้มและตอบ "ฉันคือผู้เฝ้าดูไง"
CHELSEA สมาชิก
· #249
ถ้าจำไม่ผิดผมน่าจะถึงท่าเรือแล้วนะ เดี๋ยวจะมาเรปต่อ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #250
จะตัดนิ้ว เคี้ยวดาบ ไฟเขียว หรือจะแน่จริงเก่งเป็นลุงโล้น เชิญ
วอนท่านที่มีอาวุธใหม่ ช่วยจองพื้นที่อธิบายความสามารถของอาวุธตัวเองด้วย
อยู่มือซ้าย มือขวา ซ่อนไว้ใต้เกิบ เปียคู่ตรงท้ายทอย

เดี๋ยวถึงเวลาจริงแม่ตัดคอเรียงตัวจะไม่ทันได้ใช้ความสามารถกันพอดี

กระต่ายจ๋า ช่วยสรุปเหตุการณ์ให้ รึให้ข้าพเจ้าสรุปเองดีน่อ

แอนด์ CHELSEA ชั้นเอาตัวคุณไปใช้ แต่ต่อไปไกลจากท่านเรื่อ ผ่านบ้านมากำลังจะรวมกลุ่มมาเจอข้าพเจ้าแล้ว
แอนด์ patcharawits อยู่กับกลุ่มข้าพเจ้า ได้เข็มกลัดเป็นกอกระบุง ได้รับสิทธิกิติมาศักดิ์เป็นผู้ขอพรคนแรก
CHELSEA สมาชิก
· #251
^
เหรอ??

ขอแต่งอะไรรั่วๆแก้มึนหน่อย

ขณะนี้นายเชลซีอาศัยอยู่ใน..........(ผมไม่รู้นะ) เมื่อคืนได้ฝันถึงปู่่ของเขาที่เพิ่งเสียชีวิตไป ในฝันเห็นปู่แค่เพียงรางๆ แต่ได้ยินเสียงชัดเจนมาก? ปู่ของเขามาบอกเขาว่าหนาวมาก อยากได้ผ้าห่มสักผืนจะได้หายหนาว แล้วก็หายวับไป

วันรุ่งขึ้น นายเชลซีได้คิดถึงความฝันแล้วรู้สึกสงสารปู่ของเขาอย่างมาก เขาได้เตรียมผ้าห่มไว้ 1 ผืน แต่เกิดปัญหาเสียก่อน ปัญหาคือเขาลืมถามปู่ไปว่า จะส่งผ้าห่มให้ปู่ได้อย่างไร ปู่ถึงจะได้รับและได้หายหนาวเสียที

คิดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ … แล้วเขาก็นึกได้ว่าปู่ของเขาเป็นคนดี ตอนนี้น่าจะอยู่บนสวรรค์

คิดได้ดังนั้น เขาก็เข้าไปแต่งตัวและหยิบผ้าห่มออกจากบ้าน เพื่อที่จะหาทางไปสวรรค์ตลอดทั้งวัน เขาเจอใครที่เดินผ่านมา หรือเดินผ่านบ้านใคร เขาก็จะถามถึงทางไปสวรรค์

แต่จนแล้วจนรอด ก็ไม่มีใครให้คำตอบได้ เชลซีเดินมาตามทางอย่างคนสิ้นหวัง นึกสงสารปู่จับใจที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้

แล้วเขาก็ได้หยุดเดินทางมานั่งอยู่หน้ากระท่อมหลังหนึ่ง แล้วถอนหายใจอย่างคนปลงตก แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงคุยกันดังออกมาจากในกระท่อมหลังนั้น

"พี่ทนไม่ไหวแล้ว พี่จะพาน้องไปสวรรค์แล้วนะ"

"เอาเลยจ๊ะพี่ น้องพร้อมแล้ว เราไปกันเลย"

เมื่อได้ยินดังนั้นเชลซีจึงรีบวิ่งไปถีบประตูกระท่อมทันที และเอ่ยขึ้นเสียงดังว่า …

"เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งไป ฉันฝากผ้าห่มไปให้ปู่ฉันด้วย" สองผัวเมียอ้าปากค้าง

ในขณะที่เชลซีได้บอกชื่อและนามสกุลปู่เสร็จสรรพ และเอ่ยขอบคุณก่อนออกมาจากกระท่อม และพูดกับตัวเองเบาๆ ว่า …

"มิน่าล่ะ ปู่กูถึงหนาว ก็คนไปสวรรค์เขาแก้ผ้ากันไปทั้งนั้น"

(เครดิต เชนคุงteenee)
LazyRabbit สมาชิก
· #252
เริ่มจากสรุปตำแหน่งปัจจุบันก่อน
ขอรวมๆพวกที่อยู่เป็นกระจุกว่ากลุ่มBlueberryละกัน คนเยอะ -*-

LazyRabbit*
-อยู่กับกลุ่มBlueberryที่ย่านการค้า (Day2 เช้ามืดแดดส่อง)
hedekosama*
-อยู่ที่บ้านตัวเองกับpai paiและvana-chan (Day2 เช้ามืด)
pai pai*
-อยู่ที่บ้านของhedekosamaกับvana-chan (Day2 เช้ามืด)
CHELSEA
-ก็ยัง... มุ่งสู่ย่านการค้าอยู่ (ไม่ทราบเวลาแน่ชัด)
LionHeart*
-อยู่กับยูสของตัวเองใต้สะพานข้ามแม่น้ำแห่งหนึ่ง (Day0ตอนบ่ายสองกว่าๆ)
Citizen(Anonymous เร)
-อยู่กับAnonymousซิลก์ กำลังเดินเล่นในย่านการค้า (Day1ตอนเย็นๆ)
piyoaaa*
-อยู่กับกลุ่มBlueberryที่ย่านการค้า (Day2 เช้ามืดแดดส่อง)
ex0*
-อยู่กับยูสที่โรงแรม(จิ้งหรีด) (Day1 ตีห้ากว่าๆ)
tank
-ก็ยัง... หลงทางอยู่ = = (Day1 ตอนเช้า)
FroZen*
-ออกเดินทางได้~! (Day1 ตอนกลางคืน)
patcharawits*
-อยู่กับกลุ่มBlueberryที่ย่านการค้า (Day2 เช้ามืดแดดส่อง)
maid guy*
-อยู่กับกลุ่มBlueberryที่ย่านการค้า (Day2 เช้ามืดแดดส่อง)
vana-chan*
-อยู่บ้านhedekosamaกับpai pai (Day2 เช้ามืด)

สรุปสถานการณ์เกม
-ตอนนี้ตัวการผู้ยิ่งใหญ่ที่จัดเกมนี้ขึ้นมาปรากฏตัวแล้ว~! เว็ปอิมเมจBlueberry!!
Blueberryต้องการจะรวมโลกจริงกับโลกอินเทอร์เน็ตเข้าด้วยกัน
จากนี้! ผู้เล่นทุกคนเลือกแนวทางการเล่นเกมเองได้
ว่าจะต่อสู้กับคนอื่น เพื่อชนะคนอื่นและขอพรกับBlueberryเป็นคนแรก
หรือว่าจะหาทางอื่นไปทำอย่างอื่นก็เชิญตามสบาย
จะหาทางจบเกมนี้ด้วยการเข้าร่วมกับนักเก็บกวาดก็ยังได้
หรือว่าจะเร่ร่อนไปเรื่อยๆก็ไม่มีใครว่า(แต่แค่ต้องสู้เองอะไรเองหลายๆอย่างเท่านั้นแหละ)
แต่ที่สำคัญ จงอย่าลืม! ว่าตอนนี้โลกของท่านกำลังจะถูกรวมกับโลกอินเทอร์เน็ต!
หากท่านไม่เห็นด้วย ก็จะสู้เพื่อต่อต้านซะ แต่ถ้าเป็นอื่นละก็...ทำตามใจท่านเลย
สู้ต่อไป! เหล่าเพลย์เ้ยอร์ผู้กำหนดชะตากรรมของโลก!!

---

เอ่อ ว่าแล้วจะถามคุณpiyoaaaหน่อย
ว่าหลังจากเกมนี่จบ จะมีโปรเจคต่อฟิคเรื่องอื่นอีกมั้ย? หรือว่าก็เงียบๆหายไปเลย
คิดว่าหลังจากการต่อเรื่องนี้ คงได้ประสบการณ์(?)ในการจัดทู้ต่อฟิคไปบ้างแล้ว
ว่าควรจะเต็มข้อมูลให้พร้อม และรวมถึงคนที่ลงเ้ล่นก็ควรจะพร้อมด้วยอะไรแบบนี้
ถ้ามีอีก จะรอเล่นต่อนะคะ XD

---

V
เอ่อ... คิดว่าอีดิทดีกว่านะคะ จะได้ไม่เปลืองเรป
แล้วก็ ที่ว่ากำลังไปย่านการค้าเนี่ย เพราะคุณpiyoaaaเค้าต่อไว้แบบนี้อ่า
ส่วนเรื่องอื่น(คิดว่าแค่มุข)ไม่รู้ว่าเกิดเวลาไหน เลยจัดๆไว้หลัง
ตอนนี้คือ กำลังขี่จักรยานไปหากลุ่มBlueberryคะ
CHELSEA สมาชิก
· #253
หะ... อยู่ย่านการค้าเหรอ??

งั้นขออีกนิดนุง

เชลซีนั่งรอพิซซ่าที่สั่งไว้ที่ร้านพิซซ่าแห่งหนึ่ง เขารอนานมากจึงไปล้างมือล้างหน้า
หลังจากเดินออกมาจากห้องน้ำเขาก็เหลือบไปเห็นเด็กวัยรุ่นกำลังนั่งกินช็อกโกแล็ตทอฟฟี่ น้ำอัดลม เขาจึงเดินเข้าไปเตือน

เชลซี : น้อง น้องรู้ไหมว่าของพวกนี้ไม่มีประโยชน์

เด็กวัยรุ่น : รู้เพ่ !! ก็ผมกินประจำ

เชลซี : อ้าว แล้วน้องไม่เป็นไรหรือ?

เด็กวัยรุ่น : ปู่ผมอายุ 100ปี

เชลซี : ปู่น้องกินของพวกนี้ประจำเหมือนกันเรอะ?

เด็กวัยรุ่น : ป่าว

เชลซี : แล้วเอาปู่มาอ้างทำไม?

เด็กวัยรุ่น : ปู่ผมไม่เคยยุ่งเรื่องชาวบ้าน อายุเลยยืน

เชลซี : ???????? (บ่นเบาๆ)ไอ้เด็กนี่ แม่ม ร้ายกาจไม่เบา...
ex0 ผู้สนับสนุน
· #254
ผมเดิน(ไกลพอสมควร เอ่อความจริงมันก็ไม่กี่ช่วงตึกหรอก)กลับไปดูซากบ้านตัวเอง และที่ซากบ้านผมนั้นผมได้พบกับเพื่อนเก่า เอ

เอเก่งเรื่องประดิษประดอยมาตั้งแต่อนุบาลแล้วแถมเก่งเหมือนคิเ*เระสึอีกต่างหากและดูเหมือนเขาจะมีธุระกับผม
"เอ็กซ์ เจอนายก็ดีแล้ว ชั้นมีของมานำเสนอ"
"อะไรล่ะ"ผมตอบกลับแบบเบื่อๆ
"แต่นแต้นhidden blade by ตูเอง"
".........เอ่อต้องตัดนิ้วมั๊ยเนี่ยแบบอัลแตร์ไง"ผมเริ่มกลัวขึ้นมาซะงั้น
"แน่นอน นิ้วนางขวาน่ะ"
ความกลัวของผมหายเป็นปลิดทิ้งเพราะผมถนัดซ้าย(ฮ่าฮ่า)
"รับไว้เถอะ"เจ้านกพูดกับผม
"งั้นก็เอา"ผมพูดกั(ไอ้)เอ
"มาที่บ้านชั้นเดี๋ยวชั้นจัดการให้เอง"เอพูด

ณ บ้านเอเวลาบ่ายกว่าๆ
"เอ่อพอตัดชับ!ให้เอาเหล็กร้อนๆจี้แผลเลยใช่มั๊ย"ผมพูดกับเอ
"ใช่แล้วเอาหล่ะ!!"
ฉับ! เลือดของผมกระเด็นไปทั่วห้อง
ฉ่า! เหล็กร้อนๆจี้ลงไปบนแผล แผลสมานกันทันที

"โอ๊ย! ร้อน"ผมตะโกนลั่นห้อง
"ไม่ร้อนสิแปลก"ทั้งเอและเจ้านกต่างพูด
ดูเหมือนว่าเจ้าเอจะมองไม่เห็นยูสของผม
"วันนี้ขอค้างที่บ้านนายได้มั๊ย"ผมพูดกับเอ
"ได้ ตามสบาย นายนอนบนโซฟาละกันนะ อาทิตย์นี้พ่อ-แม่ชั้นไม่อยู่บ้าน"
"อืม"
โปรดติดตามต่อไป(เรื่อยๆ)
-----------------------------------------------------
ผมบอกรึยังว่าเจ้าเอเป็นผู้หญิงน่ะ อืม ถือว่าบอกไปแลวละกันนะ

ปล.ตัดนิ้วนางทิ้งจับเมาส์ไม่ถนัดเลยแฮะ
piyoaaa ผ สมาชิก
· #255
ตอบคุณกระต่าย
เอ นั่นสิ ครั้งนี้ก็กระแสไปดีพอสมควรทั้งที่ครั้งแรกนะเนี่ย
โดยส่วนตัวชั้นคิดว่าชั้นพาเดินเรื่องเร็วไปหน่อย แต่ทุกคนก็บ้าจี้ตามกันไปได้ด้วยดีจนชั้นสุดจะปลาบปลื้ม
แรกเริ่มเลยที่เริ่มคิดฟิคเวียนก็เพราะ นิยายโด่งดังที่ชั้นไม่ได้อ่าน "โลลิบากะ แอ๊ดเว็นเจอร์"

ชั้นไม่อยากให้ใครถูกลืม แล้วชั้นก็พยายามหาข้อมูลบุคลิกตัวละครด้วย
ต้องเข้าใจ เวลาเขียนนิยาย การ์ตูน ตัวละครนิสัยคล้ายๆตัวผู้เขียนจะออกมาเพียบไปหมด
ถ้าต้องการบุคลิกที่หลากหลาย ก็คงต้องให้มีใครมาช่วย สถานการณ์มันช่างอำนวย

ก็เลยกำเนิด ฟิคเวียน ส่วนไอเดียเกี่ยวกับเนื้อเรื่อง ก็เสียกระดาษเอ4ไปแผ่นนึงกับการวางโครงเรื่อง
กำจัดปัญหาคนที่ถูกลืม ถ้าไม่ได้มาร่วมเล่นก็แปลว่าไม่ประสงค์จะออกโรงเด่น

กลัวจะตายเพราะคนไทยขี้เกียจ (อ้าว) ตั้งทู้มาจะล่มมั้ยน้อ มีคนกล้าๆกลัวๆก้เยอะเหมือนกัน
แต่ผลก็คือตอนนี้ ชั้นปลื้มใจมากค่ะ ความสามารถของทุกคนช่างสุดยอด

ถ้าจะมีอีกเรื่องล่ะก็ คงจะเป็นแนวต่อสู้ ไซไฟนิดหน่อย เหมือนเดิมแหละค่ะ
ฉากก็คงจินตนาการง่าย เหมือนฉากใกล้ๆบ้านเหมือนเดิม
ถ้าจะเขียนเรื่องแนวสืบสวนเดี๋ยวจะเบื่อกันหมด เอ ไหนๆก็ไหนๆ คราวหน้าแปลงร่างได้ด้วยดีมั้ย 555+

เร็วไปที่จะบอกขอบคุณ เพราะเรื่องยังไม่จบ แต่ชั้นอยากขอบคุณจริงๆ
"ขอบคุณทุกท่านที่ช่าวยให้ความสนับสนุนร่วมมือจนขั้วสุดท้ายค่ะ แต่อึดกันอีกนิดนะคะ จะจบแล้ว"
(รวมทั้งคนอ่านไม่เม้น และคนวิ่งผ่านมาด้วย ถ้ารวมเล่มได้นี่คงน่าประทับใจไม่น้อย)

--------(รอดิด เรื่อง ให้คุณCHELSEAออกโรง)-------

"อะ....ชื่อของชั้น ชั้น ลิน....เอ่อ ลินดา" ชั้นตอบอึกอัก ชื่ออะไร ดิสโก้ มายลินดาจริงๆ "เรียกว่าหลินเถอะ"

"ชั้นได้ฟังมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว ขอร่วมวงได้ไหมล่ะ หลินฮุ่ย" เสียงปริศนาทักมาจากข้างหลัง บุคคลผู้นั้นคือ
"คุณCHELSEA" ชั้นจำหน้าแบบนี้ได้ สารรูปในคราวนี้ เหมือนหัวยุ่งเพราะปั่นจักรยาน
แล้วบังเอิญปั่นสะดุดหิน ไปฝันถึงปู่กำลังหนาว จากนั้นก็ไปประลองกับเด็กที่ร้านพิซซ่า
เดินโต๋เต๋หาร้านโค้กแล้วบังเอิญแอบฟังคนคุยกันหลังต้นไม้

"ได้สิ" ชั้นตอบ
"จะดีเหรอ" เมดกายแย้งนิดหน่อย
"คนๆนี้ดวงแข็งเหลือเชื่อ อาจจะสามารถเป็นกำลังพลที่เยี่ยมแม้จะไม่มียูสของตัวเอง" ชั้นเสริมตามความเห็นตัวเอง

พระอาทิตย์ขึ้นแล้ว เช้าแล้ว เนื่องจากว่าการสมัครพรรคพวกครั้งนี้มีไว้เพื่อกำจัดพวกผู้ต่อต้านการเปลี่นแปลง
เมื่อพวกกระต่ายหรือนักเก็บกวาดยังไม่พร้อมลุย พวกเราจึงแยกย้ายกันไปเพื่อเตรียมอาวุธ และหาผู้ร่วมอุดมการณ์

คุณCHELSEAพอคุยไปคุยมา เขาก็โดนพ่อบ้านแม่บ้านประจำตัวขับรถมาตาม
ไม่น่าเชื่อ เขาคือคุณหนูตระกูลดีหรือนี่ ?!

เหลือตัวชั้นกับ patcharawits
"คุณคิดหรือยังว่าอยากจะขออะไรจากเกมนี้"
patcharawits มองหน้า ยูสแฟนสาวของเขา บอกคำขอกับBlueberryอย่างเก้อเขิน
Blueberry วาดมือผ่านใบหน้าของทั้งสอง

ทั้งสองเดินจากไปโดยกุมมือกันไว้ คำขอของพวกเขาคืออะไร ก็มีแต่พวกเขาเท่านั้นที่รู้
เงาของ ทั้งสอง ไม และ patcharawits ทอดผ่านพื้นถนน
ชั้นนึกว่ายูสไม่มีเงาเสียอีก.....

--------------
คุณ patcharawits ไม่ยอมต่อ ชั้นไม่รู้ว่าความปราถนาคืออะไร
จึงแสดงแต่ความปราถนาของยูส "อยู่กับคุณpatcharawits ในฐานะคนรัก จนสิ้นลมหายใจ"
ส่วนคุณpatcharawits ก็เขียนต่อเสริมให้หน่อยก็ดี ว่าคุณได้พรอะไรมา หรือหลังจากนั้นเป็นยังไง
ex0 ผู้สนับสนุน
· #256
^
เดี๋ยวผมจะหาทางให้รูทผมออกทะเล - -+

ปล.ถ้างั้นคราวหน้า ผมก็ >>253300
ขอบคุณนะครับที่ตั้งกระทู้นี้ให้ผมหาเรื่องปวดขมองนอกจากการเรียนได้
(ตรงปล.น่าจะเป็นเนื้อหาหลักมากกว่า)
LazyRabbit สมาชิก
· #257
ส่วนหนึ่งที่ถามคือ อยากเสนอของรอบต่อไปด้วย
(แน่ะ เรื่องนี้ยังไม่จบ พูดเรื่องต่อไปซะแล้วเรา)
เพราะว่าจากที่เห็น มีปัญหานิดๆหน่อยคือเรื่องบางคนไม่ค่อยเดิน
เลยอยากให้รอบหน้าออกมาเป็น เอ่อ จะพูดไงดี ทัวนาเม้น?

สมมุติดีกว่า เอาเป็นว่ามีคุณ A B C D และ E เป็นคนร่วมเล่น
Aเป็นแม่งาน จับฉลากหรือทำยังไงก็ได้ให้จับคู่ต่อฟิคออก
ได้ผลเป็น BกับD และ CกับE 2กลุ่มนี้ จะคู่สู้รึคู่แท็กทีมแล้วแต่
ทั้งสองคนนี้ก็ต้องมาต่อกันเองในกลุ่มตัวเอง เดินเรื่องสลับกัน
โดยให้มีข้อหัวตามที่Aกำหนดหรือไม่ก็ได้
ทั้งสองกลุ่มนี้จะมีเนื้อเรื่องเกีย่วกันได้เพียงเล็กน้อย
เช่น Dแต่งว่าBเห็นCกับEเดินในตลาด ก็ได้แค่เห็นแล้วก็ผ่านไปไม่คิดไร
ส่วนAจะเข้าไปแทรกเรื่องตอนไหนก็ได้ ร่วมเรื่องตอนไหนก็ได้

ทั้งนี้ทั้งนั้น สมุติว่าEไม่ค่อยต่อ CหรือAอาจจะต่อเดินเรื่องแทนให้ได้
เพื่อลดปัญหาคนที่ไม่ค่อยมาต่อ แต่อยากมีส่วนร่วม =w=
maid guy สมาชิก
· #258
หลังจากที่ข้าได้ร่วมมือกับpiyoaaaแล้ว ข้าได้ขอตัวเพื่อที่จะไปทำของอย่างหนึ่งที่เกิดจากการที่ข้านั้นพกของมากมายจนเกินกว่าที่จะทำได้
"ท่านไปที่ไหนกันคะ"ลิลี่ถามข้า
"ไปร้านจีฉ่อย"
"หา ร้านขายของสารพัตรนึกร้านนั่นเหรอ"คุโรงาชิทัก "แกจะไปทำไมกัน"
"นายไม่คิดหน่อยเหรอว่าการที่หอบของพะรุงพะรังมากเกินไปเวลาใช้จะลำบากน่ะ"ข้าพูดกับคุโรงาชิ"ขนาดตอนแรกอยากได้ปืนM79แต่ว่ามีปัญหาด้านการพกพาเลยเอาปืนM4ติดM203แทนไงเล่า และพวกไรเฟิลหรือปืนทั้งหลายยังต้องเก็บไว้ที่ฐานเลย"
"เอ่อจริงของนาย อย่างปืนยังพอว่า แต่ดาบคู่นี่นายจะทำยังไง"
"เดี๋ยวก็รู้"ข้าเดินไปถึงร้านจีฉ่อย แล้วได้พบกับอาซิ้มแก่ๆท่านหนึ่ง ท่านกล่าวกับข้าว่า "ลือจะเอาอาราย"
"เอาของตามรายการนี้"ข้าชูของในรายการแล้วอาม่าก็พูดว่า"ได้ รอเหลียว"พร้อมมอบลูกอมให้กับข้าและลิลี่(ส่วนคุโรงาชิซ่อนตัวเพราะรูปร่างอย่างกับกอริล่าสวมหน้ากาก) ข้าได้ให้ลูกอมกับคุโรงาชิแทน เหมือนทั้งสองจะไม่เคยกินมั้งเลยทำหน้าปลื้มปิติสุดๆ ส่วนข้าก็หยิบพีจัง(PSP)ออกมากดเล่นเกมProject Divaฆ่าเวลา เมื่อเล่นได้สักเพลงสองเพลง อาซิ้มก็ออกมาแล้วพูดว่า"ได้เลี้ยว"ข้าจึงจ่ายเงินให้แล้วกลับไปที่ฐานทันที โดยทางเข้าที่ปลอดภัยที่สุดคือ หน้าต่างของชั้น3บานเดียวของหน้าต่าง20บาน
"อยากรู้จังว่าท่านกำลังทำอะไรอยู่เอ่ย"มันพูดขัดสมาธิข้า
"พี่นี่ก็เงียบๆหน่อยได้ไหม เขากำลังยุ่งอยู่นะ"
"ก็คนมันอยากรู้นี่น่า"
"พี่เนี่ยก็"
"พวกแกแหละเงียบไปซะ"ข้าทักก่อนที่จะทำสิ่งที่คล้ายกับปลอกแขน เตรียมสปริง เหลาอุปกรณ์เล็กน้อย ทำระบบล็อคใบมีด ฯลฯ
"นี่ัมัน"คุโรงาชิพูดเมื่อข้าทำเสร็จแล้วอันหนึ่ง
"ใช่ มันคือhidden bladeยังไงเล่า โชคดีที่ใบมีดของดาบสั้นบางแต่ทนทานเลยเอามาทำแบบนี้ได้"ข้าพูดแล้วลองสวมที่มือซ้ายแล้วจัดการปลดล็อก เมื่อข้าเกร็งแขน ดาบก็พุ่งออกมา โชคดีที่ออกแบบมาให้ห่างหน่อย ไม่อย่างนั้นได้ตัดนิ้วตัวเองไปด้วยแหงๆ และข้าก็ทำอีกอัน
"ทำให้ฉันบ้างเหอะ"
"แกก็มีดาบซามุไรอยู่แล้ว และเหลือให้ทำอีกแค่สองอันเท่านั้นหากไม่มีอะไรผิดพลาด"
"หมายความว่าอีกอันหนึ่งก็เป็นของดิฉันสินะคะ"ลิลี่ถามข้าในทันที
"อือ"แล้วข้าก็ทำอีกสองอันโดยใช้เวลาน้อยกว่าตอนแรก
"เอาละเมื่อเสร็จแล้วก็มีงานต้องทำ"ข้าพูดหลังจากทำอันที่สามที่มีขนาดเล็กซึ่งเหมาะสำหรับลิลี่
"คือออกไปลุยใช่ไหม"คุโรงาชิทัก
"นอนต่างหาก เพราะข้าแทบไม่ได้พักแล้ว"
"หา ทำไมวะ"
"พี่อย่าลืมสิว่ามนุษย์ต่างจากเราก็ตรงที่ต้องนอนนะพี่"
"แหมช่างยุ่งยากเสียจริงเว้ย"
และข้าก็เข้าสู่ห้วงนิทราโดยฟังเสียงสองยูสพี่น้องเถียงกัน
-----------------------------------------------------------------------
หมดไอเดียเกือบเรียบร้อยแล้ว รอเนื้อเรื่องของคนอื่นดีกว่า
Tony สมาชิก
· #259
อ่า.. ตามไม่ทันและจริงๆ..ขอเป็นผู้ชมแทนละกันนะ orz!!!
piyoaaa ผ สมาชิก
· #260
พิโยะวิ่งมาแต่ไกล ไปหาโทนี่
"โทนี่~~~ อยากร่วมสนุกในขั้วสุดท้ายมั้ย"
"แต่เราตามเรื่องไม่ทันหรอก ไม่มียูส ไม่มีเวลาเก็บเข็มกลัดแล้ว"
"เรื่องนั้น ไม่มียูสก็ไม่มีปัญหา หากคุณโทนี่จะกรุณาให้เรายืมชื่อคุณมาดัดแปลงเป็นกีกี้ขององค์กร"

"เรื่องนั้นทำได้งั้นเหรอ เราจะไม่ถูกลืมงั้นเหรอ?" โทนี่ทำหน้าซาบซ่าน เอ๊ย ซาบซึ้ง
"ไม่ถูกลืมหรอกซาร่า นายจะโดนอัดข้อมูลลงไปในสมองอย่างโหดร้ายทรมาน
ดัดแปลงความทรงจำด้วยคลืนไฟฟ้า ดวงตาข้างนึงของนายจะติดเซ็นเซอร์ทันสมัยล้ำเทคโนโลยี
และนายจะโดนล้างสมองให้เป็นกีกี้ผู้เก่งกาจ มีอาวุธเป็นปืนช๊อต ฟังดูดีนะ"

"....... ตกลง ชั้นจะร่วมมือกับเธอ" คุณโทนี่ เข้ารับการล้างสมองในห้องมืด และเขียนความทรงจำใหม่
การฝึกหลายชั่วโมงเปลี่ยนให้เขาเป็นกีกี้ผู้เก่งกาจ ที่มีความคิดของตัวเองเป็นบางช่วง.....
(โถ่ถัง อนิจจังชีวิต...)